ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 19 maja 2009 r. w sprawie udzielania przez Skarb Państwa poręczenia i gwarancji oraz opłaty prowizyjnej od poręczenia i gwarancji

Na podstawie art. 2c ust. 3 oraz art. 2f ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2003 r. Nr 174, poz. 1689, z późn. zm. 1) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) szczegółowy zakres danych zawartych we wniosku o udzielenie poręczenia lub gwarancji oraz rodzaje dokumentów dołączanych do tego wniosku;

2) tryb udzielania przez Skarb Państwa poręczenia i gwarancji;

3) sposób naliczania i pobierania opłaty prowizyjnej od poręczenia i gwarancji oraz wysokość tej opłaty.

§ 2. 1. Wniosek o udzielenie poręczenia lub gwarancji spłaty kredytu zawiera, z zastrzeżeniem ust. 2:

1) informacje o przedmiocie, wysokości i terminie obowiązywania wnioskowanego poręczenia lub gwarancji oraz uzasadnienie ubiegania się o ich udzielenie, wraz z informacją o działaniach podjętych przez kredytobiorcę w celu pozyskania środków finansowych oraz ewentualnych trudnościach w ich pozyskaniu;

2) ogólne informacje o kredytobiorcy obejmujące jego nazwę, adres siedziby lub miejsca zamieszkania, datę rozpoczęcia działalności, formę organizacyjno-prawną wraz ze strukturą kapitałów (funduszy) własnych i informacją o udziałowcach bądź akcjonariuszach, opis prowadzonej działalności i jej klasyfikację określoną zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. Nr 251, poz. 1885 oraz z 2009 r. Nr 59, poz. 489), a także nazwy i adresy banków prowadzących rachunki bieżące kredytobiorcy, a w przypadku uzyskania ratingu, o którym mowa w § 19 ust. 2 — również powyższy rating oraz oznaczenie podmiotu przyznającego rating i datę jego przyznania.

2. Wniosek jednostki samorządu terytorialnego o udzielenie poręczenia lub gwarancji spłaty kredytu zawiera:

1) ogólne informacje o jednostce samorządu terytorialnego obejmujące nazwę jednostki samorządu terytorialnego oraz siedzibę jej władz, a w przypadku uzyskania ratingu, o którym mowa w § 19 ust. 2 — również powyższy rating oraz oznaczenie podmiotu przyznającego rating i datę jego przyznania;

2) dane, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

3. W przypadku wniosku o udzielenie poręczenia lub gwarancji bankowi zagranicznemu lub międzynarodowej instytucji finansowej, które udzieliły poręczenia lub gwarancji spłaty kredytu, wniosek, oprócz informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, zawiera informację o udzielonym poręczeniu lub gwarancji.

§ 3. 1. Do wniosku o udzielenie poręczenia lub gwarancji spłaty kredytu dołącza się, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4:

1) odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, o ile wnioskodawca podlega wpisowi;

2) bilans, rachunek zysków i strat, rachunek przepływów pieniężnych kredytobiorcy oraz informację dodatkową, obejmującą wprowadzenie do sprawozdania finansowego oraz dodatkowe informacje i objaśnienia, sporządzone w formie i treści zgodnej z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późn. zm. 2) ) na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, a także za ostatnie trzy lata obrotowe, a jeżeli działalność jest prowadzona krócej niż trzy lata — za wszystkie okresy sprawozdawcze, wraz z zestawieniami wartości podstawowych wskaźników finansowych:

a) dochodowości, ryzyka działalności kredytowej, płynności, wypłacalności i ryzyka dewizowego

— w przypadku banku,

b) płynności finansowej, rotacji majątku, struktury kapitałowej i majątkowej, rentowności, rozwoju

— w przypadku pozostałych przedsiębiorców

— oraz określeniem metodologii ich obliczania, a także raport wraz z opinią biegłego rewidenta z badania sprawozdań finansowych (o ile dotyczy) za ostatnie trzy lata obrotowe, a jeżeli działalność jest prowadzona krócej niż trzy lata — za wszystkie okresy sprawozdawcze;

