ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 14 września 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków, trybu i sposobu postępowania w przypadku użycia broni palnej bojowej przez strażników gminnych (miejskich)

Na podstawie art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych (Dz. U. Nr 123, poz. 779, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 oraz z 2003 r. Nr 130, poz. 1190) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Strażnicy gminni (miejscy), zwani dalej „strażnikami”, mają prawo do użycia broni palnej bojowej w stosunku do osób tylko w przypadkach określonych w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych, zwanej dalej „ustawą”.

2. Przez użycie broni palnej bojowej przez strażników rozumie się oddanie strzału w kierunku osoby w celu jej obezwładnienia, po wyczerpaniu trybu postępowania określonego w § 2.

§ 2. 1. Strażnicy, przed użyciem broni palnej bojowej, są obowiązani:

1) po okrzyku „STÓJ – STRAŻ GMINNA (MIEJSKA)” wezwać osobę do zachowania zgodnego z prawem, a w szczególności do natychmiastowego porzucenia broni lub niebezpiecznego narzędzia, odstąpienia od bezprawnych działań lub użycia przemocy;

2) w razie niepodporządkowania się wezwaniom określonym w pkt 1 zagrozić użyciem broni palnej bojowej okrzykiem „STÓJ – BO STRZELAM”;

3) oddać strzał ostrzegawczy w kierunku niezagrażającym życiu lub zdrowiu strażnika lub innej osoby, gdy wezwania określone w pkt 1 i 2 okażą się bezskuteczne.

2. Przepisów ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy wszelka zwłoka groziłaby bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia strażnika lub innej osoby.

3. Użycie broni palnej bojowej w sytuacji, o której mowa w ust. 2, musi być poprzedzone okrzykiem „STRAŻ GMINNA (MIEJSKA)”.

4. Podczas wykonywania zadań, o których mowa w art. 11 pkt 5 i 9 ustawy, z bronią palną bojową strażnik jest obowiązany posiadać przy sobie legitymację służbową, legitymację osoby dopuszczonej do posiadania broni oraz świadectwo broni.

§ 3. Broni palnej bojowej nie używa się w stosunku do kobiet o widocznej ciąży, osób, których wygląd wskazuje na wiek do 13 lat, osób w podeszłym wieku oraz o widocznej niepełnosprawności.

§ 4. 1. Jeżeli wskutek użycia broni palnej bojowej nastąpiło zranienie osoby, strażnik jest obowiązany, z zachowaniem bezpieczeństwa własnego i innych osób oraz bez zbędnej zwłoki, udzielić jej pierwszej pomocy, a następnie spowodować zapewnienie pomocy lekarskiej.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, oraz gdy w wyniku użycia broni palnej bojowej nastąpiła śmierć osoby lub szkoda w mieniu, strażnik jest obowiązany do:

1) zabezpieczenia śladów na miejscu zdarzenia i niedopuszczania na to miejsce osób postronnych;

2) w miarę możliwości, ustalenia świadków zdarzenia;

3) powiadomienia Policji oraz komendanta straży gminnej (miejskiej) lub swojego bezpośredniego przełożonego.

§ 5. 1. O każdym przypadku użycia broni palnej bojowej, jej utraty lub oddania strzału ostrzegawczego strażnik jest obowiązany niezwłocznie powiadomić najbliższą jednostkę Policji oraz komendanta straży gminnej (miejskiej) lub swojego bezpośredniego przełożonego.

2. O każdym przypadku użycia broni palnej bojowej lub podjęcia czynności określonych w § 2 strażnik jest obowiązany sporządzić notatkę, która powinna w szczególności zawierać:

1) imię i nazwisko strażnika, numer znaku identyfikacyjnego, numer świadectwa broni, z której oddano strzał, oraz numer legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni;

2) datę, godzinę i miejsce użycia broni palnej bojowej;

3) okoliczności poprzedzające użycie broni palnej bojowej, w tym szczegółowe powody użycia broni palnej bojowej oraz opis postępowania poprzedzającego użycie broni;

4) skutki użycia broni palnej bojowej;

5) zakres ewentualnego udzielenia pierwszej pomocy;

6) dane osobowe ustalonych świadków zdarzenia;

7) w miarę możliwości, dane osoby, wobec której użyto broni palnej bojowej;

8) inne okoliczności zdarzenia, w tym nazwisko lekarza, któremu przekazano osobę poszkodowaną;

9) podpis strażnika.

§ 6. Do obowiązków komendanta straży gminnej (miejskiej) należy:

1) zabezpieczenie broni;

2) zbadanie, czy użycie broni palnej bojowej nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami;

3) niezwłoczne powiadomienie o każdym przypadku użycia broni palnej bojowej lub podjęcia czynności określonych w § 2 wójta, burmistrza (prezydenta miasta), a jeżeli w wyniku użycia broni palnej bojowej nastąpiła śmierć lub zranienie osoby – również właściwego miejscowo prokuratora.

§ 7. Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 lipca 1998 r. w sprawie szczegółowych warunków i sposobu postępowania przy użyciu broni palnej krótkiej przez strażników gminnych (Dz. U. Nr 90, poz. 571).

§ 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.