ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU, BUDOWNICTWA I GOSPODARKI MORSKIEJ 1) z dnia 8 listopada 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej

Na podstawie art. 37a ust. 14 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 857, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki zachowania bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej.

§ 2. 1. Statek powinien być wyposażony w środki bezpieczeństwa zgodnie z wpisem w dokumencie rejestracyjnym lub dokumencie bezpieczeństwa statku.

2. W przypadku gdy statek nie posiada dokumentu rejestracyjnego lub dokumentu bezpieczeństwa, powinien być wyposażony w środki bezpieczeństwa w liczbie odpowiadającej liczbie osób na nim przebywających.

§ 3. 1. Kierownik statku (kapitan) jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo na statku podczas żeglugi.

2. Kierownik statku (kapitan) decyduje o użyciu środków bezpieczeństwa przez osoby przebywające na statku.

3. Przed rozpoczęciem żeglugi kierownik statku (kapitan) powinien:

1)   sprawdzić stan techniczny statku i jego wyposażenia;

2)   zapoznać się z aktualnymi warunkami nawigacyjnymi na planowanej trasie rejsu;

3)   zapoznać członków załogi z zasadami:

a)   użytkowania środków bezpieczeństwa będących na wyposażeniu statku,

b)   w przypadku jachtów morskich — użytkowania środków bezpieczeństwa wymienionych w przepisach wydanych na podstawie art. 110 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. Nr 228, poz. 1368, z 2012 r. poz. 1068 oraz z 2013 r. poz. 852),

c)   bezpiecznego zachowania i poruszania się po statku.

§ 4. Podczas żeglugi kierownik statku (kapitan) powinien zapewnić ciągłą obserwację:

1)   akwenu;

2)   warunków hydrologiczno-meteorologicznych;

3)   warunków nawigacyjnych.

§ 5. Osoba nieumiejąca pływać w czasie przebywania na statku powinna mieć założoną kamizelkę ratunkową lub środek asekuracyjny.

§ 6. 1. Holowanie narciarza wodnego, statku powietrznego lub innego obiektu pływającego służącego do uprawiania sportu lub rekreacji odbywa się wyłącznie w porze dziennej, przy dobrej widzialności.

2. Osoba prowadząca statek holujący powinna mieć podczas holowania możliwość obserwacji osoby holowanej, statku powietrznego lub obiektu pływającego służącego do uprawiania sportu lub rekreacji oraz natychmiastowego zwolnienia liny holowniczej lub zapewnić dodatkowego obserwatora siedzącego tyłem do kierunku płynięcia statku.

3. Osoba holowana powinna mieć założoną kamizelkę ratunkową lub środek asekuracyjny.

§ 7. 1. Podmiot przeprowadzający szkolenie w zorganizowanych formach szkolenia żeglarskiego lub motorowodnego wyznacza osobę odpowiedzialną za bezpieczeństwo podczas szkolenia.

2. Podmiot organizujący egzamin potwierdzający posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa wyznacza osobę odpowiedzialną za bezpieczeństwo podczas egzaminu.

3. Organizator imprez żeglarskich lub motorowodnych wyznacza osobę odpowiedzialną za bezpieczeństwo danej imprezy.

§ 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. 3)


1) Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej kieruje działem administracji rządowej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Mnistrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (Dz. U. Nr 248, poz. 1494 oraz z 2012 r. poz. 1396).

2)    Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 846 i Nr 176, poz. 1238, z 2008 r. Nr 171, poz. 1057, z 2009 r. Nr 98, poz. 818, z 2010 r. Nr 127, poz. 857 i Nr 182, poz. 1228, z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 168, poz. 1003, Nr 171, poz. 1016, Nr 222, poz. 1326 i Nr 227, poz. 1367 oraz z 2013 r. poz. 829 i 1014.

3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sportu z dnia 9 czerwca 2006 r. w sprawie uprawiania żeglarstwa (Dz. U. Nr 105, poz. 712 oraz z 2006 r. Nr 151, poz. 1088), które na podstawie art. 91 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 i Nr 151, poz. 1014, z 2011 r. Nr 171, poz. 1016, Nr 185, poz. 1092 i Nr 208, poz. 1240 i 1241, z 2012 r. poz. 490 oraz z 2013 r. poz. 829) utraciło moc z dniem 17 października 2012 r.