ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH 1) z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie zwierząt wykorzystywanych w akcjach ratowniczych

Na podstawie art. 20a ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) gatunki i rasy zwierząt wykorzystywanych przez Państwową Straż Pożarną w akcjach ratowniczych;

2) szczegółowe zasady szkolenia zwierząt;

3) normy wyżywienia zwierząt;

4) specjalności ratownicze;

5) kwalifikacje egzaminatorów i tryb egzaminowania;

6) wzory dokumentacji szkolenia i żywienia zwierząt.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) egzaminie — należy przez to rozumieć specjalistyczny sprawdzian umiejętności w zakresie określonej specjalności ratowniczej i klasy, opanowanych przez zwierzę pod kierunkiem jego przewodnika;

2) organizatorach egzaminów — należy przez to rozumieć szkoły Państwowej Straży Pożarnej lub ośrodki szkolenia Państwowej Straży Pożarnej, wskazane przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej;

3) szkoleniu — należy przez to rozumieć szkolenie zespołu;

4) terminie ważności specjalności ratowniczej — należy przez to rozumieć okres, w którym po zdaniu egzaminu klasy 0 określonej specjalności ratowniczej zespół może przystąpić do egzaminu klasy I tej specjalności ratowniczej, a po zdaniu egzaminu klasy I określonej specjalności ratowniczej zespół może brać udział w akcjach ratowniczych;

5) zespole — należy przez to rozumieć przewodnika oraz kierowane przez niego zwierzę.

§ 3. 1. Państwowa Straż Pożarna wykorzystuje w akcjach ratowniczych psy, zwane dalej „psami ratowniczymi”.

2. Psy ratownicze wybiera się spośród ras zarejestrowanych w Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI).

3. Ustala się następujące rasy psów, które mogą być szkolone na psy ratownicze:

1) labrador retriever;

2) golden retriever;

3) flat coated retriever;

4) nova scotia retriever;

5) chesapeake bay retriever;

6) curly coated retriever;

7) owczarek niemiecki;

8) owczarek holenderski;

9) owczarek belgijski groenendael;

10) owczarek belgijski tervuerren;

11) owczarek belgijski malinois;

12) border collie;

13) seter szkocki gordon;

14) seter irlandzki;

15) seter angielski;

16) airedale terrier;

17) hovawart;

18) sznaucer średni;

19) sznaucer olbrzym;

20) springer spaniel angielski;

21) springer spaniel walijski;

22) foxterier krótkowłosy;

23) foxterier szorstkowłosy;

24) terier walijski;

25) terier irlandzki.

4. Kierownik właściwej jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej w przypadku stwierdzenia indywidualnych wrodzonych predyspozycji psa do pracy ratowniczej może wyrazić zgodę na szkolenie innego psa niż wymienione w ust. 3.

5. Psy ratownicze posiadają:

1) metrykę wystawioną przez organizację zrzeszoną w Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI) — w przypadku psów, o których mowa w ust. 3;

2) tatuaż zgodny z normami FCI lub oznakowanie elektronicznym nośnikiem informacji (chip).

§ 4. 1. Ustala się następujące specjalności ratownicze:

1) gruzowiskowa specjalność ratownicza, która obejmuje psy przeznaczone do poszukiwań ludzi zasypanych pod gruzami oraz pod osuwiskami ziemnymi i kamiennymi, zwane dalej „psami gruzowiskowymi”;

2) terenowa specjalność ratownicza, która obejmuje psy przeznaczone do poszukiwań ludzi zaginionych na terenach trudno dostępnych i leśnych, zwane dalej „psami terenowymi”.

2. Dla gruzowiskowej specjalności ratowniczej i terenowej specjalności ratowniczej ustala się następujące klasy:

1) klasa 0;

2) klasa I.

3. Specjalność ratownicza klasy 0 uprawnia zespół do kontynuowania szkolenia i przystąpienia do egzaminu klasy I przed upływem terminu ważności specjalności ratowniczej klasy 0.

4. Specjalność ratownicza klasy I uprawnia zespół do uczestniczenia w akcjach ratowniczych Państwowej Straży Pożarnej, w terminie ważności specjalności ratowniczej klasy I.

§ 5. 1. Termin ważności specjalności ratowniczej klasy 0 wynosi 12 miesięcy od dnia jej uzyskania.

2. Termin ważności gruzowiskowej specjalności ratowniczej klasy I wynosi:

1) 24 miesiące od dnia jej uzyskania, jeżeli podczas próby poszukiwawczej zostaną spełnione warunki, o których mowa w dziale IV w części C w ust. 23 w pkt 2 w lit. a załącznika nr 1 do rozporządzenia;

2) 18 miesięcy od dnia jej uzyskania, jeżeli podczas próby poszukiwawczej zostaną spełnione warunki, o których mowa w dziale IV w części C w ust. 23 w pkt 2 w lit. b załącznika nr 1 do rozporządzenia.

