ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 4 sierpnia 2006 r. w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją

Na podstawie art. 70 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. Nr 123, poz. 1291) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki udzielania pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją, w formie zwolnienia z podatku od nieruchomości, zwanej dalej „pomocą”, udzielanej w drodze uchwały rady gminy na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844), zwanej dalej „ustawą”.

2. Uchwała rady gminy, o której mowa w ust. 1, przewidująca udzielanie pomocy zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu, nie podlega notyfikacji Komisji Europejskiej, z zastrzeżeniem § 3 ust. 2 i § 9 ust. 3.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) nowej inwestycji — należy przez to rozumieć inwestycję polegającą na utworzeniu lub rozbudowie przedsiębiorstwa bądź na rozpoczęciu w przedsiębiorstwie działań obejmujących dokonywanie zasadniczych zmian procesu produkcyjnego; za nową inwestycję uznaje się również nabycie przedsiębiorstwa, które jest w likwidacji albo zostałoby zlikwidowane, gdyby nie zostało nabyte;

2) tworzeniu nowych miejsc pracy — należy przez to rozumieć przyrost netto miejsc pracy w danym przedsiębiorstwie, w przeliczeniu na osoby zatrudnione w pełnym wymiarze czasu pracy, w porównaniu ze średnim zatrudnieniem z ostatnich pełnych 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym rozpoczęto realizację inwestycji, przy czym miejsca pracy uważa się za związane z nową inwestycją, jeżeli zostały utworzone nie później niż w okresie 3 lat od dnia zakończenia tej inwestycji;

3) mikroprzedsiębiorcy, małym i średnim przedsiębiorcy — należy przez to rozumieć mikroprzedsiębiorcę, małego i średniego przedsiębiorcę, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. Urz. WE L 10 z 13.01.2001, str. 33, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 8, t. 2, s. 141, z późn. zm.);

4) pomocy eksportowej — należy przez to rozumieć pomoc związaną bezpośrednio z ilością wywożonych produktów, ustanowieniem i funkcjonowaniem sieci dystrybucyjnej lub kosztami bieżącymi dotyczącymi prowadzenia działalności wywozowej;

5) podregionach — należy przez to rozumieć podregiony określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 13 lipca 2000 r. w sprawie wprowadzenia Nomenklatury Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NTS) (Dz. U. Nr 58, poz. 685, z późn. zm. 1) ).

§ 3. 1. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do udzielania pomocy:

1) eksportowej;

2) w zakresie działalności związanej z produkcją, przetwarzaniem lub obrotem produktami, o których mowa w załączniku 1 do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską;

3) w rybołówstwie;

4) w sektorach: żeglugi morskiej, budownictwa okrętowego, hutnictwa żelaza i stali, górnictwa węgla kamiennego i brunatnego oraz włókien syntetycznych.

2.  Pomoc dla przedsiębiorcy innego niż mikroprzedsiębiorca lub mały przedsiębiorca znajdującego się:

1) w trudnej sytuacji ekonomicznej, według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej 2) lub

2) w okresie restrukturyzacji przeprowadzanej z wykorzystaniem pomocy publicznej

— podlega notyfikacji Komisji Europejskiej jako pomoc indywidualna, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. Pomoc nie podlega notyfikacji Komisji Europejskiej jako pomoc indywidualna, w przypadku gdy przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 2, zamierza skorzystać lub korzysta z indywidualnej pomocy na restrukturyzację, jeżeli wraz z notyfikacją projektu pomocy indywidualnej na restrukturyzację informacja o pomocy regionalnej została przekazana Komisji Europejskiej.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, pomoc może być udzielona po zatwierdzeniu przez Komisję Europejską pomocy indywidualnej na restrukturyzację.

§ 4. 1. Do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą na wspieranie nowych inwestycji zalicza się:

1) cenę nabycia gruntów lub prawa ich wieczystego użytkowania;

2) cenę nabycia albo koszt wytworzenia środków trwałych, takich jak budowle i budynki oraz ich wyposażenie związane z nową inwestycją, w szczególności:

a) maszyny i urządzenia,

b) narzędzia, przyrządy i aparatura,

c) wyposażenie techniczne dla prac biurowych,

d) infrastruktura techniczna;

3) cenę nabycia wartości niematerialnych i prawnych polegających na uzyskaniu patentu, nabyciu licencji lub nieopatentowanego know-how, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W przypadku przedsiębiorcy innego niż mikroprzedsiębiorca, mały lub średni przedsiębiorca, koszt określony w ust. 1 pkt 3 uwzględnia się w kosztach inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą w wysokości nieprzekraczającej 25 % wartości kosztów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.