3) oświadczenie kredytobiorcy o aktualnym zadłużeniu, obciążeniach na majątku trwałym oraz o toczących się postępowaniach sądowych i administracyjnych, mogących mieć wpływ na sytuację finansową kredytobiorcy;

4) analizę wykonalności przedsięwzięcia (biznesplan), z którym jest związane wnioskowane poręczenie lub gwarancja, wraz z prognozą sytuacji ekonomiczno-finansowej kredytobiorcy w okresie realizacji tego przedsięwzięcia oraz w okresie wykonywania zobowiązania objętego poręczeniem lub gwarancją obejmującą: prognozę bilansu, prognozę rachunku zysków i strat, prognozę rachunku przepływów pieniężnych, nakłady związane z realizacją przedsięwzięcia i źródła ich finansowania, a także plan kredytowania przedsięwzięcia;

5) opinię organu założycielskiego albo organu uprawnionego do reprezentowania Skarbu Państwa — w przypadku gdy kredytobiorca jest państwową osobą prawną lub spółką, w której Skarb Państwa posiada większość udziałów lub akcji, lub opinię rady nadzorczej banku —w przypadku banku państwowego — dotyczącą celowości realizacji przedsięwzięcia;

6) zaświadczenia właściwych organów podatkowych o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości kredytobiorcy;

7) dokument potwierdzający brak zaległości z tytułu składek, do poboru których jest obowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych;

8) opinię banku-kredytodawcy dotyczącą sytuacji ekonomiczno-finansowej kredytobiorcy, oceny przedsięwzięcia, z którym ma być związane poręczenie lub gwarancja, oraz celowości udzielenia poręczenia lub gwarancji;

9) warunkową umowę kredytową, a w przypadku kredytu lub pożyczki udzielanych przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę będącego nierezydentem — projekt umowy kredytowej lub umowy pożyczki, wraz z określeniem wysokości oraz terminów spłaty poszczególnych rat kredytu lub pożyczki i odsetek;

10) oświadczenie kredytobiorcy o prawdziwości danych zawartych we wniosku.

2. Do wniosku jednostki samorządu terytorialnego o udzielenie poręczenia lub gwarancji spłaty kredytu dołącza się, z zastrzeżeniem ust. 4:

1) sprawozdania z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego za rok budżetowy poprzedzający rok budżetowy, w którym jest składany wniosek;

2) sprawozdania kwartalne z wykonywania budżetu jednostki samorządu terytorialnego sporządzone w roku budżetowym, w którym jest składany wniosek;

3) skonsolidowany bilans jednostki samorządu terytorialnego za ostatni okres sprawozdawczy;

4) opinię wojewody dotyczącą celowości realizacji przedsięwzięcia;

5) opinię regionalnej izby obrachunkowej o możliwości spłaty kredytu wnioskowanego do objęcia poręczeniem lub gwarancją Skarbu Państwa;

6) dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, 4 i 7—10.

3. W przypadku wniosku o udzielenie poręczenia lub gwarancji bankowi zagranicznemu lub międzynarodowej instytucji finansowej, które udzieliły poręczenia lub gwarancji spłaty zobowiązania, do wniosku dołącza się, oprócz dokumentów wskazanych w ust. 1 i 2, umowę poręczenia lub umowę gwarancji udzielonej przez bank zagraniczny lub międzynarodową instytucję finansową.

4. W przypadku wniosku o udzielenie poręczenia lub gwarancji spłaty kredytu przeznaczonego na spłatę zobowiązania objętego już poręczeniem lub gwarancją Skarbu Państwa, wraz z odsetkami i innymi kosztami bezpośrednio związanymi z tym zobowiązaniem, do wniosku zamiast dokumentu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, dołącza się aktualizację analizy wykonalności przedsięwzięcia (biznesplanu) związanego z zobowiązaniem objętym już poręczeniem lub gwarancją Skarbu Państwa.

