1) zasady i sposób prowadzenia ewidencji ludności w Rzeczypospolitej Polskiej;

2) zakres i zasady rejestracji danych gromadzonych w Powszechnym Elektronicznym Systemie Ewidencji Ludności, rejestrach mieszkańców i rejestrach zamieszkania cudzoziemców;

3) zasady i tryb nadawania numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności;

4) zasady wykonywania obowiązku meldunkowego przez obywateli polskich i cudzoziemców;

5) zasady udostępniania danych z Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności oraz rejestrów, o których mowa w pkt 2.

Art. 3. 1. Ewidencja ludności prowadzona jest w formie elektronicznej w Powszechnym Elektronicznym Systemie Ewidencji Ludności, zwanym dalej „rejestrem PESEL”, w rejestrach mieszkańców oraz rejestrach zamieszkania cudzoziemców.

2. Rejestry zamieszkania cudzoziemców mogą być prowadzone w formie kartotecznej.

Art. 5. 1. Wojewoda jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów gmin wydających rozstrzygnięcia administracyjne na podstawie ustawy.

2. Wojewoda sprawuje nadzór nad działalnością organów gmin w zakresie obowiązku meldunkowego.

Art. 6. 1. Rejestr PESEL jest centralnym zbiorem danych, o których mowa w art. 8, prowadzonym przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

2. Rejestr mieszkańców jest prowadzony zgodnie z właściwością miejscową przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zwanego dalej „organem gminy”.

Art. 7. 1. W rejestrze PESEL gromadzone są dane:

2. W rejestrze PESEL mogą być gromadzone dane osób obowiązanych na podstawie odrębnych przepisów do posiadania numeru PESEL.

3. W rejestrze mieszkańców gromadzone są dane osób, o których mowa w ust. 1 i 2, które wykonały obowiązek meldunkowy na terenie danej gminy.

1) nazwisko i imię (imiona);

2) nazwisko rodowe;

3) imiona i nazwiska rodowe rodziców;

4) data urodzenia;

5) miejsce urodzenia;

6) kraj urodzenia;

7) stan cywilny;

8) numer aktu urodzenia i oznaczenie urzędu stanu cywilnego, w którym ten akt został sporządzony;

9) płeć;

10) numer PESEL;

11) obywatelstwo albo status bezpaństwowca;

12) imię i nazwisko rodowe oraz numer PESEL małżonka, jeżeli został mu nadany;

13) data zawarcia związku małżeńskiego, numer aktu małżeństwa i oznaczenie urzędu stanu cywilnego, w którym ten akt został sporządzony, data rozwiązania związku małżeńskiego, sygnatura akt i oznaczenie sądu, który rozwiązał małżeństwo, sygnatura akt i oznaczenie sądu, który ustalił nieistnienie małżeństwa, sygnatura akt i oznaczenie sądu, który unieważnił małżeństwo, data zgonu małżonka albo data znalezienia jego zwłok, numer jego aktu zgonu i oznaczenie urzędu stanu cywilnego, w którym ten akt został sporządzony;

14) adres i data zameldowania na pobyt stały;

15) kraj miejsca zamieszkania;

16) kraj poprzedniego miejsca zamieszkania;

17) data wymeldowania z miejsca pobytu stałego;

18) adres i data zameldowania na pobyt czasowy oraz data upływu deklarowanego terminu pobytu;

19) data wymeldowania z miejsca pobytu czasowego;

20) data wyjazdu poza granice Rzeczypospolitej Polskiej trwającego dłużej niż 6 miesięcy i wskazanie kraju wyjazdu;

21) data powrotu z wyjazdu poza granice Rzeczypospolitej Polskiej trwającego dłużej niż 6 miesięcy;

22) seria, numer i data ważności ostatniego wydanego dowodu osobistego obywatela polskiego oraz oznaczenie organu wydającego dokument;

23) seria, numer i data ważności ostatniego wydanego paszportu obywatela polskiego;

24) seria, numer i data ważności dokumentu podróży cudzoziemca, a w przypadku cudzoziemców, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 3 lit. a i b, ważnego dokumentu podróży lub innego ważnego dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo;

25) data upływu deklarowanego przez cudzoziemca terminu pobytu;

26) data zgonu albo data znalezienia zwłok, numer aktu zgonu i oznaczenie urzędu stanu cywilnego, w którym ten akt został sporządzony.

Art. 9. 1. W stosunku do osób, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, gromadzi się dane wymienione w art. 8 pkt 1–23 i 26.

2. W stosunku do osób, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2, gromadzi się dane wymienione w art. 8 pkt 1–11, art. 15 i 23, a dane, o których mowa w art. 8 pkt 12, 13, art. 22 i 26 — o ile są dostępne.

3. W stosunku do osób, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 3 i 4, gromadzi się dane wymienione w art. 8 pkt 1, 4, 6, 9—11, 14—17 i 24, a dane, o których mowa w art. 8 pkt 3, 5, 7, 8, 12, 13, 18—21, 25 i 26 — o ile są dostępne.

4. W stosunku do osób, o których mowa w art. 7 ust. 2, gromadzi się dane wymienione w art. 8 pkt 1, 4, 6, 9—11, 15, art. 23 i 24, a dane, o których mowa w art. 8 pkt 2, 3, 5, 7, 8, 12, 13, art. 22 i 26 — o ile są dostępne.

