ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 12 czerwca 2012 r. w sprawie sposobu planowania i wykorzystywania środków na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych prokuratorów oraz warunków przyznawania pomocy finansowej z tych środków

Na podstawie art. 58 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r. Nr 270, poz. 1599 i Nr 240, poz. 1430 oraz z 2012 r. poz. 637) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Prokurator Generalny i Prezes Instytutu Pamięci Narodowej — Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu planują wysokość środków na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych prokuratorów w ramach właściwych części budżetu państwa, a następnie wykorzystują środki przyznane na ten cel w ustawie budżetowej.

2. Prokurator Generalny corocznie, po ogłoszeniu ustawy budżetowej, dokonuje podziału pozostających w jego dyspozycji środków, o których mowa w ust. 1, dla:

1) Prokuratury Generalnej — na pomoc finansową na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych prokuratorów Prokuratury Generalnej oraz prokuratorów delegowanych do Prokuratury Generalnej, których wynagrodzenia są finansowane ze środków pozostających w dyspozycji Prokuratora Generalnego;

2) prokuratur apelacyjnych — na pomoc finansową na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych prokuratorów pełniących służbę na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej.

§ 2. Pomoc finansowa na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych prokuratora, zwana dalej „pomocą finansową”, może być przyznana z przeznaczeniem na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego albo poprawę warunków mieszkaniowych, a w szczególności na:

1) budowę albo rozbudowę lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego;

2) uzupełnienie wkładu budowlanego do spółdzielni mieszkaniowej;

3) kaucję lub opłaty wymagane przy uzyskiwaniu lub zamianie lokalu mieszkalnego;

4) zakup lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego albo spłatę kredytu zaciągniętego w tym celu.

§ 3. 1. Warunkiem przyznania pomocy finansowej jest:

1) zaangażowanie środków własnych w wysokości co najmniej 10% przewidywanego pełnego kosztu planowanej lub realizowanej inwestycji mieszkaniowej;

2) niekorzystanie, w okresie 5 lat poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie pomocy finansowej, ze zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych z wyłączeniem pożyczki na remont mieszkania, a w przypadku krótszego okresu pełnienia urzędu na stanowisku prokuratora — od dnia powołania na stanowisko.

2. Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy prokuratora zamieszkującego w innej miejscowości niż miejscowość będąca siedzibą prokuratury, w której pełni służbę, a pomoc finansowa jest przeznaczona na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego w miejscowości będącej siedzibą tej prokuratury.

§ 4. 1. Pomoc finansowa jest przyznawana na wniosek prokuratora.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać udokumentowane informacje dotyczące planowanej lub realizowanej inwestycji mieszkaniowej oraz sytuacji majątkowej i rodzinnej prokuratora ubiegającego się o przyznanie pomocy finansowej, a w szczególności:

1) sposobu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych;

2) powierzchni planowanej lub realizowanej inwestycji mieszkaniowej;

3) przewidywanych pełnych kosztów inwestycji;

4) zaangażowania środków własnych;

5) dotychczasowych warunków mieszkaniowych;

6) stanu rodziny, majątku i dochodów.

3. Wnioski o przyznanie pomocy finansowej są rozpatrywane dwa razy w roku — w kwietniu i październiku. Wnioski składa się do końca miesiąca poprzedzającego każdy z wymienionych miesięcy.

4. Przyznanie i wysokość pomocy finansowej są uzależnione od wysokości wydatków ustalonych na ten cel w planie finansowym oraz wysokości środków pieniężnych postawionych do dyspozycji właściwemu dysponentowi, a także liczby złożonych wniosków oraz sytuacji mieszkaniowej, majątkowej i rodzinnej prokuratorów ubiegających się o jej przyznanie.

§ 5. 1. Pomoc finansowa jest przyznawana na podstawie umowy pożyczki.

2. Wnioski o przyznanie pomocy finansowej rozpatruje i umowę pożyczki zawiera:

1) Prokurator Generalny, po zasięgnięciu opinii odpowiednio zebrania prokuratorów Prokuratury Generalnej lub kolegium właściwej prokuratury apelacyjnej — z prokuratorami, o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 1, oraz z prokuratorami apelacyjnymi;

2) Prezes Instytutu Pamięci Narodowej — Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, po zasięgnięciu opinii:

a) kolegium prokuratorów Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu — z prokuratorami tej Komisji,

b) kolegium prokuratorów Biura Lustracyjnego — z prokuratorami tego Biura;

3) właściwy prokurator apelacyjny, po zasięgnięciu opinii kolegium tej prokuratury — z prokuratorami pełniącymi służbę na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej.

3. Na żądanie wnioskodawcy nieprzyznanie pomocy finansowej uzasadnia się na piśmie.

§ 6. 1. Udzielenie pożyczki wymaga ustanowienia hipoteki, poręczenia lub innego zabezpieczenia przewidzianego obowiązującymi ustawami.

2. Pożyczki udziela się na okres nie dłuższy niż 25 lat.

3. Pożyczka jest oprocentowana w stosunku rocznym w wysokości średniorocznego wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, określanego corocznie w ustawie budżetowej, z uwzględnieniem dokonanych spłat.

§ 7. 1. Spłata pożyczki następuje w ratach miesięcznych i rozpoczyna się od następnego miesiąca po otrzymaniu pożyczki.

2. Szczegółowe warunki spłaty pożyczki określa umowa, o której mowa w § 5 ust. 1.

§ 8. 1. W przypadku rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku służbowego prokuratora w sposób, o którym mowa w art. 16 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, udzielona pożyczka podlega zwrotowi.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zwrotowi, w formie jednorazowej spłaty, podlega kwota niespłaconej pożyczki oprocentowanej w wysokości 7,3% do dnia jej spłaty.

§ 9. Do umów pożyczki zawartych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.

§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. 1)


1) Rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 marca 2010 r. w sprawie sposobu planowania i wykorzystywania środków na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych prokuratorów oraz warunków przyznawania pomocy finansowej z tych środków (Dz. U. Nr 49, poz. 298), które utraciło moc z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy — Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 203, poz. 1192).