5. W przypadku wniosku o udzielenie poręczenia lub gwarancji spłaty zobowiązań zaciąganych przez Bank Gospodarstwa Krajowego na rzecz Krajowego Funduszu Drogowego na podstawie art. 39d ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571, z późn. zm. 3) ) do wniosku nie dołącza się analizy wykonalności przedsięwzięcia, prognozy sytuacji ekonomiczno-finansowej kredytobiorcy i planu kredytowania przedsięwzięcia, o których mowa w ust. 1 pkt 4.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Bank Gospodarstwa Krajowego dołącza do wniosku długoterminową projekcję przepływów finansowych Krajowego Funduszu Drogowego.

§ 4. 1. Wniosek o udzielenie poręczenia lub gwarancji wykonania zobowiązania wynikającego z obligacji zawiera odpowiednio dane określone w § 2 ust. 1, a w przypadku wniosku jednostki samorządu terytorialnego — odpowiednio dane określone w § 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1.

2. Do wniosku o udzielenie poręczenia lub gwarancji wykonania zobowiązania wynikającego z obligacji dołącza się, z zastrzeżeniem ust. 3:

1) projekt prospektu emisyjnego lub warunków emisji;

2) opinię banku-reprezentanta dotyczącą sytuacji finansowej emitenta — w przypadku, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, zwanej dalej „ustawą”;

3) informację emitenta obligacji o zaciągniętych i niespłaconych przez niego kredytach oraz pożyczkach, a także o wyemitowanych i niespłaconych dłużnych papierach wartościowych;

4) odpowiednio dokumenty, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1–7 i 10, a w przypadku wniosku jednostki samorządu terytorialnego — odpowiednio dokumenty, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, 4, 7 i 10 i ust. 2 pkt 1–5;

5) projekty umów agencyjnych oraz innych umów związanych z organizacją emisji obligacji.

3. W przypadku wniosku o udzielenie poręczenia lub gwarancji wykonania zobowiązań wynikających z obligacji pod warunkiem przeznaczenia środków pochodzących z emisji obligacji na spłatę zobowiązania objętego już poręczeniem lub gwarancją Skarbu Państwa, wraz z odsetkami i innymi kosztami bezpośrednio związanymi z tym zobowiązaniem, do wniosku zamiast dokumentu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 4, dołącza się aktualizację analizy wykonalności przedsięwzięcia (biznesplanu) związanego z zobowiązaniem objętym już poręczeniem lub gwarancją Skarbu Państwa.

§ 5. 1. Wniosek o udzielenie poręczenia lub gwarancji wykonania zobowiązań wynikających z transakcji zabezpieczających przed ryzykiem zmiany stopy procentowej lub ryzykiem walutowym, związanych ze spłatą kredytu lub emisją obligacji, objętych poręczeniem lub gwarancją, zawiera:

1) informacje o przedmiocie transakcji, w szczególności kwotach bazowych, terminach, walucie i sposobie rozliczenia, oraz informacje o wysokości i terminie obowiązywania wnioskowanego poręczenia lub gwarancji;

2) określenie przewidywanych korzyści związanych z udzieleniem poręczenia lub gwarancji.

2. Do wniosku o udzielenie poręczenia lub gwarancji wykonania zobowiązań wynikających z transakcji zabezpieczających przed ryzykiem zmiany stopy procentowej lub ryzykiem walutowym, związanych ze spłatą kredytu lub emisją obligacji, objętych poręczeniem lub gwarancją, dołącza się:

1) projekt umowy transakcji zabezpieczającej przed ryzykiem zmiany stopy procentowej lub ryzykiem walutowym;

2) odpowiednio dokumenty, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 8, albo dokumenty, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 2;

3) odpowiednio dokumenty, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, 3, 6, 7 i 10, a w przypadku wniosku jednostki samorządu terytorialnego — odpowiednio dokumenty, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 7 i 10 oraz ust. 2 pkt 1–3.