Art. 10. 1. Rejestracji danych w rejestrze PESEL dokonują:

2. Organy, o których mowa w ust. 1 pkt 6–8, mogą przekazywać dane do rejestru PESEL za pośrednictwem rejestrów centralnych gromadzących dane dotyczące dowodów osobistych, paszportów i obywatelstwa.

3. Dane z rejestru PESEL są przekazywane do rejestrów mieszkańców oraz do rejestrów centralnych, o których mowa w ust. 2.

4. Organy, o których mowa w ust. 1, rejestracji danych dokonują niezwłocznie, przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. Nr 144, poz. 1204, z późn. zm. ²⁾ ). W przypadku braku bezpośredniego dostępu do rejestrów spowodowanego przyczynami niezależnymi od organu rejestracji dokonuje się nie później niż w terminie 2 dni roboczych od dnia, w którym powstał obowiązek ich rejestracji.

5. W przypadku braku możliwości przekazania danych w sposób wskazany w ust. 4 organ przekazuje dane w formie pisemnej w celu ich rejestracji w terminie nie dłuższym niż 4 dni robocze od dnia, w którym powstał obowiązek ich rejestracji.

6. Przy rejestracji zmiany danych, o których mowa w art. 8, należy podać datę zmiany danych oraz oznaczenie organu lub sądu, z którego działania wynika dokonana zmiana. Dotychczasowych danych nie usuwa się z rejestru, z wyłączeniem danych wymienionych w art. 8 pkt 22 i 23.

7. Podstawę rejestracji danych cudzoziemca stanowi ważny dokument podróży, a w przypadku cudzoziemca, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 3 lit. a, również inny ważny dokument potwierdzający tożsamość i obywatelstwo.

Art. 11. 1. Organy, o których mowa w art. 10 ust. 1, z urzędu lub na wniosek osoby, której dane dotyczą, dokonują sprawdzenia danych zawartych w rejestrze PESEL oraz w rejestrach mieszkańców, w szczególności w oparciu o posiadane dokumenty i ustalenia stanu faktycznego. W stosunku do osób nieposiadających zdolności do czynności prawnych wniosek składa przedstawiciel ustawowy lub opiekun prawny.

2. Organ, który stwierdzi niezgodność danych zawartych w rejestrze PESEL lub w rejestrze mieszkańców z posiadanymi dokumentami lub ze stanem faktycznym, usuwa te niezgodności. Organ, który stwierdzi niezgodność danych, a nie jest właściwy do ich usunięcia, niezwłocznie powiadamia o tym organ, który na podstawie art. 10 ust. 1 jest właściwy do rejestracji tych danych, w celu usunięcia niezgodności.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego, przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565, z późn. zm. ³⁾ ).

4. O sposobie załatwienia sprawy zawiadamia się osobę, której dane były sprawdzane.

Art. 12. 1. Dane, o których mowa w art. 8 pkt 6, 16, 20, 21 i 25, gromadzone są na podstawie oświadczenia osoby, której dotyczą, złożonego przed organem gminy właściwym do zameldowania na pobyt stały lub do złożenia wniosku o nadanie numeru PESEL.

2. Dane, o których mowa w art. 8 pkt 6, dotyczące osób ubiegających się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej o wydanie polskiego paszportu gromadzone są na podstawie oświadczeń tych osób złożonych przed konsulem.

3. Dane, o których mowa w art. 8 pkt 6, dotyczące osób urodzonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej kierownik urzędu stanu cywilnego rejestruje z urzędu.

1) tryb rejestracji danych w rejestrze PESEL oraz w rejestrach mieszkańców i rejestrach zamieszkania cudzoziemców, z uwzględnieniem przypadków szczególnych;

2) tryb przekazywania danych pomiędzy rejestrami mieszkańców a rejestrem PESEL;

3) tryb postępowania wyjaśniającego i usuwania niezgodności danych, o których mowa w art. 11, w przypadku ich stwierdzenia;

4) sposób zapisu i gromadzenia w rejestrach danych o imionach i nazwiskach cudzoziemców.

Art. 15. 1. Osobie, której dane są gromadzone w rejestrze PESEL i rejestrze mieszkańców, nadaje się numer identyfikacyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności, zwany dalej „numerem PESEL”.

2. Numer PESEL jest to jedenastocyfrowy symbol numeryczny, jednoznacznie identyfikujący osobę fizyczną, zawierający datę urodzenia, numer porządkowy, oznaczenie płci oraz liczbę kontrolną, przy czym:

Art. 16. 1. Numer PESEL jest nadawany z urzędu.

2. Osobie, o której mowa w art. 7 ust. 2, numer PESEL nadaje się na jej wniosek.

3. Numer PESEL nadaje minister właściwy do spraw wewnętrznych.

4. Nadanie numeru PESEL jest czynnością materialno-techniczną.

Art. 17. 1. O nadanie numeru PESEL z urzędu występują odpowiednio:

2. W celu nadania numeru PESEL organy wskazane w ust. 1 przekazują do ministra właściwego do spraw wewnętrznych dane, o których mowa w art. 8 pkt 1–9, 11—15 i 22—24, z uwzględnieniem art. 9.

