ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU, BUDOWNICTWA I GOSPODARKI MORSKIEJ 1) z dnia 25 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinien spełnić podmiot wnioskujący o wyznaczenie go jako jednostkę uprawnioną, sposobu i trybu przeprowadzania kontroli oraz wzoru sprawozdania oceniającego 2)

Na podstawie art. 70zl ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm. 3) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1)   szczegółowe wymagania, jakie powinien spełniać podmiot wnioskujący o wydanie uprawnienia, o którym mowa w art. 70za ust. 1 oraz art. 70zb ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym, zwanej dalej „ustawą”, w zakresie warunków lokalowych, środków i wyposażenia;

2)   sposób i tryb przeprowadzania kontroli, o której mowa w art. 70za ust. 4 oraz art. 70zc ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy;

3)   wzór sprawozdania oceniającego, o którym mowa w art. 70za ust. 4 i art. 70zc ust. 3 ustawy.

§ 2. Podmiot wnioskujący o wydanie uprawnienia, zwany dalej „jednostką ocenianą”, w zakresie przeprowadzania badań:

1)   homologacyjnych typu pojazdu oraz przeprowadzania kontroli zgodności produkcji pojazdu,

2)   potwierdzających spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych danego pojazdu, w celu dopuszczenia jednostkowego pojazdu,

3)   potwierdzających spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych danego pojazdu, w celu dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu

— w przypadku pojazdów kategorii: M, N, O, L, T, C i R, powinien posiadać stanowisko kontrolne do ich przeprowadzania, zwane dalej „stanowiskiem kontrolnym”, oraz stanowisko zewnętrzne do przeprowadzania pomiarów akustycznych, zwane dalej „stanowiskiem zewnętrznym”.

§ 3. 1. Stanowisko kontrolne powinno:

1)   znajdować się w pomieszczeniu przelotowym zapewniającym jeden kierunek ruchu pojazdu, którego wymiary i bramy: wjazdowa i wyjazdowa, powinny być dostosowane do wielkości badanych pojazdów, przy czym długość stanowiska kontrolnego lub kanału przeglądowego powinna wynosić co najmniej 12 m;

2)   składać się z:

a)   poziomej powierzchni przeznaczonej bezpośrednio do przeprowadzania badań technicznych pojazdów, zwanej dalej „ławą pomiarową”,

b)   powierzchni roboczej,

c)   powierzchni pomocniczej mieszczącej urządzenia i przyrządy,

d)   kanału przeglądowego lub urządzenia do podnoszenia całego pojazdu,

e)   wyposażenia kontrolno-pomiarowego,

f)   wyposażenia technologicznego.

2. Jeżeli w skład stanowiska kontrolnego wchodzi urządzenie do podnoszenia całego pojazdu, to powinno ono być wyposażone w urządzenie do podnoszenia osi pojazdu, o którym mowa w § 5 ust. 4 pkt 3.

3. Długość stanowiska kontrolnego mierzona na całej szerokości ławy pomiarowej powinna być większa niż długość:

1)   kanału przeglądowego, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 1, o co najmniej 2,0 m albo

2)   urządzenia do podnoszenia całego pojazdu, o co najmniej 1,5 m.

Jeżeli sposób przeprowadzania badań, wynikający z rozmieszczenia urządzeń i przyrządów, wymaga większej długości, stanowisko kontrolne powinno być odpowiednio dłuższe.

4. Szerokość stanowiska kontrolnego mierzona na całej długości ławy pomiarowej bez powierzchni pomocniczych nie powinna być mniejsza niż wymagana szerokość ławy pomiarowej powiększona o szerokość powierzchni roboczych.

