ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA 1) z dnia 2 czerwca 2004 r. w sprawie trybu powoływania i organizacji oraz orzekania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności diagnosty laboratoryjnego do wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej lub ograniczenia w wykonywaniu tych czynności

Na podstawie art. 15 ust. 8 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej (Dz. U. Nr 100, poz. 1083, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych powołuje, w drodze uchwały, komisję orzekającą w przedmiocie niezdolności diagnosty laboratoryjnego do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności diagnostyki laboratoryjnej ze względu na stan zdrowia, zwaną dalej „komisją”.

2. Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych powołuje komisję, jeżeli stwierdzi, że istnieje uzasadnione podejrzenie o niezdolności diagnosty laboratoryjnego do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności diagnostyki laboratoryjnej ze względu na stan zdrowia.

3. Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych ustala skład komisji i wyznacza jej przewodniczącego.

4. Członkiem komisji nie może być lekarz:

1) który został zawieszony w prawie wykonywania zawodu albo ograniczony w wykonywaniu określonych czynności medycznych;

2) wobec którego została orzeczona przez sąd lekarski kara upomnienia lub nagany;

3) który jest małżonkiem lub krewnym albo powinowatym do drugiego stopnia diagnosty laboratoryjnego, którego dotyczy postępowanie;

4) który pozostaje wobec diagnosty laboratoryjnego w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.

5. Jeżeli podstawą wszczęcia postępowania jest uzasadnione podejrzenie niezdolności diagnosty laboratoryjnego do wykonywania zawodu, spowodowanej zaburzeniami psychicznymi, chorobą psychiczną, narkomanią lub alkoholizmem, w skład komisji powołuje się co najmniej dwóch lekarzy specjalistów z dziedziny psychiatrii.

§ 2. 1. Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych zawiadamia niezwłocznie diagnostę laboratoryjnego o wszczęciu postępowania wobec niego, powołaniu komisji oraz jej składzie.

2. Diagnosta laboratoryjny, którego dotyczy postępowanie, może złożyć wniosek o wyłączenie członka komisji z przyczyn wymienionych w § 1 ust. 4.

3. Jeżeli Krajowa Rada Diagnostów uzna wniosek, o którym mowa w ust. 2, za uzasadniony, wyłącza ze składu komisji osobę, o której mowa we wniosku, oraz wyznacza na jej miejsce inną osobę.

§ 3. 1. Pracami komisji kieruje przewodniczący komisji, który w szczególności:

1) wyznacza termin pierwszego posiedzenia komisji i zaznajamia jej członków ze sprawą, w której prowadzone jest postępowanie i ma być wydane orzeczenie;

2) występuje do właściwych podmiotów o przekazanie dokumentacji niezbędnej do wydania orzeczenia;

3) zawiadamia diagnostę laboratoryjnego, którego dotyczy postępowanie, o czasie i miejscu stawienia się przed komisją.

2. Termin stawienia się diagnosty laboratoryjnego przed komisją powinien być tak wyznaczony, aby między doręczeniem mu zawiadomienia a dniem stawienia się przed komisją upłynęło co najmniej 14 dni.

§ 4. 1. Diagnosta laboratoryjny, którego dotyczy postępowanie, może wskazać diagnostę laboratoryjnego lub lekarza, niebędących członkami komisji, jako swojego męża zaufania.

2. Mąż zaufania ma prawo uczestniczyć we wszystkich czynnościach komisji, z wyjątkiem głosowania i wydania orzeczenia.

§ 5. 1. Komisja wydaje orzeczenie na podstawie przeprowadzonego badania lekarskiego oraz zgromadzonej dokumentacji medycznej.

2. Komisja może skierować diagnostę laboratoryjnego na niezbędne badania lub obserwację w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej, z wyłączeniem zakładu zatrudniającego diagnostę, którego postępowanie dotyczy.

3. W razie usprawiedliwionego niestawiennictwa diagnosty laboratoryjnego przed komisją lub na badania lub obserwację w zakładzie opieki zdrowotnej przewodniczący komisji ustala nowy termin rozpatrywania sprawy przez komisję lub nowy termin badania bądź obserwacji w zakładzie opieki zdrowotnej.

