UMOWA RAMOWA

między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o współpracy transgranicznej w ratownictwie medycznym,

podpisana w Warszawie dnia 21 grudnia 2011 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

Dnia 21 grudnia 2011 r. w Warszawie została podpisana Umowa ramowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o współpracy transgranicznej w ratownictwie medycznym, w następującym brzmieniu:

Umowa ramowa między

Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o współpracy transgranicznej w ratownictwie medycznym

Rzeczpospolita Polska i Republika Federalna Niemiec,

zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”,

mając na uwadze artykuł 12 Traktatu między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy podpisanego w Bonn dnia 17 czerwca 1991 roku,

pragnąc stworzyć podstawy dla pogłębionej współpracy transgranicznej w ratownictwie medycznym,

pragnąc uprościć procedury administracyjne przy uwzględnieniu przepisów prawa wspólnotowego i orzecznictwa Unii Europejskiej,

zdecydowane ułatwiać i wspierać tę współpracę poprzez zawieranie porozumień o współpracy w zakresie ratownictwa medycznego przy poszanowaniu prawa wewnętrznego i zobowiązań międzynarodowych Umawiających się Stron,

uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1

Określenia pojęć

Pojęcia użyte w niniejszej Umowie oznaczają, co następuje:

1)  „stan nagły” — stan polegający na nagłym lub przewidywanym w krótkim czasie pojawieniu się objawów znacznego pogorszenia zdrowia lub utraty życia, wymagający natychmiastowego przeprowadzenia czynności ratunkowych i leczenia;

2)  „działania ratunkowe” — działania wykonywane wobec osób w stanie nagłym. Działania te obejmują przyjęcie zgłoszenia, wysłanie zespołu ratunkowego na miejsce akcji, wykonywanie czynności ratunkowych i transport do najbliższego pod względem czasu dotarcia i właściwego ze względu na stan pacjenta podmiotu leczniczego, wskazanego przez dyspozytora tej z Umawiających się Stron, na terytorium której znajduje się miejsce akcji;

3)  „czynności ratunkowe” — czynności ratujące życie lub zdrowie wykonywane przez osoby uprawnione z użyciem leków i sprzętu medycznego w warunkach poza podmiotami leczniczymi;

4)  „usługodawcy ratownictwa medycznego” — osoby fizyczne i prawne dysponujące zespołami ratunkowymi i odpowiedzialne za ich funkcjonowanie;

5)  „zespoły ratunkowe” — zespoły, w skład których wchodzą osoby uprawnione do wykonywania czynności ratunkowych w warunkach pozaszpitalnych i wyposażone w specjalistyczny pojazd sanitarny spełniający cechy techniczne i jakościowe europejskich norm zharmonizowanych, leki i sprzęt medyczny oraz środki łączności;

6)  „miejsce akcji” — miejsce, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące stan nagły, i obszar, na który rozciągają się skutki tego zdarzenia;

7)  „dyspozytor” — osoba uprawniona do przyjmowania informacji o osobach będących w stanie nagłym oraz uprawniona do wysyłania zespołów ratunkowych na miejsce akcji;

8)  „rejon działania zespołów ratunkowych w obszarze przygranicznym” — rejon działania zespołów ratunkowych uwzględniający parametry czasu ich dotarcia na miejsce akcji od chwili przyjęcia zgłoszenia przez dyspozytora, określony w porozumieniach o współpracy.

Artykuł 2

Cel Umowy ramowej

Celem niniejszej Umowy ramowej jest określenie ram prawnych współpracy transgranicznej w ratownictwie medycznym między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec dla zapewnienia na obszarze przygranicznym możliwie jak najlepszej opieki w zakresie ratownictwa medycznego wszystkim osobom, które stale lub czasowo przebywają na tym obszarze.

Artykuł 3

Obszar obowiązywania

Niniejsza Umowa ramowa obowiązuje w obszarze przygranicznym:

—  Rzeczypospolitej Polskiej: w województwach dolnośląskim, lubuskim i zachodniopomorskim;

—  Republiki Federalnej Niemiec: w krajach związkowych Brandenburgia, Meklemburgia-Pomorze Przednie i Saksonia.

