ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU, BUDOWNICTWA I GOSPODARKI MORSKIEJ 1) z dnia 14 sierpnia 2012 r. w sprawie świadectwa dopuszczenia statku ADN

Na podstawie art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz. U. Nr 227, poz. 1367 i Nr 244, poz. 1454) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Rozporządzenie określa:

1) szczegółowe warunki i tryb wydawania i przedłużania terminu ważności świadectwa dopuszczenia statku ADN do przewozu niektórych towarów niebezpiecznych, zwanego dalej „świadectwem dopuszczenia statku ADN”, i wydawania tymczasowego świadectwa dopuszczenia statku ADN do przewozu towarów niebezpiecznych, zwanego dalej „tymczasowym świadectwem”, oraz wydawania ich wtórników;

2) wzór i sposób wypełniania świadectwa dopuszczenia statku ADN i tymczasowego świadectwa;

3) wysokość opłaty za wydanie świadectwa dopuszczenia statku ADN, wydanie tymczasowego świadectwa, przedłużenie terminu ważności świadectwa dopuszczenia statku ADN oraz wydanie wtórników tych świadectw.

2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do przewozu towarów niebezpiecznych stanowiących zapasy i wyposażenie statku.

§ 2. 1. Świadectwo dopuszczenia statku ADN jest wydawane na wniosek armatora statku lub jego przedstawiciela na podstawie protokołu z przeprowadzonego badania, o którym mowa w art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych zwanej dalej „ustawą”, oraz protokołu z inspekcji, o której mowa w art. 62 ust. 3 ustawy.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

1) ważny dokument dopuszczający statek do żeglugi w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 857, z późn. zm. 2) );

2) potwierdzenie wniesienia opłaty, o której mowa w § 11 ust. 1.

3. Świadectwo dopuszczenia statku ADN wydaje dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej właściwy terytorialnie dla miejsca:

1) wpisu statku do rejestru administracyjnego polskich statków żeglugi śródlądowej — w przypadku statku polskiego;

2) przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej — w przypadku statku państwa obcego, z którym to państwem Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy w zakresie wzajemnego uznawania dokumentów dopuszczenia do przewozu towarów niebezpiecznych.

§ 3. 1. Tymczasowe świadectwo jest wydawane przez dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej na wniosek armatora statku lub jego przedstawiciela.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

1) ważny dokument dopuszczający statek do żeglugi w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej;

2) potwierdzenie wniesienia opłaty, o której mowa w § 11 ust. 2.

§ 4. 1. W przypadku zmiany nazwy lub numeru rejestracyjnego statku armator statku lub jego przedstawiciel zwraca się do dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej, który wydał świadectwo dopuszczenia statku ADN, z wnioskiem o wydanie nowego świadectwa dopuszczenia statku ADN.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

1) ważny dokument dopuszczający statek do żeglugi w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej;

2) potwierdzenie wniesienia opłaty, o której mowa w § 11 ust. 1;

3) oryginał lub poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię świadectwa dopuszczenia statku ADN.

3. W przypadku zmiany nazwy lub numeru rejestracyjnego statku dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej może wydać nowe świadectwo dopuszczenia statku ADN na pozostałą część okresu ważności dotychczasowego świadectwa dopuszczenia statku ADN bez przeprowadzania nowego badania, o którym mowa w art. 62 ust. 1 ustawy, i nowej inspekcji, o której mowa w art. 62 ust. 3 ustawy, pod warunkiem że stan i parametry techniczne statku nie uległy zmianom.

§ 5. 1. W celu przedłużenia terminu ważności świadectwa dopuszczenia statku ADN armator statku lub jego przedstawiciel składa wniosek do dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej, który wydał świadectwo dopuszczenia statku ADN, i zgłasza statek do badania, o którym mowa w art. 62 ust. 1 ustawy, i inspekcji, o której mowa w art. 62 ust. 3 ustawy.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

1) ważny dokument dopuszczający statek do żeglugi w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej;

2) potwierdzenie wniesienia opłaty, o której mowa w § 11 ust. 1;

3) oryginał lub poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię świadectwa dopuszczenia statku ADN, dla którego wnioskodawca występuje o przedłużenie terminu ważności.

