ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ŚRODOWISKA 1) z dnia 8 stycznia 2009 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis na wsparcie systemów zarządzania środowiskowego w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko

Na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 140, poz. 984 oraz z 2008 r. Nr 216, poz. 1370) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy de minimis na wsparcie projektów w zakresie przedsięwzięć dotyczących systemów zarządzania środowiskowego oraz wdrażania certyfikowanych oznakowań ekologicznych dla produktów w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2007—2013 (działanie 4.1), zwanej dalej „pomocą”.

§ 2. Pomoc jest udzielana jako pomoc de minimis zgodnie z przepisami:

1) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006, str. 5);

2) rozporządzenia Komisji (WE) nr 875/2007 z dnia 24 lipca 2007 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis dla sektora rybołówstwa i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1860/2004 (Dz. Urz. UE L 193 z 25.07.2007, str. 6) w odniesieniu do przedsiębiorstw wykonujących działalność w sektorze rybołówstwa.

§ 3. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o przedsiębiorcy, należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str. 3).

§ 4. Pomoc może być udzielana przedsiębiorcy na przedsięwzięcia związane z wdrożeniem systemów zarządzania środowiskowego oraz wdrożeniem certyfikowanych oznakowań ekologicznych dla produktów.

§ 5. Do wydatków kwalifikowanych zalicza się niezbędne do realizacji przedsięwzięcia wydatki spełniające kryteria kwalifikowalności wydatków poniesione na:

1) badanie oceny funkcjonowania przedsiębiorstwa w celu określenia możliwości wdrożenia systemu zarządzania środowiskowego;

2) usługi doradcze, ekspertyzy oraz szkolenia związane z wdrożeniem systemu zarządzania środowiskowego;

3) opracowanie dokumentacji służącej wdrażaniu systemu zarządzania środowiskowego w przedsiębiorstwie;

4) przeprowadzenie audytów i weryfikacji związanych z procedurą przyznawania certyfikatu systemu zarządzania środowiskowego;

5) rejestrację przedsiębiorstwa w systemie ekozarzą-dzania i audytu (EMAS);

6) przygotowanie i publikację deklaracji środowiskowej oraz materiałów informacyjnych wymaganych od przedsiębiorstw zarejestrowanych w systemie EMAS;

7) przeprowadzenie badań i audytów niezbędnych dla uzyskania certyfikowanych oznakowań ekologicznych dla produktów przyjaznych środowisku;

8) opracowanie dokumentacji, w tym raportów z badań oraz innych niezbędnych informacji, składanych w jednostce przyznającej oznakowania;

9) opłaty związane z uzyskaniem certyfikowanych oznakowań ekologicznych uiszczonych na rzecz jednostki przyznającej oznakowania.

§ 6.1. Pomoc, o której mowa w § 2 pkt 1, może być udzielana na pokrycie nie więcej niż 50 % wydatków kwalifikowanych i nie może przekroczyć kwoty 400 000 zł.

2. Pomoc, o której mowa w § 2 pkt 2, może być udzielana na pokrycie nie więcej niż 50 % wydatków kwalifikowanych i nie może przekroczyć równowartości w złotych kwoty 30 000 euro, obliczonej według średniego kursu Narodowego Banku Polskiego obowiązującego w dniu udzielenia pomocy.

§ 7. Przedsiębiorca może otrzymać pomoc, jeżeli zostaną spełnione kryteria odnoszące się do:

1) przeznaczenia pomocy na przedsięwzięcia, o których mowa w § 4;

2) wydatków kwalifikowanych, o których mowa w § 5;

3) intensywności pomocy, o której mowa w § 6.

§ 8.1. Przedsiębiorca składa wniosek o udzielenie pomocy do podmiotu udzielającego pomocy.

2. Wniosek zawiera w szczególności:

1) nazwę przedsiębiorcy;

2) tytuł i miejsce realizacji przedsięwzięcia;

3) cele realizacji przedsięwzięcia;

4) opis przedsięwzięcia;

5) wartość przedsięwzięcia;

6) wydatki kwalifikowane;

7) wnioskowaną kwotę dofinansowania.