5. Po obu stronach ławy pomiarowej lub urządzenia do podnoszenia całego pojazdu powinna znajdować się powierzchnia robocza o szerokości co najmniej 0,7 m. Na powierzchni roboczej nie mogą być zamontowane na stałe urządzenia i przyrządy oraz nie mogą znajdować się elementy konstrukcji budowlanych. Dopuszcza się, aby na powierzchni roboczej znajdowały się dodatkowe kanały do wykonywania badań lub zamontowane były elementy składowe urządzeń i przyrządów, jeżeli jest to wymagane ze względu na ich konstrukcję lub technologię wykonywania badań.

6. W przypadku wyposażenia stanowiska kontrolnego w urządzenie do podnoszenia całego pojazdu, rozstaw krawędzi zewnętrznych powierzchni roboczej powinien być nie mniejszy niż 4,2 m.

7. Powierzchnia pomocnicza stanowi pozostałą część stanowiska kontrolnego i jej łączna szerokość na całej długości kanału przeglądowego wynosząca co najmniej 1,0 m powinna umożliwiać rozmieszczenie urządzeń i przyrządów.

8. Wysokość pomieszczenia, w którym znajduje się stanowisko kontrolne, w obszarze wyznaczonym wzdłuż osi tego stanowiska na szerokości co najmniej 3,0 m, nie powinna być mniejsza niż:

1)   4,2 m — w przypadku wyposażenia stanowiska kontrolnego w kanał przeglądowy;

2)   5,7 m — w przypadku wyposażenia stanowiska kontrolnego w urządzenie do podnoszenia całego pojazdu.

9. Wymiary bramy wjazdowej i wyjazdowej stanowiska kontrolnego nie powinny być mniejsze niż:

1)   4,1 m — wysokość bramy;

2)   3,4 m — szerokość bramy.

§ 4. 1. Wymiary ław pomiarowych powinny spełniać następujące wymagania:

1)   szerokość ław pomiarowych mierzona między krawędziami zewnętrznymi nie powinna być mniejsza niż 2,8 m, przy czym rozstaw krawędzi wewnętrznych powinien odpowiadać szerokości kanału przeglądowego, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 2;

2)   długość ław pomiarowych nie powinna być mniejsza niż 8,0 m, przy czym powinna zapewniać możliwość ustawienia na nich wszystkimi kołami każdego badanego pojazdu oraz umieszczania przed jego przednimi światłami przyrządu do pomiaru ustawienia i światłości świateł pojazdu.

2. Nawierzchnia ław pomiarowych:

1)    powinna być pozioma;

2)    na szerokości czynnej rolek urządzenia rolkowego do kontroli działania hamulców powinna być odporna na ścieranie.

3. Urządzenie do podnoszenia całego pojazdu może stanowić część ławy pomiarowej albo powierzchni roboczej, o ile odpowiada wymaganiom, o których mowa w ust. 2.

§ 5. 1. Wymiary kanału przeglądowego powinny spełniać następujące wymagania:

1)   długość kanału przeglądowego mierzona na poziomie ławy pomiarowej pomniejszona o długość schodów, o ile znajdują się na końcu lub początku kanału, nie powinna być mniejsza niż 18,0 m;

2)   szerokość kanału przeglądowego mierzona na poziomie ławy pomiarowej powinna wynosić od 0,7 m do 1,0 m;

3)   głębokość kanału przeglądowego powinna wynosić od 1,3 m do 1,8 m.

2. Wewnątrz kanału przeglądowego powinny znajdować się przesuwne platformy lub stałe boczne stopnie umożliwiające zajęcie pozycji podwyższonej.

3. Kanał przeglądowy powinien posiadać odprowadzenie ścieków do studzienki bezodpływowej lub do instalacji technologicznej oraz mieć zapewnioną co najmniej wentylację nawiewną — nawiew czołowy lub boczny przy kanale przeglądowym długości do 6,0 m, nawiewy boczne — przy kanałach przeglądowych dłuższych.

