ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA 1) z dnia 30 marca 2005 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie specyfikacji, kryteriów czystości, wymagań dotyczących pobieraniapróbek i metod analitycznych stosowanych w trakcie urzędowej kontroli żywności do oznaczania parametrów właściwych dla poszczególnych dozwolonych substancji dodatkowych,poszczególnych substancji pomagających w przetwarzaniu oraz zawartości zanieczyszczeń 2)

Na podstawie art. 9 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 265) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie specyfikacji, kryteriów czystości, wymagań dotyczących pobierania próbek i metod analitycznych stosowanych w trakcie urzędowej kontroli żywności do oznaczania parametrów właściwych dla poszczególnych dozwolonych substancji dodatkowych, poszczególnych substancji pomagających w przetwarzaniu oraz zawartości zanieczyszczeń (Dz. U. z 2003 r. Nr 59, poz. 530 oraz z 2004 r. Nr 94, poz. 934) w załączniku nr 1 do rozporządzenia wprowadza się następujące zmiany:

1) w części I „Specyfikacje, kryteria czystości dla dozwolonych substancji słodzących”:

a) po poz. 13 dodaje się poz. 13a w brzmieniu:


„13a. E 955 SUKRALOZA Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

4,1',6'-Trichlorogalaktosacharoza

1,6-Dichloro-1,6-dideoksy-p-D-fruktofuranozylo-4-chloro-4-deoksy-a-D-galaktopiranozyd

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

259-952-2

3W3°8

Analiza Zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % C12H19CI3O8, w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis Praktycznie bezwonny, krystaliczny proszek o barwie białej lub prawie białej
Identyfikacja

A. pH 10 % roztworu

Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 7,0
B. Rozpuszczalność Łatwo rozpuszczalny w wodzie, metanolu i etanolu Słabo rozpuszczalny w octanie etylu
C. Absorpcja w podczerwieni Widmo w podczerwieni próbki zdyspergowanej w bromku potasu wykazuje względne maksimum przy podobnych długościach fali jak w widmie odniesienia otrzymanym przy użyciu sukralozy jako wzorca odniesienia.
D. Chromatografia cienkowarstwowa Główna plama roztworu badanego posiada tę samą wartość Rf co główna plama roztworu standardowego A przywołanego w teście na inne chlorowane disacharydy. Roztwór standardowy A otrzymuje się przez rozpuszczenie 1,0 g wzorca odniesienia sukralozy w 10 ml metanolu.
E. Skręcalność właściwa [a]20 D: +84,0° do +87,5° w przeliczeniu na bezwodną masę (10% w/v roztwór)
Czystość
Zawartość wody Nie więcej niż 2,0 % (metoda Karla Fischera)
Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,7 %

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Inne chlorowane disacharydy

Nie więcej niż 0,5 %

Chlorowane monosacharydy

Nie więcej niż 0,1 %

Tlenek trifenylofosfanu

Nie więcej niż 150 mg/kg

Metanol

Nie więcej niż 0,1 %”,

b) po poz. 15 dodaje się poz. 15a w brzmieniu:

„15a. E 962 SÓL ASPARTAMU I ACESULFAMU Nazwy synonimowe Definicja Aspartam-acesulfam Sól otrzymuje się przez ogrzewanie aspartamu i acesulfamu K, w stosunku około 2:1 (w/w) w roztworze o odczynie kwaśnym, a następnie krystalizację. Potas oraz woda są eliminowane. Produkt jest bardziej stabilny niż sam aspartam.
Nazwa chemiczna Sól 6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-on-2,2-ditlenkowa kwasu L-fenyloalanylo-2-metylo-L-a-asparaginowego
Wzór chemiczny C18H23O9N3S
Masa cząsteczkowa Analiza 457,46 63,0 % do 66,0 % aspartamu (w suchej masie) i 34,0 % do 37,0 % acesulfamu (forma kwaśna w suchej masie)
Opis Biały, bezwonny, krystaliczny proszek
Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Trudno rozpuszczalny w wodzie; słabo rozpuszczalny w etanolu
B. Transmitancja Transmitancja 1 % roztworu w wodzie oznaczona w 1 cm kuwecie przy 430 nm za pomocą odpowiedniego spektrofotometru, stosując wodę jako próbkę odniesienia, wynosi nie mniej niż 0,95, co odpowiada absorbancji nie większej niż około 0,022
C. Skręcalność właściwa [a]20 D: +14,5° do +16,5° Oznaczyć przy stężeniu 6,2 g w 100 ml kwasu mrówkowego (15N) wciągu 30 minut od przygotowania roztworu. Otrzymaną skręcalność właściwą podzielić przez 0,646 w celu skorygowania o zawartość aspartamu w soli aspartamu i acesulfamu.
Czystość
Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 4 godziny)
Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazynooctowy Nie więcej niż 0,5 %
Ołów Nie więcej niż 1 mg/kg”;