3. Wartości niematerialne i prawne, o których mowa w ust. 1 pkt 3, powinny spełniać łącznie następujące warunki:

1) będą wykorzystywane wyłącznie przez przedsiębiorcę otrzymującego pomoc regionalną w przedsiębiorstwie zlokalizowanym w podregionie, w którym jest realizowana inwestycja;

2) będą nabyte od osoby trzeciej na warunkach nieodbiegających od normalnych praktyk inwestycyjnych;

3) będą ujęte w aktywach przedsiębiorstwa oraz pozostaną w jego posiadaniu przez okres co najmniej 5 lat;

4) będą podlegać amortyzacji zgodnie z odrębnymi przepisami.

4. Cenę nabycia i koszt wytworzenia środków trwałych oraz cenę nabycia wartości niematerialnych i prawnych ustala się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późn. zm. 3) ).

5.  W przypadku przedsiębiorcy wykonującego działalność gospodarczą w sektorze transportu, do kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą nie zalicza się kosztów zakupu środków transportu.

6. W przypadku gdy przed nabyciem przedsiębiorstwa w stosunku do jego składników udzielono już pomocy publicznej, ceny nabycia tych składników nie zalicza się do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą.

§ 5. Do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą na tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją zalicza się ponoszone przez przedsiębiorcę dwuletnie koszty pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujące koszty wynagrodzenia brutto powiększone o wszystkie obowiązkowe płatności związane z ich zatrudnieniem.

§ 6. 1. Warunkiem udzielenia pomocy jest:

1) dokonanie zgłoszenia właściwemu organowi podatkowemu przed rozpoczęciem realizacji inwestycji o zamiarze korzystania z pomocy, w trybie i formie określonymi uchwałą rady gminy, o której mowa w § 1 ust. 1;

2) zobowiązanie się do pokrycia co najmniej 25 % kosztów inwestycji ze środków własnych, przy czym przez środki własne należy rozumieć środki, które nie zostały uzyskane przez przedsiębiorcę w związku z udzieloną pomocą publiczną, w szczególności w formie: kredytów preferencyjnych, dopłat do oprocentowania kredytów, gwarancji i poręczeń na warunkach korzystniejszych od oferowanych na rynku;

3) zakończenie nowej inwestycji lub utworzenie nowych miejsc pracy związanych z tą inwestycją w terminie określonym uchwałą rady gminy, o której mowa w § 1 ust. 1;

4) zobowiązanie się do: w przypadku pomocy na wspieranie nowych inwestycji — utrzymania inwestycji w danym podregionie co najmniej przez 5 lat od dnia jej zakończenia lub w przypadku pomocy na tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją — utrzymania nowo utworzonych miejsc pracy co najmniej przez 5 lat od dnia ich utworzenia.

2. Do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą zalicza się koszty poniesione po dokonaniu zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.

§ 7. 1. Przedsiębiorca nabywa prawo do pomocy z dniem dokonania zgłoszenia.

2. Pomoc przysługuje od dnia powstania obowiązku podatkowego zgodnie z przepisami ustawy do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym przekroczono maksymalną intensywność pomocy, o której mowa w § 8, lub maksymalną wielkość pomocy wymienionej w § 9 ust. 1, nie dłużej niż do upływu terminu korzystania z pomocy określonego w uchwale rady gminy, o której mowa w § 1 ust. 1.

§ 8. 1. Maksymalna intensywność pomocy, liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji netto do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, wynosi 50 %, z wyjątkiem obszarów należących do podregionów oznaczonych numerami statystycznymi 4, 17 i 30, w których maksymalna intensywność pomocy wynosi 40 %, oraz podregionów oznaczonych numerami statystycznymi 22 i 42, w których maksymalna intensywność pomocy wynosi 30 %.

2. W przypadku przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą w sektorze motoryzacyjnym dopuszczalna intensywność pomocy wynosi 30 % maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru w ust. 1, jeżeli wielkość planowanej pomocy wyrażonej jako ekwiwalent dotacji brutto przekracza równowartość 5 000 000 euro.

