ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniające rozporządzenie — Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury

Na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007 r. — Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 169, poz. 1189 oraz z 2008 r. Nr 58, poz. 354) wprowadza się następujące zmiany:

1) w § 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) w Prokuraturze Krajowej — rzecznik prasowy Prokuratury Krajowej;”;

2) w § 13 w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) Rzecznik Prasowy Prokuratury Krajowej.”;

3) w § 16:

a) w ust. 1:

— w pkt 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„koordynowanie postępowań przygotowawczych prowadzonych przez Wydziały do spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji prokuratur apelacyjnych i inne powszechne jednostki organizacyjne prokuratury w sprawach o przestępstwa:”,

— w pkt 1 lit. c i d otrzymują brzmienie:

„c) korupcji w organach władzy ustawodawczej, organach administracji rządowej, samorządowej, wymiaru sprawiedliwości, ścigania i kontroli,

d) inne, które ze względu na wagę sprawy, na podstawie polecenia Prokuratora Krajowego, zostały przekazane do prowadzenia w Wydziałach do spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji prokuratur apelacyjnych;”,

— uchyla się pkt 2 i 6,

— pkt 8 otrzymuje brzmienie:

„8) wykonywanie czynności związanych ze sprawowaniem nadzoru procesowego oraz związanych z realizacją uprawnień przez Prokuratora Generalnego w postępowaniu przygotowawczym;”,

— uchyla się pkt 14,

b) uchyla się ust. 2,

c) w ust. 3 uchyla się pkt 1–11;

4) w § 19 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:

„4a) Wydział V do spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji;”;

5) w § 22:

a) w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Do zadań Wydziału III Budżetowo-Administracyjnego należą sprawy związane w szczególności z wykonywaniem budżetu prokuratury apelacyjnej i podległych jej w tym zakresie jednostek, w tym:”,

b) uchyla się ust. 2;

6) po § 23 dodaje się § 23a w brzmieniu:

„§ 23a. Do podstawowych zadań Wydziału V do spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji należy:

1) prowadzenie i nadzorowanie postępowań przygotowawczych w sprawach o przestępstwa:

a) o charakterze terrorystycznym,

b) noszące cechy zorganizowanej przestępczości,

c) korupcji w organach władzy ustawodawczej, organach administracji rządowej, samorządowej, wymiaru sprawiedliwości, ścigania i kontroli,

d) inne, które ze względu na wagę sprawy, zostały przekazane przez prokuratora apelacyjnego do prowadzenia w wydziale;

2) udział prokuratorów w postępowaniu sądowym w sprawach wymienionych w pkt 1 rozstrzyganych w pierwszej i drugiej instancji oraz w toku czynności sądowych w postępowaniu przygotowawczym.”;

7) § 74 otrzymuje brzmienie:

„§ 74. Zarządzenie o przeprowadzeniu wizytacji lub lustracji prokuratury apelacyjnej wydaje Prokurator Generalny, prokuratury okręgowej i rejonowej — prokurator apelacyjny.”;

8) w § 76:

a) uchyla się ust. 1,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Wizytacje i lustracje prokuratur apelacyjnych przeprowadzają wizytatorzy Prokuratury Krajowej i inni prokuratorzy Prokuratury Krajowej oraz prokuratur apelacyjnych; zespołowi wizytacyjnemu przewodniczy wizytator Prokuratury Krajowej.”,

c) po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:

„2a. Wizytacje i lustracje prokuratur okręgowych przeprowadzają wizytatorzy prokuratury apelacyjnej i inni prokuratorzy prokuratury apelacyjnej lub podległych prokuratur okręgowych; zespołowi wizytacyjnemu przewodniczy wizytator prokuratury apelacyjnej.

2b. Wizytacje i lustracje prokuratur rejonowych przeprowadzają wizytatorzy prokuratury apelacyjnej lub okręgowej i inni prokuratorzy jednostek nadrzędnych; zespołowi wizytacyjnemu przewodniczy wizytator prokuratury apelacyjnej lub prokuratury okręgowej.”,

d) ust. 3—5 otrzymują brzmienie:

„3. W skład zespołu przeprowadzającego wizytacje lub lustracje, o którym mowa w ust. 2b, prokurator apelacyjny może w uzasadnionych przypadkach powołać prokuratorów równorzędnych jednostek.

