UMOWA między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Azerbejdżanu o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych, podpisana w Warszawie dnia 30 marca 2005 r. Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i Rząd Republiki Azerbejdżanu, zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”,

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

W dniu 30 marca 2005 r. została podpisana w Warszawie Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Azerbejdżanu o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych, w następującym brzmieniu:

UMOWA

między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Azerbejdżanu o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych

pragnąc rozwijać przyjazne stosunki, w tym także poprzez współpracę w dziedzinie cła,

dążąc do rozwoju i przyspieszenia ruchu osobowego i towarowego między obydwoma Państwami,

biorąc pod uwagę, że zapewnienie przestrzegania przepisów celnych oraz zwalczanie ich naruszeń może być bardziej skutecznie realizowane przy współpracy organów celnych Umawiających się Stron,

mając na uwadze akty międzynarodowe sprzyjające dwustronnej współpracy, a zwłaszcza zalecenia Rady Współpracy Celnej z dnia 5 grudnia 1953 r. i z dnia 8 czerwca 1971 r.,

uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1

Definicje

Użyte w niniejszej umowie określenia oznaczają:

1) „organy celne” — w Rzeczypospolitej Polskiej: Ministra Finansów, a w Republice Azerbejdżanu: Państwowy Komitet Ceł;

2) „przepisy celne” — przepisy prawne obowiązujące na terytoriach Rzeczypospolitej Polskiej i Republiki Azerbejdżanu, dotyczące przywozu, wywozu i tranzytu towarów, poboru ceł, podatków i innych opłat, ustanawiania zakazów i ograniczeń, a także podejmowania działań, które podlegają kontroli przez organy celne Umawiających się Stron;

3) „organ występujący z wnioskiem” — właściwy organ celny, który występuje z wnioskiem o udzielenie pomocy lub otrzymuje taką pomoc;

4) „organ proszony o pomoc” — właściwy organ celny, do którego zwrócono się z wnioskiem o udzielenie pomocy lub który udziela takiej pomocy;

5) „naruszenie przepisów celnych” — każde naruszenie przepisów celnych lub każde usiłowanie naruszenia przepisów celnych;

6) „osoba” — osoba fizyczna lub prawna, a w Rzeczypospolitej Polskiej również jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, utworzone zgodnie z obowiązującym prawem, dokonujące przywozu, wywozu i tranzytu towarów;

7) „środki odurzające” — substancje pochodzenia naturalnego lub syntetycznego, wymienione w Załącznikach I i II Jednolitej Konwencji o środkach odurzających z 1961 r., sporządzonej w Nowym Jorku dnia 30 marca 1961 r. wraz z poprawkami wprowadzonymi zgodnie z Protokołem z 1972 r.;

8) „substancje psychotropowe” — substancje pochodzenia naturalnego lub syntetycznego bądź też inne substancje pochodzenia naturalnego wymienione w Załącznikach I, II, III i IV Konwencji o substancjach psychotropowych, sporządzonej w Wiedniu dnia 21 lutego 1971 r.;

9) „prekursory” — substancje chemiczne i ich sole, które pod kontrolą wykorzystuje się do produkcji środków odurzających i substancji psychotropowych, wymienione w Załącznikach I i II Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, sporządzonej w Wiedniu dnia 20 grudnia 1988 r.;

10) „przesyłka niejawnie nadzorowana” — postępowanie, w którym zezwala się, by nielegalne lub wywołujące podejrzenia dostawy zawierające środki odurzające, substancje psychotropowe i prekursory mogły być przywożone, przewożone tranzytem lub wywożone z terytoriów Państw Umawiających się Stron za wiedzą i pod nadzorem właściwych organów Umawiających się Stron.

