ROZPORZĄDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 i Nr 99, poz. 660) zarządza się, co następuje:

§ 1. Ustala się właściwość miejscową delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów:

1) Delegatura Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Bydgoszczy — województwa: kujawsko-pomorskie i warmińsko-mazurskie;

2) Delegatura Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Gdańsku — województwa: pomorskie i zachodniopomorskie;

3) Delegatura Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach — województwa: śląskie i opolskie;

4) Delegatura Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Krakowie — województwa: małopolskie i podkarpackie;

5) Delegatura Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Lublinie — województwa: lubelskie i podlaskie;

6) Delegatura Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi — województwa: łódzkie i świętokrzyskie;

7) Delegatura Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu — województwo wielkopolskie;

8) Delegatura Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie — województwo mazowieckie;

9) Delegatura Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów we Wrocławiu — województwa: dolnośląskie i lubuskie.

§ 2. 1. W zakresie swojej właściwości miejscowej delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwane dalej „delegaturami”:

1) sprawują kontrolę przestrzegania przez przedsiębiorców przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów;

2) prowadzą badania stanu koncentracji gospodarki oraz zachowań rynkowych przedsiębiorców, z zastrzeżeniem ust. 2;

3) prowadzą postępowania wyjaśniające na podstawie art. 48 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, zwanej dalej „ustawą”, oraz postępowania antymonopolowe, a także wydają w tych sprawach decyzje i postanowienia, jeżeli strony postępowania mają siedziby na terenie objętym właściwością miejscową tej samej delegatury, z zastrzeżeniem § 3—6;

4) prowadzą postępowania w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, a także wydają w tych sprawach decyzje i postanowienia, jeżeli przedsiębiorca stosujący praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów ma siedzibę na terenie objętym właściwością miejscową tej delegatury, z zastrzeżeniem § 4;

5) podejmują czynności wynikające z przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a także przepisów dotyczących niedozwolonych postanowień umownych, jeżeli skutki czynów nieuczciwej konkurencji lub stosowania niedozwolonych postanowień umownych występują wyłącznie lub w przeważającej części na terenie objętym właściwością miejscową delegatury; wytoczenie przez delegaturę odpowiedniego powództwa wymaga uprzedniej zgody Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem Urzędu”;

6) występują do przedsiębiorców i związków przedsiębiorców w sprawach ochrony praw i interesów konsumentów;

7) współpracują z wojewódzkimi inspektorami Inspekcji Handlowej, organami samorządu terytorialnego oraz z organizacjami społecznymi i innymi instytucjami, do których zadań statutowych należy ochrona interesów konsumentów;

8) udzielają pomocy organom samorządu województwa i powiatu oraz organizacjom, do których zadań statutowych należy ochrona interesów konsumentów, w zakresie wynikającym z rządowej polityki konsumenckiej.

2. Delegatura może przeprowadzić badania, o których mowa w ust. 1 pkt 2, również w odniesieniu do przedsiębiorców mających siedziby na obszarze objętym właściwością miejscową innych delegatur, jeżeli charakter tych badań tego wymaga.

§ 3. 1. Jeżeli strony postępowań w sprawach praktyk ograniczających konkurencję mają siedziby na terenie objętym właściwością miejscową dwóch lub więcej delegatur, właściwa jest delegatura ze względu na siedzibę przedsiębiorcy stosującego praktykę ograniczającą konkurencję, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2. Jeżeli praktyka ograniczająca konkurencję jest związana z działalnością jednostki organizacyjnej przedsiębiorcy, w szczególności oddziału lub zakładu, właściwa jest delegatura ze względu na miejsce położenia tej jednostki organizacyjnej.

3. Jeżeli praktyką ograniczającą konkurencję jest porozumienie, o którym mowa w art. 6 ustawy, lub w razie powstania wątpliwości co do właściwości miejscowej delegatury w przypadku określonym w ust. 1 lub 2, delegaturę właściwą wskazuje Prezes Urzędu.

4. Przepisy ust. 1—3 nie dotyczą przedsiębiorców działających w warunkach monopolu naturalnego (sieciowego), w szczególności w sektorze paliwowo-energetycznym, transporcie kolejowym i łączności, jeżeli stosowane przez nich praktyki ograniczające konkurencję ujawniają się na całym lub znacznej części rynku krajowego. W tych sprawach właściwy jest Prezes Urzędu — Centrala w Warszawie.

§ 4. 1. Jeżeli praktyka naruszająca zbiorowe interesy konsumentów jest związana z działalnością jednostki organizacyjnej przedsiębiorcy, w szczególności oddziału lub zakładu, właściwa jest delegatura ze względu na miejsce położenia tej jednostki organizacyjnej.

2. W przypadku powstania wątpliwości co do właściwości miejscowej delegatury w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów delegaturę właściwą wskazuje Prezes Urzędu.

3.  Jeżeli praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów ujawniają się na całym lub znacznej części rynku krajowego, właściwy w tych sprawach jest Prezes Urzędu — Centrala w Warszawie.

§ 5. 1. W sprawach dotyczących koncentracji delegatury są właściwe, jeżeli łączny obrót przedsiębiorców uczestniczących w koncentracji w roku obrotowym poprzedzającym rok zgłoszenia zamiaru koncentracji nie przekracza 500 000 000 euro, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W sprawach dotyczących koncentracji przedsiębiorców wykonujących usługi komunalne, w szczególności wodociągowo-kanalizacyjne, ciepłownicze i transportowe oraz usługi turystyczne, handlowe i telewizji kablowej, delegatury są również właściwe, jeżeli łączny obrót przedsiębiorców uczestniczących w koncentracji przekracza 500 000 000 euro.

3. Właściwość delegatury w sprawach dotyczących koncentracji ustala się ze względu na siedzibę przedsiębiorcy:

1) powstającego w wyniku połączenia innych przedsiębiorców — w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy;

2) nad którym będzie przejmowana kontrola — w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy;

3) wspólnie tworzonego przez innych przedsiębiorców — w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 3 ustawy;

4) którego część mienia (całość lub część przedsiębiorstwa) ma zostać nabyta w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 4 ustawy.

4. Jeżeli w koncentracji uczestniczy przedsiębiorca, którego siedziba znajduje się za granicą, właściwa jest delegatura ze względu na siedzibę uczestniczącego w koncentracji przedsiębiorcy krajowego. W razie powstania wątpliwości co do właściwości delegatury delegaturę właściwą wskazuje Prezes Urzędu.

§ 6. Delegatury właściwe w sprawach, o których mowa w § 2—5, właściwe są również do nakładania przewidzianych ustawą kar pieniężnych w tych sprawach oraz do podejmowania czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych.

§ 7. Decyzje i postanowienia wydawane przez dyrektorów delegatur w imieniu Prezesa Urzędu w sprawach, o których mowa w art. 33 ust. 6 ustawy, a także inne dokumenty wydawane w toku postępowania oraz dotyczące zastosowania środków egzekucyjnych, podpisują dyrektorzy delegatur.

§ 8. Traci moc rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie określenia właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 18, poz. 172 oraz z 2003 r. Nr 6, poz. 68).

§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.