Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Francuskiej o koprodukcji filmowej, podpisana w Paryżu dnia 5 marca 2012 r.

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej oraz Rząd Republiki Francuskiej, zwane dalej „Stronami”

Mając na uwadze Konwencję UNESCO w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego, sporządzoną w Paryżu dnia 20 października 2005 roku, której Rzeczpospolita Polska i Republika Francuska są stronami,

Mając na uwadze Europejską konwencję o koprodukcji filmowej, sporządzoną w Strasburgu dnia 2 października 1992 roku, której Rzeczpospolita Polska i Republika Francuska są stronami, a w szczególności jej artykuł 2,

Mając na uwadze wspólną wolę Siron, aby wzmocnić współpracę w dziedzinie kinematografii między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Francuską, oraz podkreślić znaczenie wspólnego dziedzictwa filmowego,

Uznając za konieczne uaktualnienie ram prawnych w zakresie współpracy filmowej między nimi oraz biorąc pod uwagę przepisy dotyczące przemysłu filmowego obowiązujące w Rzeczypospolitej Polskiej i w Republice Francuskiej,

Uzgodniły, co następuje:

I. KOPRODUKCJA

W niniejszej Umowie:

Artykuł 1

1. Termin „utwór kinematograficzny” oznacza utwór kinematograficzny dowolnej długości, wyprodukowany w dowolnym formacie i dowolnego gatunku (film fabularny, animowany, dokumentalny), zrealizowany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi każdej ze Stron, przeznaczony do rozpowszechniania w kinach jako pierwszym polu eksploatacji.

2.  Termin „koprodukcja filmowa” oznacza zespół czynności podejmowanych przez koproducentów, mających na celu wytworzenie utworu kinematograficznego, o którym mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu.

3.  Termin „Właściwe Władze” oznacza:

a) ze strony Rzeczypospolitej Polskiej — Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego,

b) ze strony Republiki Francuskiej — Centre national du cinéma et de l'image animée.

Artykuł 2

1. Utwory kinematograficzne realizowane w koprodukcji na podstawie niniejszej Umowy będą traktowane jak filmy produkcji rodzimej, zgodnie z przepisami obowiązującym na terytorium państwa każdej ze Stron.

2. Utwory kinematograficzne realizowane w koprodukcji na podstawie niniejszej Umowy będą, na terytorium państwa każdej ze Stron, korzystać z pełni praw wynikających z obowiązujących przepisów dotyczących przemysłu filmowego. Właściwe Władze jednej Strony przekażą Właściwym Władzom drugiej Strony informację o tych przepisach. W przypadku, gdy jedna ze Stron wprowadzi jakiekolwiek zmiany do tych przepisów, Właściwe Władze tej Strony są zobowiązane poinformować o tym Właściwe Władze drugiej Strony.

3. Z praw korzystać mogą wyłącznie koproducenci mający siedzibę na terytorium państwa tej Strony, w którym one obowiązują.

4. Wnioski o zatwierdzenie statusu koprodukcji powinny być zgodne z procedurami przewidzianymi w tym zakresie przez Strony i spełniać warunki określone w załączniku do niniejszej Umowy.

5. Właściwe Władze obu Stron będą zatwierdzać status koprodukcji utworów kinematograficznych realizowanych zgodnie z niniejszą Umową.

6. Właściwe Władze obu Stron będą przekazywać sobie wzajemnie wszelkie informacje dotyczące przyznania, odrzucenia, zmiany lub wycofania wniosków o zatwierdzenie statusu koprodukcji.

7. Przed podjęciem decyzji o odrzuceniu wniosku o zatwierdzenie statusu koprodukcji Właściwe Władze obu Stron mają obowiązek przeprowadzenia między sobą konsultacji.

8. W przypadku gdy Właściwe Władze obu Stron zatwierdziły status koprodukcji utworu kinematograficznego, prawo to nie może zostać odwołane w późniejszym czasie, chyba że decyzja taka zostanie podjęta wspólnie przez Właściwe Władze.

Artykuł 3

1. Aby uzyskać status koprodukcji, koproducenci realizujący utwór kinematograficzny powinni posiadać odpowiednią organizację techniczną, środki finansowe oraz doświadczenie zawodowe.

2. Członkowie personelu artystycznego i technicznego uczestniczący w koprodukcji filmowej muszą posiadać obywatelstwo polskie lub francuskie, albo prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub Republiki Francuskiej, bądź posiadać obywatelstwo jednego z Państw Członkowskich Unii Europejskiej lub państwa będącego członkiem Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

3. W wyjątkowych okolicznościach, Właściwe Władze obu Stron mogą zezwolić na udział pracowników personelu artystycznego i technicznego, którzy nie posiadają obywatelstwa lub prawa stałego pobytu, o których mowa w ustępie 2 niniejszego artykułu.

4. Kręcenie zdjęć musi odbywać się w studiach filmowych znajdujących się na terytorium państw, z których pochodzą koproducenci.

5. W przypadku, gdy wymaga lego scenariusz utworu kinematograficznego, istnieje możliwość zezwolenia na kręcenie zdjęć plenerowych na terytorium innego państwa niż Rzeczpospolita Polska lub Republika Francuska.

Artykuł 4

1. Wkład finansowy koproducentów każdej ze Stron powinien wynosić od dwudziestu (20) do osiemdziesięciu (80) procent całkowitego budżetu koprodukcji.

2.  W wyjątkowych przypadkach, Właściwe Władze obu Stron, po porozumieniu się między sobą, mogą zgodzić się na zmniejszenie wkładu finansowego, o którym mowa w ustępie 1, do dziesięciu (10) procent całkowitego budżetu koprodukcji.

