UCHWALA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 1 kwietnia 2008 r. w sprawie wyrażenia przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej zgody na ratyfikację przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Traktatu z Lizbony zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, podpisanego w Lizbonie dnia 13 grudnia 2007 r.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej stwierdza, że polska racja stanu wymaga umocnienia i usprawnienia Unii Europejskiej, gdyż tylko silna i sprawna Unia Europejska może skutecznie zapewnić realizację ambitnych celów wszystkich krajów członkowskich, w tym także Polski.

Wyrażając wolę dokonania przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Traktatu z Lizbony zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, podpisanego w Lizbonie dnia 13 grudnia 2007 r.. Sejm, kierując się dobrem Narodu Polskiego, dążąc do umocnienia niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej oraz do zapewnienia jej należytego miejsca we wspólnocie wolnych, równoprawnych narodów połączonych wolą partnerskiej współpracy w ramach Unii Europejskiej, stwierdza, że:

— Rzeczpospolita Polska jest i pozostaje suwerennym państwem, którego decyzje mają źródło w woli Narodu, dotyczy to także decyzji o przystąpieniu Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej i o kształcie jej członkostwa w tej organizacji międzynarodowej, a także o ewentualnym wystąpieniu z niej;

— przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, która jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej, z racji jej nadrzędnej mocy prawnej, mają pierwszeństwo obowiązywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i stosowania ich przez wszystkie jej władze publiczne przed postanowieniami umów międzynarodowych oraz aktów wydawanych na podstawie tych umów przez organizacje międzynarodowe, w tym przed Traktatem z Lizbony, Traktatem o Unii Europejskiej, Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej oraz przed każdym aktem powstałym na podstawie tych traktatów lub obowiązującym na mocy tych traktatów;

— Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej zawiera odwołania do chrześcijańskiego dziedzictwa Narodu, mające istotne znaczenie także w okresie członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej;

— podpisując Traktat z Lizbony, Państwa Członkowskie Unii Europejskiej odstąpiły od koncepcji „Konstytucji dla Europy”;

— Traktat z Lizbony nie daje podstaw do wykładni, która dopuszczałaby, aby w ramach instytucji Unii Europejskiej były podejmowane jakiekolwiek działania uszczuplające suwerenność Państw Członkowskich, godzące w ich narodową tożsamość lub szkodzące ich słusznym interesom narodowym;

— władze publiczne są zobowiązane do pełnego respektowania roli Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawach dotyczących członkostwa Polski w Unii Europejskiej oraz przestrzegania zasady subsydiamości, tak aby jak najwięcej kompetencji znalazło się w gestii władz krajowych. Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Senatu Rzeczypospolitej Polskiej oraz samorządu;

— Karta praw podstawowych Unii Europejskiej w żaden sposób nie narusza prawa Rzeczypospolitej Polskiej do stanowienia prawa w zakresie moralności publicznej, prawa rodzinnego, a także ochrony godności ludzkiej oraz poszanowania fizycznej i moralnej integralności człowieka, co zostało potwierdzone w Deklaracji Rzeczypospolitej Polskiej do Traktatu z Lizbony;

— istotne, wiążące ustalenia co do zakresu związania Rzeczypospolitej Polskiej Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej zawiera Protokół w sprawie stosowania Karty praw podstawowych w odniesieniu do Polski i Zjednoczonego Królestwa, dołączony do Traktatu z Lizbony, a poszerzenie owego zakresu bądź też odstąpienie od protokołu w przyszłości wymagałoby zachowania trybu, jakiego Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej wymaga w przypadku przekazania organizacji międzynarodowej kompetencji organów władzy państwowej w niektórych sprawach;

— Protokół w sprawie stosowania Karty praw podstawowych w odniesieniu do Polski i Zjednoczonego Królestwa, dołączony do Traktatu z Lizbony, uniemożliwia skuteczne pozywanie Rzeczypospolitej Polskiej, osób fizycznych oraz osób prawnych w oparciu o przepisy Karty praw podstawowych, w tym w sprawach majątkowych dotyczących nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

— w Deklaracji Rzeczypospolitej Polskiej dotyczącej Protokołu, o którym mowa wyżej. Rzeczpospolita

Polska oświadczyła, że ze względu na tradycję ruchu społecznego „Solidarność” i jego znaczący wkład w walkę o prawa społeczne i pracownicze w pełni szanuje prawa społeczne i pracownicze ustanowione prawem Unii Europejskiej, w szczególności prawa potwierdzone w tytule IV Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

— wynegocjowane w Brukseli i zapisane w Traktacie z Lizbony rozwiązania dotyczące sposobu podejmowania decyzji w Radzie Unii Europejskiej, w tym mechanizm z Joaniny, służą polskim interesom. Odstąpienie od tych rozwiązań w przyszłości wymagałoby zachowania trybu, jakiego Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej wymaga w przypadku przekazania organizacji międzynarodowej kompetencji organów władzy państwowej w niektórych sprawach.