ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA 1) z dnia 27 czerwca 2007 r. w sprawie umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielania określonych świadczeń zdrowotnych

Na podstawie art. 17 ust. 13 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2005 r. Nr 226, poz. 1943, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) rodzaje umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielania określonych świadczeń zdrowotnych, w których można uzyskać świadectwo, zwane dalej „umiejętnościami”;

2) kwalifikacje, jakie powinien posiadać lekarz zamierzający odbyć szkolenie;

3) tryb przygotowywania i zatwierdzania programów szkoleń;

4) tryb wpisywania na listę, o której mowa w art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, zwaną dalej „listą”, i sposób jej prowadzenia;

5) tryb przeprowadzenia egzaminu oraz wysokość opłaty za jego przeprowadzenie;

6) wysokość opłaty za wydanie świadectwa;

7) sposób ewidencjonowania wydanych świadectw;

8) szczegółowe warunki i tryb uznawania szkoleń odbytych za granicą.

§ 2. Ilekroć w przepisach rozporządzenia jest mowa o lekarzu bez bliższego określenia, rozumie się przez to również lekarza dentystę.

§ 3. Ustala się wykaz umiejętności stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia.

§ 4. 1. Lekarz może odbyć szkolenie, jeżeli posiada:

1) prawo wykonywania zawodu lekarza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w dziedzinie medycyny lub stomatologii, określonej w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

2. W przypadkach określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia szkolenie, w oparciu o program specjalny zawierający poszerzony zakres staży klinicznych oraz kursów teoretycznych dla umiejętności, może odbyć lekarz niespełniający warunku określonego w ust. 1 pkt 2.

§ 5. 1. Programy szkoleń, w tym programy specjalne, o których mowa w § 4 ust. 2, opracowuje komisja programowa dla danej umiejętności, zwana dalej „komisją”.

2. W skład komisji wchodzi:

1) 4 lekarzy posiadających świadectwo umiejętności lub tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w danej dziedzinie medycyny lub w dziedzinie pokrewnej, w tym co najmniej dwóch członków towarzystwa naukowego właściwego dla danej dziedziny medycyny posiadających stopień naukowy doktora habilitowanego w danej dziedzinie medycyny lub w dziedzinie pokrewnej;

2) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej posiadający świadectwo umiejętności lub tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w danej dziedzinie medycyny lub w dziedzinie pokrewnej;

3) konsultant krajowy w danej dziedzinie medycyny lub w dziedzinie pokrewnej lub jego przedstawiciel posiadający świadectwo umiejętności lub tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w danej dziedzinie medycyny lub w dziedzinie pokrewnej;

4) przedstawiciel Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, zwanego dalej „CMKP”.

3. Komisję powołuje Dyrektor CMKP.

4. Skład komisji zatwierdza minister właściwy do spraw zdrowia.

5. Obsługę komisji zapewnia CMKP.

§ 6. 1. Program szkolenia opracowany przez komisję i zredagowany przez CMKP, zgodnie z zasadami dydaktyki i metodologii kształcenia, Dyrektor CMKP przedstawia niezwłocznie do zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

2. Program szkolenia zatwierdzony przez ministra właściwego do spraw zdrowia CMKP podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej CMKP.

§ 7. Do zmiany programów szkoleń stosuje się przepisy § 5 i 6.

§ 8. 1. W celu uzyskania wpisu na listę podmiot ubiegający się o jego uzyskanie przedstawia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia za pośrednictwem CMKP dokumentację potwierdzającą spełnienie wymagań określonych w art. 17 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

2. W celu przygotowania opinii o spełnieniu warunków do prowadzenia szkolenia w danej umiejętności Dyrektor CMKP powołuje zespół ekspertów, w którego skład wchodzi 3 lekarzy posiadających świadectwo umiejętności lub tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w danej dziedzinie medycyny lub w dziedzinie pokrewnej, w tym dwóch wskazanych przez konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny lub w dziedzinie pokrewnej, posiadających stopień naukowy doktora habilitowanego.

3. Dyrektor CMKP przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia dokumenty, o których mowa w ust. 1, wraz z opinią, o której mowa w ust. 2, w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia jej otrzymania.

§ 9. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia po otrzymaniu dokumentów, o których mowa w § 8 ust. 1, i opinii, o której mowa w § 8 ust. 2, dokonuje oceny tych dokumentów i, jeżeli są spełnione wymagania określone w art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, wpisuje podmiot na listę.