4. Przewodniczący komisji uzgadnia termin niezbędnych badań lub obserwacji w zakładzie opieki zdrowotnej oraz powiadamia diagnostę laboratoryjnego o terminie i miejscu ich wykonania z zachowaniem warunku, o którym mowa w § 3 ust. 2.

§ 6. W przypadku nieusprawiedliwionego niestawiennictwa diagnosty laboratoryjnego przed komisją i po dwukrotnym wezwaniu diagnosty laboratoryjnego do stawienia się przed komisją, komisja sporządza protokół i przesyła go niezwłocznie wraz z zebraną dokumentacją medyczną Krajowej Radzie Diagnostów Laboratoryjnych.

§ 7. Jeżeli diagnosta laboratoryjny bez usprawiedliwionych przyczyn odmawia poddania się wyznaczonym badaniom lub obserwacji, przewodniczący komisji powiadamia o tym niezwłocznie Krajową Radę Diagnostów Laboratoryjnych oraz przesyła w załączeniu kopię protokołu przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego wraz z zebraną dokumentacją medyczną.

§ 8. 1. Komisja wydaje orzeczenie w przedmiocie niezdolności diagnosty laboratoryjnego do wykonywania zawodu lub ograniczenia wykonywania określonych czynności diagnostyki laboratoryjnej na podstawie przeprowadzonego badania i zgromadzonej dokumentacji medycznej.

2. Komisja powinna wydać orzeczenie nie później niż w terminie trzech miesięcy od dnia jej powołania.

3. W uzasadnionych przypadkach, gdy wydanie orzeczenia w terminie, o którym mowa w ust. 2, nie jest możliwe z uwagi na niezakończenie dodatkowych badań lub obserwacji w zakładzie opieki zdrowotnej, komisja wydaje orzeczenie niezwłocznie po ich zakończeniu.

4. W orzeczeniu dotyczącym ograniczenia diagnosty laboratoryjnego w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych komisja określa rodzaj tych czynności.

§ 9. 1. Orzeczenie komisji zapada większością głosów. Członek komisji, który ma odrębne zdanie, może je złożyć na piśmie wraz z uzasadnieniem, które dołącza się do protokołu.

2. Orzeczenie podpisują wszyscy członkowie komisji.

§ 10. Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych doręcza niezwłocznie odpis orzeczenia komisji diagnoście laboratoryjnemu, którego dotyczy postępowanie, i jego mężowi zaufania.

§ 11. Z prowadzonego postępowania wyjaśniającego komisja sporządza protokół, który zawiera:

1) oznaczenie miejsca i czasu posiedzenia komisji;

2) imiona i nazwiska członków komisji;

3) imię i nazwisko badanego diagnosty laboratoryjnego oraz sposób stwierdzenia jego tożsamości;

4) wyjaśnienia okoliczności, które spowodowały przeprowadzenie badań dodatkowych lub obserwacji w zakładzie opieki zdrowotnej;

5) orzeczenie komisji wraz z uzasadnieniem;

6) podpisy członków komisji.

§ 12. Orzeczenie wraz z uzasadnieniem i ze zgromadzoną dokumentacją medyczną oraz z protokołem prowadzonego postępowania komisja niezwłocznie przekazuje Krajowej Radzie Diagnostów Laboratoryjnych.

§ 13. Po wydaniu orzeczenia dokumentację medyczną uzyskaną w związku z badaniem lub obserwacją diagnosty laboratoryjnego w przypadku, o którym mowa w § 5 ust. 2, komisja zwraca do zakładu opieki zdrowotnej, w którym została sporządzona.

§ 14. Komisja ulega rozwiązaniu z dniem podjęcia przez Krajową Radę Diagnostów Laboratoryjnych uchwały o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego lub ograniczenia wykonywania określonych czynności diagnostyki laboratoryjnej albo o umorzeniu postępowania.

§ 15. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.



1)  Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej – zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 4 maja 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 106, poz. 1131).

2)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 45, poz. 391 i Nr 171, poz. 1663 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959.