ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI 1) z dnia 18 kwietnia 2013 r. w sprawie rodzaju opakowań materiału siewnego roślin rolniczych i warzywnych, sposobu ich zabezpieczania oraz szczegółowego sposobu etykietowania i plombowania 2)

Na podstawie art. 101 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie (Dz. U. poz. 1512) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) rodzaje opakowań materiału siewnego dla poszczególnych gatunków lub grup roślin rolniczych i warzywnych, a także materiału siewnego zaprawianego, oraz sposoby zabezpieczania tych opakowań;

2)  jakie opakowania materiału siewnego roślin rolniczych i warzywnych uznaje się za małe opakowania WE;

3)  maksymalną wielkość opakowań dla mieszanek odmianowych roślin warzywnych;

4)  szczegółowy sposób etykietowania i plombowania materiału siewnego roślin rolniczych i warzywnych, z uwzględnieniem:

a)   rozmiarów i koloru etykiet ustalonych dla poszczególnych kategorii i stopni kwalifikacji materiału siewnego, rodzajów materiału siewnego oraz mieszanek dla ochrony środowiska,

b)   treści informacji zamieszczanych na etykietach oraz w dokumencie towarzyszącym,

c)   małych opakowań WE.

§ 2. 1. W przypadku wszystkich gatunków i grup roślin rolniczych i warzywnych stosuje się, ze względu na sposób zamykania, następujące rodzaje opakowań:

1)  samozamykające się;

2)  zszywane;

3)  zaklejane;

4)  hermetyczne;

5)  zawiązywane;

6)  zgrzewane.

2. Opakowanie materiału siewnego zaprawianego powinno zabezpieczać przed kontaktem z zastosowanymi pestycydami.

§ 3. Materiał siewny roślin rolniczych i warzywnych kategorii elitarny oraz sadzeniaki ziemniaka kategorii elitarny i kategorii kwalifikowany pakuje się w nowe opakowania, a w przypadku stosowania skrzyniopalet powinny być stosowane skrzyniopalety czyste i odkażone.

§ 4. Opakowanie materiału siewnego powinno być wykonane w sposób umożliwiający:

1)  trwałe zaopatrzenie w etykietę odpowiednią dla materiału siewnego poszczególnych gatunków lub grup roślin rolniczych i warzywnych, a także kategorii i stopni kwalifikacji;

2)  zastosowanie zabezpieczenia zaniknięcia opakowania, które w przypadku otwarcia ulega zniszczeniu.

§ 5. Każdy rodzaj opakowania materiału siewnego powinien:

1)  być wytrzymały odpowiednio do masy zapakowanego materiału siewnego;

2)  zapewniać utrzymanie jakości materiału siewnego zgodnej ze szczegółowymi wymaganiami dotyczącymi wytwarzania i jakości materiału siewnego określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie;

3)  chronić otoczkę materiału siewnego — w przypadku materiału siewnego otoczkowanego;

4)  umożliwić trwałe zaopatrzenie w etykietę.

§ 6. 1. Opakowania materiału siewnego zabezpiecza się przez:

1) plombowanie bezpośrednie polegające w szczególności na:

a)   założeniu na zaniknięciu opakowania plomby:

—  zaciskanej,

—  zatrzaskowej,

—  strunowej,

b)   naklejeniu na zaniknięciu opakowania etykiety samoprzylepnej,

c)   przeszyciu etykiety szwem zamykającym opakowanie;

2) plombowanie pośrednie polegające na:

a)   stosowaniu opakowań samozamykających się (worków wentylowych),

b)   zamknięciu opakowania, w szczególności przez:

— zaklejenie,

— zgrzanie,

— mechaniczne zszycie opakowania, jeżeli opakowanie posiada oznaczenie wykluczające powtórne zszycie.

2. W przypadku worków wentylowych, jeżeli długość rękawa (wentyla) stanowi mniej niż 20% szerokości opakowania lub w opakowaniu znajdują się nasiona mniejsze od nasion pszenicy, stosuje się plombowanie bezpośrednie.