3. Jeżeli badanie, o którym mowa w art. 62 ust. 1 ustawy, i inspekcja, o której mowa w art. 62 ust. 3 ustawy, zostały przeprowadzone w ciągu ostatniego roku przed upływem terminu ważności świadectwa dopuszczenia statku ADN, termin ważności nowego świadectwa dopuszczenia statku ADN rozpoczyna się od daty upływu terminu ważności dotychczasowego świadectwa dopuszczenia statku ADN.

4. Na podstawie wyników badania, o którym mowa w art. 62 ust. 1 ustawy, i inspekcji, o której mowa w art. 62 ust. 3 ustawy, dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej przedłuża na okres nie dłuższy niż pięć lat termin ważności świadectwa dopuszczenia statku ADN, wydając nowe świadectwo.

§ 6. 1. Na podstawie wniosku armatora statku lub jego przedstawiciela uzasadnionego koniecznością ciągłości dokonywania przez armatora statku przewozów towarów niebezpiecznych dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, który wydał świadectwo dopuszczenia statku ADN, może przedłużyć, na okres nieprzekraczający roku, termin ważności świadectwa dopuszczenia statku ADN bez przeprowadzania badania, o którym mowa w art. 62 ust. 1 ustawy, i inspekcji, o której mowa w art. 62 ust. 3 ustawy.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

1) ważny dokument dopuszczający statek do żeglugi w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej;

2) oryginał świadectwa dopuszczenia statku ADN, dla którego wnioskodawca występuje o przedłużenie terminu ważności.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przedłużenia dokonuje się na oryginale świadectwa dopuszczenia statku ADN, dla którego wnioskodawca występuje o przedłużenie terminu ważności.

4. Przedłużenie terminu ważności świadectwa dopuszczenia statku ADN, o którym mowa w ust. 1, może być dokonywane tylko co drugi okres ważności świadectwa.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, za przedłużenie terminu ważności świadectwa dopuszczenia statku ADN nie pobiera się opłaty określonej w § 11 ust. 1.

§ 7. 1. W przypadku utraty świadectwa dopuszczenia statku ADN dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, który wydał to świadectwo, na wniosek armatora statku lub jego przedstawiciela wydaje wtórnik świadectwa dopuszczenia statku ADN.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się potwierdzenie wniesienia opłaty, o której mowa w § 11 ust. 3.

3. Dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, wydając wtórnik świadectwa dopuszczenia statku ADN, składa na każdej stronie świadectwa czerwony odcisk stempla o treści „WTÓRNIK”.

§ 8. Przepisy § 7 stosuje się odpowiednio do tymczasowego świadectwa.

§ 9. 1. Wzór świadectwa dopuszczenia statku ADN określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

2. Wzór tymczasowego świadectwa określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

§ 10. Świadectwo dopuszczenia statku ADN i tymczasowe świadectwo wypełnia się na maszynie lub komputerze w języku polskim.

§ 11. 1. Ustala się opłatę za wydanie lub przedłużenie terminu ważności świadectwa dopuszczenia statku ADN w wysokości 200 zł, którą uiszcza się przelewem na rachunek bankowy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw transportu.

2. Ustala się opłatę za wydanie tymczasowego świadectwa w wysokości 100 zł, którą uiszcza się przelewem na rachunek bankowy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw transportu.

3. Ustala się opłatę za wydanie wtórnika świadectwa dopuszczenia statku ADN lub tymczasowego świadectwa w wysokości 20 zł, którą uiszcza się przelewem na rachunek bankowy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw transportu.

§ 12. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 3)

Załączniki do rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 14 sierpnia 2012 r. (poz. 974)

1) Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej kieruje działem administracji rządowej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Mnistrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (Dz. U. Nr 248, poz. 1494).

2)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 846 i Nr 176, poz. 1238, z 2008 r. Nr 171, poz. 1057, z 2009 r. Nr 98, poz. 818, z 2010 r. Nr 127, poz. 857 i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 168, poz. 1003, Nr 171, poz. 1016, Nr 222, poz. 1326 i Nr 227, poz. 1367.

3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 15 kwietnia 2004 r. w sprawie przewozu materiałów niebezpiecznych statkami żeglugi śródlądowej (Dz. U. Nr 88, poz. 839), które zgodnie z art. 133 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz. U. Nr 227, poz. 1367 i Nr 244, poz. 1454) utraciło moc z dniem 2 lipca 2012 r.