ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 21 września 2004 r. w sprawie gotowości obronnej państwa

Na podstawie art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205, z późn. zm. 1) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) stany gotowości obronnej państwa, ich rodzaje i warunki wprowadzania tych stanów;

2) zadania związane z podwyższaniem gotowości obronnej państwa w określonych stanach i tryb ich realizacji;

3) organizację i zadania w zakresie tworzenia systemu stałych dyżurów na potrzeby podwyższania gotowości obronnej państwa;

4) właściwość organów w sprawach, o których mowa w pkt 1–3.

§ 2. 1. Ustala się następujące stany gotowości obronnej państwa:

1) stan stałej gotowości obronnej państwa;

2) stan gotowości obronnej państwa czasu kryzysu;

3) stan gotowości obronnej państwa czasu wojny.

2. Stany gotowości bojowej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz warunki i tryb ich wprowadzania określają odrębne przepisy.

§ 3. 1. Stan stałej gotowości obronnej państwa utrzymuje się w czasie pokoju, gdy nie stwierdza się istotnych zagrożeń zewnętrznego bezpieczeństwa państwa.

2. W stanie stałej gotowości obronnej państwa są realizowane zadania planistyczne, organizacyjne, szkoleniowe i kontrolne, mające na celu utrzymywanie w sprawności systemu obronnego państwa.

§ 4. 1. Stan gotowości obronnej państwa czasu kryzysu wprowadza się w razie zaistnienia zewnętrznego zagrożenia bezpieczeństwa państwa wymagającego uruchomienia wybranych elementów systemu obronnego lub realizacji zadań ustalonych dla tego stanu.

2. W stanie gotowości obronnej państwa czasu kryzysu są realizowane zadania zapewniające przygotowanie do przeciwdziałania zewnętrznym zagrożeniom bezpieczeństwa państwa oraz usuwania skutków ich wystąpienia.

§ 5. 1. Stan gotowości obronnej państwa czasu wojny wprowadza się w celu odparcia bezpośredniej zbrojnej napaści na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub gdy z umów międzynarodowych wynika zobowiązanie do wspólnej obrony przeciwko agresji.

2. W stanie gotowości obronnej państwa czasu wojny realizuje się zadania umożliwiające przeprowadzenie powszechnej mobilizacji, wprowadzenie stanu wojennego oraz pełne rozwinięcie systemu obronnego państwa do odparcia agresji militarnej.

§ 6. 1. W przypadku wprowadzania wyższych stanów gotowości obronnej państwa, o których mowa w § 4 i 5, realizuje się zadania przewidziane w Planie Reagowania Obronnego Rzeczypospolitej Polskiej, zwanym dalej „Planem Reagowania”, opracowanym na podstawie § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 czerwca 2004 r. w sprawie warunków i trybu planowania i finansowania zadań wykonywanych w ramach przygotowań obronnych państwa przez organy administracji rządowej i organy samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 152, poz. 1599).

2. Zadania, o których mowa w ust. 1, realizuje się z uwzględnieniem pierwszeństwa zadań wykonywanych na rzecz Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i wojsk sojuszniczych oraz uruchamiania systemu kierowania bezpieczeństwem narodowym.

3. Zadania, o których mowa w ust. 1, mogą być realizowane w sposób niejawny.

§ 7. Realizację zadań związanych z podwyższaniem gotowości obronnej państwa koordynują ministrowie i wojewodowie zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 13 stycznia 2004 r. w sprawie ogólnych zasad wykonywania zadań w ramach powszechnego obowiązku obrony (Dz. U. Nr 16, poz. 152).

§ 8. 1. W celu zapewnienia ciągłości przekazywania decyzji organów uprawnionych do uruchamiania realizacji zadań ujętych w Planie Reagowania tworzy się w stanie stałej gotowości obronnej państwa system stałych dyżurów.

2. System, o którym mowa w ust. 1, tworzą:

1) Prezes Rady Ministrów – na potrzeby przekazywania decyzji, o których mowa w ust. 1 – ministrom, przewodniczącym komitetów, którzy wchodzą w skład Rady Ministrów, centralnym organom administracji rządowej, kierownikom podległych i nadzorowanych jednostek organizacyjnych oraz wojewodom;

2) ministrowie – na potrzeby przekazywania decyzji, o których mowa w ust. 1 – kierownikom podległych i nadzorowanych jednostek organizacyjnych;

3) wojewodowie – na potrzeby przekazywania decyzji, o których mowa w ust. 1 – marszałkom województw, starostom, wójtom, burmistrzom i prezydentom miast oraz organom niezespolonej administracji rządowej, kierownikom zespolonych służb, inspekcji i straży wojewódzkich, kierownikom podległych i nadzorowanych jednostek organizacyjnych, przedsiębiorcom oraz innym jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym, wytypowanym do wykonania określonych zadań obronnych, mających swoją siedzibę na terenie województwa.

3. Zadania wykonywane w ramach stałych dyżurów obejmują:

1) uruchamianie, w warunkach wystąpienia zagrożenia bezpieczeństwa państwa, procedur związanych z podwyższaniem gotowości obronnej państwa;

2) przekazywanie decyzji upoważnionych organów w sprawie uruchomienia określonych zadań wynikających z wprowadzania wyższych stanów gotowości obronnej państwa oraz przekazywanie właściwym organom informacji o stanie sił uruchamianych podczas podwyższania gotowości obronnej państwa.

§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.



1)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 81, poz. 732, Nr 113, poz. 984 i 985, Nr 156, poz. 1301, Nr 166, poz. 1363, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679 i 1687, z 2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 90, poz. 844, Nr 96, poz. 874, Nr 139, poz. 1326, Nr 179, poz. 1750, Nr 210, poz. 2036 i Nr 223, poz. 2217 oraz z 2004 r. Nr 116, poz. 1203 i Nr 210, poz. 2135.