ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie norm i zasad przydzielania umundurowania i wyposażenia specjalnego funkcjonariuszom Służby Więziennej oraz zasad ich zwrotu

Na podstawie art. 17 pkt 6 oraz art. 69 ust. 4 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1761, z późn. zm. 1) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Funkcjonariusz Służby Więziennej, zwany dalej „funkcjonariuszem”, otrzymuje umundurowanie oraz wyposażenie specjalne według norm określonych w załączniku do rozporządzenia.

2. Funkcjonariuszowi uprawnionemu do otrzymania więcej niż jednej normy powtarzające się w tych normach przedmioty wydaje się na podstawie tylko jednej normy.

3.  Umundurowanie wydane funkcjonariuszowi w okresie służby przygotowawczej, po mianowaniu na stałe, jest zaliczane na poczet bieżącej należności.

§ 2. 1. Uprawnienie do umundurowania realizuje się w następujących formach:

1) przydziału gotowych składników umundurowania;

2) przydziału tkanin i oznak służby, ze zwrotem kosztów szycia i dodatków krawieckich;

3) wypłaty równowartości pieniężnej;

4) wypłaty równoważnika pieniężnego.

2. Uprawnienie do wyposażenia specjalnego realizuje się w formie przydziału gotowych składników.

§ 3. 1. Prawo do bezpłatnego umundurowania w postaci gotowych składników umundurowania funkcjonariusz nabywa z dniem mianowania na pierwsze stanowisko służbowe.

2.  Funkcjonariusz, który ze względu na budowę ciała nie może dopasować składników umundurowania, otrzymuje na odpowiedni składnik umundurowania tkaninę, oznaki służby odpowiednie dla danego przedmiotu mundurowego oraz zwrot kosztów szycia wraz z dodatkami krawieckimi.

3. Zamiast przydziału składników umundurowania, w przypadku, o którym mowa w ust. 1, funkcjonariuszowi można wypłacić, na jego wniosek, ich równowartość pieniężną, liczoną według cen obowiązujących w dniu powstania uprawnienia do umundurowania.

§ 4. Funkcjonariusz, któremu nadano wyższy stopień służbowy, przy zmianie korpusu, oraz funkcjonariusz, któremu nadano stopień generała Służby Więziennej, otrzymuje z zaliczeniem okresu używalności od dnia nadania tego stopnia sznur galowy odpowiedni dla danego stopnia.

§ 5. Funkcjonariusz, któremu nadano wyższy stopień służbowy, przy zmianie korpusu na oficerski, oraz funkcjonariusz, któremu nadano stopień majora Służby Więziennej, otrzymuje z zaliczeniem okresu używalności od dnia nadania tego stopnia czapkę służbową zimową i letnią odpowiednią dla danego stopnia.

§ 6. Funkcjonariusz, któremu nadano wyższy stopień służbowy, przy zmianie korpusu na oficerski, otrzymuje z zaliczeniem okresu używalności od dnia nadania tego stopnia pas główny skórzany odpowiedni dla korpusu oficerskiego Służby Więziennej.

§ 7. 1. Wyposażenie specjalne otrzymuje funkcjonariusz:

1) pełniący służbę w pionie ochrony w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej;

2) pełniący służbę w działach szkolenia w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej;

3) będący uczestnikiem kursu przygotowawczego w ramach szkolenia wstępnego i zawodowego;

4) powołany do drużyny strzeleckiej lub drużyny przeciwpożarowej.

2. Funkcjonariusz inny niż wymieniony w ust. 1 może otrzymać do użytkowania wyposażenie specjalne, jeżeli jest to uzasadnione warunkami wykonywania zadań służbowych lub rodzajem szkolenia specjalistycznego.

§ 8. 1. Funkcjonariuszowi mogą być wydane składniki umundurowania i wyposażenia specjalnego uprzednio używane, po oszacowaniu ich wartości użytkowej.

2. Wydanie funkcjonariuszowi używanych składników umundurowania wymaga jego zgody.

3.  Okres używalności składników umundurowania, o których mowa w ust. 1, ustala się jak dla nowych składników, a funkcjonariuszowi wypłaca się równowartość pieniężną za okres dotychczasowego ich użytkowania, obliczoną według cen obowiązujących w dniu powstania należności.

§ 9. 1. Funkcjonariusz zwolniony ze służby jest obowiązany zwrócić wydane składniki wyposażenia specjalnego, z wyłączeniem trzewików polowych.

2. Uczestnicy kursu przygotowawczego i szkolenia zawodowego są obowiązani do zwrotu wszystkich wydanych przedmiotów z chwilą zakończenia szkolenia.