4. W skład zespołu przeprowadzającego wizytację lub lustrację prokuratury okręgowej albo rejonowej prokurator apelacyjny może powołać inspektorów do spraw biurowości z innych podległych mu prokuratur okręgowych.

5. W wizytacjach i lustracjach udział biorą również inspektorzy do spraw biurowości lub pracownicy sekretariatu jednostki nadrzędnej nad jednostkami wymienionymi odpowiednio w ust. 2, 2a, 2b.”,

e) uchyla się ust. 6;

9) § 81 otrzymuje brzmienie:

„§ 81. 1. Wyniki wizytacji omawia się na naradzie prokuratorów kontrolowanej jednostki w terminie 30 dni od dnia przekazania uwag do sprawozdania z wizytacji.

2. Omówienie wyników wizytacji w prokuraturze apelacyjnej odbywa się z udziałem Prokuratora Generalnego, w prokuraturze okręgowej — prokuratora apelacyjnego, a w prokuraturze rejonowej — prokuratora apelacyjnego i prokuratora okręgowego.

3. Ustalenia dokonane w toku wizytacji przedstawia przewodniczący zespołu wizytacyjnego.”;

10) w § 105 uchyla się ust. 5;

11) w § 144 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W celu uzyskania zgody Prokuratora Krajowego na wystąpienie do sądu o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka koronnego, prokurator apelacyjny przesyła akta sprawy wraz z uzasadnionym wnioskiem Dyrektorowi Biura do spraw Przestępczości Zorganizowanej Prokuratury Krajowej. Prokurator okręgowy uzasadniony wniosek w tym przedmiocie wraz z aktami sprawy przesyła za pośrednictwem prokuratora apelacyjnego, który dołącza swoją opinię w kwestii zasadności dopuszczenia dowodu.”;

12) § 161 i 162 otrzymują brzmienie:

„§ 161. O każdym przypadku tymczasowego aresztowania, którego czas trwania przekroczył 9 miesięcy, prokurator okręgowy zawiadamia prokuratora apelacyjnego, podając jednocześnie przewidywany termin zakończenia postępowania przygotowawczego.

§ 162. O każdym przypadku przedłużenia tymczasowego aresztowania na okres powyżej roku prokurator apelacyjny zawiadamia Prokuratora Krajowego.”;

13) w § 193 uchyla się ust. 4;

14) w § 211 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Akt oskarżenia przesyła do sądu prokurator apelacyjny, prokurator okręgowy lub rejonowy.”;

15) w § 222 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Wniosek o udzielenie pomocy prawnej w sprawie karnej powinien być sporządzony w języku polskim, podpisany przez prokuratora apelacyjnego lub prokuratora okręgowego oraz opatrzony pieczęcią urzędową prokuratury.”;

16) § 224 otrzymuje brzmienie:

„§ 224. Wniosek o przesłuchanie obywatela polskiego przebywającego za granicą przez urząd konsularny Rzeczypospolitej Polskiej prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy przesyła bezpośrednio do właściwego urzędu konsularnego.”;

17) § 226 otrzymuje brzmienie:

„§ 226. Czynności w ramach pomocy prawnej powinny być dokonane przez prokuratora właściwej prokuratury apelacyjnej, prokuratora właściwej prokuratury okręgowej albo prokuratora właściwej prokuratury rejonowej pod nadzorem służbowym prokuratury apelacyjnej lub okręgowej. Protokoły i inne dokumenty opatruje się pieczęcią urzędową, a ich odpisy pozostawia się w aktach podręcznych.”;

18) w § 228 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Wniosek o powołanie zespołu polskiego, o którym mowa w art. 589c kpk, prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy kieruje, drogą służbową, do Prokuratora Generalnego.”;

19) w § 231 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Czynności zastrzeżone dla prokuratora powinny być wykonywane przez prokuratora właściwej prokuratury apelacyjnej lub prokuratora właściwej prokuratury okręgowej. W toku tych czynności należy przede wszystkim ustalić, czy zachodzą warunki do wydania osoby ściganej.”;

20) w § 235:

a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Wniosek o wydanie europejskiego nakazu aresztowania, zwanego dalej „nakazem”, kieruje do sądu okręgowego właściwy miejscowo prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy.