4. Kanał przeglądowy powinien być wyposażony w:

1)   oświetlenie zapewniające światło:

a)   możliwie rozproszone, oświetlające miejsce pracy,

b)   skupione, o bezpiecznym napięciu zasilania, kierowane w razie potrzeby na elementy pojazdu;

2)   półki wewnętrzne na narzędzia i klucze;

3)   urządzenie do podnoszenia osi pojazdu o udźwigu co najmniej 115 kN.

5. Projekt założeń konstrukcyjno-budowlanych kanału przeglądowego powinien uwzględniać możliwość przeciążenia obrzeża lub odpowiednio podłogi kanału przeglądowego ciężarem przekraczającym o 25% nominalny udźwig urządzenia do podnoszenia osi pojazdu na tym kanale.

§ 6. Wyposażenie kontrolno-pomiarowe stanowiska kontrolnego powinno obejmować co najmniej następujące urządzenia i przyrządy:

1)   urządzenie rolkowe lub urządzenie płytowe (najazdowe) do kontroli działania hamulców;

2)   przyrząd do pomiaru i regulacji ciśnienia powietrza w ogumieniu pojazdu;

3)   przyrząd do pomiaru ustawienia i światłości świateł pojazdu;

4)   przyrząd do pomiaru w szybach pojazdu współczynnika przepuszczalności światła;

5)   miernik poziomu dźwięku;

6)   dymomierz;

7)   przyrząd do wymuszania kontrolowanego nacisku na mechanizm sterowania hamulcem najazdowym przyczepy;

8)   wieloskładnikowy analizator spalin silników o zapłonie iskrowym;

9)   opóźnieniomierz do kontroli działania hamulców;

10)  zestaw narzędzi monterskich;

11)  podstawowy zestaw przyrządów mierniczych ogólnego przeznaczenia;

12)  komplet kluczy dynamometrycznych w zakresie od 20 Nm do 400 Nm.

§ 7. Wyposażenie technologiczne stanowiska kontrolnego powinno obejmować co najmniej:

1)   ogólne oświetlenie elektryczne oraz punkty odbioru energii elektrycznej o napięciu zapewniającym prawidłowe działanie urządzeń i przyrządów na stanowisku kontrolnym i napięciu bezpiecznym, z możliwością poboru mocy wystarczającej do zasilania eksploatowanych urządzeń i przyrządów;

2)   instalację sprężonego powietrza o ciśnieniu roboczym co najmniej 0,6 MPa, z uwzględnieniem ciśnienia roboczego wymaganego do prawidłowego działania urządzeń i przyrządów stanowiska kontrolnego;

3)   odprowadzanie ścieków do studzienki bezodpływowej lub do instalacji technologicznej;

4)   wentylację naturalną oraz mechaniczną nawiewno-wywiewną, zapewniającą dodatkową awaryjną wymianę powietrza, przy czym stanowisko kontrolne powinno być wyposażone w alarmowy czujnik niedopuszczalnego poziomu stężenia tlenku węgla, który automatycznie uruchamia tryb awaryjny wentylacji;

5)   indywidualne wyciągi spalin z końcówkami na rury wydechowe, o wydajności dostosowanej do rodzajów badanych pojazdów;

6)   ogrzewanie pomieszczenia;

7)   alarmowy czujnik nadmiernego poziomu gazu płynnego i ziemnego;

8)   urządzenie ważące umożliwiające wyznaczanie ciężaru pojazdu i nacisków poszczególnych osi na podłoże;

9)   zestaw przyrządów pomiarowych do wyznaczania wymiarów geometrycznych pojazdów i ich elementów;

10)  urządzenie umożliwiające sporządzenie dokumentacji fotograficznej.

§ 8. Stanowisko zewnętrzne powinno spełniać następujące wymagania:

1)   wymiary stanowiska zewnętrznego nie powinny być mniejsze niż 8,5 m × 16,5 m;

2)   nawierzchnia stanowiska zewnętrznego powinna mieć nawierzchnię bitumiczną, betonową, kostkową, klinkierową, z płyt betonowych lub kamienno-betonowych.