2) w części II w pkt II „Szczegółowe kryteria czystości barwników” poz. 30 i 31 otrzymują brzmienie:


„30. E 160a(i) MIESZANINA KAROTENÓW 1. KAROTENY otrzymywane z roślin Nazwy synonimowe Definicja Cl Pomarańczowy spożywczy 5 Mieszanina karotenów jest otrzymywana w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami naturalnych odmian roślin jadalnych, marchwi, olejów roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. Głównym składnikiem barwiącym są karotenoidy, z których większą część stanowi beta-karoten. Mogą być obecne również alfa-, gamma-karoten oraz inne pigmenty. Oprócz pigmentów barwiących, mieszanina karotenów może zawierać oleje, tłuszcze i woski naturalnie występujące w surowcach. Do ekstrakcji mogą być używane tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton metyloetylowy, metanol, etanol, pro-pan-2-ol, heksan (*), dichlorometan i dwutlenek węgla
Klasa Karotenoidy
Numer wg Colour lndex 75130
Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych 230-636-6
Wzór chemiczny Beta-karoten: C40H56
Masa cząsteczkowa Beta-karoten: 536,88
Analiza Zawartość karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) wynosi nie mniej niż 5 %. Dla produktów otrzymanych przez ekstrakcję olejów roślinnych: nie mniej niż 0,2 % w tłuszczach jadalnych E1% 1cm 2 500 przy około 440-457 nm w cykloheksanie

Identyfikacja

A. Spektrometria

Maksimum w cykloheksanie przy 440-457 nm i 470-486 nm

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Aceton                    , Keton metyloetylowy Metanol                      Nie więcej niż 50 mg/kg, Propan-2-ol                    pojedynczo lub łącznie Heksan Etanol                      i Dichlorometan:                 Nie więcej niż 10 mg/kg

Ołów (*) benzenu nie więcej niż 0,05% v/v

Nie więcej niż 5 mg/kg

2. KAROTENY otrzymywane z alg Nazwy synonimowe Definicja

Cl Pomarańczowy spożywczy 5 Mieszanina karotenów może być również otrzymywana z naturalnych odmian alg Dunaliella salina, rosnących w dużych słonych jeziorach w okolicach Whyalla w Południowej Australii. Beta-karoten jest ekstrahowany przy użyciu olejków eterycznych. Preparat jest 20-30 % zawiesiną w oleju spożywczym. Stosunek izomerów trans-cis mieści się w granicach 50/50-71/29. Głównym składnikiem barwiącym są karotenoidy, z których większą część stanowi beta-karoten. Mogą być obecne również alfa-karoten, luteina, zeaksantyna i beta-kryptoksantyna. Oprócz pigmentów barwiących, mieszanina karotenów może zawierać oleje, tłuszcze i woski naturalnie występujące w surowcach.

Klasa

Karotenoidy

Numer wg Colour lndex

75130

Wzór chemiczny

Beta-karoten: C40H56

Masa cząsteczkowa

Beta-karoten: 536,88

Analiza

Zawartość karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) wynosi nie mniej niż 20 % E1% 1cm 2 500 przy około 440-457 nm w cykloheksanie

Identyfikacja

A. Spektrometria

Maksimum w cykloheksanie przy 440-457 nm i 474-486 nm

Czystość

Naturalne tokoferole w oleju jadalnym

Nie więcej niż 0,3 %

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

31. E 160a(ii) BETA-KAROTEN 1. Beta-karoten Nazwy synonimowe Definicja

Cl Pomarańczowy spożywczy 5 Niniejsza specyfikacja odnosi się głównie do wszystkich trans izomerów beta-karotenu łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Rozcieńczone i stabilizowane preparaty mogą mieć różne stosunki izomerów cis/trans

Klasa

Karotenoidy

Numer wg Colour lndex

40800

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

230-636-6

Nazwy chemiczne

Beta-karoten, beta,beta-karoten

Wzór chemiczny

C40H56

Masa cząsteczkowa

536,88

Analiza

Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem (w przeliczeniu na beta-karoten) E1% 1cm 2 500 przy około 440-457 nm w cykloheksanie