3. Wkład techniczny i artystyczny koproducentów każdej ze Stron powinien być, w miarę możliwości, proporcjonalny do ich procentowego udziału w budżecie koprodukcji.

Artykuł 5

Każdy z koproducentów jest współwłaścicielem utworu kinematograficznego.

Artykuł 6

Strony będą ułatwiać wwóz i wywóz sprzętu filmowego na potrzeby realizowanych na podstawie niniejszej Umowy utworów kinematograficznych. Każda ze Stron będzie czynić starania, zgodnie z przepisami krajowymi, w celu ułatwienia przemieszczania się i pobytu na terytorium jej państwa personelu artystycznego i technicznego biorącego udział w koprodukcji filmowej.

Artykuł 7

1. Właściwe Władze obu Stron co dwa lata będą sprawdzać, czy zachowana jest równowaga wkładów w utwory kinematograficzne realizowane w koprodukcji.

2. Równowaga, o której mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, musi być zapewniona zarówno w odniesieniu do wkładu artystycznego i technicznego, jak też do wkładu finansowego. Równowaga ta będzie oceniana przez Komisję Wspólną, o której mowa w artykule 11.

3. W celu sprawdzenia, czy zachowana jest równowaga, Właściwe Władze będą przygotowywać zestawienia wszelkich środków wsparcia oraz dofinansowania.

4. W przypadku stwierdzenia braku równowagi, Komisja Wspólna przeanalizuje środki niezbędne do jej przywrócenia oraz podejmie wszelkie działania, jakie uzna za niezbędne do osiągnięcia tego celu.

Artykuł 8

Napisy czołowe, zwiastun oraz publikacje i materiały reklamowe utworu kinematograficznego będą zawierać informację o tym, że zosiał on zrealizowany w koprodukcji polsko-francuskiej lub francusko-polskiej.

Artykuł 9

Podział zysków określany jest w dowolny sposób przez koproducentów, proporcjonalnie do wkładu wniesionego przez każdego z nich i zgodnie z przepisami prawa obowiązującego na terytorium państw Stron.

Artykuł 10

1. Właściwe Władze obu Stron mogą wyrazić zgodę, aby na podstawie niniejszej Umowy realizowane były utwory kinematograficzne w koprodukcji z jednym lub z wieloma koproducentami pochodzącymi z państw, z którymi jedną lub drugą Stronę wiążą umowy o koprodukcji filmowej.

2. Właściwe Władze obu Stron będą rozpatrywać udzielenie zgody, o której mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, indywidualnie dla każdego przypadku.

II. KOMISJA WSPÓLNA

Artykuł 11

1. W celu ułatwienia wdrażania postanowień niniejszej Umowy powołana zostanie Komisja Wspólna, w skład której będą wchodzić w jednakowej liczbie przedstawiciele Właściwych Władz oraz eksperci reprezentujący każdą ze Stron.

2. Komisja Wspólna będzie spotykać się z zasady co dwa lata, na przemian w Rzeczypospolitej Polskiej i w Republice Francuskiej.

3. Posiedzenie Komisji Wspólnej może zostać zwołane także na wniosek Właściwych Władz jednej Strony, szczególnie w przypadku wprowadzania zmian do przepisów prawa krajowego dotyczących przemysłu filmowego lub wtedy, kiedy stosowanie postanowień niniejszej Umowy napotyka na poważne problemy, zwłaszcza w sytuacji braku równowagi, o której mowa w artykule 7.

III. POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 12

Z dniem wejścia w życie niniejszej Umowy traci moc Umowa polsko-francuska o współpracy w dziedzinie kinematografii, sporządzona w Warszawie dnia 5 czerwca 1970 roku.

Artykuł 13

1. Niniejsza Umowa wejdzie w życie po upływie trzydziestu (30) dni od dnia otrzymania drogą dyplomatyczną noty późniejszej stwierdzającej zakończenie procedur wewnętrznych koniecznych do przyjęcia niniejszej Umowy.

2. Wszelkie spory dotyczące interpretacji i stosowania niniejszej Umowy będą rozstrzygane w drodze dyplomatycznej, poprzez negocjacje między Stronami.

3. Niniejsza Umowa zawarta jest na czas nieokreślony. Każda ze Stron może w dowolnym momencie wypowiedzieć niniejszą Umowę w formie pisemnego powiadomienia przekazanego drogą dyplomatyczną. W takim przypadku Umowa traci moc po upływie sześciu (6) miesięcy od dnia otrzymania powiadomienia. Wypowiedzenie niniejszej Umowy nie spowoduje zakwestionowania praw ani zobowiązań Stron związanych z koprodukcjami już rozpoczętymi na podstawie niniejszej Umowy, chyba że Strony postanowią inaczej.

Sporządzono w     Paryżu, dnia 5 marca 2012 roku, w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim i francuskim, mających jednakową moc prawną.

ZAŁĄCZNIK

Procedura składania wniosków

Aby uzyskać status koprodukcji, koproduccnci każdej ze Stron muszą przed rozpoczęeiern zdjęć złożyć Właściwym Władzom wiosek o zatwierdzenie statusu, do którego nalepy dołączyć następujące dokumenty:

— kopie wszelkich umów potwierdzających nabycie praw autorskich,

— ostateczną wersję scenariusza,

— informacje o wkładzie technicznym i artystycznym koproducentów,

— szczegółowy harmonogram produkcji,

— kosztorys i szczegółowy plan finansowy,

— podpisaną umowę koprodukcyjną.

Właściwe Władze Strony koproducenta mniejszościowego zatwierdzą status koprodukcji, po zapoznaniu się z decyzją Właściwych Władz Strony koproducenta większościowego.