ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA 1) z dnia 23 marca 2011 r. w sprawie zakresu znajomości języka polskiego koniecznego do wykonywania zawodu farmaceuty przez cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz egzaminu ze znajomości języka polskiego

Na podstawie art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich (Dz. U. z 2008 r. Nr 136, poz. 856 oraz z 2010 r. Nr 107, poz. 679) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie konieczny do wykonywania zawodu farmaceuty przez cudzoziemców;

2) sposób przeprowadzania i potwierdzania pozytywnego złożenia egzaminu, organizowanego i przeprowadzanego przez Naczelną Radę Aptekarską, w tym wzór zaświadczenia o zdaniu egzaminu ze znajomości języka polskiego;

3) wysokość opłaty za egzamin organizowany i przeprowadzany przez Naczelną Radę Aptekarską.

§ 2. Zakres znajomości języka polskiego w mowie i w piśmie konieczny do wykonywania zawodu farmaceuty przez cudzoziemców obejmuje:

1) rozumienie tekstu pisanego, a w szczególności korzystanie z fachowej literatury i piśmiennictwa farmaceutycznego oraz przepisów regulujących wykonywanie zawodu farmaceuty w Rzeczypospolitej Polskiej;

2) porozumiewanie się z pacjentami, farmaceutami, lekarzami i przedstawicielami innych zawodów medycznych w związku z wykonywaniem zawodu farmaceuty, a w szczególności poprawne udzielanie przystępnych i zrozumiałych dla pacjenta porad i informacji oraz czynne uczestniczenie w naradach i szkoleniach zawodowych;

3) pisanie zgodnie z zasadami gramatyki i ortografii, poprawne prowadzenie dokumentacji, w szczególności dokumentacji związanej z obrotem produktami leczniczymi i wyrobami medycznymi.

§ 3. 1. Egzamin potwierdzający znajomość języka polskiego, o którym mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich, zwany dalej „egzaminem”, przeprowadza się na wniosek cudzoziemca po uiszczeniu przez niego opłaty, o której mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

2. Naczelna Rada Aptekarska zawiadamia cudzoziemca o terminie i miejscu składania egzaminu, nie później niż na 14 dni przed jego terminem.

§ 4. 1. Egzamin przeprowadza 4-osobowa komisja egzaminacyjna, powoływana i odwoływana przez Naczelną Radę Aptekarską, w której skład wchodzi trzech farmaceutów, w tym jeden farmaceuta posiadający stopień naukowy doktora nauk farmaceutycznych, oraz osoba posiadająca wykształcenie wyższe na kierunku filologia polska, zwana dalej „komisją egzaminacyjną”.

2. Komisja egzaminacyjna działa na podstawie regulaminu organizacyjnego opracowanego przez tę komisję i zatwierdzonego przez Naczelną Radę Aptekarską.

§ 5. 1. Egzamin składa się z czterech części, które obejmują:

1) część A — sprawdzian pisemny obejmujący dyktando odtwarzane z nośnika magnetycznego lub elektronicznego; maksymalna liczba punktów możliwa do uzyskania — 8 pkt;

2) część B — sprawdzian testowy obejmujący rozumienie tekstu mówionego odtwarzanego z nośnika magnetycznego lub elektronicznego, składający się z 10 pytań; maksymalna liczba punktów możliwa do uzyskania — 10 pkt;

3) część C — sprawdzian ustny obejmujący umiejętność czytania i zrozumienia tekstu; maksymalna liczba punktów możliwa do uzyskania — 12 pkt;

4) część D — sprawdzian praktyczny obejmujący umiejętność symulowanego udzielania porad pacjentom, a w szczególności poprawnego formułowania pytań i wypowiedzi na podstawie wybranych problemów farmaceutycznych; maksymalna liczba punktów możliwa do uzyskania — 9 pkt.

2. W odniesieniu do cudzoziemca, który legitymuje się dokumentem potwierdzającym ukończenie studiów z wykładowym językiem polskim na kierunku farmacja w szkole wyższej w Rzeczypospolitej Polskiej, egzamin obejmuje jedynie część D.

§ 6. 1. Podstawą zaliczenia egzaminu jest zaliczenie każdej jego części.

2. Podstawą zaliczenia części egzaminu jest uzyskanie liczby punktów przekraczającej połowę maksymalnej liczby punktów możliwej do uzyskania z tej części.

3. Podstawą zaliczenia egzaminu, o którym mowa w § 5 ust. 2, jest uzyskanie liczby punktów przekraczającej połowę maksymalnej liczby punktów możliwej do uzyskania z części D.

4. Cudzoziemiec, który nie zaliczył egzaminu, może ponownie przystąpić do egzaminu w zakresie obejmującym niezaliczoną część. Przepisy § 3 stosuje się.

5. Cudzoziemcowi, który zaliczył egzamin, Naczelna Rada Aptekarska wydaje zaświadczenie o zdaniu egzaminu ze znajomości języka polskiego, którego wzór jest określony w załączniku do rozporządzenia.

§ 7. 1. Z przeprowadzonego egzaminu komisja egzaminacyjna sporządza protokół, który podpisują wszyscy członkowie komisji egzaminacyjnej.

2. Protokół, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności: skład komisji egzaminacyjnej, imię i nazwisko osoby przystępującej do egzaminu, wskazanie liczby punktów uzyskanych z każdej części egzaminu przez zdającego egzamin oraz podpisy członków komisji egzaminacyjnej.

3. Zdający może mieć wgląd, na pisemne żądanie, do części protokołu, która jego dotyczy.

§ 8. 1. Naczelna Rada Aptekarska informuje pisemnie o wynikach egzaminu wyłącznie osoby, które podeszły do egzaminu, lub osoby przez nie upoważnione.

2. Osoba zdająca może wnieść odwołanie od wyniku egzaminu do Prezesa Naczelnej Rady Aptekarskiej w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o wyniku egzaminu.

3. Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej rozpatruje odwołanie, o którym mowa w ust. 2, w terminie 30 dni od dnia otrzymania odwołania.

§ 9. Opłata za egzamin wynosi:

1) 30% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłaty nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”;

2) 7,5% przeciętnego wynagrodzenia – w przypadku, o którym mowa w § 6 ust. 4, za przeprowadzenie każdej części egzaminu;

3) 15% przeciętnego wynagrodzenia — za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w § 5 ust. 2.

§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 2)

1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 216, poz. 1607).

2) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 10 grudnia 2002 r. w sprawie zakresu znajomości języka polskiego koniecznego do wykonywania zawodu farmaceuty na terenie Rzeczypospolitej Polskiej oraz egzaminu z języka polskiego (Dz. U. Nr 219, poz. 1846), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 10 stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich (Dz. U. Nr 47, poz. 273).