ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ŚRODOWISKA 1) z dnia 12 października 2011 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt

Na podstawie art. 49 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) gatunki dziko występujących:

a) zwierząt objętych ochroną ścisłą, z wyszczególnieniem gatunków wymagających ochrony czynnej,

b) zwierząt objętych ochroną częściową,

c) zwierząt objętych ochroną częściową, które mogą być pozyskiwane, oraz sposoby ich pozyskiwania,

d) ptaków, które mogą być sprzedawane, transportowane i przetrzymywane w celach handlowych, jeżeli zostały legalnie upolowane,

e) zwierząt wymagających ustalenia stref ochrony ostoi, miejsc rozrodu lub regularnego przebywania;

2) zakazy właściwe dla poszczególnych gatunków lub grup gatunków zwierząt i odstępstwa od zakazów;

3) sposoby ochrony gatunków, w tym wielkość stref ochrony.

§ 2. Gatunki, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. a, są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

§ 3. Gatunki, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. b, są określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

§ 4. Gatunki, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. c, oraz sposoby ich pozyskiwania są określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

§ 5. Gatunki, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. d, są określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

§ 6. Gatunki, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. e, oraz wielkości stref ochrony są określone w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

§ 7. W stosunku do zwierząt należących do gatunków dziko występujących, o których mowa w § 2—4 i 6, wprowadza się następujące zakazy:

1) umyślnego zabijania;

2) umyślnego okaleczania i chwytania;

3) transportu, pozyskiwania, przetrzymywania, a także posiadania żywych zwierząt;

4) zbierania, przetrzymywania i posiadania okazów gatunków;

5) umyślnego niszczenia ich jaj, postaci młodocianych i form rozwojowych;

6) niszczenia ich siedlisk i ostoi;

7) niszczenia ich gniazd;

8) niszczenia ich mrowisk, nor, legowisk, żeremi, tam, tarlisk, zimowisk i innych schronień;

9) wybierania, posiadania i przechowywania ich jaj;

10) wyrabiania, posiadania i przechowywania wydmuszek;

11) preparowania okazów gatunków;

12) zbywania, oferowania do sprzedaży, wymiany i darowizny okazów gatunków;

13) wwożenia z zagranicy i wywożenia poza granicę państwa okazów gatunków;

14) umyślnego płoszenia i niepokojenia;

15) fotografowania, filmowania i obserwacji, mogących powodować płoszenie lub niepokojenie zwierząt, przy których nazwach w załączniku nr 1 do rozporządzenia zamieszczono znak (1);

16) przemieszczania z miejsc regularnego przebywania na inne miejsca;

17) przemieszczania urodzonych i hodowanych w niewoli do stanowisk naturalnych.

§ 8. Zakazy, o których mowa w § 7 pkt 1–4, 7, 9, 14 i 16, w stosunku do gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną gatunkową, w przypadku braku rozwiązań alternatywnych i jeżeli nie jest to szkodliwe dla zachowania we właściwym stanie ochrony populacji tych gatunków i ich siedlisk, nie dotyczą:

1) usuwania od dnia 16 października do końca lutego gniazd z budek dla ptaków i ssaków;

2) usuwania od dnia 16 października do końca lutego gniazd ptasich z obiektów budowlanych i terenów zieleni, jeżeli wymagają tego względy bezpieczeństwa lub sanitarne;

3) chwytania na terenach zabudowanych przez podmioty upoważnione przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska zabłąkanych zwierząt i przemieszczania ich do miejsc regularnego przebywania;

4) chwytania zwierząt rannych i osłabionych w celu udzielenia im pomocy weterynaryjnej lub przemieszczania do ośrodków rehabilitacji zwierząt;

5) zbierania i przechowywania piór ptaków.

§ 9. Zakazy, o których mowa w § 7 pkt 1–5, 7—9, 11—14 i 16, nie dotyczą:

1) pozyskiwania okazów gatunków, o których mowa w § 4, przez podmioty, które uzyskały zezwolenie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska lub regionalnego dyrektora ochrony środowiska na ich pozyskiwanie;

2) przetrzymywania, zbywania, nabywania, oferowania do sprzedaży, wymiany, darowizny, a także wywożenia poza granicę państwa okazów zwierząt, o których mowa w pkt 1.