Art. 18. 1. Organem właściwym do przyjęcia wniosku o nadanie numeru PESEL od osoby, o której mowa w art. 7 ust. 2, jest organ gminy właściwy do zameldowania na pobyt stały albo na pobyt czasowy, a w przypadku braku miejsca zameldowania na pobyt stały albo na pobyt czasowy, organ gminy właściwy dla siedziby pracodawcy. W razie niemożności ustalenia właściwego organu gminy — organ gminy właściwy dla dzielnicy Śródmieście miasta stołecznego Warszawy.

2. Wniosek o nadanie numeru PESEL zawiera wskazanie podstawy prawnej oraz udokumentowane dane, o których mowa w art. 8 pkt 1–9, 11—13, 15 i 22—24, z uwzględnieniem art. 9 i 12.

3. Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów, o których mowa w ust. 2, należy wezwać wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że ich nieusunięcie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

4. W celu nadania numeru PESEL organ wskazany w ust. 1, przekazuje wniosek, o którym mowa w ust. 2, do ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Art. 19. 1. Numer PESEL jest zmieniany w przypadku:

2. Przepisy art. 16 ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

3. Organem właściwym do wystąpienia o zmianę numeru PESEL jest:

Art. 20. 1. Dane niezbędne do nadania lub zmiany numeru PESEL przekazywane są niezwłocznie do ministra właściwego do spraw wewnętrznych przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. W przypadku braku bezpośredniego dostępu do rejestrów spowodowanego przyczynami niezależnymi od organu przekazanie danych następuje nie później niż w terminie 2 dni roboczych od dnia ich uzyskania.

2. W przypadku braku możliwości przekazania danych w sposób wskazany w ust. 1 organ przekazuje dane w formie pisemnej w celu nadania lub zmiany numeru PESEL w terminie nie dłuższym niż 4 dni robocze od dnia ich uzyskania.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych nadaje lub zmienia numer PESEL niezwłocznie po uzyskaniu danych niezbędnych do jego nadania lub zmiany.

Art. 22. 1. Raz nadany numer PESEL nie może być ponownie nadany innej osobie.

2. Osoba, której zmieniono numer PESEL, nie może posługiwać się poprzednio nadanym numerem PESEL, od chwili powiadomienia o zmianie.

1) wzór wniosku o nadanie numeru PESEL;

2) formę i tryb powiadomienia o nadaniu lub zmianie numeru PESEL, w tym wzór powiadomienia;

3) tryb postępowania z danymi osób, którym sporządzono nowy akt urodzenia;

4) sposób obliczania liczby kontrolnej, o której mowa w art. 15 ust. 2.

Art. 24. 1. Obywatel polski przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany wykonywać obowiązek meldunkowy określony w ustawie.

2. Obowiązek meldunkowy polega na:

3. Za osobę nieposiadającą zdolności do czynności prawnych lub posiadającą ograniczoną zdolność do czynności prawnych obowiązek meldunkowy wykonuje jej przedstawiciel ustawowy, opiekun prawny lub inna osoba sprawująca nad nią faktyczną opiekę w miejscu ich wspólnego pobytu.

4.  Obowiązku meldunkowego można dopełnić przez pełnomocnika, legitymującego się pełnomocnictwem udzielonym w formie, o której mowa w art. 33 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm. ⁴⁾ ), po okazaniu przez pełnomocnika do wglądu jego dowodu osobistego lub paszportu.

5. Wymeldowania się z miejsca pobytu stałego lub czasowego, a także zgłoszenia wyjazdu poza granice Rzeczypospolitej Polskiej oraz powrotu z wyjazdu poza granice Rzeczypospolitej Polskiej można dokonać w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

6. W przypadku żołnierzy w czynnej służbie wojskowej obowiązek meldunkowy:

7. Wykonanie obowiązku meldunkowego w przypadkach, o których mowa w ust. 6, następuje poprzez stwierdzenie tego faktu w rozkazie dowódcy jednostki wojskowej lub w książce zameldowań komendanta obiektu wojskowego i nie wymaga zgłoszenia w organie gminy oraz ujęcia w rejestrze PESEL i rejestrach mieszkańców.

Art. 25. 1. Pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania.

2. Pobytem czasowym jest przebywanie bez zamiaru zmiany miejsca pobytu stałego w innej miejscowości pod oznaczonym adresem lub w tej samej miejscowości, lecz pod innym adresem.

3. Miejscem pobytu stałego lub czasowego osoby zatrudnionej na statku żeglugi śródlądowej lub morskiej albo zamieszkującej w związku z wykonywaniem pracy w ruchomym urządzeniu mieszkalnym, jest siedziba pracodawcy zatrudniającego tę osobę.

4. Ilekroć w ustawie jest mowa o pobycie czasowym obywatela polskiego należy przez to rozumieć przebywanie poza miejscem pobytu stałego przez okres ponad 3 miesięcy.

Art. 26. 1. Adres określa się przez podanie:

2. Adres, o którym mowa w ust. 1, w rejestrze PESEL, rejestrze mieszkańców oraz rejestrze zamieszkania cudzoziemców uzupełnia się o identyfikatory krajowego rejestru urzędowego podziału terytorialnego kraju „TERYT”.

Art. 27. 1. Obywatel polski przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany zameldować się w miejscu pobytu stałego lub czasowego najpóźniej w 30 dniu, licząc od dnia przybycia do tego miejsca.

