ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie wnoszenia broni oraz materiałów wybuchowych na pokład statku powietrznego przez uprawnionych żołnierzy i funkcjonariuszy

Na podstawie art. 116 ust. 8 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. z 2012 r. poz. 933, z późn. zm. 1) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki wnoszenia broni palnej, broni gazowej oraz materiałów wybuchowych na pokład statku powietrznego przez żołnierzy i funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego oraz funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Policji, Straży Granicznej i Biura Ochrony Rządu, zwanych dalej „uprawnionymi”, w tym szkolenia z zakresu znajomości pokładu statku powietrznego, procedur obowiązujących na pokładzie statku powietrznego, skutków użycia broni palnej lub gazowej na pokładzie statku powietrznego oraz sposobów unieszkodliwienia osoby niebezpiecznej bez użycia broni palnej lub gazowej, w stosunku do uprawnionych.

§ 2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do uprawnionych wnoszących broń palną, broń gazową oraz materiały wybuchowe na pokład statku powietrznego bez zamiaru odbycia lotu.

§ 3. 1. Warunkiem wniesienia broni palnej, gazowej oraz materiałów wybuchowych na pokład statku powietrznego przez uprawionych jest ukończenie z wynikiem pozytywnym szkolenia z zakresu znajomości:

1)  pokładu statku powietrznego;

2)  procedur obowiązujących na pokładzie statku powietrznego;

3)  skutków użycia broni palnej lub broni gazowej na pokładzie statku powietrznego;

4)  sposobów unieszkodliwienia osoby niebezpiecznej bez użycia broni palnej lub gazowej.

2. Funkcjonariusze Straży Granicznej pełniący wartę ochronną, o której mowa w art. 186a ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze, odbywają szkolenia, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 7b ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2011 r. Nr 116, poz. 675, z późn. zm. 2) ).

§ 4. Szkolenie z zakresu znajomości pokładu statku powietrznego powinno obejmować zagadnienia dotyczące:

1)  ogólnej budowy statku powietrznego, z uwzględnieniem miejsc szczególnie wrażliwych dla bezpieczeństwa statku powietrznego;

2)  lokalizacji na pokładzie statku powietrznego miejsc, w których rozmieszczone są techniczne środki łączności statku powietrznego, oraz sposobu nawiązywania łączności za ich pośrednictwem z załogą statku powietrznego;

3)  lokalizacji na pokładzie statku powietrznego zestawów pierwszej pomocy oraz ich składu.

§ 5. Szkolenie z zakresu znajomości procedur obowiązujących na pokładzie statku powietrznego powinno obejmować zagadnienia dotyczące postępowania w przypadku:

1)  awaryjnego lądowania statku powietrznego;

2)  pożaru na pokładzie statku powietrznego;

3)  wystąpienia aktu bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym na pokładzie statku powietrznego.

§ 6. Szkolenie z zakresu znajomości skutków użycia broni palnej lub broni gazowej na pokładzie statku powietrznego powinno obejmować zagadnienia dotyczące:

1)  dopuszczalności użycia poszczególnych rodzajów broni palnej lub broni gazowej;

2)  następstw użycia poszczególnych rodzajów broni palnej lub broni gazowej;

3)  postępowania po użyciu broni palnej lub broni gazowej.

§ 7. Szkolenie z zakresu znajomości sposobów unieszkodliwienia osoby niebezpiecznej bez użycia broni palnej lub broni gazowej na pokładzie statku powietrznego powinno obejmować zagadnienia dotyczące:

1)  przypadków, w których zachowanie osoby na pokładzie statku powietrznego stwarza zagrożenie bezpieczeństwa statku powietrznego lub jego pasażerów;

2)  sposobów podejmowania przez uprawnionego interwencji w przypadkach, o których mowa w pkt 1.

§ 8. 1. Szkolenie, o którym mowa w § 3 ust. 1, prowadzi Straż Graniczna na podstawie programu szkolenia zatwierdzonego przez Komendanta Głównego Straży Granicznej, po jego wcześniejszym uzgodnieniu z Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego.

2. Komendant Główny Straży Granicznej lub upoważniona przez niego osoba wydaje zaświadczenia potwierdzające ukończenie szkolenia, ważne przez 5 lat.

3. Koszty szkolenia prowadzonego przez Straż Graniczną ponoszą podmioty delegujące uprawnionych do odbycia tego szkolenia na podstawie pisemnego porozumienia zawartego między Komendantem Głównym Straży Granicznej a właściwym podmiotem.

§ 9. 1. Informację o zamiarze wniesienia na pokład statku powietrznego broni palnej, broni gazowej lub materiałów wybuchowych przełożony uprawnionego jest obowiązany przekazać:

1)  komendantowi właściwej miejscowo placówki Straży Granicznej — w przypadku lotniska, na którym znajduje się lotnicze przejście graniczne,

2)  zarządzającemu lotniskiem wylotu i przylotu statku powietrznego — w przypadku lotniska znajdującego się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz

3)  przewoźnikowi lotniczemu.

2. Informację, o której mowa w ust. 1, przekazuje się w formie pisemnej, nie później niż na 2 dni przed planowanym terminem wylotu uprawnionego, z zastrzeżeniem ust. 4.

3. Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera:

1)  termin wylotu;

2)  oznaczenie lotu;

3)  dane dotyczące uprawnionego:

a)   imię i nazwisko,

b)   serię i numer dokumentu tożsamości,

c)   numer karty identyfikacyjnej portu lotniczego — jeżeli posiada;

4)  dane dotyczące liczby sztuk broni lub rodzaju, wagi i siły rażenia materiałów wybuchowych wnoszonych na pokład.

4. W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy nie ma możliwości przekazania informacji, o której mowa w ust. 1, z zachowaniem terminu określonego w ust. 2, przekazuje sięją telefonicznie, a następnie niezwłocznie potwierdza w formie pisemnej.

5. Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do funkcjonariuszy Straży Granicznej pełniących wartę ochronną, o której mowa w art. 186a ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze.

6. Dowódca statku powietrznego informuje uczestniczących w danym locie funkcjonariuszy:

1)  Straży Granicznej pełniących wartę ochronną,

2)  Biura Ochrony Rządu wykonujących działania ochronne,

3)  Policji wykonujących konwoje osób pozbawionych wolności

— o przebywaniu na pokładzie statku powietrznego uprawnionych posiadających broń palną, broń gazową lub materiały wybuchowe oraz o zajmowanych przez nich miejscach.

7. Uprawniony na pokładzie statku powietrznego:

1)  utrzymuje broń w stanie zabezpieczonym, bez wprowadzonego naboju do komory nabojowej i w miejscu uniemożliwiającym jej dobycie przez osoby postronne;

2)  posiada amunicję przystosowaną do jej użycia na pokładzie statku powietrznego.

8. W przypadku przewożenia broni palnej, broni gazowej lub materiału wybuchowego przez uprawnionego na pokładzie statku powietrznego, przewoźnik lotniczy przekazuje dowódcy statku powietrznego dane wynikające z informacji, o której mowa w ust. 1.

§ 10. Uprawnieni wykonujący czynności służbowe na pokładach statków powietrznych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia mogą wnosić broń palną lub gazową na pokład statku powietrznego do czasu ukończenia szkolenia, o którym mowa w § 3 ust. 1, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia.

§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.


1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 951 i 1544 oraz z 2013 r. poz. 134.

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 117, poz. 677, Nr 170, poz. 1015, Nr 171, poz. 1016 i Nr 230, poz. 1371 oraz z 2012 r. poz. 627, 664, 769 i 951.