§ 6. 1. Wniosek o udzielenie poręczenia wypłaty odszkodowania za zniszczone, uszkodzone lub skradzione eksponaty wystawowe zawiera:

1) ogólne informacje o organizatorze wystawy;

2) określenie miejsca i terminu organizowanej wystawy;

3) uzasadnienie celowości zorganizowania wystawy;

4) informację o przyczynach nieubezpieczenia eksponatów.

2. Do wniosku o udzielenie poręczenia wypłaty odszkodowania za zniszczone, uszkodzone lub skradzione eksponaty wystawowe dołącza się:

1) szczegółowy spis eksponatów wraz z określeniem ich wartości;

2) szczegółowy opis środków i warunków ochrony eksponatów podczas transportu oraz w miejscu wystawienia;

3) opinię Ośrodka Ochrony Zbiorów Publicznych dotyczącą środków i warunków, o których mowa w pkt 2;

4) projekt umowy wypożyczenia eksponatów.

§ 7. 1. Wnioskodawca uzupełnia wniosek o udzielenie poręczenia lub gwarancji o dodatkowe dane lub dołącza do wniosku dodatkowe dokumenty, w przypadku gdy:

1) dokonanie pełnej analizy, o której mowa w art. 2a ust. 1 ustawy, w oparciu o dane i dokumenty wymienione w § 2—6, jest niemożliwe;

2) dodatkowe dane lub dokumenty są wymagane przez Komisję Europejską lub Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów;

3) dodatkowe dane lub dokumenty są niezbędne w celu przeprowadzenia analizy, o której mowa w art. 2a ust. 1 ustawy, zgodnie z metodologią stosowaną w Banku Gospodarstwa Krajowego, w odniesieniu do poręczeń i gwarancji, o których mowa w art. 3 ust. 6 ustawy.

2. Podmiot rozpatrujący wniosek, o którym mowa w § 9, może, w uzasadnionych przypadkach, zwolnić wnioskodawcę z obowiązku przedstawiania niektórych danych lub dokumentów wymienionych w § 2—6.

§ 8. 1. W przypadku gdy poręczenia lub gwarancji udziela Rada Ministrów, do wniosku o udzielenie poręczenia lub gwarancji, z wyjątkiem poręczenia, o którym mowa w § 6, dołącza się opinię ministra właściwego do spraw gospodarki oraz, w uzasadnionych przypadkach, ministra właściwego do spraw transportu.

2. Opinia, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać w szczególności ocenę ekonomiczną przedsięwzięcia objętego wnioskiem co do zgodności z aktualną polityką gospodarczą państwa.

§ 9. Wniosek o udzielenie:

1) poręczenia lub gwarancji, o których mowa w § 2—5, w odniesieniu do poręczeń i gwarancji, o których mowa w art. 3 ust. 4 i 5 ustawy, składa się do ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

2) poręczenia lub gwarancji, o których mowa w § 2—5, w odniesieniu do poręczeń i gwarancji, o których mowa w art. 3 ust. 6 ustawy, składa się do Banku Gospodarstwa Krajowego,

3) poręczenia, o którym mowa w § 6, składa się do ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

— zwanego dalej „podmiotem rozpatrującym wniosek”.

§ 10. 1. Rozpatrzenie kompletnego wniosku następuje niezwłocznie po jego złożeniu.

2. W razie stwierdzenia uchybień formalnych, innych wad wniosku lub konieczności uzupełnienia wniosku o dodatkowe dane lub dokumenty w przypadku, o którym mowa w § 7 ust. 1, lub konieczności dołączenia opinii ministra właściwego do spraw transportu, o której mowa w § 8 ust. 1, podmiot rozpatrujący wniosek wzywa wnioskodawcę do usunięcia tych uchybień, wad lub do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 30 dni.