3. Termin ważności terenowej specjalności ratowniczej klasy I wynosi 12 miesięcy od dnia jej uzyskania.

4. Po upływie terminu ważności, o którym mowa w ust. 1, zespół nie może przystąpić do egzaminu specjalności ratowniczej klasy I, a po upływie terminu ważności, o którym mowa w ust. 2, pies nie może być wykorzystywany w akcjach ratowniczych.

5. W przypadku gdy termin ważności specjalności ratowniczej klasy I upływa przed najbliższym terminem egzaminu wyznaczonym przez organizatora szkolenia, wtedy termin ważności specjalności ratowniczej uważa się za przedłużony do upływu najbliższego terminu egzaminu odpowiedniej specjalności ratowniczej klasy I, z zastrzeżeniem § 15 ust. 2.

§ 6. 1. Szkolenie w zakresie specjalności ratowniczej jest prowadzone w czterech etapach. Szkolenie jest realizowane w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej i prowadzone przez osoby szkolące psy ratownicze na potrzeby Państwowej Straży Pożarnej, z zastrzeżeniem ust. 4.

2. Pierwszy etap szkolenia obejmuje okres od przydzielenia przewodnikowi psa do sporządzenia przez co najmniej dwóch egzaminatorów, o których mowa w § 7 ust. 4 pkt 2, oceny mentalności i przydatności psa do dalszego szkolenia. W tym okresie psa należy poddać socjalizacji środowiskowej oraz wyszkolić w zakresie podstaw posłuszeństwa. W przypadku uzyskania negatywnej oceny mentalności i przydatności psa do dalszego szkolenia zespół może być powtórnie poddany takiej ocenie po upływie od 3 do 4 miesięcy, a w przypadku uzasadnionym stanem zdrowotnym psa — nie później niż przed upływem 12 miesięcy od dnia uzyskania oceny negatywnej. Powtórna ocena mentalności i przydatności psa do dalszego szkolenia jest oceną ostateczną. Uzyskanie przez zespół powtórnej oceny negatywnej wyklucza psa z uczestniczenia w dalszym szkoleniu, co skutkuje wnioskiem egzaminatorów o wybrakowanie psa.

3. Drugi etap szkolenia obejmuje okres od uzyskania pozytywnej oceny mentalności i przydatności psa do dalszego szkolenia do zdania przez zespół egzaminu gruzowiskowej specjalności ratowniczej, zwanego dalej „egzaminem gruzowiskowym”, klasy 0 albo egzaminu terenowej specjalności ratowniczej, zwanego dalej „egzaminem terenowym”, klasy 0 i uzyskanie gruzowiskowej specjalności ratowniczej klasy 0 albo terenowej specjalności ratowniczej klasy 0. W tym okresie psa należy wyszkolić w zakresie posłuszeństwa użytkowego i współpracy oraz lokalizacji osób i ich oznaczania.

4. Trzeci etap szkolenia obejmuje okres od uzyskania przez zespół gruzowiskowej specjalności ratowniczej klasy 0 albo terenowej specjalności ratowniczej klasy 0 do zdania przez zespół egzaminu klasy I tej specjalności ratowniczej. W tym okresie przeprowadza się szkolenie z zakresu technik i taktyki poszukiwań z wykorzystaniem psów ratowniczych, przygotowujące zespół do egzaminu specjalności ratowniczej klasy I. Szkolenie to jest realizowane w ramach szkoleń przeprowadzanych przez wyznaczone przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej szkoły Państwowej Straży Pożarnej lub ośrodki szkolenia Państwowej Straży Pożarnej.

5. Czwarty etap szkolenia obejmuje okres od zdania przez zespół egzaminu specjalności ratowniczej klasy I po raz pierwszy. W tym okresie przeprowadza się szkolenie doskonalące umiejętności zespołu. Zespół, który uzyskał gruzowiskową specjalność ratowniczą klasy I, co najmniej raz w roku kalendarzowym uczestniczy w szkoleniu w formie ćwiczeń centralnego odwodu operacyjnego lub wojewódzkiego odwodu operacyjnego.

§ 7. 1. Egzamin gruzowiskowy oraz egzamin terenowy są organizowane przez organizatora egzaminów.

2. W roku kalendarzowym organizuje się przynajmniej dwa egzaminy gruzowiskowe klasy 0 i dwa egzaminy terenowe klasy 0 oraz cztery egzaminy gruzowiskowe klasy I i cztery egzaminy terenowe klasy I.

3. Egzaminy przeprowadza komisja egzaminacyjna powoływana i odwoływana przez organizatora egzaminów.

4. Komisja egzaminacyjna składa się z:

1) przewodniczącego komisji, wyznaczanego przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej;

2) czterech egzaminatorów oceniających pracę psa, wyznaczanych przez organizatora egzaminów.