2. Informację o wpisie na listę minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje do CMKP, które umieszcza tę informację na stronie internetowej CMKP.

§ 10. Lista jest prowadzona w formie elektronicznej i ogłaszana na stronach internetowych urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia i CMKP.

§ 11. 1. Po zakończeniu szkolenia lekarz, w celu przystąpienia do Państwowego Egzaminu Umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielenia określonych świadczeń zdrowotnych, zwanego dalej „PEU”, składa do Centrum Egzaminów Medycznych, zwanego dalej „CEM”, następujące dokumenty:

1) wniosek o dopuszczenie do PEU;

2) zaświadczenie o ukończeniu szkolenia wystawione przez jednostkę szkolącą wpisaną na listę, o której mowa w art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, albo decyzję, o której mowa w § 20 ust. 5;

3) kopię prawa wykonywania zawodu;

4) dowód wniesienia opłaty za PEU.

2. Dokumenty, o których mowa w ust. 1, składa się w terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od zaliczenia szkolenia przez podmiot prowadzący szkolenie albo daty wydania decyzji, o której mowa w § 20 ust. 5.

3. CEM przesyła lekarzowi dopuszczonemu do PEU powiadomienie o miejscu i terminie składania poszczególnych części egzaminu, o których mowa w § 12 ust. 2, nie później niż 60 dni przed dniem jego rozpoczęcia.

§ 12. 1. PEU przeprowadzany jest w zależności od potrzeb, jednak nie rzadziej niż dwa razy do roku.

2. PEU dla każdej dziedziny składa się z dwóch części — egzaminu teoretycznego i egzaminu praktycznego. Egzamin teoretyczny jest przeprowadzany w formie testu albo egzaminu ustnego w zakresie określonym w programie szkolenia.

3. Test jest przeprowadzany, gdy do PEU przystępuje w danym terminie co najmniej 30 osób.

4. PEU przeprowadza się zgodnie z regulaminem porządkowym, ustalonym przez Dyrektora CEM i zatwierdzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

§ 13. 1. Zadania testowe opracowuje CEM w porozumieniu z właściwym konsultantem krajowym odrębnie dla każdego programu szkolenia oraz na każdy PEU.

2.  Zadania egzaminacyjne są przygotowywane, przechowywane i przekazywane w warunkach uniemożliwiających ich nieuprawnione ujawnienie.

3. Opracowanie zadań egzaminacyjnych oraz przeprowadzenie PEU jest finansowane przez CEM.

§ 14. 1. Egzamin teoretyczny jest przeprowadzany przed egzaminem praktycznym i jego pozytywny wynik stanowi warunek dopuszczenia do egzaminu praktycznego.

2. Egzamin testowy dla danej specjalności odbywa się jednocześnie w całym kraju.

3. Egzamin testowy uważa się za zdany z wynikiem pozytywnym, jeżeli lekarz uzyska co najmniej 60 % poprawnych odpowiedzi.

§ 15. 1. W przypadku gdy lekarz nie przystąpi do którejkolwiek z części PEU w wyznaczonym terminie, może przystąpić do tej części PEU w następnym terminie.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, lekarz składa do CEM wniosek o przystąpienie do części egzaminu oraz dowód wniesienia na konto CEM opłaty za tę część PEU w wysokości połowy kwoty, o której mowa w § 17 ust. 1. Opłata nie podlega zwrotowi w przypadku nieprzystąpienia do tej części PEU.

3.  W razie negatywnego wyniku którejkolwiek z części PEU lekarz może przystąpić do PEU w następnym terminie. W takim przypadku PEU składa się z wszystkich części, o których mowa w § 12 ust. 2, i objęty jest opłatą w wysokości określonej w § 17 ust. 1.

§ 16. 1. W razie rażących uchybień formalnych w przeprowadzeniu PEU lub nieprzewidzianych sytuacji mających wpływ na przeprowadzenie PEU minister właściwy do spraw zdrowia na wniosek Dyrektora CEM może unieważnić PEU w całości albo w części, o której mowa w § 12 ust. 2, w danym terminie dla danej dziedziny dla poszczególnych albo wszystkich zdających.