3.  Wniosek niepoprawiony lub nieuzupełniony w wyznaczonym terminie pozostawia się bez rozpatrzenia.

4. W odniesieniu do poręczeń i gwarancji, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 4 ustawy, w przypadku gdy podmiotem rozpatrującym wniosek jest inny podmiot niż ten, który podpisał, w imieniu Skarbu Państwa, umowę o udzielenie poręczenia lub gwarancji oraz umowę poręczenia lub gwarancji, podmiot rozpatrujący wniosek zwraca się do podmiotu, który podpisał, w imieniu Skarbu Państwa, umowę o udzielenie poręczenia lub gwarancji oraz umowę poręczenia lub gwarancji, o przekazanie dokumentacji dotyczącej udzielonego już poręczenia lub gwarancji.

§ 11. 1. Podmiot rozpatrujący wniosek dokonuje analizy, o której mowa w art. 2a ust. 1 ustawy, w oparciu o dane zawarte we wniosku oraz dołączone do niego dokumenty.

2. Analiza, o której mowa w art. 2a ust. 1 ustawy, powinna obejmować w szczególności ocenę sytuacji ekonomiczno-finansowej wnioskodawcy oraz ocenę przedsięwzięcia, z którym jest związane wnioskowane poręczenie lub gwarancja, a w przypadku poręczenia, o którym mowa w § 6 — ocenę przewidzianych przez organizatora środków i warunków ochrony eksponatów podczas transportu oraz w miejscu ich wystawienia.

§ 12. W przypadku gdy poręczenia lub gwarancji udziela Rada Ministrów, podmiot rozpatrujący wniosek występuje do Rady Ministrów o udzielenie poręczenia lub gwarancji, jeżeli wniosek, po dokonaniu analizy, o której mowa w art. 2a ust. 1 ustawy, uzyskał jego pozytywną opinię.

§ 13. 1. W przypadku gdy poręczenia lub gwarancji udziela Rada Ministrów, umowę o udzielenie poręczenia lub gwarancji oraz umowę poręczenia lub gwarancji podpisuje, w imieniu Skarbu Państwa, z upoważnienia Rady Ministrów, minister właściwy do spraw finansów publicznych, a w przypadku poręczenia, o którym mowa w § 6 — minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.

2. W pozostałych przypadkach umowy, o których mowa w ust. 1, podpisuje, w imieniu Skarbu Państwa:

1) minister właściwy do spraw finansów publicznych, w odniesieniu do poręczeń i gwarancji, o których mowa w art. 3 ust. 4 i 5 ustawy;

2) Prezes Banku Gospodarstwa Krajowego, w odniesieniu do poręczeń i gwarancji, o których mowa w art. 3 ust. 6 ustawy.

§ 14. 1. Opłata prowizyjna od poręczenia udzielanego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub Radę Ministrów, o którym mowa w § 2 ust. 1 i 2 oraz w § 4 ust. 1, jest naliczana od kwoty określonej w art. 2c ust. 2 ustawy, zwanej dalej „kwotą zobowiązania”, i wynosi:

1) 0,4 %, jeżeli poręczenie zostało udzielone na okres do pięciu lat;

2) 0,8 %, jeżeli poręczenie zostało udzielone na okres dłuższy niż pięć lat, lecz nie dłuższy niż dziesięć lat;

3) 1,0 %, jeżeli poręczenie zostało udzielone na okres dłuższy niż dziesięć lat, lecz nie dłuższy niż piętnaście lat;

4) 1,3 %, jeżeli poręczenie zostało udzielone na okres dłuższy niż piętnaście lat.