2. Na podstawie informacji otrzymanej z właściwego sądu właściwy prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy występuje do sądu okręgowego z wnioskiem o wydanie nakazu także w sprawach zawisłych w postępowaniu jurysdykcyjnym i wykonawczym.”,

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Przejęcia osoby ściganej, przekazywanej do Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie nakazu, dokonuje właściwa prokuratura apelacyjna lub prokuratura okręgowa po bezpośrednich uzgodnieniach z organem sądowym państwa wykonania nakazu albo za pośrednictwem punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowniczej lub Prokuratury Krajowej. W celu wydania tymczasowo aresztowanego z aresztu śledczego, należy przesłać administracji aresztu śledczego nakaz wydania wraz z odpisem postanowienia sądu okręgowego o przekazaniu osoby ściganej.”;

21) w § 240 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Do bezpośredniego porozumiewania się w sprawach karnych z urzędami konsularnymi państw obcych w Rzeczypospolitej Polskiej uprawnieni są prokuratorzy apelacyjni i prokuratorzy okręgowi lub upoważnieni przez nich prokuratorzy.”;

22) w § 243:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. O zastosowaniu przez sąd i uchyleniu tymczasowego aresztowania wobec obywatela państwa obcego prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy bezzwłocznie powiadamia Prokuratora Krajowego oraz wysyła pisemne zawiadomienie bezpośrednio do właściwego terytorialnie urzędu konsularnego lub do właściwego przedstawicielstwa dyplomatycznego. W odniesieniu do obywateli państw obcych, z którymi Rzeczpospolita Polska nie utrzymuje stosunków dyplomatycznych, oraz osób korzystających z prawa azylu zawiadomienie kieruje się do Departamentu Konsularnego i Polonii Ministerstwa Spraw Zagranicznych, a jego kopię przesyła się do Prokuratury Krajowej.”,

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. O udzieleniu zezwolenia właściwemu przedstawicielowi dyplomatycznemu lub konsularnemu na widzenie z tymczasowo aresztowanym cudzoziemcem decyduje prokurator apelacyjny, prokurator okręgowy lub wyznaczony przez niego prokurator, mając na uwadze zasady i terminy określone w konwencji konsularnej, jeżeli zawarta została z państwem, którego obywatelem jest tymczasowo aresztowany.”;

23) w § 261:

a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.W razie stwierdzenia w orzeczeniu sądu odwoławczego uchybień wymienionych w art. 439 kpk lub innego rażącego naruszenia prawa, o którym mowa w art. 523 kpk, wniosek o doręczenie orzeczenia kieruje do sądu odwoławczego odpowiednio naczelnik właściwego wydziału prokuratury apelacyjnej lub okręgowej. W przypadku, o którym mowa w art. 457 § 2 kpk, przy kierowaniu wniosku o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem, stosuje się odpowiednio § 252 ust. 2 zdanie drugie.

2. Kasację od orzeczenia, o którym mowa w ust. 1, wnosi do Sądu Najwyższego za pośrednictwem sądu odwoławczego odpowiednio prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy.”,

b) uchyla się ust. 3,

c) ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4. Pisemną odpowiedź na kasację składa odpowiednio prokurator prokuratury apelacyjnej lub okręgowej w terminie 14 dni od dnia otrzymania kasacji innej strony. Uznając kasację za oczywiście bezzasadną, prokurator zarządza przesłanie odpowiedzi podmiotom wymienionym w art. 530 § 5 kpk, o czym informuje sąd, a po nadejściu zwrotnych poświadczeń jej odbioru przesyła je do sądu w ślad za odpowiedzią na kasację.

5. W przypadku niesporządzenia przez sąd odwoławczy uzasadnienia orzeczenia w czasie powodującym zagrożenie upływu terminu, o którym mowa w art. 524 § 3 kpk, prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy, na miesiąc przed upływem tego terminu, powinien zawiadomić o tym prezesa sądu odwoławczego.”;

24) w § 262:

a) uchyla się ust. 4,

b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Wniosek o wznowienie postępowania przesyła do właściwego sądu odpowiednio prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy.”.

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2009 r.