ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 3 czerwca 2013 r. w sprawie celi zabezpieczającej i izby izolacyjnej

Na podstawie art. 28 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. poz. 628) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1)  warunki, jakim powinna odpowiadać cela zabezpieczająca oraz izba izolacyjna, w tym ich budowę i wyposażenie, minimalną powierzchnię pomieszczeń cel i izb oraz warunki lokalizacji tych pomieszczeń;

2)  okres przechowywania, sposób archiwizowania lub brakowania dokumentacji dotyczącej osób umieszczonych w celi zabezpieczającej oraz izbie izolacyjnej, a także formy tej dokumentacji;

3)  warunki oraz organizację umieszczania osób w celi zabezpieczającej oraz izbie izolacyjnej.

§ 2. 1. Cela zabezpieczająca jest pomieszczeniem wentylowanym, oświetlonym i ogrzewanym, znajdującym się na terenie zakładu karnego lub aresztu śledczego.

2. Cela zabezpieczająca powinna być urządzona w sposób uniemożliwiający dokonanie osobie w niej umieszczonej samouszkodzenia.

3. Cela zabezpieczająca składa się z:

1)  pomieszczenia dźwiękochłonnego o powierzchni nie mniejszej niż 4 m2;

2)  przedsionka.

4. Pomieszczenie dźwiękochłonne jest objęte monitorowaniem przez wewnętrzny system urządzeń rejestrujących.

5. Pomieszczenie dźwiękochłonne jest wyposażone w bezpieczną instalację przyzywową oraz sprzęt służący do monitorowania i oświetlenia, zabezpieczony przed dostępem osoby umieszczonej w celi zabezpieczającej.

6. Wejście do pomieszczenia dźwiękochłonnego jest zabezpieczone drzwiami typu więziennego z wizjerem oraz izolacją dźwiękową.

7. Przedsionek jest wyposażony w trwale mocowane: stół, taboret, umywalkę i toaletę.

§ 3. Cela zabezpieczająca powinna znajdować się, w miarę możliwości, w pobliżu miejsca pełnienia służby funkcjonariusza dokonującego kontroli zachowania osoby umieszczonej w celi zabezpieczającej.

§ 4.l. Przed umieszczeniem w celi zabezpieczającej osobę pozbawioną wolności poddaje się kontroli osobistej w celu odebrania tej osobie przedmiotów, które mogłyby być niebezpieczne dla życia lub zdrowia tej osoby lub innych osób.

2. Do utrzymania higieny i spożycia posiłków osoba umieszczana w celi zabezpieczającej, na czas wykonania tych czynności, otrzymuje niezbędne przedmioty osobistego użytku.

3. Osoba umieszczana w celi zabezpieczającej, na czas pobytu w tej celi, otrzymuje niezbędną odzież i bieliznę oraz pantofle, będące własnością zakładu karnego lub aresztu śledczego, a na czas określony w porządku wewnętrznym na sen — materac, koc, poduszkę i prześcieradło.

4. Osobie umieszczanej w celi zabezpieczającej należy zapewnić korzystanie z posiłków oraz możliwość zaspokajania potrzeb fizjologicznych.

§ 5. 1. Dokumentację dotyczącą umieszczenia osoby pozbawionej wolności i jej pobytu w celi zabezpieczającej stanowią notatka oraz nośnik zawierający zapis z urządzeń rejestrujących.

2. Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, stanowi materiał archiwalny w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2011 r. Nr 123, poz. 698 i Nr 171, poz. 1016), zwanej dalej „ustawą”, i jest przechowywana w archiwach zakładowych jednostek organizacyjnych Służby Więziennej do czasu przekazania jej do archiwów państwowych, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy. Okres przechowywania, sposób archiwizowania lub brakowania dokumentacji dotyczącej osób umieszczonych w celi zabezpieczającej określają przepisy wydane na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy.

§ 6. 1. Izba izolacyjna jest pomieszczeniem wentylowanym, ogrzewanym i oświetlonym, o powierzchni co najmniej 4 m2, znajdującym się na terenie zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich.