2. Opłata prowizyjna od gwarancji udzielanej przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub Radę Ministrów, o której mowa w § 2 ust. 1 i 2 oraz w § 4 ust. 1, jest naliczana od kwoty zobowiązania i wynosi:

1) 0,5 %, jeżeli gwarancja została udzielona na okres do pięciu lat;

2) 1,0 %, jeżeli gwarancja została udzielona na okres dłuższy niż pięć lat, lecz nie dłuższy niż dziesięć lat;

3) 1,2 %, jeżeli gwarancja została udzielona na okres dłuższy niż dziesięć lat, lecz nie dłuższy niż piętnaście lat;

4) 1,5 %, jeżeli gwarancja została udzielona na okres dłuższy niż piętnaście lat.

§ 15. 1. Opłata prowizyjna od poręczenia udzielanego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub Radę Ministrów, o którym mowa w § 2 ust. 3, jest naliczana od kwoty zobowiązania i wynosi:

1) 0,6 %, jeżeli poręczenie zostało udzielone na okres do dziesięciu lat;

2) 0,8 %, jeżeli poręczenie zostało udzielone na okres dłuższy niż dziesięć lat.

2. Opłata prowizyjna od gwarancji udzielanej przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub Radę Ministrów, o której mowa w § 2 ust. 3, jest naliczana od kwoty zobowiązania i wynosi:

1) 0,8 %, jeżeli gwarancja została udzielona na okres do dziesięciu lat;

2) 1,0 %, jeżeli gwarancja została udzielona na okres dłuższy niż dziesięć lat.

§ 16. Opłata prowizyjna od poręczenia lub gwarancji, o których mowa w § 5, wynosi 5,0 % opłaty prowizyjnej naliczonej od poręczenia lub gwarancji spłaty kredytu lub emisji obligacji, z którymi to poręczenie lub gwarancja są związane.

§ 17. Stawki opłaty prowizyjnej od poręczenia lub gwarancji udzielanych pod warunkiem przeznaczenia kredytu lub środków z emisji obligacji na cele, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 3 ustawy, wynoszą 0,2 % kwoty zobowiązania w przypadku poręczenia i 0,3 % kwoty zobowiązania w przypadku gwarancji.

§ 18. Opłaty prowizyjne, o których mowa w § 14—17, są pobierane jednorazowo.

§ 19. 1. Opłata prowizyjna w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu rynkowemu od poręczeń i gwarancji, o których mowa w art. 3 ust. 4, 5 lub 6 ustawy, niestanowiących pomocy publicznej zgodnie ze stanowiskiem Komisji Europejskiej 4) pobierana jest corocznie, według stawek określonych w skali roku w załączniku do rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 4—8.

2. Wysokość opłaty prowizyjnej, o której mowa w ust. 1, jest uzależniona od:

1) uzyskanego przez podmiot wnioskujący o udzielenie poręczenia lub gwarancji ratingu długoterminowego dla zobowiązań w walucie obcej wydanego przez:

a) jedną spośród agencji oceniających wiarygodność kredytową (agencji ratingowych), określonych w załączniku do rozporządzenia, albo

b) inną niż określona w załączniku do rozporządzenia agencję ratingową o międzynarodowej renomie, albo

2) ratingu wewnętrznego stosowanego przez bank, na rzecz którego jest udzielane poręczenie lub gwarancja.

3. W przypadku gdy podmiot wnioskujący o udzielenie poręczenia lub gwarancji nie posiada ratingu, o którym mowa w ust. 2, opłata prowizyjna jest pobierana w wysokości odpowiadającej wysokości opłaty prowizyjnej pobieranej od podmiotów wnioskujących o udzielenie poręczenia lub gwarancji zaliczonych do najniższej kategorii ratingowej, określonej w tabeli stanowiącej załącznik do rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 8.

