ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 14 grudnia 2004 r. w sprawie postępowania przy stosowaniu środków obrony powietrznej w stosunku do obcych statków powietrznych niestosujących się do wezwań państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym

Na podstawie art. 18b ust. 6 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej (Dz. U. Nr 78, poz. 461, z późn. zm. 1) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) tryb postępowania przy stosowaniu środków obrony powietrznej, o których mowa w art. 18b ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej, w stosunku do obcych wojskowych i cywilnych statków powietrznych niestosujących się do wezwań państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym;

2) zakres i sposób współdziałania organu dowodzenia obroną powietrzną z państwowym organem zarządzania ruchem lotniczym w sprawach, o których mowa w pkt 1.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) ustawie – należy przez to rozumieć ustawę z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej;

2) obiekcie typu RENEGADE – należy przez to rozumieć obcy cywilny statek powietrzny, który nie zastosował się do wezwań, o których mowa w art. 18b ust. 1 ustawy, i może być użyty jako środek ataku terrorystycznego z powietrza;

3) Dyżurnym Dowódcy Obrony Powietrznej – należy przez to rozumieć Dowódcę Sił Powietrznych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej lub innego oficera w stopniu co najmniej generała brygady wyznaczonego przez Dowódcę Sił Powietrznych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej do pełnienia służby Dyżurnego Dowódcy Obrony Powietrznej.

§ 3. W przypadku wykrycia obiektu typu RENEGADE następuje jego rozpoznanie przez zakwalifikowanie jako:

1) „Podejrzanego” – w przypadku wykrycia obcego cywilnego statku powietrznego o nieokreślonych intencjach albo obcego cywilnego statku powietrznego, który spełnia dwa lub więcej z poniżej wymienionych warunków:

a) narusza zatwierdzony plan lotu,

b) odmawia wykonania lub nie reaguje na polecenia państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym, cywilnych i wojskowych lotniskowych organów służby ruchu lotniczego oraz dowódcy statku przechwytującego,

c) niespodziewanie zmienia parametry lotu,

d) nastąpiła przerwa w korespondencji radiowej, szczególnie w połączeniu ze zmianą parametrów lotu,

e) nastąpiła zmiana kodów transpondera radaru wtórnego lub nadmierne wykorzystywanie sygnału identyfikacji, bez uprzedniej zgody państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym,

f) załoga używa niestandardowej frazeologii lub odnotowano inne zmiany w korespondencji radiowej,

g) nastąpił wybór w modzie A kodu 7600 (utrata łączności) lub 7700 (sytuacja awaryjna),

h) nastąpił przekaz radiowy niedotyczący procedur lotniczych,

i) nastąpiło przerywanie lub zaprzestanie emitowania sygnałów z transpondera radaru wtórnego,

j) otrzymano zawiadomienie od innych organów władzy publicznej, państw sąsiednich lub organizacji międzynarodowych albo instytucji pozarządowych o zamiarach statku powietrznego,

k) otrzymano nieokreśloną groźbę użycia przemocy za pośrednictwem strony trzeciej;

2) „Prawdopodobnego” – w przypadku gdy:

a) wykryto również inne statki powietrzne, które nie wykonują poleceń państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym,

b) obcy cywilny statek powietrzny zakwalifikowany jako „Podejrzany” w dalszym ciągu nie wykonuje poleceń państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym,

c) obcy cywilny statek powietrzny zakwalifikowany jako „Podejrzany” nie wykonuje ponawianych poleceń dowódcy statku przechwytującego;

3) „Potwierdzonego” – w przypadku gdy posiadane informacje potwierdzają bez żadnych wątpliwości, że obcy cywilny statek powietrzny ma być użyty jako środek ataku terrorystycznego z powietrza.

§ 4. 1. Zakwalifikowanie obcego cywilnego statku powietrznego do odpowiedniej kategorii wymienionej w § 3 następuje na podstawie informacji o sytuacji powietrznej posiadanych przez Dyżurnego Dowódcę Obrony Powietrznej oraz przeprowadzonej przez niego analizy tej sytuacji.