Artykuł 2

Zakres stosowania umowy

Organy celne, zgodnie ze swoim ustawodawstwem wewnętrznym oraz postanowieniami niniejszej umowy, w ramach swoich kompetencji i możliwości, a także we współpracy z innymi organami państwowymi, udzielać sobie będą wzajemnej pomocy w celu:

1) uproszczenia przewozu osób i towarów,

2) zapewnienia prawidłowego pobierania ceł, podatków i innych opłat, jak również stosowania ulg celnych,

3) rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania naruszeń przepisów celnych związanych z przywozem i wywozem towarów oraz ścigania ich sprawców, w zakresie ustalonym innymi ustawami,

4) szkolenia i doskonalenia umiejętności zawodowych funkcjonariuszy organów celnych oraz zapoznawania ich ze środkami technicznymi, które są wykorzystywane w pracy organów celnych,

5) wymiany informacji o nielegalnym obrocie środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i prekursorami.

Artykuł 3

Uproszczenie formalności celnych

1. Organy celne, po wzajemnych uzgodnieniach, podejmą niezbędne środki w zakresie uproszczenia odpraw celnych poprzez wzajemne uznawanie swych zamknięć celnych (plomby, odciski pieczęci, stemple) i dokumentów celnych, zaś w razie konieczności będą zakładać własne zamknięcia celne na przemieszczane towary.

2.  Towary i środki transportu przejeżdżające w tranzycie nie podlegają, z reguły, kontroli celnej, z wyjątkiem przypadków, kiedy istnieją podstawy do przypuszczeń, że ich przewóz jest zakazany zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym Umawiających się Stron lub ma miejsce naruszenie przepisów celnych.

Artykuł 4

Zwalczanie nielegalnego obrotu środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i prekursorami

1. Organy celne w celu aktywizacji działań związanych z zapobieganiem, prowadzeniem dochodzeń i zwalczaniem nielegalnego obrotu środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i prekursorami, bez wcześniejszego wniosku i w możliwie krótkim terminie, udzielają sobie informacji o:

1) osobach, które uczestniczą w nielegalnym obrocie środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i prekursorami albo są o to podejrzane;

2) środkach transportu, łącznie z kontenerami, oraz międzynarodowych przesyłkach pocztowych, o których wiadomo, że są wykorzystywane do nielegalnego obrotu środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i prekursorami.

2.  Organy celne, bez wcześniejszego wniosku, przekazują sobie informacje o sposobach stosowanych w nielegalnym obrocie środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i prekursorami, a także o skuteczności nowych metod ich kontroli.

3. Wiadomości, informacje i dokumenty o charakterze operacyjnym, uzyskane przez organy celne zgodnie z ustępem 1 i 2, powinny być przekazywane innym organom administracji publicznej zajmującym się, zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym Państw Umawiających się Stron, walką z narkomanią oraz nielegalnym obrotem środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i prekursorami.

4. Organy celne, na podstawie ustawodawstwa wewnętrznego Umawiających się Stron, w ramach swych właściwości i możliwości podejmą niezbędne środki w celu wykorzystania metody przesyłki niejawnie nadzorowanej wobec dostaw zawierających środki odurzające, substancje psychotropowe i prekursory.

5. Decyzje o zastosowaniu metody przesyłki niejawnie nadzorowanej będą podejmowane w każdym konkretnym przypadku przez właściwe organy Umawiających się Stron i mogą, w razie konieczności, obejmować ustalenia w sprawie ponoszenia kosztów.

Artykuł 5

Przekazywanie informacji

1. Organy celne, na wniosek lub z własnej inicjatywy, będą sobie wzajemnie przekazywać pozostające w ich dyspozycji informacje:

1) potwierdzające wywóz towarów z terytorium Państwa jednej z Umawiających się Stron na terytorium Państwa drugiej Umawiającej się Strony;

2) potwierdzające wwóz towarów na terytorium Państwa jednej z Umawiających się Stron i objęcia ich określoną procedurą celną.