Opis

Czerwone do brązowawo-czerwonych kryształy lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

A. Spektrometria

Maksimum w cykloheksanie przy 453-456 nm

Czystość

Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące Karotenoidy inne niż beta-karoten: nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem
Ołów Nie więcej niż 2 mg/kg
2. Beta – karoten z Blakeslea trispora Nazwy synonimowe Definicja Cl Pomarańczowy spożywczy 5 Otrzymywany w procesie fermentacji przy użyciu mieszanej kultury fizjologicznie różnych osobników typów (+) i (-) naturalnych szczepów grzyba Blakeslea trispora. Beta-karoten jest ekstrahowany z biomasy octanem etylu lub kolejno: octanem izobutylu i alkoholem izopropylowym, a następnie krystalizowany. Skrystalizowany produkt zawiera głównie trans beta-karoten. W wyniku naturalnego procesu około 3 % produktu zawiera mieszaninę karotenoidów, która jest charakterystyczna dla produktu.
Klasa Karotenoidy
Numer wg Colour lndex 40800
Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych 230-636-6
Nazwy chemiczne Beta-karoten, beta,beta-karoten
Wzór chemiczny C40H56
Masa cząsteczkowa 536,88
Analiza Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem (w przeliczeniu na beta-karoten) E1% 1cm 2 500 przy około 440-457 nm w cykloheksanie
Opis Czerwone,   brązowawo-czerwone,   purpurowo-fioletowe kryształy lub krystaliczny proszek (barwa zależy od użytego rozpuszczalnika ekstrakcyjnego i warunków krystalizacji)
Identyfikacja
A. Spektrometria Maksimum w cykloheksanie przy 453-456 nm
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników Octan etylu            i  Nie więcej niż 0,8 % pojedynczo Etanol                )  lub łącznie Octan izobutylu:          Nie więcej niż 1,0 % Alkohol izopropylowy:     Nie więcej niż 0,1 %
Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące Karotenoidy inne niż beta-karoten: nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem
Ołów Nie więcej niż 2 mg/kg
Mikotoksyny:
Aflatoksyna B1 Nieobecna
Trichoteceny (T2) Nieobecne
Ochratoksyna Nieobecna
Zearalenon Nieobecny
Mikrobiologia:
Pleśnie Nie więcej niż 100/g
Drożdże Nie więcej niż 100/g
Salmonella Nieobecne w 25 g
Escherichia coli Nieobecne w 5 g”;

3) w części III „Specyfikacje, kryteria czystości dla dozwolonych substancji dodatkowych innych niż substancje słodzące i barwniki oraz substancji pomagających w przetwarzaniu”:

a) poz. 117 i 118 otrzymują brzmienie:


„117. E 407 KARAGEN Nazwy synonimowe Produkt handlowy jest wprowadzany do obrotu pod różnymi nazwami, takimi jak: – mech irlandzki – eucheuman (z gat. Eucheuma spp.) – irydofykan (z gat. Iridaea spp.) – hypnean (z gat. Hypnea spp.) – furcellaran lub agar duński (z Furcellaria fastigiata) – karagen (z gat. Chondrus i Gigartina spp.)
Definicja Karagen otrzymuje się na drodze wodnej ekstrakcji naturalnie występujących odmian wodorostów morskich z rodzin Gigar-tinaceae, Solieriaceae, Hypneaceae i Furcellariaceae należących do klasy Rhodophyceae (alg1 czerwone). Nie należy stosować innego organicznego środka strącającego poza metanolem, etanolem i 2-propanolem. Karagen składa się głównie z soli potasowych, sodowych, magnezowych i wapniowych estrów siarczanowych polisacharydów, które po hydrolizie dają galaktozę i 3,6-anhydrogalaktozę. Karagen nie powinien być hydrolizowany ani w jakikolwiek inny sposób rozkładany chemicznie

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

232-524-2

Opis

Gruboziarnisty lub miałki proszek, barwa żółtawa do bezbarwnej, praktycznie bez zapachu

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność galaktozy, anhydrogalaktozy i siarczanów

Czystość

Zawartość metanolu, etanolu i 2-propanolu

Nie więcej niż 0,1 % pojedynczo lub łącznie

Lepkość 1,5 % roztworu w temperaturze 75 °C

Nie mniej niż 5 mPa.s

Ubytek po suszeniu

Nie więcej niż 12 % (105 °C, 4 godziny)

Siarczany

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę (jako SO4)

Popiół

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę, po prażeniu w temperaturze 550 °C