§ 7. 1. Za małe opakowania WE uznaje się opakowania materiału siewnego, którego masa netto nie przekracza w przypadku:

1)  materiału siewnego roślin warzywnych kategorii elitarny albo kategorii kwalifikowany:

a)   gatunków roślin strączkowych — 5,0 kg,

b)   cebuli, trybuli, szparaga, buraka ćwikłowego, buraka liściowego, rzepy, arbuza, dyni olbrzymiej lub dyni zwyczajnej, marchwi, szpinaku, skorzonery, roszponki, rzodkiewki — 0,5 kg,

c)   pozostałych gatunków roślin warzywnych — 0,1 kg;

2)  materiału siewnego buraka cukrowego albo buraka pastewnego kategorii kwalifikowany, po odjęciu masy substancji otoczkujących, granulowanych pestycydów i innych dodatków, zawierającego:

a)   nasiona jednokiełkowe albo przeznaczone do siewu punktowego — 2,5 kg, co stanowi jedną jednostkę siewną, która odpowiada 100 tys. kłębków,

b)   nasiona wielokiełkowe — 10,0 kg;

3)  mieszanki pastewnej przeznaczonej na cele inne niż pastewne — 2,0 kg, po odjęciu masy substancji otoczkujących, granulowanych pestycydów i innych dodatków (opakowanie typu A);

4)  materiału siewnego roślin pastewnych kategorii elitarny, kategorii kwalifikowany lub kategorii handlowy albo mieszanki pastewnej innej niż mieszanka, o której mowa w pkt 3 — 10,0 kg, po odjęciu masy substancji otoczkujących granulowanych pestycydów i innych dodatków (opakowanie typu B).

2. Mieszanki odmianowe roślin warzywnych kategorii standard mogą być wprowadzone do obrotu w opakowaniach, których masa netto nie przekracza dopuszczalnej masy netto określonej dla małych opakowań WE, o której mowa w ust. 1 pkt 1.

§ 8. Etykietę umieszcza się na opakowaniu materiału siewnego w sposób uniemożliwiający jej zdjęcie bez uszkodzenia; etykieta nie może być użyta powtórnie.

§ 9. Rozmiary i kolory etykiet przeznaczonych dla poszczególnych kategorii i stopni kwalifikacji materiału siewnego, rodzajów materiału siewnego oraz mieszanek dla ochrony środowiska są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

§ 10. Na etykietach zamieszcza się informacje w formie nadruku w sposób zapewniający trwałość i czytelność napisów.

§ 11. W dokumencie towarzyszącym zamieszcza się w szczególności następujące dane:

1)  nazwę podmiotu, który złożył wniosek o dokonanie oceny polowej materiału siewnego;

2)  nazwę gatunku w języku polskim;

3)  łacińską nazwę gatunku, która może być podana w formie skróconej i bez nazwisk autorów;

4)  nazwę odmiany zapisaną alfabetem łacińskim;

5)  kategorię materiału siewnego;

6)  stopień kwalifikacji materiału siewnego;

7)  numer partii materiału siewnego użytego do obsiania plantacji, z której pochodzi ten materiał;

8)  oznaczenie państwa przeprowadzającego ocenę polową;

9)  numer pola lub numer partii materiału siewnego;

10) powierzchnię plantacji nasiennej;

11) masę nasion zebranych i liczbę opakowań;

12) informację, że materiał ten spełnia wymagania dotyczące wytwarzania materiału siewnego;

13) wyniki wstępnych analiz laboratoryjnych, jeżeli były wykonane.

§ 12. 1. Na etykietach przeznaczonych dla materiału siewnego umieszcza się informacje o:

1)  masie tysiąca nasion w przypadku gatunków, dla których taki wymóg został określony w szczegółowych wymaganiach dotyczących wytwarzania i jakości materiału siewnego określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ustawy z dnia 9 listopada 2013 r. o nasiennictwie;

2)  aktualnej zdolności kiełkowania materiału siewnego:

a)   dopuszczonego do obrotu na podstawie art. 104 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 9 listopada 2013 r. o nasiennictwie,

b)   który nie spełnia wymagań w zakresie zdolności kiełkowania, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ustawy z dnia 9 listopada 2013 r. o nasiennictwie, dopuszczonego do obrotu w drodze decyzji ministra właściwego do spraw rolnictwa.

2. Na etykietach przeznaczonych dla materiału siewnego lub na opakowaniach materiału siewnego umieszcza się informację o otwarciu opakowania materiału siewnego w celu pobrania próby, dokonania oceny lub kontroli, a także podaje się datę i numer próbobiorcy lub kwalifikatora.

3. Informacje zamieszczane na etykietach przeznaczonych dla materiału siewnego są określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

§ 13. Etykiety umieszczone na opakowaniach materiału siewnego roślin rolniczych i warzywnych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, które nie spełniają wymagań w nim określonych, mogą być stosowane do dnia 30 czerwca 2013 r., a w przypadku etykiet umieszczanych na opakowaniach mieszanek materiału siewnego do dnia 30 czerwca 2014 r.