4.  Minimalne stawki opłat prowizyjnych określa załącznik do rozporządzenia.

5. Wartość indywidualnej opłaty prowizyjnej wylicza się w oparciu o dodatkową wycenę ryzyka udzielenia poręczenia lub gwarancji, która obejmuje w szczególności:

1) charakterystykę poręczenia lub gwarancji i objętego nią zobowiązania;

2) maksymalną kwotę i termin, na który udzielono poręczenia lub gwarancji;

3) zabezpieczenie ustanowione przez podmiot wnioskujący o udzielenie poręczenia lub gwarancji;

4) prawdopodobieństwo niedokonania spłaty przez podmiot wnioskujący o udzielenie poręczenia lub gwarancji, ze względu na jego sytuację finansową;

5) sektor działalności i perspektywy.

6. W przypadku gdy z wyceny, o której mowa w ust. 5, wynika, że ryzyko udzielenia poręczenia lub gwarancji jest wyższe niż wynika to z uzyskanego przez podmiot wnioskujący o udzielenie poręczenia lub gwarancji ratingu, o którym mowa w ust. 2, opłata prowizyjna może być pobierana w wysokości odpowiadającej wysokości opłaty prowizyjnej pobieranej od podmiotów wnioskujących o udzielenie poręczenia lub gwarancji zaliczonych, zgodnie z tabelą stanowiącą załącznik do rozporządzenia, do kategorii ratingowej o poziom niższej niż kategoria ratingową, do której został zaliczony dany podmiot.

7. Jeżeli po przyznaniu ratingu, o którym mowa w ust. 2, zaistnieje zdarzenie, które w ocenie podmiotu rozpatrującego wniosek ma istotny negatywny wpływ na ocenę ryzyka udzielenia poręczenia lub gwarancji, opłata prowizyjna może być pobierana w wysokości odpowiadającej wysokości opłaty prowizyjnej pobieranej od podmiotów wnioskujących o udzielenie poręczenia lub gwarancji zaliczonych do najniższej kategorii ratingowej, określonej w tabeli stanowiącej załącznik do rozporządzenia.

8. W przypadku poręczeń lub gwarancji udzielanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego, o których mowa w art. 3 ust. 6 ustawy, gdy podmiot wnioskujący o udzielenie poręczenia lub gwarancji nie posiada ratingu, o którym mowa w ust. 2, natomiast uzyska pozytywną ocenę ryzyka dokonaną przez Bank Gospodarstwa Krajowego, opłata prowizyjna może być pobierana w wysokości odpowiadającej wysokości opłaty prowizyjnej pobieranej od podmiotów wnioskujących o udzielenie poręczenia lub gwarancji zaliczonych do kategorii ratingowej o poziom wyższej niż kategoria ratingową określona w tabeli stanowiącej załącznik do rozporządzenia jako najniższa.

9. Opłata prowizyjna pobierana w pierwszym roku obowiązywania poręczenia lub gwarancji jest naliczana od kwoty zobowiązania za okres od dnia jej wniesienia do dnia 31 grudnia tego roku.

10. Kolejne opłaty prowizyjne za każdy rok obowiązywania poręczenia lub gwarancji są naliczane od kwoty zobowiązania z tytułu udzielonego poręczenia lub gwarancji ustalonej przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego wniesienie opłaty prowizyjnej.

11. Opłata prowizyjna pobierana w ostatnim roku obowiązywania poręczenia lub gwarancji jest naliczana od kwoty zobowiązania ustalonej przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego wniesienie opłaty prowizyjnej, za okres od dnia 1 stycznia tego roku do dnia upływu terminu obowiązywania poręczenia lub gwarancji.

12. Opłata prowizyjna od poręczenia lub gwarancji wykonania zobowiązań wynikających z transakcji zabezpieczających, o których mowa w § 5, związanych ze spłatą kredytu lub emisją obligacji, objętych poręczeniem lub gwarancją, niestanowiącą pomocy publicznej zgodnie ze stanowiskiem Komisji, o którym mowa w ust. 1, wynosi 5,0 % opłaty prowizyjnej naliczonej od poręczenia lub gwarancji spłaty kredytu lub emisji obligacji i pobierana jest corocznie w terminach płatności opłaty prowizyjnej od poręczenia lub gwarancji spłaty kredytu lub emisji obligacji, z którymi związana jest transakcja zabezpieczająca.

