ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ŚRODOWISKA 1) z dnia 5 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania pomocy publicznej na przedsięwzięcia będące inwestycjami służącymi redukcji emisji ze źródeł spalania paliw

Na podstawie art. 405 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki udzielania pomocy publicznej przeznaczonej na przedsięwzięcia z zakresu ochrony środowiska będące inwestycjami służącymi redukcji emisji ze źródeł spalania paliw, udzielanej na podstawie art. 405 ust. 1—3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska, zwanej dalej „pomocą”.

§ 2. 1. Pomoc może być przeznaczona w szczególności na dostosowanie do wymogów ochrony środowiska źródeł spalania o łącznej mocy cieplnej od 50 MW.

2. Pomoc może być udzielana na następujące rodzaje inwestycji:

1) przebudowa lub rozbudowa źródeł spalania paliw i systemów ciepłowniczych;

2) przebudowa urządzeń lub wyposażenie źródeł spalania paliw w urządzenia lub instalacje służące redukcji emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych;

3) konwersja źródeł spalania paliw na rozwiązania przyjazne środowisku;

4) inwestycje w produkcję skojarzoną energii elektrycznej i ciepła.

3. Pomoc może być udzielana w formie:

1) dotacji lub

2) pożyczek preferencyjnych, lub

3) preferencyjnych kredytów bankowych, lub

4) dopłat do oprocentowania preferencyjnych pożyczek lub preferencyjnych kredytów bankowych, lub

5) częściowych umorzeń pożyczek preferencyjnych lub preferencyjnych kredytów bankowych.

§ 3. 1. Do kosztów inwestycji, o której mowa w § 2 ust. 2, zalicza się koszty związane z inwestycją poniesione bezpośrednio na:

1) prace przedrealizacyjne, w tym niezbędne studia, ekspertyzy, koncepcje, projekty techniczne, projekty budowlane, raport oddziaływania na środowisko i inwentaryzację powykonawczą;

2) nabycie gruntu i przygotowanie terenu budowy;

3) nabycie lub wykonanie budowli i budynków;

4) nabycie maszyn i urządzeń, wraz z kosztami transportu, załadunku i wyładunku;

5) roboty budowlane oraz związane z instalacją i uruchomieniem urządzeń oraz całego obiektu;

6) obiekty i infrastrukturę związane z inwestycją, w tym zaopatrzenie w wodę, energię elektryczną, ciepło, gaz oraz przyłączenie do systemu odprowadzania ścieków, ogrodzenie, oświetlenie, zagospodarowanie terenu i obszaru ograniczonego użytkowania, urządzenia automatyki i sterowania, aparaturę kontrolno-pomiarową, zaplecze techniczne i laboratoryjne;

7) nabycie wartości niematerialnych i prawnych w formie: patentów, licencji, nieopatentowanej wiedzy technicznej, technologicznej lub z zakresu organizacji i zarządzania, jeżeli spełniają łącznie następujące warunki:

a) będą wykorzystywane wyłącznie w przedsiębiorstwie, które otrzymało pomoc,

b) będą podlegać amortyzacji,

c) będą nabyte od osób trzecich na warunkach rynkowych,

d) będą stanowić aktywa przedsiębiorstwa, które otrzymało pomoc, i pozostaną w nim przez co najmniej pięć lat.

8) usługi niezbędne do realizacji inwestycji, w tym nadzór i badania potwierdzające osiągnięcie efektu ekologicznego.

2. Wartość kosztów inwestycji ustala się zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późn. zm. 3) ).

§ 4. 1. Pomoc może być przeznaczona na:

1) dostosowanie istniejących źródeł spalania paliw wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie standardów emisyjnych z instalacji (Dz. U. Nr 260, poz. 2181 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 140), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie standardów emisyjnych”, w pkt IV. 1, IV.2 i IV.3, do określonych w tym rozporządzeniu standardów emisyjnych lub

2) redukcję emisji zanieczyszczeń w stopniu wykraczającym ponad obowiązujące standardy emisyjne określone w rozporządzeniu w sprawie standardów emisyjnych, lub

3) redukcję emisji zanieczyszczeń, w przypadku gdy nie zostały ustanowione standardy emisyjne;

4) wytwarzanie energii w wysokosprawnej kogeneracji w rozumieniu przepisów prawa energetycznego.

2.  Pomoc nie dotyczy inwestycji realizowanych w zakresie działalności rolniczej obejmującej produkty, o których mowa w załączniku I do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. Urz. UE C 321 E z 29.12.2006, str. 37).

3. W sektorze rybołówstwa pomocy udziela się z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. Urz. UE L 223 z 15.08.2006, str. 1) oraz Wytycznych do celów analizy pomocy państwa dla rybołówstwa i akwakultury (Dz. Urz. UE C 84 z 03.04.2008, str. 10).

§ 4a. 1. Pomoc, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2–4, może być udzielona pod warunkiem, że wniosek o udzielenie pomocy został złożony przed dniem rozpoczęcia realizacji inwestycji.

2. Przez rozpoczęcie realizacji inwestycji należy rozumieć rozpoczęcie robót budowlanych lub zaciągnięcie zobowiązania do zamówienia urządzeń lub robót budowlanych.

3. W przypadku przedsiębiorcy innego niż mikroprzedsiębiorca, mały lub średni przedsiębiorca pomoc, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2–4, może być udzielona, jeżeli z dokumentacji załączonej do wniosku o udzielenie pomocy wynika, że inwestycja bez pomocy nie byłaby w ogóle realizowana, a w szczególności, że:

1) inwestycja referencyjna (bez pomocy) jest wiarygodna i stanowi ekonomicznie racjonalną alternatywę dla inwestycji;

2) inwestycja nie jest wystarczająco rentowna, aby przedsiębiorca podjął się jej realizacji bez pomocy.