2. Organy celne, na wniosek, będą przekazywać sobie informacje potwierdzające, że przedstawione dokumenty są oryginalne i zawierają wszystkie niezbędne dane.

3. Organy celne, na wniosek, będą przekazywać sobie informacje, w tym poprzez przesyłanie protokołów oraz innych materiałów lub ich uwierzytelnionych kopii, dotyczące:

1) okoliczności związanych z pobieraniem ceł, podatków i innych opłat, a także stosowaniem ulg celnych;

2) dokonanych lub przygotowywanych naruszeń przepisów celnych drugiej Umawiającej się Strony.

4. Organy celne, z własnej inicjatywy lub na wniosek, będą przekazywać sobie w możliwie krótkim terminie informacje o naruszeniach przepisów celnych, których zwalczaniem zainteresowane są obie Umawiające się Strony. Dotyczy to w szczególności naruszeń przepisów celnych w zakresie przemieszczania:

1) towarów, które mogą stanowić zagrożenie dla środowiska naturalnego lub zdrowia ludności;

2) broni, amunicji, substancji wybuchowych i trujących oraz urządzeń wybuchowych;

3) przedmiotów przedstawiających znaczną wartość historyczną, artystyczną, kulturalną lub archeologiczną;

4) towarów podlegających, zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym Umawiających się Stron, wysokim stawkom celnym i podatkowym, w szczególności napojów alkoholowych i wyrobów tytoniowych.

Artykuł 6

Przekazywanie dokumentów

1. Organy celne w ciągu trzech miesięcy po wejściu niniejszej umowy w życie przekażą sobie kopie obowiązujących krajowych aktów prawnych lub innych przepisów w zakresie spraw celnych oraz będą się niezwłocznie informować o zmianach i uzupełnieniach przepisów celnych.

2.  Organ występujący z wnioskiem potwierdza otrzymanie dokumentów, wskazując datę otrzymania.

Artykuł 7

Wymiana doświadczeń i udzielanie pomocy

1. Organy celne dokonują wymiany informacji dotyczących:

1) doświadczeń ze swojej działalności i stosowania technicznych środków kontroli;

2) nowych środków i sposobów popełniania naruszeń przepisów celnych;

3) innych zagadnień celnych będących przedmiotem wzajemnego zainteresowania.

2. Organy celne będą współpracować w zakresie spraw celnych, w tym poprzez:

1) wymianę funkcjonariuszy w celu zapoznania się ze środkami technicznymi stosowanymi przez organy celne;

2) wymianę ekspertów w sprawach celnych;

3) szkolenie i doskonalenie umiejętności zawodowych funkcjonariuszy organów celnych;

4) wymianę informacji zawodowych, naukowych i technicznych, dotyczących spraw celnych.

Artykuł 8

Postępowanie wyjaśniające

1. Organ proszony o pomoc, na wniosek, dokonuje kontroli lub prowadzi postępowanie wyjaśniające w sprawach objętych niniejszą umową. Wyniki takiej kontroli lub postępowania wyjaśniającego przekazywane są organowi występującemu z wnioskiem.

2. Kontrola lub postępowanie wyjaśniające prowadzone jest zgodne z ustawodawstwem obowiązującym na terytorium Państwa organu proszonego o pomoc. Organ proszony o pomoc prowadzi kontrolę lub postępowanie wyjaśniające, działając we własnym imieniu.

Artykuł 9

Eksperci i świadkowie

1.  Funkcjonariusz organu proszonego o pomoc, w ramach swych kompetencji, może zostać upoważniony do występowania w charakterze eksperta lub świadka w postępowaniach sądowych lub administracyjnych w sprawach dotyczących niniejszej umowy na terytorium państwa Umawiającej się Strony występującej z wnioskiem oraz do przekazywania niezbędnych dla takich postępowań dokumentów lub ich poświadczonych kopii.

