ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU, BUDOWNICTWA I GOSPODARKI MORSKIEJ 1) z dnia 23 lipca 2013 r. w sprawie kontroli przewozu drogowego 2)

Na podstawie art. 89 ust. 5 pkt 2-4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1265, z późn. zm. 3) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1)   wzory dokumentów stosowane przez osoby uprawnione do kontroli przewozu drogowego, zwanej dalej „kontrolą”;

2)   sposób przeprowadzania kontroli w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy, podczas kontroli drogowych i kontroli w przedsiębiorstwie, a także wymagane standardowe wyposażenie osób dokonujących tej kontroli i wykaz podstawowych elementów, które jej podlegają;

3)   rodzaj danych statystycznych gromadzonych w wyniku kontroli i rejestrowanych przez organy kontrolne, a także tryb, sposób i wzory dokumentów do ich przekazywania do Głównego Inspektora Transportu Drogowego.

§ 2. 1. Wzór protokołu kontroli:

1)   w przypadku kontroli drogowej — określa załącznik nr 1 do rozporządzenia;

2)   w przypadku kontroli w przedsiębiorstwie albo w siedzibie podmiotu wykonującego przewóz drogowy, o którym mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym — określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

2. Wzór pokwitowania za pobranie kaucji w formie gotówkowej określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

3. Wzór decyzji o nałożeniu kary pieniężnej określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

§ 3. Podczas kontroli w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy sprawdzeniu podlegają:

1)   w przypadku kontroli drogowej — podstawowe elementy wymienione w części A załącznika nr 5 do rozporządzenia;

2)   w przypadku kontroli w przedsiębiorstwie — podstawowe elementy wymienione w części A i B załącznika nr 5 do rozporządzenia.

§ 4. Kontrole w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy przeprowadza się w taki sposób, aby obejmowały one:

1)   co najmniej 3% dni przepracowanych przez kierowców pojazdów objętych zakresem stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985, str. 8, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 1, str. 227) i rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 1, z późn. zm.);

2)   nie mniej niż 30% z ogólnej liczby kontrolowanych dni roboczych — w przypadku kontroli drogowych i nie mniej niż 50% z ogólnej liczby kontrolowanych dni roboczych — w przypadku kontroli w przedsiębiorstwie.

§ 5. 1. Podczas kontroli w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy osoba uprawniona do kontroli jest wyposażona w urządzenia umożliwiające:

1)   pobieranie danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe oraz z karty kierowcy;

2)   odczyt pobranych danych i ich analizę lub przekazywanie wyników odczytu do siedziby kontrolującego celem ich analizy;

3)   sprawdzanie wykresówek;

4)   dokonywanie kontroli i szczegółowej analizy potwierdzenia podpisu cyfrowego dołączonego do danych;

5)   analizę w celu określenia szczegółowego profilu prędkości.

2. Podczas kontroli, o której mowa w ust. 1, osoba dokonująca kontroli może być wyposażona w urządzenia umożliwiające w szczególności sporządzanie:

1)   kserokopii;

2)   dokumentacji fotograficznej.

§ 6. 1. Organy kontrolne gromadzą i rejestrują następujące rodzaje danych statystycznych w wyniku kontroli:

1) w toku których nie stwierdzono naruszeń uzasadniających nałożenie kary pieniężnej lub mandatu karnego:

a)   drogowych:

—  rodzaj przewozu,

—  rodzaj tachografu,

— kategorię drogi,

z uwzględnieniem kraju rejestracji pojazdu,

b)   w przedsiębiorstwie albo w siedzibie podmiotu wykonującego przewóz drogowy, o którym mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym:

—  liczbę skontrolowanych przedsiębiorstw lub podmiotów,

—  liczebność taboru skontrolowanych przedsiębiorstw lub podmiotów,

—  liczbę skontrolowanych kierowców,

—  rodzaj przewozu,

—  rodzaj tachografu,

c)   drogowych oraz w przedsiębiorstwie albo w siedzibie podmiotu wykonującego przewóz drogowy, o którym mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym — liczbę pojazdów, w przypadku których skontrolowano albo nie:

—  następujące dokumenty: licencję, zezwolenie, zaświadczenia na przewozy drogowe na potrzeby własne albo wypis z tych dokumentów, zaświadczenie na wykonywanie publicznego transportu zbiorowego, potwierdzenie zgłoszenia przewozu w publicznym transporcie zbiorowym oraz zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju oraz obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku,