2. Równocześnie można mieć jedno miejsce pobytu stałego i jedno miejsce pobytu czasowego.

Art. 28. 1. Obywatel polski dokonuje zameldowania się na pobyt stały lub czasowy w formie pisemnej na formularzu w organie gminy właściwym ze względu na położenie nieruchomości, w której zamieszkuje, przedstawiając do wglądu dowód osobisty lub paszport.

2. Obywatel polski dokonujący zameldowania na pobyt stały lub czasowy przedstawia potwierdzenie pobytu w lokalu, dokonane przez właściciela lub inny podmiot dysponujący tytułem prawnym do lokalu na formularzu zgłoszenia pobytu stałego lub formularzu zgłoszenia pobytu czasowego, oraz, do wglądu, dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu tego właściciela lub podmiotu. Dokumentem potwierdzającym tytuł prawny do lokalu może być w szczególności umowa cywilno-prawna, wypis z księgi wieczystej, decyzja administracyjna lub orzeczenie sądu.

3. Przy zameldowaniu na pobyt czasowy należy wskazać deklarowany okres pobytu w tym miejscu.

4. Zameldowanie na pobyt stały lub czasowy służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu osoby w miejscu, w którym się zameldowała.

Art. 30. 1. W formularzu zgłoszenia pobytu stałego zamieszcza się:

2. W formularzu zgłoszenia pobytu czasowego zamieszcza się:

Art. 31. 1. Jeżeli dane zgłoszone do zameldowania lub wymeldowania budzą wątpliwości o zameldowaniu lub wymeldowaniu rozstrzyga organ gminy w drodze decyzji administracyjnej.

2. Wątpliwości co do stałego lub czasowego charakteru pobytu osoby pod deklarowanym adresem rozstrzyga organ gminy w drodze decyzji administracyjnej.

Art. 32. 1. Organ dokonujący zameldowania na pobyt stały wydaje z urzędu osobie zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały.

2. Organ dokonujący zameldowania na pobyt czasowy wydaje osobie, na jej wniosek, zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt czasowy.

3. W zaświadczeniach, o których mowa w ust. 1 i 2, zamieszcza się:

4. Zaświadczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, są ważne do chwili zmiany miejsca zameldowania, przy czym zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt czasowy jest ważne nie dłużej niż do upływu terminu zameldowania.

Art. 33. 1. Obywatel polski, który opuszcza miejsce pobytu stałego albo opuszcza miejsce pobytu czasowego przed upływem deklarowanego okresu pobytu obowiązany jest wymeldować się.

2.  Obywatel polski dokonuje wymeldowania z miejsca pobytu stałego albo z miejsca pobytu czasowego:

3. Obywatel polski może wymeldować się z miejsca pobytu stałego lub czasowego dokonując zameldowania w nowym miejscu pobytu.

Art. 34. 1. W formularzu zgłoszenia wymeldowania z miejsca pobytu stałego zamieszcza się:

2. W formularzu zgłoszenia wymeldowania z miejsca pobytu czasowego zamieszcza się:

3. Jeżeli obywatel polski dokonuje wymeldowania z dotychczasowego miejsca pobytu jednocześnie z zameldowaniem w nowym miejscu pobytu, wymeldowanie następuje na podstawie formularza, o którym mowa w art. 30 ust. 1 lub 2.

Art. 36. 1. Obywatel polski, który wyjeżdża z kraju z zamiarem stałego pobytu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany zgłosić swój wyjazd. Zgłoszenie wyjazdu poza granice Rzeczypospolitej Polskiej skutkuje wymeldowaniem z miejsca pobytu stałego i czasowego.

2. Obywatel polski, który wyjeżdża poza granice Rzeczypospolitej Polskiej, bez zamiaru stałego pobytu, na okres dłuższy niż 6 miesięcy, jest obowiązany zgłosić swój wyjazd oraz powrót.

3. Zgłoszeń, o których mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się najpóźniej w dniu opuszczenia miejsca pobytu stałego albo czasowego:

Art. 37. 1. W formularzu zgłoszenia wyjazdu poza granice Rzeczypospolitej Polskiej zamieszcza się:

2. W formularzu zgłoszenia powrotu z wyjazdu poza granice Rzeczypospolitej Polskiej zamieszcza się:

Art. 39. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:

2. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres, sposób i tryb wykonywania obowiązku meldunkowego przez żołnierzy w czynnej służbie wojskowej, wskazując grupy żołnierzy objęte obowiązkiem meldunkowym oraz rodzaje obiektów wojskowych, w których ten obowiązek jest wykonywany, uwzględniając potrzeby wynikające z konieczności zapewnienia ochrony informacji niejawnych oraz ochrony przetwarzanych danych osobowych.

Art. 41. 1. Cudzoziemiec będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, obywatelem państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) — strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub obywatelem Konfederacji Szwajcarskiej, przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany zameldować się w miejscu pobytu stałego lub czasowego najpóźniej w 30 dniu, licząc od dnia przybycia do tego miejsca.

2. Członek rodziny cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1, niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, obywatelem państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) — strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub obywatelem Konfederacji Szwajcarskiej, jest obowiązany zameldować się w miejscu pobytu stałego lub czasowego najpóźniej w 30 dniu, licząc od dnia przybycia do tego miejsca.

