ROZPORZĄDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW z dnia 18 marca 2004 r. w sprawie udzielania pomocy lub asystowania komornikowi przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Agencję Wywiadu przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych

Na podstawie art. 765 § 2 pkt 3 i art. 811 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm. 1) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) przypadki, w których Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Agencja Wywiadu powinny udzielić komornikowi pomocy, oraz przypadki i miejsca, w których jest wymagana asysta Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Agencji Wywiadu, zwanych dalej odpowiednio „ABW” albo „AW”;

2) sposób udzielania pomocy lub asystowania przez funkcjonariuszy ABW albo AW, zwanych dalej „funkcjonariuszami”, przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych;

3) tryb występowania przez komornika do ABW albo do AW o udzielenie pomocy lub asysty oraz wymagane dokumenty;

4) sposób dokumentowania wykonanych, przy pomocy lub w asyście ABW albo AW, czynności egzekucyjnych;

5) sposób rozliczania kosztów czynności egzekucyjnych wykonanych przy pomocy lub w asyście ABW albo AW.

§ 2. ABW albo AW udziela komornikowi pomocy przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych, jeżeli w toku wykonywania tych czynności, niezależnie od miejsca ich przeprowadzania, komornik natrafi na opór funkcjonariusza ABW lub AW, który uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie egzekucji, albo jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że komornik na taki opór natrafi.

§ 3. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej ABW właściwej ze względu na miejsce prowadzenia egzekucji albo kierownik jednostki organizacyjnej AW właściwej w sprawach kadrowych, zwani dalej „kierownikami jednostki”, udzielają komornikowi pomocy po otrzymaniu, co najmniej 7 dni przed terminem czynności egzekucyjnych, pisemnego wezwania do udzielenia pomocy oraz sporządzonego przez komornika odpisu tytułu wykonawczego, na podstawie którego jest przeprowadzana egzekucja.

2. W pilnych przypadkach, zwłaszcza gdy zwłoka groziłaby udaremnieniem egzekucji, udzielenie pomocy może nastąpić także na ustne wezwanie komornika. W takim przypadku kierownik jednostki, nie wstrzymując udzielenia pomocy, żąda okazania tytułu wykonawczego, na podstawie którego jest prowadzona egzekucja, a także nadesłania, w terminie do 7 dni po zakończeniu czynności egzekucyjnych, potwierdzenia wezwania, o którym mowa w ust. 1, na piśmie wraz ze sporządzonym przez komornika odpisem tytułu wykonawczego.

§ 4. 1. Pomoc, o której mowa w § 2, polega na umożliwieniu przeprowadzenia czynności egzekucyjnych, w szczególności przez zapewnienie:

1) dostępu do miejsca, w którym mają być one wykonywane;

2) porządku w miejscu przeprowadzania egzekucji;

3) osobistego bezpieczeństwa komornikowi i uczestnikom postępowania egzekucyjnego.

2. Funkcjonariusz wykonuje czynności, o których mowa w ust. 1, z poszanowaniem godności osób biorących udział w czynnościach egzekucyjnych.

§ 5. 1. Do udzielenia pomocy kierownik jednostki wyznacza funkcjonariusza w stopniu nie niższym od stopnia służbowego funkcjonariusza, przeciwko któremu są wykonywane czynności egzekucyjne.

2. Udzielenie pomocy następuje w terminie wyznaczonym w wezwaniu lub w innym terminie uzgodnionym z kierownikiem jednostki.

§ 6. 1. Funkcjonariusz udzielający pomocy nie jest uprawniony do badania, czy egzekucja jest zasadna i celowa, ani też dokonywania jakichkolwiek czynności wykraczających poza zakres udzielanej pomocy.

2. W razie wątpliwości funkcjonariusz udzielający pomocy powinien wyjaśnić, czy komornik jest uprawniony do przeprowadzania egzekucji; w tym celu może on żądać okazania właściwego dokumentu, a zwłaszcza legitymacji służbowej.

