ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA 1) z dnia 6 kwietnia 2009 r. w sprawie metod zapobiegania zakażeniom meningokokowym

Na podstawie art. 3 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. Nr 234, poz. 1570) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Wprowadza się metodę zapobiegania inwazyjnemu zakażeniu meningokokowemu (zakażenie inwazyjne Neisseria meningitidis) obejmującą przeprowadzenie szczepień ochronnych przeciwko temu zakażeniu, zwanych dalej „szczepieniami ochronnymi”.

2. Szczepieniom ochronnym podlegają osoby zamieszkałe na terenach, na których wystąpiły nowe ogniska zachorowań meningokokowych lub przypadki powiązane epidemiologicznie z zakażeniami, o których mowa w ust. 1.

3. Szczepieniom ochronnym nie podlegają osoby zaszczepione wcześniej przeciwko zakażeniom meningokokowym z użyciem szczepionki monowalentnej skoniugowanej przeciw Neisseria meningitidis typ C lub szczepionkami skojarzonymi przeciw Neisseria meningitidis typ C, u których wykonanie szczepienia ochronnego zostało udokumentowane.

§ 2. 1. W terminie 3 dni od dnia wystąpienia ogniska zachorowań meningokokowych lub podejrzenia wystąpienia lub rozpoznania przypadków powiązanych epidemiologicznie z zakażeniami, o których mowa w § 1 ust. 1, państwowy powiatowy inspektor sanitarny, właściwy ze względu na miejsce wystąpienia ogniska zachorowań lub miejsce przebywania osób powiązanych epidemiologicznie z zakażeniami, o których mowa w § 1 ust. 1, ustala zapotrzebowanie na szczepionki, z uwzględnieniem liczby osób, które powinny zostać objęte szczepieniem ochronnym na danym terenie.

2. Zapotrzebowanie, o którym mowa w ust. 1, jest niezwłocznie przekazywane ministrowi właściwemu do spraw zdrowia za pośrednictwem Głównego Inspektora Sanitarnego.

3. Główny Inspektor Sanitarny niezwłocznie opiniuje zapotrzebowanie, o którym mowa w ust. 1. Opinię przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia wraz z zapotrzebowaniem.

§ 3. Państwowy powiatowy inspektor sanitarny, o którym mowa w § 2 ust. 1, ogłasza wiek i grupy osób poddawanych szczepieniom ochronnym w sposób przyjęty zwyczajowo na danym terenie oraz występuje do właściwego organu o ogłoszenie tych informacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

§ 4. 1. Szczepienia ochronne są wykonywane przy użyciu szczepionki monowalentnej skoniugowanej przeciw Neisseria meningitidis typ C w zakładach opieki zdrowotnej.

2. Szczepienia ochronne mogą być również prowadzone na terenie szkół, w pomieszczeniach wskazanych przez państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, o którym mowa w § 2 ust. 1, o ile spełniają one określone wymagania fachowe i sanitarne dla pomieszczeń, w których przeprowadzane są szczepienia ochronne w zakładach opieki zdrowotnej.

§ 5. Przy wykonywaniu szczepień ochronnych stosuje się przepisy dotyczące nabywania szczepionek, ich przechowywania i dystrybucji, wykonywania i dokumentowania obowiązkowych szczepień ochronnych oraz zgłaszania i leczenia niepożądanych odczynów poszczepiennych.

§ 6. Nadzór nad przeprowadzeniem szczepień ochronnych sprawuje właściwy państwowy powiatowy inspektor sanitarny.

§ 7. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 216, poz. 1607).