— przestrzeganie przepisów dotyczących: uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych pojazdów samochodowych, wykonywania transportu drogowego, przewozu towarów niebezpiecznych, przewozu zwierząt, przewozu szybko psujących się artykułów żywnościowych, przewozu odpadów, ruchu drogowego oraz transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych;

2) w toku których stwierdzono naruszenia uzasadniające nałożenie kary pieniężnej lub mandatu karnego:

a)   drogowych:

— kategorię pojazdu,

— kraj rejestracji pojazdu,

—  numer rejestracyjny pojazdu,

— firmę przedsiębiorcy lub nazwę podmiotu wykonującego przewóz drogowy,

—  rodzaj przewozu,

—  datę kontroli,

—  miejsce kontroli,

— kategorię drogi,

—  rodzaj tachografu,

—  liczbę kontrolowanych dni pracy,

—  organ kontrolny,

— wysokość kary pieniężnej lub mandatu karnego,

—  naruszone przepisy,

b)   w przedsiębiorstwie albo w siedzibie podmiotu wykonującego przewóz drogowy, o którym mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym:

— firmę przedsiębiorcy lub nazwę podmiotu wykonującego przewóz drogowy,

—  liczbę kontrolowanych kierowców,

— wielkość taboru przedsiębiorstwa lub podmiotu,

—  liczbę kontrolowanych dni pracy,

—  rodzaj przewozu,

—  datę kontroli,

—  organ kontrolny,

— wysokość kary pieniężnej lub mandatu karnego,

—  naruszone przepisy.

2. Dane statystyczne zgromadzone w wyniku kontroli są przekazywane do Głównego Inspektora Transportu Drogowego przez wojewódzkiego inspektora transportu drogowego, właściwego miejscowo komendanta wojewódzkiego Policji, Szefa Służby Celnej, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Głównego Inspektora Pracy i zarządców dróg w formie zbiorczej informacji, jednorazowo, nie później niż do końca pierwszego kwartału roku następującego po roku, w którym kontrole te były prowadzone.

3. Właściwy miejscowo komendant wojewódzki Policji przekazuje do Głównego Inspektora Transportu Drogowego jedynie informacje o kontrolach w trakcie których nie stwierdzono naruszeń uzasadniających nałożenie kary pieniężnej, oraz o kontrolach, w trakcie których funkcjonariusz Policji ujawnił naruszenie popełnione przez zagranicznego przewoźnika drogowego, za które ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym przewiduje karę pieniężną.

4. Informację o kontrolach, o których mowa w art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje do Głównego Inspektora Transportu Drogowego wojewódzki inspektor transportu drogowego.

5. Wzór formularza do przekazywania danych statystycznych zgromadzonych w wyniku kontroli, w toku których:

1)   nie stwierdzono naruszeń uzasadniających nałożenie kary pieniężnej lub mandatu karnego — określa załącznik nr 6 do rozporządzenia;

2)   stwierdzono naruszenia uzasadniające nałożenie kary pieniężnej lub mandatu karnego — określa załącznik nr 7 do rozporządzenia.

§ 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Załączniki do rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 23 lipca 2013 r. (poz. 1064)

1) Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej kieruje działem administracji rządowej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Mnistrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (Dz. U. Nr 248, poz. 1494 oraz z 2012 r. poz. 1396).

2)    Niniejsze rozporządzenie wdraża postanowienia następujących dyrektyw Unii Europejskiej:

- dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie minimalnych warunków wykonywania rozporządzeń Rady (EWG) nr 3820/85 i 3821/85 dotyczących przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym oraz uchylającej dyrektywę Rady 88/599/WE (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 35, z późn. zm.),

- dyrektywy Komisji 2009/4/WE z dnia 23 stycznia 2009 r. w sprawie środków przeciwdziałania służących do zapobiegania manipulacjom zapisami tachografu i do wykrywania ich, zmieniającej dyrektywę 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie minimalnych warunków wykonywania rozporządzeń Rady (EWG) nr 3820/85 i 3821/85 dotyczących przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym oraz uchylającej dyrektywę Rady 88/599/EWG (Dz. Urz. UE L 21 z 24.01.2009, str. 39).

3)    Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 21, 567, 628, 829 i 914.