ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA 1) z dnia 14 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu prowadzenia rejestru dawców krwi

Na podstawie art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (Dz. U. Nr 106, poz. 681, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, z 2001 r. Nr 126, poz. 1382 oraz z 2003 r. Nr 223, poz. 2215) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Rejestr dawców krwi, zwany dalej „rejestrem”, składa się z:

1) księgi rejestrowej;

2) kartoteki dawców krwi.

2. Księgę rejestrową prowadzi się w formie elektronicznej.

3. Kartoteka dawców krwi składa się z indywidualnych kart dawców krwi.

4. Kartotekę dawców krwi prowadzi się w formie pisemnej lub elektronicznej.

§ 2. 1. Księga rejestrowa rejestru składa się z rubryk obejmujących, poza danymi dotyczącymi dawcy, o których mowa w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi, następujące dane:

1) kolejny numer i datę wpisu;

2) datę i numer ostatniego pobrania krwi;

3) rodzaj zabiegu pobrania krwi, na który dawca lub przedstawiciel ustawowy dawcy wyraził pisemną zgodę;

4) datę zakończenia skreślenia czasowego — w przypadku skreślenia czasowego.

2. Wzór księgi rejestrowej określa załącznik do rozporządzenia.

§ 3. 1. Wpisu dawcy krwi do księgi rejestrowej dokonuje się pod kolejnym numerem.

2. Wpis w księdze rejestrowej nie może być usuwany.

3. System informatyczny oraz oprogramowanie rejestru umożliwia jednoznaczne odróżnienie zmiany danych objętych księgą rejestrową od danych wpisanych po raz pierwszy do tej księgi, wraz z podaniem daty każdej zmiany.

4. Wpis do kartoteki dawców w formie pisemnej jest dokonywany w sposób czytelny i opatrywany czytelnym podpisem osoby dokonującej wpisu.

5. Umieszczenie danych w formie elektronicznej wymaga autoryzacji przez dokonującego wpisu.

§ 4. Jednostka organizacyjna publicznej służby krwi dokonuje skreślenia dawcy krwi z księgi rejestrowej:

1) stałego — w przypadku gdy orzeczenie o stanie zdrowia kandydata na dawcę krwi lub dawcy krwi, określone w przepisach w sprawie warunków pobierania krwi od kandydatów na dawców krwi i dawców krwi, wskazuje na stałe przeciwwskazania do pobrania krwi;

2) czasowego — w przypadku gdy orzeczenie, o którym mowa w pkt 1, o czasowych przeciwwskazaniach do pobrania krwi, określone w przepisach, o których mowa w pkt 1, wskazuje na czasowe przeciwwskazania do pobrania krwi.

§ 5. 1. Instytut naukowo-badawczy, o którym mowa w art. 4 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi, zwany dalej „Instytutem”, prowadzi rejestr wyłącznie w formie elektronicznej.

2. Do rejestru, o którym mowa w ust. 1, wpisuje się dane, o których mowa w § 2, przesyłane przez jednostki organizacyjne publicznej służby krwi w trybie art. 17 ust. 2a ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi.

§ 6. Dane objęte rejestrem, o którym mowa w § 5 ust. 1, są udostępniane przez Instytut jednostkom organizacyjnym publicznej służby krwi.

§ 7. 1. Jednostka organizacyjna publicznej służby krwi informuje dawcę krwi o skreśleniu dawcy krwi z księgi rejestrowej oraz o przyczynach tego skreślenia.

2. Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:

1) imię i nazwisko dawcy krwi;

2) datę skreślenia dawcy krwi z księgi rejestrowej;

3) przyczynę skreślenia dawcy krwi z księgi rejestrowej.

3. Informację, o której mowa w ust. 1, wysyła się dawcy krwi listem poleconym niezwłocznie po skreśleniu tego dawcy z księgi rejestrowej, a w uzasadnionych przypadkach — podaje się ustnie.

§ 8. 1. Dane objęte rejestrami są przechowywane przez co najmniej 30 lat od dnia ich wprowadzenia do tych rejestrów.

2. Dane, o których mowa w ust. 1, przechowuje się w sposób uniemożliwiający ich zniszczenie i dostęp osób nieuprawnionych.

§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 134, poz. 1439).