Artykuł 4

Porozumienia o współpracy

1.  W celu realizacji Umowy ramowej mogą być zawierane porozumienia o współpracy.

2.  Do zawierania porozumień o współpracy, ich realizacji i nadzorowania uprawnione są:

—  w Rzeczypospolitej Polskiej; Wojewoda Dolnośląski, Wojewoda Lubuski, Wojewoda Zachodniopomorski;

—  w Republice Federalnej Niemiec kraje związkowe: Meklemburgia-Pomorze Przednie, Brandenburgia i Saksonia oraz powiaty i miasta na prawach powiatów.

3.  Porozumienia o współpracy, o których mowa w ustępie 1, określają warunki i zasady współpracy dotyczące w szczególności:

1)  sposobu prowadzenia działań ratunkowych po obu stronach granicy;

2)  warunków przyjmowania lub odrzucenia zgłoszeń oraz wysyłania zespołów ratunkowych;

3)  warunków zakończenia działań ratunkowych na miejscu akcji;

4)  określenia rejonów działania dla poszczególnych zespołów ratunkowych;

5)  organizacji i koordynacji technicznej łączności powiadamiania;

6)  używania sygnałów świetlnych i dźwiękowych przez specjalistyczne pojazdy sanitarne zgodnie z obowiązującym prawem wewnętrznym każdej z Umawiających się Stron oraz wewnętrznym podziałem kompetencji;

7)  identyfikacji usługodawców ratownictwa medycznego oraz zespołów ratunkowych;

8)  ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej usługodawców ratownictwa medycznego za szkody wyrządzone przy wykonywaniu działań ratunkowych na obszarze drugiej Umawiającej się Strony, zgodnie z wewnętrznym podziałem kompetencji oraz z obowiązującym prawem wewnętrznym każdej z Umawiających się Stron;

9)  ewidencjonowania przeprowadzonych działań ratunkowych;

10) inicjatyw mających na celu intensyfikację i poprawę komunikacji, organizacji i realizacji transgranicznych działań ratunkowych, między innymi poprzez wspólne szkolenia (na przykład kursy językowe);

11) oceny i kontroli jakości oraz bezpieczeństwa prowadzonych działań ratunkowych;

12) szczegółów przewidzianego w artykule 8 niniejszej Umowy ramowej przejęcia kosztów dotyczących transgranicznych działań ratunkowych przez strony, które zgodnie z ustępem 2 zawierają porozumienia o współpracy.

Artykuł 5

Osoby uprawnione do wykonywania czynności ratunkowych

1. Osoby wykonujące czynności ratunkowe w ramach niniejszej Umowy ramowej nie podlegają obowiązkowi rejestracji lub uprzedniego poinformowania o zamiarze wykonywania medycznych czynności ratunkowych i uzyskania dodatkowych zezwoleń w zakresie wykonywania tych czynności na terytorium drugiej Umawiającej się Strony. Ponadto osoby te są zwolnione z obowiązku członkostwa w izbach zawodowych drugiej Umawiającej się Strony.

2. Osoby prowadzące działania ratunkowe w ramach niniejszej Umowy ramowej działają zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami zawodowymi i stanem wiedzy medycznej oraz z poszanowaniem przepisów prawa Umawiającej się Strony, na terytorium której prowadzone są działania ratunkowe.

Artykuł 6

Przekraczanie granicy państwowej

1.     Osoby wjeżdżające z terytorium Umawiającej się Strony na terytorium drugiej Umawiającej się Strony w ramach podejmowanych działań ratunkowych w stanach nagłych, są zwolnione z obowiązku posiadania ważnego dokumentu podróży oraz wizy lub innego dokumentu uprawniającego do wjazdu i pobytu na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, jeśli są wymagane. Zwolnienie kończy się z chwilą, gdy uzyskanie dokumentów umożliwiających pobyt na tym terytorium lub złożenie do właściwych organów wniosku o ich wydanie stanie się możliwe, biorąc pod uwagę szczególne okoliczności danego wypadku i pierwszeństwo uzyskania pomocy.

