ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie rodzajów i wykazu stanowisk, na których pracownicy Służby Więziennej wykonują obowiązki służbowe w stałym i bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi wolności, oraz trybu przyznawania dodatku do wynagrodzenia z tego tytułu

Na podstawie art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 79, poz. 523, z późn. zm. 1) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Pracownicy Służby Więziennej, zwani dalej „pracownikami”, zatrudnieni na stanowiskach:

1)   penitencjarnych w zakładach karnych lub aresztach śledczych,

2)   nadzoru pracy osoby pozbawionej wolności w zakładach karnych lub aresztach śledczych albo w Centralnym Ośrodku Szkolenia Służby Więziennej, ośrodku szkolenia Służby Więziennej lub ośrodku doskonalenia kadr Służby Więziennej,

3)   kierowniczych samodzielnych i administracyjnych w zakładach karnych lub aresztach śledczych

— wykonują obowiązki służbowe w stałym i bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi wolności, jeżeli obowiązki takie i ich zakres zostały określone w umowie o pracę lub pisemnym zakresie czynności służbowych pracownika.

2. Rodzaje i wykaz stanowisk, o których mowa w ust. 1, określa załącznik do rozporządzenia.

§ 2. 1. Dodatek do wynagrodzenia z tytułu wykonywania obowiązków służbowych w stałym i bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi wolności, zwany dalej „dodatkiem”, przyznaje kierownik jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, w której pracownik jest zatrudniony.

2. Przyznanie dodatku następuje na wniosek bezpośredniego przełożonego pracownika.

§ 3. We wniosku należy określić:

1)   imię i nazwisko pracownika;

2)   zajmowane przez pracownika stanowisko ujęte w wykazie, o którym mowa w § 1 ust. 2;

3)   zakres i charakter obowiązków służbowych wykonywanych przez pracownika w stałym i bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi wolności;

4)   wymiar czasu pracy w bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi wolności;

5)   ogólny wymiar czasu pracy pracownika wynikający z umowy o pracę;

6)   proponowaną wysokość dodatku, która nie może przekroczyć:

a)   50% wynagrodzenia zasadniczego pracownika zatrudnionego na stanowisku penitencjarnym,

b)   40% wynagrodzenia zasadniczego pracownika zatrudnionego na stanowisku nadzoru pracy osoby pozbawionej wolności,

c)   30% wynagrodzenia zasadniczego pracownika zatrudnionego na stanowisku kierowniczym, samodzielnym albo administracyjnym;

7)   datę nabycia przez pracownika prawa do otrzymywania dodatku.

§ 4. W razie zmiany przesłanek, o których mowa w § 3 pkt 2-6, uzasadniających podwyższenie, obniżenie albo utratę prawa do dodatku bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany sporządzić nowy wniosek, w którym poza informacjami określonymi w § 3 powinien określić dzień, z którym pracownik straci prawo do otrzymywania dodatku.

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r. 2)

1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 238, poz. 1578, z 2011 r. Nr 112, poz. 654 i Nr 291, poz. 1707, z 2012 r. poz. 664 i 951 oraz z 2013 r. poz. 444, 628 i 675.

2) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 września 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przyznawania i wysokości dodatku do wynagrodzenia pracowników Służby Więziennej z tytułu stałego i bezpośredniego kontaktu z osobami pozbawionymi wolności (Dz. Urz. Min. Spraw. Nr 4, poz. 35), które utraciło moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 272 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 79, poz. 523).

3) Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie rodzajów i wykazu stanowisk, na których pracownicy Służby Więziennej wykonują obowiązki służbowe w stałym i bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi wolności, oraz trybu przyznawania dodatku do wynagrodzenia z tego tytułu (Dz. U. poz. 763), które weszło w życie z dniem 20 lipca 2012 r.