2. Wniosek o stawiennictwo w postępowaniu sądowym lub administracyjnym powinien wskazywać, w jakiej sprawie i w jakim charakterze funkcjonariusz organu proszonego o pomoc będzie występować.

3. Funkcjonariusze organu celnego państwa jednej z Umawiających się Stron przebywający, w przypadkach przewidzianych niniejszą umową, na terytorium państwa drugiej Umawiającej się Strony powinni legitymować się urzędowym pełnomocnictwem, nie mogą być umundurowani i posiadać przy sobie broni.

Artykuł 10

Forma i treść wniosku o pomoc

1. Wniosek, zgodnie z niniejszą umową, przekazywany jest w formie pisemnej. Dokumenty niezbędne do jego realizacji powinny być dołączone w postaci oryginałów, poświadczonych kopii lub fotokopii.

Pilne wnioski mogą być przekazywane w formie ustnej. Muszą być one jednak potwierdzone na piśmie w możliwie najkrótszym czasie.

2. Wniosek powinien zawierać następujące dane:

1) nazwę organu występującego z wnioskiem;

2) przedmiot i uzasadnienie wniosku;

3) charakter postępowania;

4) nazwy, adresy i inne dane dotyczące uczestników postępowania, o ile są znane;

5) krótki opis rozpatrywanej sprawy oraz kwestie prawne z nią związane.

3. Wniosek sporządzany będzie w języku rosyjskim lub angielskim.

4. W przypadku gdy wniosek nie spełnia wymogów, o których mowa w ustępach 1 lub 2, można zażądać jego uzupełnienia.

Artykuł 11

Realizacja wniosków

1. Organy celne udzielają sobie pomocy w realizacji wniosków zgodnie ze swym ustawodawstwem wewnętrznym oraz w ramach swoich kompetencji.

2. W przypadku gdy organ proszony o pomoc uzna, że realizacja wniosku może przynieść szkodę suwerenności, bezpieczeństwu, porządkowi publicznemu, interesom gospodarczym lub innym istotnym interesom jego państwa, może odmówić udzielenia pomocy całkowicie lub częściowo lub uzależnić realizację wniosku od spełnienia określonych warunków.

3. Jeśli realizacja wniosku o udzielenie pomocy nie jest możliwa, organ proszony o pomoc niezwłocznie powiadamia w formie pisemnej organ występujący z wnioskiem o przyczynach odmowy udzielenia pomocy.

Artykuł 12

Dokumenty

1. Przekazywanie, na wniosek, oryginałów dokumentów następuje w przypadkach, jeżeli poświadczone kopie lub fotokopie są niewystarczające.

2. Oryginały dokumentów powinny być zwrócone organowi proszonemu o pomoc w ciągu jednego miesiąca.

Artykuł 13

Wykorzystanie otrzymanych informacji i dokumentów

1. Dane osobowe mogą być przekazywane tylko wówczas, gdy ustawodawstwo wewnętrzne Umawiających się Stron gwarantuje jednakowy poziom ochrony takich danych. Umawiające się Strony zapewnią co najmniej taki poziom ich ochrony, jaki jest określony w załączniku do niniejszej umowy.

2.  Organy celne mogą wykorzystać informacje i dokumenty otrzymane zgodnie z niniejszą umową w charakterze dowodów w protokołach, raportach oraz innych materiałach przy dokonywaniu kontroli lub prowadzeniu dochodzeń w postępowaniach sądowych, administracyjnych lub innych, związanych z naruszeniami przepisów celnych. Znaczenie dowodowe informacji i dokumentów w postępowaniach sądowych, administracyjnych lub innych określane jest zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym organu występującego z wnioskiem.

3. Informacje i dokumenty przekazane na wniosek są wykorzystywane wyłącznie w celach realizacji niniejszej umowy i nie mogą być wykorzystane do innych celów bez zgody organu celnego udostępniającego te informacje i dokumenty.