2. Dyżurny Dowódca Obrony Powietrznej otrzymuje informacje o sytuacji powietrznej od państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym, cywilnych i wojskowych lotniskowych organów służby ruchu lotniczego, dowódcy statku przechwytującego oraz właściwych organów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

3. W analizie sytuacji powietrznej Dyżurny Dowódca Obrony Powietrznej uwzględnia również informacje otrzymywane od właściwych organów Organizacji Traktatu Pónocnoatlantyckiego i innych organów międzynarodowych lub innych państw.

§ 5. Dyżurny Dowódca Obrony Powietrznej, stosownie do spełnienia przez obcy cywilny statek powietrzny kryteriów określonych w § 3, kwalifikuje obiekt typu RENEGADE do odpowiedniej kategorii wymienionej w tym przepisie.

§ 6. W przypadku zakwalifikowania obiektu typu RENEGADE do odpowiedniej kategorii wymienionej w § 3 Dyżurny Dowódca Obrony Powietrznej natychmiast zawiadamia o tym Dowódcę Sił Powietrznych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i Ministra Obrony Narodowej w sposób zapewniający najszybsze dotarcie informacji do adresata oraz utrzymuje z nim stały kontakt.

§ 7. 1. Decyzję Dowódcy Sił Powietrznych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej lub Ministra Obrony Narodowej, o której mowa w art. 18b ust. 3 ustawy. Dyżurny Dowódca Obrony Powietrznej natychmiast przekazuje dowódcy statku przechwytującego lub dowódcy właściwej jednostki obrony powietrznej, w zależności od środka, jakiego dotyczy decyzja, i rodzaju broni, jaka ma być użyta.

2. Jeżeli przechwycenie, ostrzeżenie lub zniszczenie obcego cywilnego statku powietrznego ma nastąpić przy użyciu środków wydzielanych do pełnienia dyżurów w ramach Zintegrowanego Systemu Obrony Powietrznej Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, decyzję, o której mowa w art. 18b ust. 3 ustawy, przekazuje się również właściwemu organowi Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, a zastosowanie ustalonego środka następuje po uprzednim przejęciu uprawnień od odpowiedniego szczebla dowodzenia Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego.

§ 8. Przepisy § 4, 6 i 7 stosuje się odpowiednio do obcych wojskowych statków powietrznych, które nie zastosowały się do wezwań, o których mowa w art. 18b ust. 1 ustawy.

§ 9. Dyżurny Dowódca Obrony Powietrznej współdziała z państwowym organem zarządzania ruchem lotniczym w zakresie:

1) informacji o sytuacji powietrznej oraz o planowanych i wykonywanych lotach obcych statków powietrznych;

2) przestrzegania ustalonych procedur koordynacji i identyfikacji oraz przekazywania odpowiedzialności nad lotem obcych statków powietrznych w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej;

3) zapewnienia bezpieczeństwa lotów obcych statków powietrznych w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej;

4) wykorzystania przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej przez dyżurne siły i środki systemu obrony powietrznej w celu:

a) przeciwdziałania naruszeniom powietrznej granicy państwowej Rzeczypospolitej Polskiej,

b) stosowania sił i środków systemu obrony powietrznej wobec obcych statków powietrznych, które:

– wykonują lot w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej bez wymaganego zezwolenia lub niezgodnie z warunkami tego zezwolenia,

– nie stosują się do poleceń państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym.

§ 10. Współdziałanie, o którym mowa w § 9, następuje przez ciągłą bieżącą wymianę informacji za pomocą sieci telekomunikacyjnych oraz w inny sposób ustalony przez Dyżurnego Dowódcę Obrony Powietrznej i państwowy organ zarządzania ruchem lotniczym.

§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.



1)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 6, poz. 31 i Nr 43, poz. 271, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 45, poz. 498, z 2003 r. Nr 223, poz. 2220 oraz z 2004 r. Nr 172, poz. 1804.