2. Izba izolacyjna jest wyposażona w trwale przymocowane do podłogi: stół, krzesło i łóżko.

3. Izba izolacyjna powinna być urządzona w sposób uniemożliwiający dokonanie przez nieletniego samouszkodzenia.

4. Izba izolacyjna jest objęta monitorowaniem przez wewnętrzny system urządzeń rejestrujących.

5. Sprzęt służący do monitorowania i oświetlenia izby izolacyjnej jest zabezpieczony przed dostępem nieletniego umieszczonego w tej izbie.

§ 7. Izba izolacyjna powinna znajdować się, w miarę możliwości, w pobliżu miejsca pełnienia służby przez pracownika dokonującego kontroli zachowania nieletniego umieszczonego w izbie izolacyjnej.

§ 8. W izbie izolacyjnej nieletnich umieszcza się pojedynczo.

§ 9. 1. Przed umieszczeniem w izbie izolacyjnej należy nieletniemu odebrać przedmioty, które mogą być niebezpieczne dla życia lub zdrowia nieletniego lub innych osób, w szczególności przedmioty o ostrych krawędziach, okulary, pas, szelki, sznurowadła i zapałki.

2. Do utrzymania higieny i spożycia posiłków nieletni, na czas wykonania tych czynności, otrzymuje niezbędne przedmioty osobistego użytku.

3. Nieletniemu umieszczonemu w izbie izolacyjnej należy zapewnić korzystanie z posiłków oraz możliwość zaspokajania potrzeb fizjologicznych.

§ 10. 1. Dokumentację dotyczącą umieszczenia nieletniego oraz jego pobytu w izbie izolacyjnej stanowią notatka oraz nośnik zawierający zapis z urządzeń rejestrujących, które dołącza się do akt osobowych nieletniego.

2. Dokumentację, o której mowa w ust. 1, stanowiącą materiały archiwalne w rozumieniu art. 1 ustawy, przechowuje się w zakładzie poprawczym lub schronisku dla nieletnich do czasu przekazania jej do archiwów państwowych o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.

3. Dokumentację, o której mowa w ust. 1, niestanowiącą materiału archiwalnego, zwaną dalej „dokumentacją niearchi-walną”, przechowuje się w archiwum zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich przez okres przechowywania określony w jednolitym rzeczowym wykazie akt.

§ 11. 1. Dokumentacja niearchiwalna, po upływie okresu jej przechowywania określonego w jednolitym rzeczowym wykazie akt, podlega brakowaniu.

2. Brakowanie dokumentacji niearchiwalnej polega na ocenie jej przydatności do celów praktycznych, wydzieleniu dokumentacji nieprzydatnej i przekazaniu jej do zniszczenia.

3. Brakowania dokumentacji niearchiwalnej dokonuje się nie wcześniej niż po dniu 1 stycznia roku następującego po roku, w którym upływa okres jej przechowywania.

4. Wybrakowanie dokumentacji niearchiwalnej odnotowuje się we właściwych urządzeniach ewidencyjnych.

5. Dokumenty dotyczące wybrakowania dokumentacji niearchiwalnej są przechowywane odrębnie i stanowią materiał archiwalny.

§ 12. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 czerwca 2013 r. 1)


1) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 27 lipca 2010 r. w sprawie stosowania środków przymusu bezpośredniego oraz użycia broni palnej lub psa służbowego przez funkcjonariuszy Służby Więziennej (Dz. U. Nr 147, poz. 983) w zakresie określenia szczegółowych warunków użycia środka przymusu bezpośredniego w postaci umieszczenia osoby pozbawionej wolności w celi zabezpieczającej oraz rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 22 lutego 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków i sposobu użycia środków przymusu bezpośredniego wobec nieletnich umieszczonych w zakładach poprawczych, schroniskach dla nieletnich, młodzieżowych ośrodkach wychowawczych i młodzieżowych ośrodkach socjoterapii (Dz. U. Nr 48, poz. 248) w zakresie określenia szczegółowych warunków użycia środka przymusu bezpośredniego w postaci umieszczenia nieletniego w izbie izolacyjnej.