4. Przepisy ustępu 2 nie dotyczą materiałów związanych z naruszeniami przepisów prawa w zakresie nielegalnego obrotu środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i prekursorami. Tego rodzaju informacje powinny być przekazywane, w ustalonych terminach, organom administracji publicznej zajmującym się bezpośrednio zwalczaniem nielegalnego obrotu środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i prekursorami.

Artykuł 14

Koszty

1. Organ występujący z wnioskiem pokrywa organowi proszonemu o pomoc wyłącznie koszty poniesione w ramach realizacji niniejszej umowy związane z wynagrodzeniem ekspertów i tłumaczy niebędących pracownikami organów celnych.

2. Zwrot kosztów związanych z realizacją przepisów artykułów 8 i 9 niniejszej umowy może być przedmiotem odrębnych uzgodnień między organami celnymi Umawiających się Stron.

Artykuł 15

Realizacja umowy

1. Pomoc przewidziana niniejszą umową udzielana będzie bezpośrednio przez organy celne, które uzgodnią szczegółowy tryb postępowania w ramach niniejszej umowy.

2. Na wniosek organu celnego jednej z Umawiających się Stron lub po upływie pięciu lat od daty wejścia niniejszej umowy w życie przedstawiciele organów celnych spotkają się w celu dokonania jej przeglądu oraz rozpatrzenia innych spraw dotyczących współpracy celnej, o ile organy celne Umawiających się Stron nie powiadomią się wcześniej na piśmie, że taki przegląd nie jest konieczny.

Artykuł 16

Rozstrzyganie kwestii spornych

1. Wszelkie rozbieżności co do interpretacji i stosowania przepisów niniejszej umowy będą rozstrzygane w drodze bezpośrednich rokowań między organami celnymi Umawiających się Stron.

2. W przypadku nieosiągnięcia porozumienia w drodze rokowań, o których mowa ustępie 1, spór będzie rozstrzygany w drodze dyplomatycznej.

Artykuł 17

Wnoszenie uzupełnień i zmian

Po wzajemnym uzgodnieniu. Umawiające się Strony mogą wnosić do niniejszej umowy uzupełnienia i zmiany, które będą miały postać odrębnych protokołów stanowiących integralną część niniejszej umowy. Protokoły wchodzą w życie zgodnie z trybem przewidzianym w artykule 18 niniejszej umowy.

Artykuł 18

Wejście w życie i wypowiedzenie

1. Postanowienia niniejszej umowy nie naruszają praw i zobowiązań Umawiających się Stron w związku z innymi porozumieniami międzynarodowymi, których są one Stronami.

2. Umowa niniejsza wejdzie w życie po upływie trzydziestu dni od dnia otrzymania przez Umawiające się Strony ostatniej pisemnej noty dyplomatycznej powiadamiającej o wypełnieniu przez nie wewnętrznych procedur niezbędnych dla wejścia jej w życie.

3.  Umowa niniejsza jest zawarta na czas nieokreślony. Każda z Umawiających się Stron może ją wypowiedzieć poprzez pisemne powiadomienie drugiej Umawiającej się Strony. W takim przypadku niniejsza umowa utraci moc po upływie sześciu miesięcy od dnia otrzymania wypowiedzenia.

SPORZĄDZONO w Warszawie dnia 30 marca 2005 r. w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim, azerbejdżańskim i rosyjskim, przy czym wszystkie teksty mają jednakową moc obowiązującą.

W razie rozbieżności przy interpretacji postanowień niniejszej umowy tekst w języku rosyjskim będzie uważany za rozstrzygający.

Na dowód czego, należycie w tym celu upoważnieni, podpisali niniejszą umowę.

