USTAWA z dnia 8 września 2006 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej

Art. 1. W ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 81, poz. 889, z późn. zm. 1) ) po art. 23a dodaje się art. 23b w brzmieniu:

Art. 23b. 1. Reprezentantom Polski na zimowych lub letnich igrzyskach paraolimpijskich, którzy:

1) od 1992 r. zdobyli co najmniej jeden medal paraolimpijski,

2) ukończyli 40 rok życia,

3) nie uczestniczą we współzawodnictwie sportowym.

4) mają obywatelstwo polskie,

5) mają stałe miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

6) nie byli karani za przestępstwo popełnione umyślnie

— przysługuje świadczenie pieniężne z budżetu państwa, zwane dalej „świadczeniem”.

2. Świadczenie przysługuje także reprezentantom Polski na zimowych lub letnich igrzyskach głuchych, którzy:

1) od 2001 r. zdobyli co najmniej jeden medal igrzysk głuchych,

2) spełniają wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 2—6.

3. Świadczenie przysługujące w danym roku budżetowym ustala się na podstawie kwoty bazowej dla członków korpusu służby cywilnej, której wysokość, ustaloną według odrębnych zasad, określa ustawa budżetowa oraz mnożnika kwoty bazowej w wysokości 1,3255.

4. Świadczenie przyznaje minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu na wniosek osoby zainteresowanej lub z własnej inicjatywy.

5. Osoby zainteresowane dokumentują spełnienie warunków, o których mowa w ust. 1 albo 2.

6. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu wydaje decyzję w sprawie przyznania świadczenia w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu odmawia przyznania świadczenia w przypadku stwierdzenia, że zainteresowany nie spełnia co najmniej jednego z warunków, o których mowa w ust. 1 albo 2.

7. Świadczenie wypłaca się, poczynając od miesiąca, w którym zostało przyznane.

8. Osoba, która otrzymuje świadczenie, powiadamia ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu o ustaniu co najmniej jednego z warunków wymienionych w ust. 1 pkt 3—6.

9. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu pozbawia świadczenia, począwszy od miesiąca, w którym ustał co najmniej jeden z warunków wymienionych w ust. 1 pkt 3—6.

10. Świadczenie jest wypłacane co miesiąc przez urząd obsługujący ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu.

11. Jeżeli dana osoba jest uprawniona do otrzymania świadczeń, o których mowa w ust. 1, 2 lub art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym, przysługuje jej jedno świadczenie wybrane przez tę osobę.”.

Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 102, poz. 1115, z 2002 r. Nr 4, poz. 31, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 93, poz. 820, Nr 130, poz. 1112 i Nr 207, poz. 1752, z 2003 r. Nr 203, poz. 1966, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 173, poz. 1808 oraz z 2005 r. Nr 85, poz. 726 i Nr 155, poz. 1298.