§ 9. Wymagania, o których mowa w § 3-6, § 7 pkt 1-7 oraz § 8, uważa się za spełnione, jeżeli jednostka oceniana posiada ważne poświadczenie dla jednostki ocenianej posiadającej wyposażenie i warunki lokalowe, zgodne z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących okręgową stację kontroli pojazdów, zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 2 ustawy.

§ 10. 1. Jednostka oceniana w zakresie przeprowadzania badań homologacyjnych sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem oraz kontroli zgodności montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem powinna spełniać wymagania określone w § 3-7, z wyłączeniem § 6 pkt 1-5, 7 i 9.

2. Dodatkowo jednostka oceniana w zakresie przeprowadzania badań o których mowa w ust. 1, dla pojazdów kategorii M i N, powinna posiadać:

1)   hamownię podwoziową umożliwiającą przeprowadzenie badań na zgodność z obowiązującymi wymaganiami regulaminu 83 EKG ONZ;

2)   hamownię silnikową umożliwiającą przeprowadzenie badań na zgodność z obowiązującymi wymaganiami regulaminu 49 EKG ONZ.

3. Hamownie, o których mowa w ust. 2, powinny być wyposażone co najmniej w:

1)   układ poboru spalin;

2)   tunel pełnoprzepływowy do pomiaru emisji cząstek stałych;

3)   zestaw analizatorów do pomiaru stężenia CO, THC, CH., NOv, CO ;

4)   klimatyzowane pomieszczenie wagowe wyposażone w mikrowagę.

§ 11. Jednostka oceniana w zakresie przeprowadzania badań homologacyjnych typu przedmiotu wyposażenia lub części oraz kontroli zgodności produkcji przedmiotu wyposażenia lub części powinna posiadać warunki lokalowe, środki i wyposażenie umożliwiające przeprowadzanie badań zgodnie z wymaganiami zawartymi w przepisach dyrektyw i rozporządzeń Unii Europejskiej oraz regulaminów EKG ONZ wymienionych w aktach wykonawczych wydanych na podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 1-10 ustawy.

§ 12. Jednostka oceniana w zakresie przeprowadzania badań potwierdzających spełnienie wymagań technicznych przez typ przedmiotu wyposażenia lub części, określonych w załączniku XIII do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów („dyrektywa ramowa”) (Dz. Urz. UE L 263 z 09.10.2007, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „dyrektywą 2007/46/WE”, w zakresie dopuszczenia do obrotu, powinna posiadać warunki lokalowe, środki i wyposażenie umożliwiające przeprowadzanie tych badań zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach Unii Europejskiej dotyczących tych przedmiotów wyposażenia lub części.

§ 13. Jednostka oceniana w zakresie przeprowadzania badań homologacyjnych typu pojazdu oraz przeprowadzania kontroli zgodności produkcji pojazdu dla tramwaju powinna mieć dostęp do:

1)   sieci trakcyjnej o napięciu znamionowym zgodnym z napięciem znamionowym zasilania badanego pojazdu na odcinku o długości wynoszącej co najmniej S = 75 + L + 34.72/a [m], gdzie L — jest długością badanego wagonu lub składu wagonów w [m], a — średnim przyspieszeniem rozruchu do prędkości 30 km/h w [m/s2];

2)   toru na terenie płaskim, znajdującego się na torowisku wydzielonym z podkładami żelbetowymi na tłuczniu, przy czym w promieniu równym trzykrotnej wartości dystansu pomiarowego nie powinny znajdować się żadne duże obiekty mogące powodować odbicia akustyczne (np. mosty, budynki, wzniesienia);