Popiół nierozpuszczalny w kwasie

Nie więcej niż 1 % w przeliczeniu na suchą masę, (popiół nierozpuszczalny w 10 % kwasie solnym)

Substancje nierozpuszczalne w kwasie

Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na suchą masę (substancje nierozpuszczalne w 1 % v/v kwasie siarkowym)

Karagen o niskiej masie cząsteczkowej (frakcja o masie cząsteczkowej poniżej 50 kDa)

Nie więcej niż 5 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 5 000 kolonii w 1 gramie

Drożdże i pleśnie

Nie więcej niż 300 kolonii w 1 gramie

E. coli

Nieobecne w 5 g

Salmonella spp.

Nieobecne w 10 g

118. E 407a PRZETWORZONE WODOROSTY MORSKIE Z GATUNKU EUCHEUMA

Nazwy synonimowe

PES (akronim angielskiego odpowiednika terminu „przetworzone wodorosty morskie”)

Definicja

Przetworzone wodorosty morskie otrzymuje się przez obróbkę wodnym alkalicznym roztworem (KOH) naturalnie występujących odmian alg morskich ze szczepu Eucheuma cottonii i Eucheuma spinosum należących do klasy Rhodophyceae (alg1 czerwone) w celu usunięcia zanieczyszczeń, a następnie przemycie czystą wodą i suszenie w celu otrzymania produktu handlowego. Bardziej czysty produkt można uzyskać przez przemywanie metanolem, etanolem lub 2-propanolem i suszenie. Produkt zawiera głównie sole potasowe estrów siarczanowych polisacharydów, które po hydrolizie dają galaktozę i 3,6-anhydrogalaktozę. Sole sodowe, wapniowe i magnezowe estrów siarczanowych polisacharydów występują w mniejszych ilościach. Produkt zawiera również celulozę z alg w ilości do 15 %. Karagen obecny w przetworzonych wodorostach morskich nie powinien być hydrolizowany ani w jakikolwiek inny sposób rozkładany chemicznie

Opis

Gruboziarnisty lub miałki proszek, barwa beżowa do żółtawej, praktycznie bez zapachu

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność ga laktozy, anhydrogalaktozy i siarczanów

B. Rozpuszczalność

W wodzie tworzy mętne, lepkie zawiesiny. Nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Zawartość metanolu, etanolu i 2-propanolu

Nie więcej niż 0,1 % pojedynczo lub łącznie

Lepkość 1,5 % roztworu w temperaturze 75 °C

Nie mniej niż 5 mPa.s

Ubytek po suszeniu

Nie więcej niż 12 % (105 °C, 4 godziny)

Siarczany

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę (jako SO4)

Popiół

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę, po prażeniu w temperaturze 550 °C

Popiół nierozpuszczalny w kwasie

Nie więcej niż 1 % w przeliczeniu na suchą masę, (popiół nierozpuszczalny w 10 % kwasie solnym)

Substancje nierozpuszczalne w kwasie

Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 15 % w przeliczeniu na suchą masę (substancje nierozpuszczalne w 1 % v/v kwasie siarkowym)

Karagen o niskiej masie cząsteczkowej (frakcja o masie cząsteczkowej poniżej 50 kDa)

Nie więcej niż 5 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 5 000 kolonii w 1 gramie

Drożdże i pleśnie

Nie więcej niż 300 kolonii w 1 gramie

E. coli

Nieobecne w 5 g

Salmonella spp.

Nieobecne w 10 g”.

b) po poz. 265 dodaje się poz. 265a w brzmieniu:


„265a. E 907 UWODORNIONY P0LI-1-DEKEN Nazwy synonimowe

Uwodorniona poli-alfa-olefina

Uwodorniony polidek-1-en
Definicja
Wzór chemiczny C1OnH2On+2 9dzie n = 3"6
Masa cząsteczkowa 560 (wartość średnia)
Analiza Opis Nie mniej niż 98,5 % uwodornionego poli-1-dekenu posiada­jącego następujący rozkład oligomerów: C30: 13—37 % C40: 35—70 % C50: 9-25 % Ca,: 1-7 % Bezbarwna, bezwonna, lepka ciecz
Identyfikacja
A. Rozpuszczalność Nierozpuszczalny w wodzie; słabo rozpuszczalny w etanolu; rozpuszczalny w toluenie
B. Spalanie Spala się jasnym płomieniem, wydzielając charakterystyczny zapach podobny do zapachu parafiny
Czystość
Lepkość Pomiędzy 5,7 x 10"6 a 6,1 x 10"6 m2s"1 w 100 °C
Związki z liczbą węgli mniejszą niż 30 Nie więcej niż 1,5 %
Substancje łatwo ulegające zwęglaniu Nikiel Po 10 minutach wytrząsania w łaźni z wrzącą wodą zawartość probówki z kwasem siarkowym i 5 g próbki uwodornionego poli-1-dekenu nie jest ciemniejsza niż bardzo jasnosłomkowy kolor Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów Nie więcej niż 1 mg/kg",


c) po poz. 305 dodaje się poz. 305a w brzmieniu:


„265a. E 907 UWODORNIONY P0LI-1-DEKEN Nazwy synonimowe

Uwodorniona poli-alfa-olefina

Uwodorniony polidek-1-en
Definicja
Wzór chemiczny C1OnH2On+2 9dzie n = 3"6
Masa cząsteczkowa 560 (wartość średnia)
Analiza Opis Nie mniej niż 98,5 % uwodornionego poli-1-dekenu posiada­jącego następujący rozkład oligomerów: C30: 13—37 % C40: 35—70 % C50: 9-25 % Ca,: 1-7 % Bezbarwna, bezwonna, lepka ciecz
Identyfikacja
A. Rozpuszczalność Nierozpuszczalny w wodzie; słabo rozpuszczalny w etanolu; rozpuszczalny w toluenie
B. Spalanie Spala się jasnym płomieniem, wydzielając charakterystyczny zapach podobny do zapachu parafiny
Czystość
Lepkość Pomiędzy 5,7 x 10"6 a 6,1 x 10"6 m2s"1 w 100 °C
Związki z liczbą węgli mniejszą niż 30 Nie więcej niż 1,5 %
Substancje łatwo ulegające zwęglaniu Nikiel Po 10 minutach wytrząsania w łaźni z wrzącą wodą zawartość probówki z kwasem siarkowym i 5 g próbki uwodornionego poli-1-dekenu nie jest ciemniejsza niż bardzo jasnosłomkowy kolor Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów Nie więcej niż 1 mg/kg",

d) po poz. 306 dodaje się poz. 306a w brzmieniu:


„305a. E 1517 DIOCTAN GLICEROLU
Nazwy synonimowe                       Diacetyna
Definicja                                 Dioctan glicerolu najczęściej składa się z mieszaniny 1,2- i 1,3-dioctanów glicerolu z mniejszą ilością mono- i tri-estrów.
Nazwy chemiczne                         Dioctan glicerolu Dioctan 1,2,3-propanotriolu
Wzór chemiczny                           C7H12O5
Masa cząsteczkowa 176,17

Analiza

Nie mniej niż 94,0 %

Opis

Klarowna, bezbarwna, higroskopijna, nieco oleista ciecz o słabym tłuszczowym zapachu

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie. Mieszający się z etanolem

B. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu i octanu

C. Ciężar właściwy

d20 20: 1,175-1,195

D. Zakres temperatur wrzenia

Pomiędzy 259 °C a 261 °C

Czystość

Popiół całkowity

Nie więcej niż 0,02 %

Kwasowość

Nie więcej niż 0,4 % (jako kwas octowy)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg”.

§ 2. Substancje, o których mowa w § 1, wprowadzone do obrotu lub znakowane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, które nie spełniają wymagań określonych w rozporządzeniu wymienionym w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, mogą znajdować się w obrocie do wyczerpania zapasów.

§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


1)  Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej – zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 134, poz. 1439).

2)  Niniejszym rozporządzeniem wdraża się postanowienia:

a) dyrektywy Komisji 2004/45/WE z dnia 16 kwietnia 2004 r. zmieniającej dyrektywę 96/77/WE ustanawiającą szczególne kryteria czystości dla dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. Urz. WE I 113 z 20.04.2004, str. 19),

b) dyrektywy Komisji 2004/46/WE z dnia 16 kwietnia 2004 r. zmieniającej dyrektywę 95/31/WE w odniesieniu do E 955 sukralozy i soli aspartamu-acesulfamu E 962 (Dz. Urz. WE I 114 z 21.04.2004, str. 15),

c) dyrektywy Komisji 2004/47/WE z dnia 16 kwietnia 2004 r. zmieniającej dyrektywę 95/45/WE w odniesieniu do mieszanych karotenów (E 160 a (i)) i beta-karotenu (E 160 a (ii)) (Dz. Urz. WE I 113 z 20.04.2004, str. 24).