3. Cudzoziemiec niewymieniony w ust. 1 i 2, przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ma obowiązek zameldować się w miejscu pobytu stałego lub czasowego najpóźniej czwartego dnia, licząc od dnia przybycia do tego miejsca.

4. Deklarowany przez cudzoziemca niewymienionego w ust. 1 i 2 okres pobytu czasowego pod określonym adresem nie może przekroczyć okresu, w którym cudzoziemiec ten może legalnie przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z dokumentem potwierdzającym jego prawo pobytu.

Art. 42. 1. Od wykonywania obowiązku meldunkowego zwolnieni są, pod warunkiem wzajemności, szefowie i członkowie personelu przedstawicielstw dyplomatycznych oraz urzędów konsularnych państw obcych, łącznie z członkami ich rodzin pozostającymi z nimi we wspólnocie domowej, a także inne osoby na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych.

2. Cudzoziemcy zwolnieni są z obowiązku meldunkowego, jeżeli ich pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie przekracza 14 dni.

Art. 43. 1. Cudzoziemiec, dokonujący zameldowania na pobyt stały przedstawia kartę pobytu wydaną w związku z udzieleniem zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, ochrony uzupełniającej, zgody na pobyt tolerowany lub nadaniem statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, albo zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, decyzję o nadaniu statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, udzieleniu w Rzeczypospolitej Polskiej ochrony uzupełniającej lub zgody na pobyt tolerowany.

2. Cudzoziemiec, o którym mowa w art. 41 ust. 1, dokonujący zameldowania na pobyt stały, przedstawia ważny dokument podróży lub inny dokument potwierdzający jego tożsamość i obywatelstwo oraz ważny dokument potwierdzający prawo stałego pobytu albo zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu obywatela Unii Europejskiej lub oświadczenie o zarejestrowaniu pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a cudzoziemiec, o którym mowa w art. 41 ust. 2, dokonujący zameldowania na pobyt stały — ważny dokument podróży oraz ważną kartę stałego pobytu członka rodziny obywatela Unii Europejskiej albo ważną kartę pobytu członka rodziny obywatela Unii Europejskiej.

3. Cudzoziemiec, dokonujący zameldowania się na pobyt czasowy przedstawia wizę, a w przypadku gdy wjazd cudzoziemca nastąpił na podstawie umowy przewidującej zniesienie lub ograniczenie obowiązku posiadania wizy albo cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z późn. zm.) — dokument podróży, tymczasowe zaświadczenie tożsamości cudzoziemca, kartę pobytu albo zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich lub decyzję o nadaniu statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, udzieleniu w Rzeczypospolitej Polskiej ochrony uzupełniającej lub zgody na pobyt tolerowany.

4. Cudzoziemiec, o którym mowa w art. 41 ust. 1, dokonujący zameldowania na pobyt czasowy, przedstawia ważny dokument podróży lub inny ważny dokument potwierdzający jego tożsamość i obywatelstwo oraz zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu obywatela Unii Europejskiej lub, w przypadku braku zaświadczenia, składa oświadczenie o zarejestrowaniu pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a cudzoziemiec, o którym mowa w art. 41 ust. 2, dokonujący zameldowania na pobyt czasowy — ważny dokument podróży oraz ważną kartę pobytu członka rodziny obywatela Unii Europejskiej.

Art. 44. 1. W celu rejestracji miejsca pobytu stałego lub czasowego cudzoziemców, organ gminy prowadzi rejestr zamieszkania cudzoziemców.

2. W rejestrze zamieszkania cudzoziemców gromadzi się dane, o których mowa w art. 30 ust. 1 i 2, art. 34 ust. 1 i 2 oraz art. 37 ust. 1 i 2 dotyczące cudzoziemców, którzy zameldowali się na pobyt stały lub czasowy na terenie danej gminy.

Art. 45. 1. Osobie, której dane są przetwarzane w rejestrze PESEL, umożliwia się wgląd do rejestru w zakresie danych dotyczących tej osoby, przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, po uwierzytelnieniu jej na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

2.  Organy prowadzące rejestr PESEL, rejestry mieszkańców oraz rejestry zamieszkania cudzoziemców, na wniosek zainteresowanej osoby złożony w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, są obowiązane wydać zaświadczenie zawierające pełny odpis przetwarzanych danych dotyczących tej osoby. Zaświadczenie jest przekazywane, w zależności od żądania wnioskodawcy, w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

3. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 2, może mieć formę wydruku z systemu teleinformatycznego.

Art. 46. 1. Dane z rejestru PESEL, rejestrów mieszkańców oraz rejestrów zamieszkania cudzoziemców, w zakresie niezbędnym do realizacji ich ustawowych zadań, udostępnia się następującym podmiotom:

2. Dane, o których mowa w ust. 1, mogą być udostępnione:

3. Udostępnienie danych w celu ich ponownego wykorzystywania, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, następuje na wniosek, na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm.), jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

Art. 47. 1. Podmiotom, o których mowa w art. 46, udostępnia się dane jednostkowe, na ich wniosek złożony w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Dane te są przekazywane, w zależności od żądania wnioskodawcy, w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

2. Dane jednostkowe udostępnione na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie mogą być wykorzystane w innym celu niż wskazany w tym wniosku.

