ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU, BUDOWNICTWA I GOSPODARKI MORSKIEJ 1) z dnia 13 lipca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania lotów międzynarodowych z materiałami niebezpiecznymi

Na podstawie art. 153b ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. z 2016 r. poz. 605 i 904) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki dotyczące wykonywania lotów międzynarodowych z materiałami niebezpiecznymi na pokładzie cywilnych statków powietrznych, w tym lotów tranzytowych.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1)   ustawie — rozumie się przez to ustawę z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze;

2)   Prezesie Urzędu — rozumie się przez to Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego;

3)   Konwencji — rozumie się przez to Konwencję o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisaną w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. U. z 1959 r. poz. 212 i 214, z późn. zm. 2) );

4) 3) Instrukcjach Technicznych — rozumie się przez to instrukcje techniczne bezpiecznego transportu towarów niebezpiecznych drogą powietrzną wydawane przez Prezesa Urzędu i ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt 16 i art. 23 ust. 2 pkt 5 ustawy.

§ 3. 1. Szczegółowe warunki wykonywania lotów międzynarodowych z materiałami niebezpiecznymi, w tym lotów tranzytowych, dla:

1)   cywilnych statków powietrznych — określają normy i zalecane metody postępowania zawarte w Załączniku 18 do Konwencji, z wyłączeniem zalecanej metody postępowania, o której mowa w pkt 12.2;

2)   przewozów lotniczych przy użyciu samolotów — określają przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 3922/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie harmonizacji wymagań technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego (Dz. Urz. WE L 373 z 31.12.1991, str. 4, z późn. zm. 4) ‒ Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 7, t. 1, str. 348, z późn. zm).

2. Szczegółowe warunki dotyczące postępowania z materiałami niebezpiecznymi transportowanymi drogą lotniczą, w tym ich przygotowania do transportu, określają Instrukcje Techniczne.

3. Kompetencje i obowiązki „właściwej władzy”, „władzy krajowej” oraz „odpowiedniej władzy”, o których mowa w Załączniku 18 do Konwencji, wykonuje Prezes Urzędu.

§ 4. 1. Zgodę na lot międzynarodowy cywilnych statków powietrznych, o której mowa w art. 153a ustawy, wydaje się na wniosek złożony w terminie nie krótszym niż 20 dni roboczych przed planowanym wykonaniem lotu.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:

1)   określenie wnioskodawcy i jego adresu;

2)   nazwę, siedzibę i adres przewoźnika lotniczego lub innego wykonawcy lotu;

3)   opis trasy, na której ma być wykonywany lot, w tym proponowanej trasy alternatywnej, wraz z planowanymi terminami i numerami lotu;

4)   typy statków powietrznych i ich znaki rejestracyjne;

5)   wykaz materiałów niebezpiecznych, ich ilość oraz sposób pakowania, opisane zgodnie z Instrukcjami Technicznymi;

6)   określenie zleceniodawcy wykonania lotu z materiałami niebezpiecznymi i jego adresu;

7)   określenie odbiorcy materiałów niebezpiecznych i j ego adresu;

8)   oświadczenie, że wnioskujący zapewni poziom bezpieczeństwa zgodny z postanowieniami Instrukcji Technicznych oraz wyjaśnienie konieczności wykonania przewozu drogą lotniczą;

9)   uzasadnienie.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć:

1)   kopię dokumentu ubezpieczenia stwierdzającego zawarcie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody związane z eksploatacją statków powietrznych, przewozem lotniczym pasażerów, bagażu, towarów i poczty oraz w stosunku do osób trzecich;

2)   kopię deklaracji nadawcy (Shipper’s Declaration for Dangerous Goods), o której mowa w Instrukcjach Technicznych, sporządzonej zgodnie z postanowieniami tych Instrukcji;

3)   w przypadku przewoźnika lotniczego nieposiadającego koncesji wydanej przez Prezesa Urzędu — dodatkowo kopię certyfikatu przewoźnika lotniczego (Air Operator Certificate - AOC), określającego uprawnienie do przewozu materiałów niebezpiecznych oraz kopie świadectw zdatności do lotu statków powietrznych, w tym zapasowych statków powietrznych.

4. Jeżeli dokumenty wymienione w ust. 3 nie potwierdzają zachowania ogólnego poziomu bezpieczeństwa, o którym mowa w Załączniku 18 do Konwencji, Prezes Urzędu, w celu potwierdzenia zachowania tego wymogu, może żądać przedstawienia dodatkowych dokumentów, w szczególności kopii karty charakterystyki materiału niebezpiecznego lub zgody dotyczącej wnioskowanego transportu materiałów niebezpiecznych wydanej przez państwo pochodzenia lub państwo pochodzenia przewoźnika lotniczego, w rozumieniu Załącznika 18 do Konwencji.

5. Termin, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy lotów związanych z pomocą humanitarną, ratowaniem życia, pomocą w klęskach żywiołowych, ochroną środowiska, obronnością kraju lub bezpieczeństwem.

§ 5. Instytucja zapewniająca służby kontroli ruchu lotniczego na podstawie przesłanej przez Prezesa Urzędu kopii zgody, o której mowa w art. 153a ustawy, albo kopii odmowy jej wydania, odpowiednio umożliwia albo odmawia wykonania lotu z materiałem niebezpiecznym na pokładzie statku powietrznego.

§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia 5) . 6)


1)   Obecnie działem administracji rządowej — transport kieruje Minister Infrastruktury i Budownictwa, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury i Budownictwa (Dz. U. poz. 1907 i 2094).

2)   Zmiany wymienionej umowy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1963 r. poz. 137 i 138, z 1969 r. poz. 210 i 211, z 1976 r. poz. 130, 131, 188, 189, 227 i 228, z 1984 r. poz. 199 i 200, z 2000 r. poz. 446 i 447, z 2002 r. poz. 527 i 528, z 2003 r. poz. 700 i 701 oraz z 2012 r. poz. 368, 369, 370 i 371.

3)   W brzmieniu ustalonym przez § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 23 grudnia 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków wykonywania lotów międzynarodowych z materiałami niebezpiecznymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 36), które weszło w życie z dniem 23 stycznia 2016 r.

4)   Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone wDz. Urz. UE L 240 z 07.09.2002, str. 1 ‒ Polskie wydanie specjalne rozdz. 7, t. 7, str. 30; Dz. Urz. UE L 377 z 27.12.2006, str. 1 i 176; Dz. Urz. UEL10 z 12.01.2008, str. 1; Dz. Urz. UE L 79 z 19.03.2008, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 254 z 20.09.2008, str. 1.

5) Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 6 sierpnia 2012 r.

6) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 11 lipca 2008 r. w sprawie przewozu lotniczego materiałów wymagających szczególnego traktowania (Dz. U. poz. 814), które na podstawie art. 20 ustawy z dnia 30 czerwca 2011 r. o zmianie ustawy — Prawo lotnicze oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1015) utraciło moc z dniem 18 września 2011 r.