ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ŚRODOWISKA 1) z dnia 27 września 2011 r. w sprawie procentowego udziału uprawnień do emisji, jakie w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r. mogą zostać przyznane instalacjom objętym systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych

Na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa procentowy udział uprawnień do emisji, jakie w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r., zwanym dalej „okresem rozliczeniowym 2013—2020”, mogą zostać przyznane instalacjom, w których jest prowadzona działalność powodująca emisję gazów cieplarnianych oraz które spełniają wartości progowe odniesione do zdolności produkcyjnych określonych w części B załącznika do ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, zwanym dalej „instalacjami”.

§ 2. Procentowy udział uprawnień do emisji, o którym mowa w § 1, określa się odrębnie dla:

1) instalacji spalania paliw, z wyjątkiem instalacji spalania odpadów niebezpiecznych lub komunalnych o nominalnej mocy cieplnej powyżej 20 MW, wytwarzających energię elektryczną, które funkcjonowały przed dniem 31 grudnia 2008 r. lub w odniesieniu do których proces inwestycyjny faktycznie rozpoczęto do tego dnia;

2) instalacji należących do sektora lub podsektora uznawanego za narażony na znaczące ryzyko ucieczki emisji, określonych w decyzji Komisji nr 2010/2/UE z dnia 24 grudnia 2009 r. ustalającej, zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, wykaz sektorów i podsektorów uważanych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji (Dz. Urz. UE L 1 z 05.01.2010, str. 10);

3) instalacji innych niż określone w pkt 1 i 2.

§ 3. Procentowy udział uprawnień do emisji, jakie mogą zostać przyznane instalacjom, o których mowa w § 2 pkt 1, wynosi:

1) w roku 2013 — 70%,

2) w roku 2014 — 65%,

3) w roku 2015 — 60%,

4) w roku 2016 — 54%,

5) w roku 2017 — 47%,

6) w roku 2018 — 39%,

7) w roku 2019 — 29%,

8) w roku 2020 — 0%

— przydziału uprawnień do emisji obliczonego w oparciu o następujący wzór:

TQFAx = (GFNC05-07/TGEP05-07) x AAQEEI 05-07

gdzie:

TQFAx      — oznacza całkowitą liczbę bezpłatnych uprawnień do emisji w roku x, przy czym x — oznacza zmienną reprezentującą każdy rok w okresie rozliczeniowym 2013—2020,

GFNC05-07 — oznacza roczną średnią ostatecznej wielkości krajowego zużycia brutto2) w latach 2005—2007,

TGEP05-07 — oznacza roczną średnią całkowitej produkcji energii elektrycznej brutto w latach 2005—2007 (kod Eurostatu 107000 w ramach kodu produktu 6000 „energia elektryczna”),

AAQEEI 05-07 — oznacza roczną średnią ilość emisji w latach 2005—2007 z instalacji kwalifikujących się do przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji.

§ 4. 1. Procentowy udział uprawnień do emisji, jakie mogą zostać przyznane instalacjom, o których mowa w § 2 pkt 2, w kolejnych latach okresu rozliczeniowego 2013—2020 wynosi 100% przydziału uprawnień do emisji obliczonego zgodnie z art. 10 decyzji Komisji nr 2011/278/UE z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 130 z 17.05.2011, str. 1).

2. Procentowy udział uprawnień do emisji, jakie mogą zostać przyznane instalacjom, o których mowa w § 2 pkt 3, w kolejnych latach okresu rozliczeniowego 2013—2020 odpowiada wartości współczynnika określonego w załączniku VI decyzji Komisji nr 2011/278/UE z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i odnosi się do przydziału uprawnień do emisji obliczonego zgodnie z art. 10 tej decyzji.

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


1) Minister Środowiska kieruje działem administracji rządowej — środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska (Dz. U. Nr 216, poz. 1606).

Ostateczna wielkość krajowego zużycia brutto oznacza ilość energii elektrycznej dostarczonej konsumentowi końcowemu, to jest całkowite zużycie energii elektrycznej wszystkich konsumentów krajowych w danym państwie, w tym część całkowitej produkcji energii elektrycznej wymaganą do wytworzenia, transportu i dystrybucji ostatecznie zużytej energii elektrycznej, która jest obliczana zgodnie z wzorem określonym w załączniku II komunikatu Komisji — Wytyczne w zakresie nieobowiązkowego stosowania art. 10c dyrektywy 2003/87/WE (Dz. Urz. UE C 99 z 31.03.2011, str. 9).