3. Organ rozpatrujący wniosek, o którym mowa w ust. 1, odmawia w drodze decyzji administracyjnej udostępnienia danych jednostkowych, jeżeli nie zostały spełnione warunki określone w art. 46.

4. Przez dane jednostkowe rozumie się informacje uzyskane z rejestrów, o których mowa w art. 3, dotyczące jednej osoby lub imion i nazwisk wszystkich osób zameldowanych pod jednym adresem.

1) posiadają urządzenia lub systemy teleinformatyczne przeznaczone do komunikowania się pomiędzy uprawnionymi podmiotami a rejestrem PESEL, umożliwiające identyfikację osoby uzyskującej dane z rejestru, zakres oraz datę ich uzyskania;

2) posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne właściwe dla przetwarzania danych osobowych, w szczególności uniemożliwiające dostęp osób nieuprawnionych do przetwarzania danych osobowych i wykorzystanie danych niezgodnie z celem ich uzyskania;

3) uzyskanie danych tą drogą jest uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo prowadzonej działalności.

Art. 49. 1. Podmiotom, o których mowa w art. 46 ust. 1, udostępnia się za pomocą urządzeń teletransmisji danych, w drodze weryfikacji, dane zawarte w rejestrze PESEL. Warunkiem udostępniania danych w tym trybie jest złożenie jednorazowego wniosku, spełnienie łącznie wymagań określonych w art. 48 oraz uzyskanie zgody wydanej na podstawie art. 51 ust. 2 pkt 1.

2. Podmiotom, o których mowa w art. 46 ust. 2 pkt 1, udostępnia się, w sposób i na warunkach określonych w ust. 1, dane dotyczące adresu.

3. Udostępnianie danych w drodze weryfikacji, o której mowa w ust. 1, polega na porównaniu przekazanych danych z danymi zawartymi w rejestrze PESEL. Wynikiem udostępniania danych w tym trybie jest potwierdzenie zgodności przekazanych danych albo raport niezgodności danych.

Art. 50. 1. Dane z rejestru PESEL udostępnia minister właściwy do spraw wewnętrznych.

2. Dane z rejestrów mieszkańców oraz rejestrów zamieszkania cudzoziemców udostępniają organy gmin prowadzące te rejestry.

Art. 51. 1. W sprawach o udostępnianie danych za pomocą urządzeń teletransmisji danych, o których mowa w art. 48, właściwy organ w drodze decyzji administracyjnej:

2. W sprawach o udostępnianie danych za pomocą teletransmisji danych w drodze weryfikacji, o których mowa w art. 49, minister właściwy do spraw wewnętrznych w drodze decyzji administracyjnej:

3. Decyzja o cofnięciu zgody na udostępnianie danych za pomocą urządzeń teletransmisji danych w drodze weryfikacji podlega natychmiastowemu wykonaniu.

1) wzór wniosku o udostępnienie danych z rejestru mieszkańców, rejestru zamieszkania cudzoziemców oraz rejestru PESEL, o którym mowa w art. 47 ust. 1,

2) wzór uproszczonego wniosku o udostępnianie danych z rejestru mieszkańców oraz rejestru PESEL, o którym mowa w art. 48,

3) wzór wniosku o udostępnianie danych z rejestru PESEL, o którym mowa w art. 49 ust. 1,

4) tryb uzyskiwania zgody, o której mowa w art. 46 ust. 2 pkt 3

— uwzględniając konieczność wykazania przez podmioty, o których mowa w art. 46 ust. 2 pkt 1, interesu prawnego w uzyskaniu danych oraz wymagania, o których mowa w art. 48 pkt 1–3, a także konieczność opracowania wzorów wniosku, o którym mowa w pkt 1, w formie graficznej i elektronicznej.

1) dla podmiotów, o których mowa w art. 46 ust. 1 — nieodpłatnie;

2) dla podmiotów, o których mowa w art. 46 ust. 2 — odpłatnie.

1) wysokość, sposób i terminy uiszczania opłaty za udostępnienie danych jednostkowych z rejestru mieszkańców, rejestru zamieszkania cudzoziemców oraz rejestru PESEL, a także za udostępnianie danych za pomocą urządzeń teletransmisji, w drodze weryfikacji, o której mowa w art. 49 ust. 1, oraz sposób dokumentowania uiszczenia opłaty,

2) sposób obliczania wysokości oraz sposób i terminy uiszczania opłaty za udostępnianie danych podmiotom, o których mowa w art. 46 ust. 2 pkt 2, a także sposób dokumentowania uiszczenia opłaty

— uwzględniając, że wysokość opłaty powinna być zróżnicowana w zależności od sposobu i zakresu udostępniania danych.

Art. 57. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może przeprowadzać kontrolę podmiotów, które korzystają z dostępu do danych za pomocą udostępniania danych w drodze weryfikacji, w zakresie spełniania przez te podmioty warunków, o których mowa w art. 46 ust. 2 pkt 1 lub art. 48.

2. Kontrola jest przeprowadzana w siedzibie podmiotu kontrolowanego oraz w miejscach i czasie wykonywania jego zadań, a jeżeli wymaga tego dobro kontroli, również w dniach wolnych od pracy i poza godzinami pracy.

3. Kontrolę przeprowadza upoważniony przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych pracownik urzędu obsługującego tego ministra, na podstawie imiennego upoważnienia oraz legitymacji służbowej lub dowodu osobistego.