Załącznik

PODSTAWOWE ZASADY OCHRONY DANYCH

1. Dane osobowe poddawane automatycznemu przetwarzaniu będą:

a) pozyskiwane i przetwarzane rzetelnie i zgodnie z prawem;

b) rejestrowane dla określonych i prawnie uzasadnionych celów oraz nie będą wykorzystywane w sposób niezgodny z tymi celami;

c) odpowiednie, rzeczowe oraz niewykraczające poza potrzeby wynikające z celów, dla których zostały zarejestrowane;

d) dokładne i, w razie potrzeby, aktualizowane;

e) przechowywane w sposób pozwalający na identyfikację podmiotów danych, przez okres nie dłuższy niż ten, który jest niezbędny dla realizacji celów, dla których zostały zarejestrowane.

2. Danych osobowych wskazujących na pochodzenie rasowe, poglądy polityczne, przekonania religijne czy inne wierzenia, jak również danych osobowych dotyczących zdrowia lub życia seksualnego nie można przetwarzać automatycznie, chyba że prawo wewnętrzne przewiduje odpowiednie zabezpieczenia. Przepis niniejszy stosuje się również do danych osobowych dotyczących skazujących wyroków karnych.

3. Należy wprowadzić odpowiednie środki bezpieczeństwa w stosunku do danych osobowych zarejestrowanych w zautomatyzowanych zbiorach w celu ich ochrony przed zniszczeniem przypadkowym lub dokonanym bez zezwolenia oraz przed przypadkową utratą, a także przed udostępnieniem, zmianą lub rozpowszechnieniem bez zezwolenia.

4. Każda osoba jest upoważniona do:

a) ustalenia: czy istnieje zautomatyzowany zbiór danych jej dotyczących, zasadniczych celów tego zbioru oraz tożsamości i miejsca zamieszkania lub siedziby kontrolera zbioru;

b) otrzymywania w rozsądnych odstępach czasu, bez nadmiernej zwłoki i nadmiernych kosztów, potwierdzenia, że w danym zautomatyzowanym zbiorze znajdują się lub nie znajdują jej dane osobowe, oraz uzyskiwania tych danych w czytelnej formie;

c) uzyskania, w razie potrzeby, sprostowania lub usunięcia danych jej dotyczących, jeśli zostały przetworzone z naruszeniem przepisów prawa wewnętrznego wprowadzających w życie zasady wymienione w punktach 1 i 2;

d) złożenia skargi w przypadku odmowy potwierdzenia albo udostępnienia, sprostowania lub usunięcia danych w myśl podpunktów b) i c).

5.1. Wyjątki od postanowień przepisów punktów 1, 2 i 4 dopuszczalne są jedynie w granicach określonych w niniejszym punkcie.

5.2. Odstąpienie od stosowania postanowień zawartych w punktach 1, 2 i 4 jest dozwolone, jeśli jest przewidywane ustawowo przez państwo Umawiającej się Strony, jako środek konieczny w społeczeństwie demokratycznym w interesie:

a) ochrony państwa, bezpieczeństwa publicznego, interesów finansowych państwa lub zwalczania przestępczości;

b) ochrony podmiotu danych lub praw i wolności innych osób.

5.3. Ograniczenia w korzystaniu z praw, o których mowa w punkcie 4, podpunktach b), c) i d), mogą być przewidziane ustawowo w odniesieniu do zautomatyzowanych zbiorów danych osobowych wykorzystywanych dla celów statystycznych bądź naukowych, o ile nie zachodzi ryzyko naruszenia prywatności podmiotu danych.

6. Żaden z przepisów niniejszego załącznika nie może być interpretowany jako ograniczający lub naruszający prawo każdej Umawiającej się Strony do przyznania podmiotom danych ochrony szerszej niż przewidziana w niniejszym załączniku.

Po zaznajomieniu się z powyższą Umową, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:

— została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych,

— jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona,

— będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 24 stycznia 2006 r.

Prezes Rady Ministrów: K. Marcinkiewicz

L.S.

TEKST AKTU W JĘZYKU AZARBEJDŻAŃSKIM

TEKST AKTU W JĘZYKU ROSYJSKIM