§ 7. Z przebiegu czynności, o których mowa w § 4, funkcjonariusz sporządza notatkę służbową zawierającą określenie terminu, miejsca i rodzaju prowadzonej egzekucji, imię i nazwisko osoby, przeciwko której egzekucja była skierowana, imię i nazwisko komornika, a także opis czynności egzekucyjnych wykonanych przy pomocy ABW albo AW. Notatkę przedstawia kierownikowi jednostki, o którym mowa w § 3 ust. 1.

§ 8. 1. W przypadku gdy czynności egzekucyjne mają być przeprowadzone w obrębie budynków zajmowanych przez ABW albo przez AW, mogą być one dokonane przez komornika jedynie w asyście wyznaczonego funkcjonariusza.

2. Kierownik jednostki w przypadku, o którym mowa w ust. 1, udziela asysty komornikowi wykonującemu czynności egzekucyjne na podstawie pisemnego powiadomienia o egzekucji oraz sporządzonego przez komornika odpisu tytułu wykonawczego, na podstawie którego jest prowadzona egzekucja.

3. W przypadku gdy czynności egzekucyjne są prowadzone przeciwko funkcjonariuszowi, kierownik jednostki wyznacza do asysty funkcjonariusza pełniącego służbę w jednostce, o której mowa w ust. 1, posiadającego stopień nie niższy od stopnia służbowego funkcjonariusza, przeciwko któremu są wykonywane czynności egzekucyjne.

4. Przepisy § 4, § 5 ust. 2 oraz § 6 i 7 stosuje się odpowiednio.

§ 9. 1. Koszty poniesione z tytułu udzielania pomocy lub asystowania funkcjonariuszy przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych przez komornika ustala się w wysokości 1,5% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

2. Rachunek określający koszty, o których mowa w ust. 1, kierownik jednostki przesyła komornikowi.

3. Należność za wykonanie przez ABW albo przez AW pomocy lub asysty jest przekazywana, w terminie 30 dni od dnia otrzymania rachunku, na rachunek bankowy jednostki organizacyjnej ABW albo AW, która udzieliła pomocy lub asysty.

4. Koszty, o których mowa w ust. 1, zalicza się do wydatków egzekucyjnych obciążających zobowiązanego, wobec którego były wykonywane czynności egzekucyjne.

§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 2)



1)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20, poz. 86, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 4, poz. 21 i Nr 33, poz. 175, z 1990 r. Nr 14, poz. 88, Nr 34, poz. 198, Nr 53, poz. 306, Nr 55, poz. 318 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 7, poz. 24, Nr 22, poz. 92 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 12, poz. 53, z 1994 r. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, Nr 43, poz. 189, Nr 73, poz. 350 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 270, Nr 54, poz. 348, Nr 75, poz. 471, Nr 102, poz. 643, Nr 117, poz. 752, Nr 121, poz. 769 i 770, Nr 133, poz. 882, Nr 139, poz. 934, Nr 140, poz. 940 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 757, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 269 i 271, Nr 48, poz. 552 i 554, Nr 55, poz. 665, Nr 73, poz. 852, Nr 94, poz. 1037, Nr 114, poz. 1191 i 1193 i Nr 122, poz. 1314, 1319 i 1322, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 49, poz. 508, Nr 63, poz. 635, Nr 98, poz. 1069, 1070 i 1071, Nr 123, poz. 1353, Nr 125, poz. 1368 i Nr 138, poz. 1546, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 26, poz. 265, Nr 74, poz. 676, Nr 84, poz. 764, Nr 126, poz. 1069 i 1070, Nr 129, poz. 1102, Nr 153, poz. 1271, Nr 219, poz. 1849 i Nr 240, poz. 2058, z 2003 r. Nr 41, poz. 360, Nr 42, poz. 363, Nr 60, poz. 535, Nr 109, poz. 1035, Nr 119, poz. 1121, Nr 130, poz. 1188, Nr 139, poz. 1323, Nr 199, poz. 1939, Nr 228, poz. 2255 oraz z 2004 r. Nr 9, poz. 75 i Nr 11, poz. 101.

2)  Z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia traci moc rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie udzielania pomocy lub asystowania komornikowi przez Urząd Ochrony Państwa przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych (Dz. U. Nr 77, poz. 821), zachowane w mocy na podstawie art. 232 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 oraz z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 113, poz. 1070, Nr 130, poz. 1188 i Nr 166, poz. 1609).