2.  W przypadku braku możliwości uzyskania właściwych dokumentów umożliwiających pobyt na terytorium Umawiającej się Strony udzielającej pomocy, Umawiająca się Strona, z terytorium której nastąpił wjazd, przyjmie osoby, którym na terytorium drugiej Umawiającej się Strony udzielono pomocy w stanach nagłych, bez dodatkowych formalności i bez zbędnej zwłoki.

3.  W przypadku tymczasowego przywrócenia kontroli granicznych na wspólnej granicy zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 562/2006 z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającym wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) lub innym aktem prawnym, uzupełniającym lub zastępującym to rozporządzenie, przekraczanie granicy odbywa się w wyznaczonych przejściach granicznych. W szczególnych przypadkach przekraczanie granicy może odbywać się także poza wyznaczonymi przejściami granicznymi, po uprzednim powiadomieniu właściwych organów granicznych drugiej Umawiającej się Strony. Powyższe nie narusza ustępu 1.

Artykuł 7

Prawa szczególne i wyposażenie specjalistycznych pojazdów sanitarnych

1.   Specjalistyczne pojazdy sanitarne Umawiającej się Strony w trakcie prowadzenia działań ratunkowych na terytorium drugiej Umawiającej się Strony w ramach niniejszej Umowy ramowej, traktowane są jak pojazdy uprzywilejowane drugiej Umawiającej się Strony, zgodnie z jej przepisami o ruchu drogowym.

2.  Wyposażenie zespołów ratunkowych, niezbędne do wykonywania działań ratunkowych spełnia wymagania określone w przepisach prawa krajowego tej Umawiającej się Strony, z której pochodzi zespół ratunkowy i nie będzie przedmiotem zakazów lub ograniczeń stosowanych do wwozu lub wywozu.

3.  Każda z Umawiających się Stron uznaje dokumenty dopuszczenia specjalistycznych pojazdów sanitarnych do ruchu, prawa jazdy, prawa do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wyposażenie techniczne, pozwolenia i inne wymogi konieczne do spełnienia celem przeprowadzenia działań ratunkowych w stanach nagłych, dopuszczone przepisami prawa drugiej Umawiającej się Strony.

4.  Posiadanie w celach medycznych oraz stosowanie przez zespoły ratunkowe dopuszczonych do obrotu środków odurzających i substancji psychotropowych regulują przepisy prawa krajowego każdej z Umawiających się Stron, określone w załączniku do niniejszej Umowy ramowej.

Artykuł 8

Koszty

1.  Kwestie związane z przejęciem kosztów działań ratunkowych uregulowane zostaną w porozumieniach o współpracy. Powinny one przewidywać, iż koszty trans granicznych działań ratunkowych nie będą zwracane państwu udzielającemu pomocy.

2.  Postanowienia rozporządzeń Unii Europejskiej o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego pozostają nienaruszone.

Artykuł 9

Ochrona danych osobowych

Dane osobowe podlegają ochronie zgodnie z dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 roku w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, jak również z odpowiednimi krajowymi przepisami wykonawczymi.

Artykuł 10

Komisja Wspólna

1.  Tworzy się Komisję Wspólną, złożoną z równej liczby przedstawicieli właściwych organów każdej z Umawiających się Stron. Powierza się jej monitorowanie prawidłowej realizacji postanowień niniejszej Umowy ramowej oraz ewentualnie proponowanie koniecznych zmian w jej treści. Posiedzenia Komisji Wspólnej odbywają się nie rzadziej niż raz w roku oraz, w razie potrzeby, na wniosek jednej z Umawiających się Stron.

2.  Koszty organizacji posiedzenia Komisji Wspólnej ponosi organizująca posiedzenie Umawiająca się Strona. Szczegóły organizacyjne dotyczące trybu prac Komisji Wspólnej zostaną uregulowane w jej regulaminie.