3)   wyposażenia kontrolno-pomiarowego, w skład którego wchodzą co najmniej:

a)   przyrząd do pomiaru prędkości i drogi hamowania,

b)   przyrząd do pomiaru skuteczności działania hamulca postojowego,

c)   przyrząd do pomiaru poziomu dźwięku,

d)   przyrząd do pomiaru warunków atmosferycznych,

e)   przyrząd do pomiaru ustawienia i światłości świateł,

f)   przyrząd do pomiaru długości,

g)   przyrząd do pomiaru natężenia oświetlenia,

h)  przyrząd do pomiaru współczynnika przepuszczalności światła w szybach,

i)   przyrząd do pomiaru siły nacisku płatów drzwi,

j)   przyrząd do pomiaru siły potrzebnej do uruchomienia hamulca bezpieczeństwa,

k)  przyrząd do badania prawidłowego rozmieszczenia uchwytów i poręczy dla pasażerów,

l)   przyrząd do testowania wytrzymałości izolacji dielektrycznej urządzeń i instalacji elektrycznej,

m)  przyrząd do pomiaru rezystancji izolacji,

n)  miernik uniwersalny wielkości elektrycznych,

o)  przyrząd do pomiaru rezystancji połączeń ochronnych

p)  przyrząd do pomiaru napięcia na odbieraku prądu,

q)  urządzenie ważące umożliwiające wyznaczanie ciężaru pojazdu i nacisków poszczególnych osi na tor,

r)   analizator fal elektromagnetycznych.

§ 14. Jednostka oceniana w zakresie przeprowadzania badań homologacyjnych typu pojazdu oraz przeprowadzania kontroli zgodności produkcji pojazdu dla trolejbusu powinna mieć dostęp do:

1)   drogi prostej, poziomej, twardej i równej:

a)   wyposażonej w sieć trakcyjną o napięciu znamionowym zgodnym z napięciem znamionowym zasilania badanego pojazdu na odcinku o długości wynoszącej co najmniej S = 60 + 34.72/a [m], gdzie a — jest średnim przyspieszeniem rozruchu do prędkości 30 km/h w [m/s],

b)   zapewniającej warunki umożliwiające rozpędzanie trolejbusu na wybranych odcinkach do prędkości co najmniej V = 50 km/h;

2)   wyposażenia kontrolno-pomiarowego, w skład którego wchodzą co najmniej:

a)   przyrząd do pomiaru prędkości i drogi hamowania,

b)   przyrząd do testowania wytrzymałości izolacji dielektrycznej urządzeń i instalacji elektrycznej,

c)   przyrząd do pomiaru rezystancji izolacji,

d)   przyrząd do sprawdzenia prawidłowego działania detektora sygnalizującego obecność niebezpiecznego napięcia na karoserii,

e)   przyrząd do pomiaru napięcia na odbierakach prądu,

f)   płaska sonda metalowa służąca do badania oporności izolacji wykładziny,

g)  przyrząd do pomiaru siły statycznej docisku odbieraków prądu,

h)  przyrząd do pomiaru poziomu dźwięku,

i)   przyrząd do pomiaru odległości,

j)   urządzenie ważące umożliwiające wyznaczanie ciężaru pojazdu i nacisków poszczególnych osi na podłoże,

k)  analizator fal elektromagnetycznych.

§ 15. Dodatkowo jednostka oceniana, w zależności od zakresu wnioskowanego uprawnienia, powinna spełniać wymagania, o których mowa w dodatku 1 do załącznika V do dyrektywy 2007/46/WE.

§ 16. 1. 4) Kontrolę przeprowadza powołany przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego, zwanego dalej „Dyrektorem TDT”, zespół oceniający.

2. Zespół oceniający składa się co najmniej z trzech osób, w tym przewodniczącego zespołu oceniającego.

3. W razie potrzeby Dyrektor TDT 5) powołuje do zespołu oceniającego ekspertów technicznych, o których mowa w pkt 6. 1. dodatku 2 do załącznika V do dyrektywy 2007/46/WE.

4. Dyrektor TDT powołuje także trzy osoby rezerwowe, które wchodzą w skład zespołu oceniającego, jeżeli z przyczyn losowych osoba powołana do zespołu nie może wziąć udziału w kontroli.