13.  W przypadku gdy podmiot wnioskujący o udzielenie poręczenia lub gwarancji posiada rating, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. b, podmiot rozpatrujący wniosek dokona odpowiedniego zaszeregowania powyższego ratingu do jednej z kategorii ratingowych określonych w tabeli stanowiącej załącznik do rozporządzenia.

14. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z Komisją Nadzoru Finansowego dokonuje odpowiedniego zaszeregowania wewnętrznych ratingów bankowych do kategorii ratingowych określonych w tabeli stanowiącej załącznik do rozporządzenia. Informacja o zaszeregowaniu jest ogłaszana w formie komunikatu na stronie internetowej Ministerstwa Finansów.

§ 20. Do sposobu naliczania i wysokości opłaty prowizyjnej od poręczenia lub gwarancji, o których mowa w art. 3 ust. 4 i 5 ustawy, których udzielenie nie stanowi pomocy publicznej, w rozumieniu innych niż określone w § 19 ust. 1 zasad udzielania pomocy publicznej, stosuje się § 14—17.

§ 21. 1. Opłata prowizyjna jest wnoszona na rachunek, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy.

2. Opłata prowizyjna, o której mowa w § 14—17 oraz § 19 ust. 9, jest wnoszona, z zastrzeżeniem ust. 3, przed podpisaniem umowy poręczenia lub gwarancji.

3. Opłata prowizyjna od poręczenia lub gwarancji spłaty kredytu, o której mowa w § 14—18, może być potrącona z pierwszej transzy kredytu i wniesiona przez bank udzielający kredytu będący:

1) rezydentem;

2) nierezydentem — za zgodą ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

4. Opłata prowizyjna, o której mowa w § 19 ust. 10 i 11, jest wnoszona do dnia 31 marca każdego roku obowiązywania poręczenia lub gwarancji.

5. Opłata prowizyjna od poręczenia lub gwarancji wyrażonych w walutach obcych jest wnoszona w równowartości kwoty tej opłaty w złotych polskich, przeliczonej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, opublikowanego i obowiązującego w dniu wniesienia opłaty.

§ 22. Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie udzielania przez Skarb Państwa poręczenia i gwarancji oraz opłaty prowizyjnej od poręczenia i gwarancji (Dz. U. Nr 170, poz. 1786).

§ 23. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 123, poz. 1291, Nr 145, poz. 1537 i Nr 281, poz. 2785, z 2005 r. Nr 78, poz. 684 i Nr 183, poz. 1538 oraz z 2009 r. Nr 65, poz. 545.

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535, Nr 124, poz. 1152, Nr 139, poz. 1324 i Nr 229, poz. 2276, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 145, poz. 1535, Nr 146, poz. 1546 i Nr 213, poz. 2155, z 2005 r. Nr 10, poz. 66, Nr 184, poz. 1539 i Nr 267, poz. 2252, z 2006 r. Nr 157, poz. 1119 i Nr 208, poz. 1540, z 2008 r. Nr 63, poz. 393, Nr 144, poz. 900, Nr 171, poz. 1056, Nr 214, poz. 1343 i Nr 223, poz. 1466 oraz z 2009 r. Nr 42, poz. 341 i Nr 77, poz. 649.

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 155, poz. 1297 i Nr 172, poz. 1440, z 2006 r. Nr 12, poz. 61, z 2007 r. Nr 23, poz. 136 i Nr 99, poz. 666, z 2008 r. Nr 218, poz. 1391 oraz z 2009 r. Nr 3, poz. 11 i Nr 19, poz. 101.

4) Obwieszczenie Komisji w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy państwa w formie gwarancji (Dz. Urz. WE C 155 z 20.06.2008).