4. Pracownik, o którym mowa w ust. 3, przeprowadzając kontrolę, może żądać od podmiotu kontrolowanego:

5. Podmiot kontrolowany w zakresie spełnienia warunków, o których mowa w art. 46 ust. 2 pkt 1 lub art. 48, jest obowiązany udostępnić dokumenty i urządzenia, o których mowa w ust. 4, oraz zapewnić warunki i środki niezbędne do przeprowadzenia kontroli, w tym swobodny dostęp do pomieszczeń.

1) sposób i tryb przeprowadzania kontroli korzystania z dostępu do danych za pomocą teletransmisji danych, w drodze weryfikacji,

2) wzór upoważnienia do przeprowadzania kontroli,

3) wzór protokołu kontroli

— biorąc pod uwagę wymagania, o których mowa w art. 46 ust. 2 pkt 1 i art. 48.

Art. 59. 1. Cudzoziemiec niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, obywatelem państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) — strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub obywatelem Konfederacji Szwajcarskiej, który nie dopełnia ciążącego na nim obowiązku meldunkowego, podlega karze grzywny.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do cudzoziemca będącego członkiem rodziny obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, obywatela państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) — strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub obywatela Konfederacji Szwajcarskiej.

1) w art. 31 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Rejestrację prowadzi się na podstawie danych osobowych określonych w art. 8 pkt 1–5, 7, 9—11, 14, 17—21 i 26 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. Nr 217, poz. 1427), o których mowa w art. 49 ust. 2b pkt 1, uzyskanych z ewidencji ludności prowadzonej przez wójtów lub burmistrzów (prezydentów miast).”;

2) w art. 49 w ust. 2b pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1) z rejestru PESEL — określone w art. 8 pkt 1–5, 7, 9—11, 14, 17—21 i 26 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności;”.

1) w art. 1:

2) uchyla się art. 2—13;

3) art. 14 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 14.  Dane dotyczące zmiany stanu cywilnego oraz innych zmian w aktach stanu cywilnego kierownik urzędu stanu cywilnego przekazuje niezwłocznie do organu, który wydał dowód osobisty, jeżeli zmiany te mają wpływ na dane zamieszczone w dowodzie osobistym.”;

4) uchyla się art. 15—31c;

5) w art. 37 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) adres miejsca zameldowania na pobyt stały, a w razie jego braku — adres zameldowania na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; w przypadku braku zameldowania na pobyt stały albo pobyt czasowy danych o adresie nie zamieszcza się;”;

6) tytuł rozdziału 8a otrzymuje brzmienie:

„Prowadzenie ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych”;

7) uchyla się art. 44a—44d;

8) w art. 44e w ust. 3 pkt 9 otrzymuje brzmienie:

„9) adres miejsca pobytu stałego lub czasowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;”;

9) tytuł rozdziału 8b otrzymuje brzmienie:

„Udostępnianie danych osobowych z ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych”;

10) w art. 44g ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Organy prowadzące ewidencje wydanych i unieważnionych dowodów osobistych, na wniosek zainteresowanej osoby, złożony w formie pisemnej lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej, są zobowiązane wydać zaświadczenie zawierające pełny odpis przetworzonych danych dotyczących tej osoby. Zaświadczenie jest przekazywane w formie odpowiadającej złożonemu wnioskowi.”;

11) art. 44h otrzymuje brzmienie:

„ Art. 44h. 1. Dane z ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych udostępnia się, jeżeli są one niezbędne do realizacji ich ustawowych zadań, następującym podmiotom:

1) organom administracji publicznej, sądom i prokuraturze;

2) Policji, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Służbie Celnej, Żandarmerii Wojskowej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Biuru Ochrony Rządu, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych i strażom gminnym (miejskim);

3) organom kontroli skarbowej i wywiadu skarbowego;

4) państwowym i komunalnym jednostkom organizacyjnym oraz innym podmiotom — w zakresie niezbędnym do realizacji zadań publicznych określonych w odrębnych przepisach;

5) Polskiemu Czerwonemu Krzyżowi — w zakresie danych osób poszukiwanych.

2. Dane, o których mowa w ust. 1, mogą być udostępnione:

1) osobom i jednostkom organizacyjnym — jeżeli wykażą w tym interes prawny;

2) jednostkom organizacyjnym — jeżeli po ich wykorzystaniu w celach badawczych, statystycznych, badania opinii publicznej lub rynku dane te zostaną poddane takiej modyfikacji, która nie pozwoli na ustalenie tożsamości osób, których dane dotyczą;

3) innym osobom i podmiotom — jeżeli uwiarygodnią one interes faktyczny w otrzymaniu danych i za zgodą osób, których dane dotyczą.

3. Dane z ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych udostępnia się na wniosek zainteresowanego podmiotu złożony w formie pisemnej lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Dane są przekazywane w formie odpowiadającej złożonemu wnioskowi.

4. Dane udostępnione na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 3, nie mogą być wykorzystane w innym celu niż wskazany w tym wniosku.

5. Podmiotom, o których mowa w ust. 1, dane można udostępniać za pomocą urządzeń teletransmisji danych, po złożeniu jednorazowego uproszczonego wniosku, jeżeli spełniają łącznie następujące warunki:

1) posiadają urządzenia umożliwiające identyfikację osoby uzyskującej dane w systemie oraz zakresu, daty i celu ich uzyskania;

2) posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych niezgodnie z celem ich uzyskania;

3) uzyskanie danych jest uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo prowadzonej działalności.