3. W razie utraty przez funkcjonariusza składników wyposażenia specjalnego, których okres używalności nie upłynął, funkcjonariusz zwraca ich równowartość pieniężną za czas, jaki pozostał do końca okresu używalności, nie mniej niż 10 % ich wartości, obliczoną według cen obowiązujących w dniu wygaśnięcia uprawnienia.

4. W razie utraty przez funkcjonariusza składników wyposażenia specjalnego, których okres używalności upłynął, funkcjonariusz zwraca kwotę stanowiącą 10 % ich wartości, obliczoną według cen obowiązujących w dniu wygaśnięcia uprawnienia, z wyłączeniem trzewików polowych.

§ 10. 1. Funkcjonariusz w służbie przygotowawczej, w przypadku zwolnienia ze służby, jest obowiązany zdać podlegające zwrotowi składniki umundurowania, których okres używalności jeszcze nie upłynął.

2. W przypadku utraty składników umundurowania, których okres używalności nie upłynął, funkcjonariusz, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany uiścić ich równowartość pieniężną za czas, jaki pozostał do końca okresu ich używalności, obliczoną według cen obowiązujących w dniu zwolnienia ze służby.

3.  W przypadku realizacji należności mundurowych w formie, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, funkcjonariusz, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany uiścić ich równowartość pieniężną za czas, jaki pozostał do końca okresu ich używalności, obliczoną według pełnych kosztów poniesionych na ich wykonanie.

§ 11. Do oceny wartości użytkowych zwracanych przedmiotów umundurowania i wyposażenia specjalnego kierownik jednostki organizacyjnej Służby Więziennej powołuje komisję.

§ 12. Ponowne nieodpłatne wydanie funkcjonariuszowi składników umundurowania lub wyposażenia specjalnego jest dopuszczalne w razie:

1) utraty lub zniszczenia składnika umundurowania lub wyposażenia specjalnego w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych lub wypadków losowych;

2) utraty wartości użytkowej składnika umundurowania lub wyposażenia specjalnego wskutek stwierdzonych wad produkcyjnych.

§ 13. Funkcjonariusz nie ponosi kosztów związanych z utratą umundurowania i wyposażenia specjalnego, jeżeli zaistniały przypadki, o których mowa w § 12.

§ 14. Podstawą otrzymania nowych przedmiotów, o których mowa w § 12, jest pisemny wniosek funkcjonariusza zatwierdzony przez kierownika jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, w której funkcjonariusz pełni służbę.

§ 15. 1. Funkcjonariusz mianowany na stałe, któremu do dnia zwolnienia ze służby nie wydano przysługujących mu składników umundurowania, otrzymuje w zamian za te składniki równowartość pieniężną odpowiadającą pełnej ich wartości, według cen obowiązujących w dniu zwolnienia ze służby.

2. Funkcjonariusz w służbie przygotowawczej, który do dnia zwolnienia ze służby nie otrzymał przysługujących mu składników umundurowania, nie otrzymuje w zamian za te składniki równowartości pieniężnej.

§ 16. 1. Okres używalności składników umundurowania oraz składników wyposażenia specjalnego ulega przedłużeniu o czas trwania urlopu bezpłatnego, urlopu wychowawczego oraz okresu zawieszenia w czynnościach służbowych trwającego ponad miesiąc.

2. Okres używalności oznak służby i dystynkcji jest równy okresowi używalności umundurowania i wyposażenia specjalnego, do którego zostały wydane.

3. Przy ustalaniu okresów używalności i okresów użytkowania dokonuje się zaokrąglenia liczonego do pełnego rozpoczętego miesiąca.

§ 17. 1. W celu ustalenia stanu posiadanego przez funkcjonariuszy umundurowania i jego zgodności z obowiązującymi normami w każdej jednostce organizacyjnej Służby Więziennej przeprowadza się, co najmniej raz w roku, apel mundurowy.

2. Kierownik jednostki organizacyjnej Służby Więziennej każdorazowo określa czas, miejsce i sposób przeprowadzenia apelu, o którym mowa w ust. 1, oraz przedmioty umundurowania i wyposażenia specjalnego, które podlegają sprawdzeniu.

§ 18. Traci moc rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2002 r. w sprawie norm i zasad przydzielania umundurowania i wyposażenia specjalnego funkcjonariuszom Służby Więziennej (Dz. U. Nr 163, poz. 1347).

§ 19. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 142, poz. 1380, Nr 166, poz. 1609 i Nr 210, poz. 2036, z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711.