Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Mongolii o współpracy gospodarczej, sporządzona w Warszawie dnia 21 stycznia 2013 r.

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i Rząd Mongolii, zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”,

wyrażając satysfakcję z rozwoju przyjaznych stosunków między Rzecząpospolitą Polską a Mongolią uwzględniając postanowienia umów międzynarodowych, które wiążą państwa Umawiających się Stron w dziedzinie współpracy gospodarczej,

mając na uwadze członkostwo Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej,

dążąc do dalszego umocnienia i rozwoju stosunków gospodarczych między Rzecząpospolitą Polską i Mongolią uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1

1.  Umawiające się Strony będą sprzyjać rozwojowi wzajemnie korzystnej współpracy gospodarczej we wszystkich dziedzinach i sektorach gospodarki na zasadach równości i wzajemnych korzyści i zgodnie z prawem obowiązującym w państwach Umawiających się Stron.

2.  Celem współpracy realizowanej w ramach niniejszej Umowy będzie wykorzystanie potencjału ekonomicznego państw Umawiających się Stron dla umocnienia dwustronnych stosunków gospodarczych.

Artykuł 2

Współpraca, o której mowa w artykule 1, będzie realizowana w szczególności przez:

1) współdziałanie w realizacji projektów stanowiących przedmiot wzajemnego zainteresowania w sektorach:

a) przemysłu i górnictwa,

b) energetyki,

c) łączności,

d) transportu,

e) ochrony środowiska,

f) transportu morskiego,

g) architektury i budownictwa;

2)  sprzyjanie współpracy między podmiotami gospodarczymi, w tym małymi i średnimi przedsiębiorcami;

3) współdziałanie w dziedzinie certyfikacji i normalizacji;

4)  rozwój usług konsultingowych, prawnych, bankowych i technicznych, w tym wspomagających realizację projektów inwestycyjnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i Mongolii;

5)  współpracę w dziedzinie turystyki;

6)  inicjowanie i popieranie różnorodnych form kontaktów, wymiany specjalistów i personelu technicznego, szkoleń, udziału w targach i wystawach, misjach gospodarczych i przedsięwzięciach promocyjnych;

7)  współpracę gospodarczą na szczeblu regionalnym.

Artykuł 3

1. Właściwe organy Umawiających się Stron będą sprzyjać tworzeniu i działalności przedstawicielstw i oddziałów podmiotów gospodarczych mających siedzibę na terytorium jednego z państw Umawiających się Stron.

2. Zasady tworzenia i prowadzenia działalności przez przedstawicielstwa i oddziały określa prawo obowiązujące w państwie tej Umawiającej się Strony, na terytorium którego podejmują one działalność.

Artykuł 4

W celu ułatwienia rozwoju współpracy gospodarczej właściwe organy Umawiających się Stron będą wymieniać informacje w zakresie:

1) prawa regulującego działalność gospodarczą z zakresu inwestycji, standaryzacji, certyfikacji, ochrony własności przemysłowej, praw autorskich i pokrewnych oraz innych dziedzin stanowiących przedmiot wzajemnego zainteresowania;

2)  przedsięwzięć promocyjnych sprzyjających zacieśnianiu kontaktów między podmiotami gospodarczymi działającymi w państwach Umawiających się Stron, ułatwień dotyczących międzynarodowych wystaw, targów i misji gospodarczych oraz systemów informacji gospodarczej;

3)  polityki makroekonomicznej i strukturalnej, promowania innowacji w gospodarce, rozwoju konkurencyjności przedsiębiorstw.

Artykuł 5

1. Umawiające się Strony powołują Wspólną Komisję do spraw Współpracy Gospodarczej, zwaną dalej „Komisją”.

2.  Do zadań Komisji należy w szczególności:

1)  dokonywanie okresowych przeglądów i ocen współpracy gospodarczej;

2)  przygotowywanie propozycji zmierzających do dalszego rozwoju współpracy gospodarczej;

3)  identyfikacja problemów ograniczających rozwój współpracy gospodarczej i proponowanie odpowiednich działań w celu ich eliminacji.

3.  Komisja składa się z sekcji polskiej i mongolskiej, tworzonych na zasadzie parytetu. Przewodniczącymi narodowych sekcji Komisji będą podsekretarze stanu resortów odpowiedzialnych za gospodarkę w każdym państwie.

4.  W ramach Komisji mogą być powoływane;

1)  stałe grupy robocze do spraw współpracy w wybranych dziedzinach gospodarki;

2)  czasowo działające zespoły eksperckie dla opracowywania szczegółowych tematów współpracy gospodarczej.

5.  Komisja będzie się zbierać na posiedzenia raz w roku lub w razie potrzeby w terminach uzgodnionych między przewodniczącymi narodowych sekcji na przemian w Rzeczypospolitej Polskiej i w Mongolii.

6.  Tryb pracy Komisji określa regulamin przez nią ustanowiony.

Artykuł 6

Niniejsza Umowa nie narusza praw i zobowiązań wynikających z umów międzynarodowych, których stronami są Rzeczpospolita Polska lub Mongolia, oraz z ich przynależności do organizacji międzynarodowych.

Artykuł 7

1.  Niniejsza Umowa podlega przyjęciu zgodnie z prawem państwa każdej z Umawiających się Stron, co zostanie stwierdzone w drodze wymiany not. Umowa wejdzie w życie z dniem otrzymania noty późniejszej.

2.  Niniejsza Umowa zawarta jest na czas nieokreślony i może być wypowiedziana w drodze notyfikacji przez każdą z Umawiających się Stron; w takim przypadku utraci ona moc po upływie sześciu miesięcy od dnia otrzymania przez drugą stronę notyfikacji w sprawie wypowiedzenia.

3.  Na wniosek jednej z Umawiających się Stron, niniejsza Umowa może być uzupełniona i zmieniona w formie pisemnej za obopólną zgodą.

4. Z dniem wejścia w życie niniejszej Umowy traci moc Porozumienie między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rządem Mongolskiej Republiki Ludowej o utworzeniu Międzyrządowej Polsko-Mongolskiej Komisji Współpracy Gospodarczej i Naukowo-Technicznej z dnia 11 września 1972 roku.

Niniejszą umowę sporządzono w Warszawie dnia 21 stycznia 2013 roku, w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim, mongolskim i angielskim przy czym wszystkie teksty mają jednakową moc. W przypadku rozbieżności w interpretacji Umowy, za rozstrzygający uważa się tekst angielski.