3.  Różnice zdań w zakresie stosowania bądź interpretacji niniejszej Umowy ramowej będą rozwiązywane przez Komisję Wspólną w ścisłej współpracy z właściwymi w danym przypadku organami Umawiających się Stron. Jeżeli osiągnięcie porozumienia byłoby niemożliwe, wówczas różnice zdań odnośnie stosowania i interpretacji niniejszej Umowy zostaną przekazane do rozwiązania drogą dyplomatyczną.

Artykuł 11

Obowiązek wzajemnej informacji

Strony niniejszej Umowy ramowej zobowiązują się do niezwłocznego przekazywania drugiej Umawiającej się Stronie wszelkich informacji o zmianach w systemach organizacyjnych i prawnych, które mogą wpłynąć na realizację niniejszej Umowy ramowej.

Artykuł 12

Stosunek do innych porozumień

Niniejsza Umowa ramowa nie narusza praw i obowiązków Umawiających się Stron, wynikających z innych umów międzynarodowych, w szczególności z Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o wzajemnej pomocy podczas katastrof i klęsk żywiołowych lub innych poważnych wypadków, podpisanej w Warszawie w dniu 10 kwietnia 1997 roku.

Artykuł 13

Zmiana załącznika

Zmiany i uzupełnienia załącznika do niniejszej Umowy ramowej będą dokonywane w formie wymiany not dyplomatycznych.

Artykuł 14

Okres obowiązywania, wypowiedzenie i zmiany Umowy ramowej

1.  Niniejsza Umowa ramowa jest zawarta na czas nieokreślony.

2.  Każda z Umawiających się Stron niniejszej Umowy ramowej może ją w każdej chwili wypowiedzieć poprzez pisemną notyfikację przekazaną drogą dyplomatyczną Wypowiedzenie to staje się skuteczne po upływie dwunastu miesięcy od dnia otrzymania notyfikacji o wypowiedzeniu przez drugą Umawiającą się Stronę.

3.  Zmiany niniejszej Umowy ramowej wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności.

Artykuł 15

Wejście w życie Umowy ramowej

1. Umawiające się Strony poinformują się wzajemnie drogą dyplomatyczną o spełnieniu wewnętrznych warunków prawnych niezbędnych do wejścia w życie niniejszej Umowy ramowej.

2. Niniejsza Umowa ramowa wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia otrzymania ostatniej noty.

Sporządzono w Warszawie dnia 21 grudnia 2011 r. w dwóch egzemplarzach,

każdy w językach polskim i niemieckim, przy czym obydwa teksty mają jednakową moc.

Załącznik do Umowy ramowej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o współpracy transgranicznej w ratownictwie medycznym

Przepisy dotyczące zasad stosowania środków odurzających przewożonych przez zespoły ratunkowe:

W Rzeczypospolitej Polskiej stosuje się:

1) ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485, z późn. zm.);

2) ustawę z dnia 6 września 2001 r. — Prawo Farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm.);

6) rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 listopada 2007 r. w sprawie rodzaju i zakresu świadczeń zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych i rehabilitacyjnych udzielanych przez pielęgniarkę albo położną samodzielnie bez zlecenia lekarskiego (Dz. U. Nr 210, poz. 1540).

W Republice Federalnej Niemiec stosuje się:

1) § 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o środkach odurzających (Betaubungsmittelgesetz — BtMG) w związku z § 15 rozporządzenia w sprawie obrotu środkami odurzającymi w handlu zagranicznym (Betaubungsmittelaufienhandels-Verordnung — BtMAHV) oraz

2) § 2 i § 6 rozporządzenia regulującego warunki wystawiania recept, wydawania z aptek oraz ewidencji środków odurzających (Betaubungsmittel-Verschreibungsverordnung — BtMW).

Po zaznajomieniu się z powyższą umową, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:

— została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych,

— jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona,

— będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 14 lutego 2013 r.