§ 5. 1. Do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 i 2, jeżeli celem i efektem inwestycji nie jest wyłącznie redukcja emisji ze źródeł spalania paliw, zalicza się jedynie te koszty inwestycji, które prowadzą do redukcji emisji. Za koszty inwestycji prowadzące do redukcji emisji uważa się koszty, o których mowa w § 3, pomniejszone o wydatki na porównywalną pod względem technicznym inwestycję, która nie zapewnia zakładanej redukcji emisji.

2. W przypadku pomocy, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2, koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą ogranicza się do części przekraczającej koszty niezbędne do osiągnięcia stopnia ochrony środowiska wymaganego przez obowiązujące standardy emisyjne.

3. Do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 3 i 4, zalicza się koszty określone w § 3, niezbędne do osiągnięcia stopnia ochrony środowiska wyższego od stopnia ochrony środowiska, który byłby możliwy do osiągnięcia bez uzyskania pomocy.

4. Koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą pomniejsza się o planowane w okresie pierwszych pięciu lat eksploatacji obiektu będącego przedmiotem inwestycji:

1) dochody wynikające ze zwiększenia zdolności produkcyjnych;

2) oszczędności w ponoszonych kosztach;

3) dochody z dodatkowej produkcji pomocniczej.

5. Wartość kosztów inwestycji oraz uzyskiwanych dochodów i oszczędności dyskontuje się na dzień udzielenia pomocy z zastosowaniem stopy dyskonta równej stopie bazowej, ustalanej przez Komisję Europejską i publikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, powiększonej o 100 punktów bazowych.

§ 6. 1. Intensywność pomocy, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1–3, liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji brutto do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, nie może przekraczać 50 %.

2. Intensywność pomocy, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 4, liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji brutto do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, nie może przekraczać 60 %.

3. W przypadku pomocy, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2–4, jej maksymalną intensywność podwyższa się o:

1) 10 punktów procentowych — w przypadku średniego przedsiębiorcy;

2) 20 punktów procentowych — w przypadku mikroprzedsiębiorcy i małego przedsiębiorcy.

4. Za mikroprzedsiębiorcę, małego i średniego przedsiębiorcę uznaje się mikroprzedsiębiorstwo, małe i średnie przedsiębiorstwo w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str. 3).

§ 7. 1. Pomoc może być udzielana, jeżeli stanowi uzupełnienie środków własnych.

2. Za środki własne uznaje się środki, które nie zostały uzyskane przez przedsiębiorcę w ramach udzielonego mu wsparcia ze środków publicznych.

§ 8. 1. Pomoc podlega sumowaniu z inną pomocą udzielaną na realizację tej samej inwestycji, bez względu na jej formę i źródło pochodzenia, w tym ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej.

2. Całkowita pomoc udzielana przedsiębiorcy w związku z inwestycją, o której mowa w § 2 ust. 2, nie może przekroczyć wielkości pomocy określonej w niniejszym rozporządzeniu dla tej inwestycji.

3. Jeżeli całkowita pomoc udzielana przedsiębiorcy na realizację inwestycji, o której mowa w § 2 ust. 2, przekracza 7 500 000 euro, pomoc podlega notyfikacji Komisji Europejskiej.

§ 9. 1. Pomoc dla przedsiębiorcy innego niż mikroprzedsiębiorca lub mały przedsiębiorca, o którym mowa w § 6 ust. 4, znajdującego się w okresie restrukturyzacji przeprowadzanej z wykorzystaniem pomocy publicznej, o której mowa w Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C 244 z 01.10.2004, str. 2), podlega notyfikacji do Komisji Europejskiej jako pomoc indywidualna.

2. Pomoc nie podlega notyfikacji Komisji Europejskiej jako pomoc indywidualna w przypadku, gdy przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1:

1) zamierza skorzystać lub korzysta z indywidualnej pomocy na restrukturyzację, jeżeli wraz z notyfikacją projektu pomocy indywidualnej na restrukturyzację informacja o pomocy została przekazana do Komisji Europejskiej, lub

2) prowadzi działalność w sektorze górnictwa węgla.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, pomoc może być udzielona po zatwierdzeniu przez Komisję Europejską pomocy indywidualnej na restrukturyzację.

§ 10. Wnioski o udzielenie pomocy złożone i nierozpatrzone przed dniem wejścia w życie rozporządzenia rozpatruje się zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.

§ 11. Rozporządzenie obowiązuje do dnia 31 grudnia 2012 r.

§ 12. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


1) Minister Środowiska kieruje działem administracji rządowej — środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska (Dz. U. Nr 131, poz. 922 oraz z 2007 r. Nr 38, poz. 246).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 169, poz. 1199, Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 21, poz. 124, Nr 75, poz. 493, Nr 88, poz. 587, Nr 124, poz. 859, Nr 147, poz. 1033, Nr 176, poz. 1238, Nr 181, poz. 1286 i Nr 191, poz. 1374.

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535, Nr 124, poz. 1152, Nr 139, poz. 1324 i Nr 229, poz. 2276, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 145, poz. 1535, Nr 146, poz. 1546 i Nr 213, poz. 2155, z 2005 r. Nr 10, poz. 66, Nr 184, poz. 1539 i Nr 267, poz. 2252 oraz z 2006 r. Nr 157, poz. 1119 i Nr 208, poz. 1540.