3. Maksymalną intensywność pomocy udzielanej mikroprzedsiębiorcy, małemu lub średniemu przedsiębiorcy, z wyjątkiem przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu, podwyższa się o 15 punktów procentowych wyrażonych jako ekwiwalent dotacji brutto w stosunku do maksymalnej intensywności, określonej w ust. 1 i 2.

§ 9. 1. W przypadku dużego projektu inwestycyjnego maksymalną wielkość pomocy ustala się zgodnie ze wzorem:

I = R x (50 000 000 euro + 0,5 x B + 0,34 x C),

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

I — dopuszczalną wielkość pomocy dla dużego projektu inwestycyjnego;

R — intensywność pomocy określoną w § 8 ust. 1 — w zależności od podregionu, w którym ma być zlokalizowana inwestycja;

B —wielkość kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą przekraczającą równowartość 50 000 000 euro a nieprzekraczającą równowartości 100 000 000 euro;

C —wielkość kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą przekraczającą równowartość 100 000 000 euro.

2. Za duży projekt inwestycyjny uznaje się projekt nowej inwestycji, której koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą, określone w § 4, przekraczają równowartość 50 000 000 euro, przy czym:

1) koszty te obejmują wydatki ponoszone w okresie 3 lat przez jednego lub więcej przedsiębiorców realizujących dany projekt inwestycyjny oraz

2) środki trwałe są powiązane ze sobą fizycznie lub funkcjonalnie i służą realizacji ściśle określonego celu, w szczególności produkcji produktu lub produktów, o ile są one wytwarzane przy wykorzystaniu takich samych surowców.

3. Notyfikacji Komisji Europejskiej jako pomoc indywidualna podlega pomoc przeznaczona na duży projekt inwestycyjny, w odniesieniu do którego wysokość projektowanej pomocy przekracza maksymalną dopuszczalną pomoc, jaką mógłby otrzymać przedsiębiorca realizujący inwestycję o równowartości 100 000 000 euro, z uwzględnieniem zasad stosowanych przy obliczaniu pomocy dla dużych projektów inwestycyjnych.

4. Wyrażone w euro kwoty określone w ust. 1—3 przelicza się na złote według średniego kursu Narodowego Banku Polskiego, ogłoszonego w ostatnim dniu miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym udzielono pomocy.

§ 10. 1. Pomoc regionalna na wspieranie nowych inwestycji może być udzielana wraz z pomocą regionalną na tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją, pod warunkiem że łączna wielkość pomocy regionalnej nie przekracza maksymalnej intensywności pomocy, określonej w § 8, albo wielkości pomocy regionalnej ustalonej zgodnie z § 9 ust. 1, przy czym przy ustaleniu wielkości pomocy bierze się pod uwagę wyższe kwoty kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą: na wspieranie nowych inwestycji albo na tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją.

2. Pomoc regionalna, o której mowa w rozporządzeniu, podlega sumowaniu z każdą inną pomocą przeznaczoną na realizację tej samej inwestycji lub na tworzenie nowych miejsc pracy w związku z tą samą inwestycją, w tym udzielaną ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, i nie może przekroczyć maksymalnej intensywności pomocy, określonej w § 8, albo wielkości pomocy ustalonej zgodnie z § 9 ust. 1.

§ 11. 1. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

2. Rozporządzenie obowiązuje do dnia 31 grudnia 2006 r.


1) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 12, poz. 101, z 2002 r. Nr 34, poz. 311, Nr 177, poz. 1458 i Nr 191, poz. 1594, z 2003 r. Nr 208, poz. 2021, z 2004 r. Nr 98, poz. 998 i Nr 254, poz. 2534, z 2005 r. Nr 206, poz. 1705 oraz z 2006 r. Nr 34, poz. 237.

2) Kryteria te są określone w pkt 9–11 Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UEC 244 z 01.10.2004).

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535, Nr 124, poz. 1152, Nr 139, poz. 1324 i Nr 229, poz. 2276, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 145, poz. 1535, Nr 146, poz. 1546 i Nr 213, poz. 2155 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 66, Nr 184, poz. 1539 i Nr 267, poz. 2252.