USTAWA z dnia 17 czerwca 1959 r. o hodowli, ochronie zwierząt łownych i prawie łowieckim.

ROZDZIAŁ VII

O szkodach łowieckich.

Art. 43. Dzierżawca obwodu łowieckiego, w obwodach nie wydzierżawionych zarządca tego obwodu, a na obszarach nie włączonych do obwodów łowieckich zarządca tych obszarów mają obowiązek wynagrodzenia szkód wyrządzonych przy wykonywaniu polowania.

Art. 44. 1. Państwo odpowiada jedynie za szkody wyrządzone w uprawach i plonach rolnych przez dziki, łosie, jelenie i daniele. Odszkodowania wypłacają przedsiębiorstwa lasów państwowych.

2. Zarządcy obwodów łowieckich i terenów nie włączonych do tych obwodów oraz dzierżawcy nie zrzeszeni w Polskim Związku Łowieckim obowiązani są zwracać właściwym przedsiębiorstwom lasów państwowych pełne kwoty odszkodowań określonych w ust. 1.

3. Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia zasady i tryb ustalania oraz wypłaty odszkodowań określonych w ust. 1 oraz procent kwot, jakie dzierżawcy obwodów łowieckich zrzeszeni w Polskim Związku Łowieckim zwracają przedsiębiorstwom lasów państwowych, a także tryb rozliczeń z tego tytułu w przedsiębiorstwach i instytucjach państwowych.

4. Dzierżawcy obwodów łowieckich zrzeszeni w Polskim Związku Łowieckim zwolnieni są z obowiązku zwrotu odszkodowań określonych w ust. 3, jeżeli łowiecki plan hodowlany dla danego obwodu nie przewiduje pozyskania zwierzyny, o której mowa w ust. 1.

Art. 45. Odszkodowanie nie przysługuje:

1) osobom, którym przydzielono ogrodzone grunty stanowiące własność Państwa jako deputaty rolne;

2) posiadaczom uszkodzonych upraw lub plonów rolnych, którzy nie dokonali sprzętu we właściwym terminie, odbiegającym więcej niż 14 dni od zakończenia okresu zbioru określonego gatunku roślin w danej miejscowości;

3) za szkody wyrządzone w gospodarstwie nie stanowiącym własności Państwa – o łącznej wartości nie przekraczającej przy jednorazowym oszacowaniu 200 zł;

4) za szkody wyrządzone w gospodarstwie państwowym – o wartości określonej rozporządzeniem Rady Ministrów;

5) za szkody powstałe w plonach złożonych w sterty, stogi i kopce.

Art. 46. 1. Każdy może zabezpieczyć swe grunty od wdzierania się zwierzyny. Urządzenia poczynione w tym celu nie mogą służyć do chwytania, ranienia lub zabijania zwierzyny. Wolno również każdemu odstraszać zwierzynę od swoich gruntów.

2. Gdyby zwierzyna w wyniku poczynionych urządzeń odpowiadających wymaganiom ust. 1 lub dokonanych czynności zraniła się lub zabiła, dzierżawca, a w obwodzie nie wydzierżawionym zarządca obwodu łowieckiego nie ma prawa do odszkodowania.