6. Podmiotom, o których mowa w ust. 1 i ust. 2 pkt 1, można udostępniać za pomocą urządzeń teletransmisji danych, w drodze weryfikacji, dane dotyczące dowodów osobistych w oparciu o dane zawarte w ogólnokrajowej ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych. Warunkiem udostępniania danych w tym trybie jest spełnienie łącznie wymagań określonych w ust. 5, złożenie jednorazowego wniosku i uzyskanie zgody wydanej na podstawie art. 44i ust. 4. 

7. Udostępnienie danych w drodze weryfikacji, o której mowa w ust. 6, polega na porównaniu przekazanych danych z danymi z ogólnokrajowej ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych. Wynikiem udostępnienia danych w tym trybie jest potwierdzenie zgodności przekazanych danych albo raport niezgodności danych.

8. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory:

1) wniosku o udostępnienie danych z ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych, o którym mowa w ust. 3,

2) uproszczonego wniosku o udostępnienie danych z ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych, o którym mowa w ust. 5,

3) wniosku o udostępnienie danych z ogólnokrajowej ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych, o którym mowa w ust. 6

—uwzględniając konieczność wykazania przez podmioty, o których mowa w ust. 2 pkt 1, interesu prawnego w uzyskaniu danych oraz wymagania, o których mowa w ust. 5. 

9. Udostępnienie danych z ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych następuje:

1) dla podmiotów, o których mowa w ust. 1 — nieodpłatnie;

2) dla podmiotów, o których mowa w ust. 2 — odpłatnie, po dołączeniu dowodu opłaty do wniosku o udostępnienie danych.

10. Osoby i jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 2 pkt 1, są zwolnione z opłat w przypadku udostępnienia im z ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych danych niezbędnych do sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia.

11. Opłaty pobrane za udostępnienie danych stanowią dochód budżetu państwa.

12. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) wysokość oraz sposób uiszczania opłat za jednostkowe udostępnienie danych z ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych oraz za udostępnianie danych za pomocą urządzeń teletransmisji danych, w drodze weryfikacji, o której mowa w ust. 6,

2) sposób obliczania wysokości oraz sposób uiszczania opłaty za udostępnianie danych podmiotom, o których mowa w ust. 2 pkt 2

— uwzględniając, że wysokość opłat powinna być zróżnicowana w zależności od sposobu i zakresu udostępniania danych.”;

12) w art. 44i:

13) uchyla się art. 46—48;

14) art. 51 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 51.  Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych, uwzględniając w szczególności potrzebę zapewnienia ochrony danych zawartych w ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych.”;

15) uchyla się art. 56—58. 

1) w art. 11 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Jeżeli dokument, o którym mowa w ust. 5, nie zawiera numeru PESEL, wnioskodawca przedstawia również powiadomienie o nadaniu numeru PESEL, o którym mowa w ustawie z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. Nr 217, poz. 1427).”;

2) w art. 13 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2. Decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, może być przekazywana przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej lub na informatycznych nośnikach danych, w formie dokumentu elektronicznego.

3. Przekazanie informacji do organów, o których mowa w ust. 1 pkt 2–4, następuje przez rejestrację danych o zmianie imienia i nazwiska w rejestrze PESEL na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności.”.

1) zameldowanie, uchylenie czynności materialno-technicznej zameldowania oraz o wymeldowanie, udostępnienie danych ze zbioru PESEL i gminnych zbiorów meldunkowych — rozpatruje się na podstawie niniejszej ustawy;

2) udostępnienie danych z wojewódzkich zbiorów meldunkowych — umarza się.

Art. 70.  1. Zameldowanie na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 3 miesiące dokonane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 62a, zachowuje ważność.

2. Zameldowanie na pobyt czasowy trwający do 3 miesięcy dokonane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 62a, wygasa z dniem wejścia wżycie niniejszej ustawy.

Art. 71. 1. Numer PESEL nadany na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 62a, staje się numerem PESEL w rozumieniu niniejszej ustawy.

2. Dotychczasowy zbiór PESEL staje się rejestrem PESEL.

3.  Dotychczasowe gminne zbiory meldunkowe stają się odpowiednio rejestrami mieszkańców i rejestrami zamieszkania cudzoziemców.

Art. 72. 1. Ilekroć w dotychczasowych przepisach jest mowa o zbiorze PESEL, zbiorze Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), Centralnej Bazie Danych RCI PESEL, centralnej ewidencji PESEL należy przez to rozumieć rejestr PESEL

2. Ilekroć w dotychczasowych przepisach jest mowa o gminnych zbiorach meldunkowych, zbiorach meldunkowych, zbiorach danych stałych mieszkańców, należy przez to rozumieć rejestry mieszkańców.

Art. 74. 1. Od dnia 1 stycznia 2014 r. znosi się obowiązek meldunkowy.

2. Ilekroć w przepisach prawa jest mowa o zameldowaniu na pobyt stały lub zameldowaniu na pobyt czasowy, od dnia 1 stycznia 2014 r. należy przez to rozumieć miejsce zamieszkania, o którym mowa w art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. — Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm. ⁸⁾ ).