WYROK TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO z dnia 24 lutego 2009 r. sygn. akt SK 34/07

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Marek Mazurkiewicz — przewodniczący,

Marian Grzybowski,

Wojciech Hermeliński,

Andrzej Rzepliński,

Mirosław Wyrzykowski — sprawozdawca,

protokolant: Krzysztof ZaIecki,

po rozpoznaniu, z udziałem Sejmu oraz Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 24 lutego 2009 r., skargi konstytucyjnej Artura Zielińskiego o zbadanie zgodności art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 133, poz. 882), w brzmieniu obowiązującym do dnia 12 listopada 2004 r., z:

— art. 2 Konstytucji i wywodzoną z niego zasadą poprawnej legislacji, w aspekcie jasności i precyzyjności formułowania przepisów prawa,

— art. 2 Konstytucji i wywodzoną z niego zasadą sprawiedliwości społecznej oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji i udzielaną w nim ochroną praw majątkowych,

— art. 77 ust. 1 Konstytucji ustanawiającym zasadę odpowiedzialności państwa za bezprawne działanie jego organów w związku z art. 2 Konstytucji i ustanowioną w nim zasadą sprawiedliwości społecznej.

art. 32 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji statuującym zasadę równego traktowania przez władzę publiczną,

orzeka:

Art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 133, poz. 882, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 12 listopada 2004 r., jest zgodny:

a) z art. 64 ust. 2 w związku z zasadą poprawnej legislacji, wywodzoną z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

b) z art. 64 ust. 2 w związku z zasadą sprawiedliwości społecznej, wywodzoną z art. 2 Konstytucji,

c) z art. 64 ust. 2 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji.

Ponadto postanawia:

na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.