§ 10. Określa się następujące sposoby ochrony gatunków polegające na:

1) ustalaniu stref ochrony ostoi, miejsc rozrodu lub regularnego przebywania dla gatunków, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. e;

2) zabezpieczaniu ostoi i stanowisk zwierząt przed zagrożeniami zewnętrznymi;

3) wykonywaniu zabiegów ochronnych utrzymujących właściwy stan populacji lub siedliska zwierząt w zakresie:

a) renaturyzacji i odtwarzania siedlisk,

b) utrzymywania lub odtwarzania właściwych dla gatunku stosunków wodnych,

c) utrzymywania lub odtwarzania właściwego dla gatunku stanu gleby lub wody,

d) zapobiegania sukcesji roślinnej przez wypas, koszenie, wycinanie drzew i krzewów,

e) odtwarzania oraz zakładania nowych zadrzewień śródpolnych,

f) budowy sztucznych miejsc lęgowych, wodopojów,

g) dostosowania sposobów i terminów wykonywania prac agrotechnicznych, leśnych, budowlanych, remontowych i innych tak, aby zminimalizować ich wpływ na biologię zwierząt i ich siedliska,

h) tworzenia i utrzymywania korytarzy ekologicznych,

i) zapewniania drożności cieków będących szlakami migracji, w tym budowy przepławek i kanałów, rozbiórki przeszkód oraz stałej konserwacji istniejących przepławek,

j) instalowania przejść dla zwierząt pod i nad drogami publicznymi oraz liniami kolejowymi,

k) regulacji liczebności roślin, grzybów i zwierząt mających wpływ na chronione gatunki;

4) inwentaryzowaniu, dokumentowaniu i monitorowaniu stanowisk, siedlisk i populacji gatunków;

5) wspomaganiu rozmnażania się gatunku na stanowiskach naturalnych;

6) zabezpieczaniu reprezentatywnej części populacji przez ochronę ex situ;

7) zasilaniu populacji naturalnych przez wprowadzanie osobników z innych pobliskich stanowisk naturalnych lub z hodowli ex situ;

8) przywracaniu zwierząt z hodowli ex situ do środowiska przyrodniczego;

9) przenoszeniu zwierząt zagrożonych na nowe stanowiska;

10) edukacji społeczeństwa oraz właściwych służb w zakresie rozpoznawania gatunków chronionych i sposobów ich ochrony;

11) prowadzeniu hodowli zwierząt objętych ochroną wykorzystywanych do celów gospodarczych;

12) promowaniu technologii prac związanych z prowadzeniem racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej, rybackiej i wodnej, umożliwiających zachowanie ostoi i stanowisk gatunków chronionych;

13) działaniach zapobiegawczych, ograniczających i naprawczych w stosunku do szkód w środowisku dotyczących chronionych gatunków i siedlisk przyrodniczych, w rozumieniu art. 6 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U. Nr 75, poz. 493, z późn. zm. 3) );

14) uwzględnianiu potrzeb ochrony gatunków przy planowaniu, zatwierdzaniu i realizowaniu masowych imprez plenerowych, rekreacyjnych i sportowych;

15) uwzględnianiu potrzeb ochrony gatunków w procesach: planowania, zatwierdzania, realizowania, funkcjonowania i likwidacji inwestycji.

§ 12. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Załączniki do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 października 2011 r. (poz. 1419)

1)  Minister Środowiska kieruje działem administracji rządowej — środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska (Dz. U. Nr 216, poz. 1606).

2)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241 i Nr 215, poz. 1664, z 2010 r. Nr 76, poz. 489 i Nr 119, poz. 804 oraz z 2011 r. Nr 34, poz. 170, Nr 94, poz. 549, Nr 208, poz. 1241 i Nr 224, poz. 1337.

3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 138, poz. 865 i Nr 199, poz. 1227 oraz z 2011 r. Nr 63, poz. 322, Nr 152, poz. 897, Nr 227, poz. 1367 i Nr 228, poz. 1368.