3. Do wniosku dołącza się w szczególności:

1) poświadczone za zgodność z oryginałem kopie zaświadczeń o pomocy de minimis otrzymanej w bieżącym roku kalendarzowym oraz w dwóch poprzedzających go latach kalendarzowych lub oświadczenie o wartości otrzymanej pomocy de minimis w tym okresie;

2) informacje o innej pomocy publicznej, jaką przedsiębiorca otrzymał w odniesieniu do tych samych wydatków kwalifikowanych, na których pokrycie przeznaczona zostanie pomoc, niezależnie od jej formy i źródła, obejmujące w szczególności przeznaczenie pomocy, określenie wydatków kwalifikowanych do tej pomocy, formę pomocy i jej wartość wyrażoną jako ekwiwalent dotacji brutto;

3) dokumenty pozwalające ocenić sytuację finansową przedsiębiorcy, wskazane przez podmiot udzielający pomocy;

4) informację, czy przedsiębiorca prowadzi działalność w sektorze transportu drogowego;

5) poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię certyfikatu potwierdzającego wdrożenie systemu zarządzania środowiskiem lub certyfikatu oznakowania ekologicznego dla produktu.

4. Podmiot udzielający pomocy dokonuje oceny wniosku w oparciu o:

1) kryteria, o których mowa w § 7;

2) kryteria, o których mowa w art. 65 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 25, z późn. zm.).

5. Po przeprowadzeniu oceny wniosku przedsiębiorcy jest przyznawana pomoc w formie bezzwrotnego dofinansowania przeznaczonego na pokrycie części wydatków kwalifikowanych na podstawie umowy o dofinansowanie.

§ 9.1. Pomoc, o której mowa w § 2 pkt 1, nie może być udzielana przedsiębiorcy:

1) jeżeli jej wartość brutto łącznie z inną pomocą de minimis otrzymaną przez przedsiębiorcę w bieżącym roku kalendarzowym oraz w dwóch poprzedzających go latach kalendarzowych spowodowałaby przekroczenie równowartości w złotych kwoty 200 000 euro, a w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego działalność w sektorze transportu drogowego — równowartości w złotych kwoty 100 000 euro, obliczonych według średniego kursu Narodowego Banku Polskiego obowiązującego w dniu udzielenia pomocy;

2) prowadzącemu działalność w sektorach rybołówstwa i akwakultury, objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (Dz. Urz. WE L 17 z 21.01.2000, str. 22; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 4, t. 4, str. 198);

3) prowadzącemu działalność w dziedzinie produkcji podstawowej produktów rolnych wymienionych w załączniku I do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zwanego dalej „TWE”;

4) prowadzącemu działalność w sektorze węglowym w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1407/2002 z dnia 23 lipca 2002 r. w sprawie pomocy państwa dla przemysłu węglowego (Dz. Urz. WE L 205 z 02.08.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 8, t. 2, str. 170).

2. Pomoc, o której mowa w § 2 pkt 2, nie może być udzielona przedsiębiorcy, jeżeli jej wartość brutto łącznie z inną pomocą de minimis otrzymaną przez przedsiębiorcę w bieżącym roku kalendarzowym oraz w dwóch poprzedzających go latach kalendarzowych spowodowałaby przekroczenie:

1) maksymalnej kwoty pomocy, stanowiącej równowartość w złotych kwoty 30 000 euro, obliczonej według średniego kursu Narodowego Banku Polskiego obowiązującego w dniu udzielenia pomocy;

2) skumulowanej kwoty pomocy dla rybołówstwa, określonej dla Polski, zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 875/2007 z dnia 24 lipca 2007 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis dla sektora rybołówstwa i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1860/2004 (Dz. Urz. UE L 193 z 25.07.2007, str. 6).

3. Pomoc nie może być udzielona ani wypłacona przedsiębiorcy:

1) znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu pkt 9–11 Komunikatu Komisji w sprawie wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C 244 z 01.10.2004, str. 2);

2) na którym ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z decyzji Komisji Europejskiej uznającej pomoc za niezgodną z prawem oraz ze wspólnym rynkiem, w rozumieniu art. 87 TWE.

§ 10. Pomoc nie może być udzielona, jeżeli łącznie z inną pomocą niż pomoc de minimis, udzieloną przedsiębiorcy w odniesieniu do tych samych wydatków kwalifikowanych, bez względu na jej formę i źródło pochodzenia, w tym ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, przekracza maksymalną intensywność pomocy określoną dla danego przeznaczenia pomocy.

§ 11. Rozporządzenie obowiązuje do dnia 31 grudnia 2013 r.

§ 12. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


1) Minister Środowiska kieruje działem administracji rządowej — środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska (Dz. U. Nr 216, poz. 1606).