§ 17. 1. Przewodniczący zespołu oceniającego informuje pisemnie lub za pośrednictwem środków teleinformatycznych jednostkę ocenianą o terminie kontroli oraz składzie zespołu oceniającego, wskazując imiona i nazwiska osób wchodzących w skład tego zespołu, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Jednostka oceniana, mając zastrzeżenia co do terminu przeprowadzenia kontroli lub składu zespołu oceniającego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 1, może wnieść o ich zmianę.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, przewodniczący zespołu oceniającego ustala termin kontroli lub skład zespołu oceniającego z jednostką ocenianą, z zastrzeżeniem ust. 4.

4. Zmiana składu zespołu oceniającego nie dotyczy przewodniczącego zespołu oceniającego.

5. Przewodniczący zespołu oceniającego informuje pisemnie lub za pośrednictwem środków teleinformatycznych jednostkę ocenianą o nowym terminie kontroli lub nowym składzie zespołu oceniającego, wskazując imiona i nazwiska osób wchodzących w skład tego zespołu.

6. Ponowne wyznaczenie nowego terminu kontroli lub nowego składu zespołu oceniającego na wniosek jednostki ocenianej nie jest możliwe.

7. Przewodniczący zespołu oceniającego, nie później niż w terminie 14 dni przed terminem przystąpienia do kontroli, powiadamia jednostkę ocenianą pisemnie lub za pośrednictwem środków teleinformatycznych w szczególności o:

1)   zakresie kontroli;

2)   przewidywanym czasie trwania kontroli.

§ 18. 1. Kontrolę przeprowadza się na podstawie upoważnienia udzielonego przez Dyrektora TDT.

2. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawiera:

1)   datę wydania oraz numer upoważnienia;

2)   podstawę prawną przeprowadzenia kontroli;

3)   imiona i nazwiska osób wchodzących w skład zespołu oceniającego, ze wskazaniem przewodniczącego zespołu oceniającego;

4)   nazwę i adres siedziby jednostki ocenianej;

5)   miejsce przeprowadzanej kontroli;

6)   zakres kontroli;

7)   datę rozpoczęcia kontroli;

8)   podpis i pieczęć Dyrektora TDT.

§ 19. Kontrolę przeprowadza się w obecności przedstawiciela jednostki ocenianej.

§ 20. Osoby wchodzące w skład zespołu oceniającego mogą żądać od jednostki ocenianej:

1)   sporządzenia:

a)   odpisów i wyciągów z dokumentów,

b)   kopii dokumentów, w tym kserokopii i skanów,

c)   niezbędnych dla kontroli zestawień i obliczeń;

2)   potwierdzenia zgodności z oryginałami dokumentów określonych w pkt 1.

§ 21. Dodatkowo dla sposobu i trybu przeprowadzania kontroli mają zastosowanie przepisy dodatku 2 do załącznika V do dyrektywy 2007/46/WE.

§ 22. Wzór sprawozdania oceniającego określa załącznik do rozporządzenia.

§ 23. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 czerwca 2013 r.

1) Obecnie działem administracji rządowej — transport kieruje Minister Infrastruktury i Rozwoju, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 września 2014 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Mnistra Infrastruktury i Rozwoju (Dz. U. poz. 1257).

2) Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/46/WE z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów („dyrektywa ramowa”) (Dz. Urz. UE L 263 z 09.10.2007, str. 1, z późn. zm.).

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 1448, z 2013 r. poz. 700, 991,1446 i 1611 oraz z 2014 r. poz. 312, 486, 529, 768, 822 i 970.

4) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 30 grudnia 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinien spełnić podmiot wnioskujący o wyznaczenie go jako jednostkę uprawnioną, sposobu i trybu przeprowadzania kontroli oraz wzoru sprawozdania oceniającego (Dz. U. poz. 1726), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.

5) Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4.