ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA 1) z dnia 11 maja 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków prowadzenia studiów zawodowych na kierunku pielęgniarstwo lub położnictwo przeznaczonych dla pielęgniarek i położnych posiadających świadectwo dojrzałości i będących absolwentami liceów medycznych oraz medycznych szkół zawodowych kształcących w zawodzie pielęgniarki i położnej

Na podstawie art. 11 ust. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 92, poz. 885) zarządza się, co następuje:

§ 1. Do podjęcia studiów, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz niektórych innych ustaw, zwanych dalej „studiami zawodowymi”, uprawnia świadectwo lub dyplom:

1) w przypadku pielęgniarki:

a) pięcioletniego liceum medycznego,

b) dwuletniej medycznej szkoły zawodowej kształcącej w zawodzie pielęgniarki,

c) dwuipółletniej medycznej szkoły zawodowej kształcącej w zawodzie pielęgniarki,

d) trzyletniej medycznej szkoły zawodowej kształcącej w zawodzie pielęgniarki;

2) w przypadku położnej:

a) dwuletniej medycznej szkoły zawodowej kształcącej w zawodzie położnej,

b) dwuipółletniej medycznej szkoły zawodowej kształcącej w zawodzie położnej.

§ 2. Czas kształcenia na studiach zawodowych nie może być krótszy niż:

1) w stosunku do pielęgniarek:

a) dwa semestry lub 1 150 godzin — dla absolwentów pięcioletnich liceów medycznych,

b) (uchylony),

c) trzy semestry lub 2 410 godzin – dla absolwentów dwuletnich medycznych szkół zawodowych,

d) dwa semestry lub 1 984 godziny – dla absolwentów dwuipółletnich medycznych szkół zawodowych,

e) dwa semestry – dla absolwentów trzyletnich medycznych szkół zawodowych;

2) w stosunku do położnych:

a) trzy semestry lub 1 479 godzin – dla absolwentów dwuletnich medycznych szkół zawodowych,

b) dwa semestry lub 1 086 godzin – dla absolwentów dwuipółletnich medycznych szkół zawodowych.

§ 3. 1. Szkoła wyższa jest zobowiązana do zapewnienia takich warunków kształcenia, aby jakość i poziom studiów zawodowych prowadzonych w systemie zaocznym lub wieczorowym nie były niższe niż studiów zawodowych prowadzonych w systemie dziennym.

2. Program nauczania na studiach zawodowych, w tym wymiar zajęć teoretycznych, praktycznych i praktyk zawodowych, ustala uczelnia, uwzględniając różnice pomiędzy treściami programowymi określonymi w standardach nauczania dla kierunków pielęgniarstwo, położnictwo dla poziomu zawodowego określanymi w odrębnych przepisach oraz programami kształcenia realizowanymi odpowiednio w szkołach, o których mowa w § 1.

2a. Program nauczania dla pielęgniarek, o których mowa w § 2 pkt 1 lit. a, uczelnia ustala, uwzględniając standardy nauczania określone w załączniku do rozporządzenia.

3. Program nauczania:

1) dla pielęgniarek, o których mowa w § 2 pkt 1 lit. a, obejmuje część teoretyczną stanowiącą nie mniej niż 400 godzin programu nauczania i część praktyczną stanowiącą nie mniej niż 750 godzin tego programu;

2) dla pielęgniarek, o których mowa w § 2 pkt 1 lit. c i d, oraz położnych, o których mowa w § 2 pkt 2, obejmuje część teoretyczną stanowiącą nie mniej niż 33 % całości programu nauczania i praktyczną stanowiącą nie mniej niż 50 % całości tego programu.

4. Przewidziane w programie nauczania zajęcia praktyczne i praktyki zawodowe mogą zostać zaliczone na wniosek studenta przez kierownika jednostki organizacyjnej szkoły wyższej prowadzącej studia zawodowe na podstawie udokumentowanego doświadczenia zawodowego, w zakresie wykonywanych czynności odpowiadających przedmiotowi zajęć praktycznych lub praktyk zawodowych, z uwzględnieniem długości stażu pracy, w przypadku:

1) pielęgniarek, o których mowa w § 2 pkt 1 lit. a, nie więcej jednak niż 30 % wymiaru tych zajęć i praktyk;

2) pielęgniarek, o których mowa w § 2 pkt 1 lit. c i d, oraz położnych, o których mowa w § 2 pkt 2, nie więcej jednak niż 50 % wymiaru tych zajęć i praktyk.

5. Zaliczenia zajęć praktycznych i praktyk zawodowych kierownik jednostki, o którym mowa w ust. 4, dokonuje po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Akredytacyjnej Szkolnictwa Medycznego.

6. W sprawach, o których mowa w ust. 4, przysługuje odwołanie do rektora.

7. Zajęcia zrealizowane w ramach programu kształcenia w szkołach, o których mowa w § 1, odnotowuje w indeksie kierownik jednostki, o którym mowa w ust. 4.

§ 4. 1. Po zaliczeniu przewidzianych planem i programem studiów zawodowych zajęć teoretycznych i praktycznych oraz praktyk zawodowych student przystępuje do teoretycznego i praktycznego egzaminu kończącego studia zawodowe.

2. Terminy egzaminów oraz komisję egzaminacyjną wyznacza kierownik jednostki, o którym mowa w § 3 ust. 4.

3. O terminach i miejscach egzaminów kierownik jednostki, o którym mowa w § 3 ust. 4, zawiadamia studenta, o którym mowa w ust. 1, oraz komisję egzaminacyjną, w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia egzaminu.

4. Egzamin teoretyczny i praktyczny, obejmujący treści programowe określone dla przedmiotów zawodowych, nie może być przeprowadzany w tym samym dniu.

5. Egzamin teoretyczny odbywa się pod nadzorem przewodniczącego komisji egzaminacyjnej oraz osób wyznaczonych przez przewodniczącego komisji egzaminacyjnej spośród pozostałych członków komisji.

6. Komisja egzaminacyjna ocenia łącznie wyniki egzaminu teoretycznego i praktycznego, podejmując, w głosowaniu tajnym, uchwałę większością głosów; w razie równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego komisji.

7. Ocenę łączną egzaminu kończącego studia zawodowe określa się łącznym stopniem: celujący, bardzo dobry, dobry, dostateczny, niedostateczny.

8. Z przebiegu i wyniku egzaminu kończącego studia zawodowe wyznaczony przez przewodniczącego komisji egzaminacyjnej członek komisji sporządza protokół, który podpisują wszyscy członkowie komisji egzaminacyjnej oraz jej przewodniczący.

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1)  Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 4 maja 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 106, poz. 1131).