§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 3)

Załączniki do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 kwietnia 2013 r. (poz. 513)

1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 248, poz. 1486).

2) Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają postanowienia:

1)  dyrektywy Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych (Dz. Urz. WE L 125 z 11.07.1966, str. 2298, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 1, str. 55, z późn. zm.);

2)  dyrektywy Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych (Dz. Urz. WE L 125 z 11.07.1966, str. 2309, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 1, str. 66, z późn. zm.);

3)  dyrektywy Rady 2002/54/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka (Dz. Urz. WE L 193 z 20.07.2002, str. 12, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 36, str. 292, z późn. zm.);

4)  dyrektywy Rady 2002/55/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw (Dz. Urz. WE L 193 z 20.07.2002, str. 33, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 36, str. 313, z późn. zm.);

5)  dyrektywy Rady 2002/56/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków (Dz. Urz. WE L 193 z 20.07.2002, str. 60, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 36, str. 340, z późn. zm.);

6)  dyrektywy Rady 2002/57/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych (Dz. Urz. WE L 193 z 20.07.2002, str. 74, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 36, str. 354, z późn. zm.);

7)  decyzji Komisji 2004/842/WE z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie przepisów wykonawczych, na mocy których Państwa Członkowskie mogą zezwolić na wprowadzenie do obrotu materiału siewnego należącego do odmiany, dla której złożono wniosek o włączenie do krajowego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych lub katalogu odmian gatunków warzyw (Dz. Urz. UE L 362 z 09.12.2004, str. 21);

8)  dyrektywy Komisji 2008/62/WE z dnia 20 czerwca 2008 r. przewidującej pewne odstępstwa w odniesieniu do rejestracji populacji miejscowych i odmian roślin rolniczych przystosowanych naturalnie do warunków lokalnych i regionalnych i zagrożonych erozją genetyczną oraz obrót materiałem siewnym i sadzeniakami ziemniaka tych populacji miejscowych i odmian (Dz. Urz. UE L 162 z 21.06.2008, str. 13, z późn. zm.);

9)  dyrektywy Komisji 2009/145/WE z dnia 26 listopada 2009 r. przewidującej pewne odstępstwa w odniesieniu do zatwierdzania populacji miejscowych i odmian warzyw tradycyjnie uprawianych w poszczególnych miejscach i regionach i zagrożonych erozją genetyczną oraz odmian warzyw niemających wewnętrznej wartości dla plonów o przeznaczeniu handlowym, wyprodukowanych w celu uprawy w określonych warunkach, oraz wprowadzania do obrotu materiału siewnego tych populacji miejscowych i odmian (Dz. Urz. UEL 312 z 27.11.2009, str. 44);

10) dyrektywy Komisji 2010/60/UE z dnia 30 sierpnia 2010 r. przewidującej pewne odstępstwa dotyczące wprowadzania do obrotu mieszanek materiału siewnego roślin pastewnych przeznaczonych do wykorzystania w ramach ochrony środowiska naturalnego (Dz. Urz. UE L 228 z 31.08.2010, str. 10);

11)decyzji Komisji 2011/180/UE z dnia 23 marca 2011 r. wdrażającej dyrektywę Rady 2002/55/WE w odniesieniu do warunków zezwalania na wprowadzanie do obrotu małych opakowań mieszanek standardowego materiału siewnego różnych odmian roślin warzywnych tego samego gatunku (Dz. Urz. UEL 78 z 24.03.2011, str. 55).

3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone:

1) rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie opakowań materiału siewnego, które uznaje się za małe opakowania WE (Dz. U. Nr 239, poz. 1733 oraz z 2007 r. Nr 147, poz. 1036), które na podstawie art. 139 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie (Dz. U. poz. 1512) traci moc z dniem wejścia w życie mniejszego rozporządzenia;

2) rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 stycznia 2007 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz zakresu etykietowania i plombowania materiału siewnego, rodzajów opakowań materiału siewnego oraz sposobów ich zabezpieczania (Dz. U. Nr 23, poz. 140 i Nr 163, poz. 1158 oraz z 2010 r. Nr 31, poz. 163), które na podstawie art. 139 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie (Dz. U. poz. 1512) traci moc w zakresie:

a) § 1 — w zakresie roślin rolniczych i warzywnych,

b) § 2,

c) § 3-5 oraz § 7-9 — w zakresie roślin rolniczych i warzywnych,

d) § 10, § 11 pkt 2 lit. a, b, d-h,

e) załącznika nr 1 — w zakresie roślin rolniczych i warzywnych,

f) załącznika nr 2 część I i II

— z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.