2. Unieważnienie PEU albo jego części powoduje, że traktuje się odpowiednio PEU albo jego część jako niebyłą. Unieważniony egzamin jest powtarzany w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia podjęcia decyzji o unieważnieniu i nie podlega opłacie, o której mowa w § 17 ust. 1. W przypadku unieważnienia całości PEU wszystkie jego części odbywają się w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia podjęcia decyzji o unieważnieniu.

3. Decyzję o unieważnieniu minister właściwy do spraw zdrowia podejmuje w ciągu 30 dni od dnia doręczenia wniosku Dyrektora CEM i przekazuje ją do CEM.

4. Niezwłocznie po otrzymaniu decyzji CEM ogłasza ją na stronie intemetowej oraz przesyła zainteresowanym listem poleconym.

§ 17. 1. Wysokość opłaty za przeprowadzenie PEU wynosi 700 zł.

2. Opłatę, o której mowa w ust. 1, wnosi się na rachunek CEM. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.

§ 18. 1. Wysokość opłaty za wydanie świadectwa wynosi 50 zł.

2. Opłatę, o której mowa w ust. 1, wnosi się na rachunek CEM. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.

§ 19. 1. CEM prowadzi rejestr wydanych świadectw i przechowuje dokumenty, o których mowa w § 11 ust. 1, oraz dokumentację dotyczącą PEU.

2. Rejestr wydanych świadectw jest prowadzony w systemie ewidencyjno-informatycznym i zawiera następujące dane:

1) numer świadectwa;

2) imię i nazwisko lekarza, który uzyskał świadectwo;

3) obywatelstwo;

4) datę urodzenia;

5) numer PESEL lekarza, jeżeli został nadany, albo jeżeli nie został nadany — serię i numer dokumentu stwierdzającego tożsamość;

6) numer prawa wykonywania zawodu lekarza;

7) numer rejestracyjny izby lekarskiej lekarza;

8) imię i nazwisko opiekuna szkolenia;

9) nazwę i adres jednostki szkolącej, w której lekarz odbywał szkolenie;

10) datę złożenia PEU i jego wynik;

11) określenie umiejętności, w której lekarz uzyskał świadectwo.

§ 20. 1. Lekarz, który ubiega się o uznanie programu szkolenia odbytego za granicą w całości lub w części za równoważny z programem zatwierdzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia, składa do ministra właściwego do spraw zdrowia wniosek w tej sprawie za pośrednictwem CMKP.

2. Do wniosku lekarz dołącza:

1) kopię prawa wykonywania zawodu;

2) dokument zawierający dane o miejscu odbycia szkolenia, okresie jego trwania i szczegółowe informacje o programie szkolenia, a w szczególności o zakresie teoretycznym i praktycznym szkolenia;

3) informacje o sposobie i trybie złożenia egzaminu lub innej formie potwierdzenia nabytej wiedzy i umiejętności praktycznych.

3. W celu przygotowania opinii dotyczącej równoważności programu szkolenia odbytego przez lekarza w całości lub w części z programem szkolenia zatwierdzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia Dyrektor CMKP przekazuje dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, do komisji programowej, o której mowa w § 5.

4. Dyrektor CMKP przekazuje do ministra właściwego do spraw zdrowia dokumentację, o której mowa w ust. 2, wraz z opinią, o której mowa w ust. 3, w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia ich otrzymania.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia po otrzymaniu dokumentów, o których mowa w ust. 2, i opinii, o której mowa w ust. 3, dokonuje oceny tych dokumentów i wydaje decyzję w sprawie uznania programu szkolenia odbytego za granicą za równoważny w całości lub w części z programem zatwierdzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia. Kopię decyzji przesyła się do CMKP.

6.  Minister właściwy do spraw zdrowia uznaje równoważność programu szkolenia odbytego za granicą, jeżeli na podstawie przedstawionych przez lekarza dokumentów stwierdzi, że okres trwania szkolenia, formy nabywania wiedzy i umiejętności praktycznych, zakres merytoryczny odbytego programu kształcenia oraz nabyte kompetencje w zakresie danej umiejętności odpowiadają w istotnych elementach programowi szkolenia w danej umiejętności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo odmawia uznania tego programu.

§ 21. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Załączniki do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2007 r. (poz. 867)

1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 131, poz. 924).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 117, poz. 790, Nr 191, poz. 1410 i Nr 220, poz. 1600.