5. Egzaminatorów wyznacza się spośród osób, które:

1) odbyły szkolenie instruktora psów ratowniczych, zakończone zdanym egzaminem przeprowadzonym w wyznaczonych szkołach lub w ośrodkach szkolenia Państwowej Straży Pożarnej;

2) mają doświadczenie i udokumentowaną praktykę w szkoleniu psów w ramach Związku Kynologicznego w Polsce lub w jednostkach podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

§ 8. 1. Organizator egzaminów wyznacza terminy i miejsca egzaminów, w których przeprowadza się egzaminy określonej klasy i specjalności ratowniczej, oraz określa maksymalną liczbę zespołów, dla jakiej jest organizowany egzamin w wyznaczonym terminie i miejscu.

2. Informację o planowanych terminach i miejscach egzaminów ogłasza się na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej organizatora egzaminu w czwartym kwartale roku kalendarzowego poprzedzającego rok, na który są wyznaczane terminy egzaminów.

3. Informację szczegółową o planowanych lub dodatkowych terminach i miejscach egzaminów ogłasza się na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej organizatora egzaminu, nie później niż 30 dni przed dniem egzaminu.

4. W informacji szczegółowej podaje się:

1) klasę i rodzaj specjalności ratowniczej;

2) termin i miejsce, w którym będzie przeprowadzany egzamin;

3) adres, na który należy kierować zgłoszenie;

4) informację o wymaganiach niezbędnych do przeprowadzenia egzaminu w wyznaczonym terminie i miejscu;

5) wykaz dokumentów załączanych do zgłoszenia oraz termin i miejsce ich składania;

6) maksymalną liczbę zespołów, dla jakiej jest organizowany egzamin w wyznaczonym terminie i miejscu.

5. Zgłoszenia można składać nie później niż na 14 dni przed wyznaczonym terminem egzaminu. Za dzień złożenia zgłoszenia uznaje się dzień wpływu zgłoszenia do organizatora egzaminu.

6. W przypadku gdy liczba zgłoszonych zespołów jest większa niż maksymalna liczba zespołów, o której mowa w ust. 4 pkt 6, organizator egzaminu może wyznaczyć dodatkowy termin i miejsce egzaminu.

7. Listę zespołów przystępujących do egzaminu w wyznaczonym terminie i miejscu ogłasza się na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej organizatora egzaminu na 7 dni przed terminem egzaminu.

§ 9. 1. Przed przystąpieniem do egzaminu przewodnik psa ratowniczego przedkłada przewodniczącemu komisji do wglądu:

1) zaświadczenie o szczepieniu psa przeciwko wściekliźnie lub paszport, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym i zmieniającym dyrektywę Rady 92/65/EWG (Dz. Urz. WE L 146 z 13.06.2003, str. 1, Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 39, str. 75), w którym został dokonany wpis o szczepieniu psa przeciwko wściekliźnie;

2) dowód ubezpieczenia przewodnika od następstw nieszczęśliwych wypadków.

2. W przypadku gdy przewodnik nie przedłoży dokumentów, o których mowa w ust. 1, zespół nie przystępuje do egzaminu w wyznaczonym terminie i miejscu.

3. Kolejność zespołów przystępujących do egzaminu terenowego klasy 0 lub klasy I oraz egzaminu gruzowiskowego klasy 0 wyłania się w drodze losowania, z tym że zespoły z niesterylizowanymi sukami przystępują do egzaminu po zespołach z psami.

4. Kolejność zespołów przystępujących do egzaminu gruzowiskowego klasy I ustala komisja egzaminacyjna, z tym że zespoły z niesterylizowanymi sukami przystępują do egzaminu po zespołach z psami.

§ 10. 1. Egzamin przeprowadza się w każdych warunkach atmosferycznych, o dowolnej porze dnia lub nocy, z zachowaniem niezbędnych środków bezpieczeństwa.

2. Szczególne warunki obiektów, w których przeprowadza się egzaminy, szczegółowy przebieg testu współpracy i testu zachowania się psa w stosunku do żywego człowieka oraz przebieg prób poszukiwawczych określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

§ 11. 1. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej przerywa egzamin w przypadku:

1) wezwania do akcji ratowniczej;

2) nagłej zmiany warunków atmosferycznych zagrażającej bezpieczeństwu;

3) nagłej zmiany stabilności gruzowiska zagrażającej bezpieczeństwu.

2. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej może przerwać egzamin w przypadku:

1) niezamierzonego ujawnienia się pozoranta;

2) zasłabnięcia lub uszkodzenia ciała przewodnika albo pozoranta;

3) zasłabnięcia lub uszkodzenia ciała psa;

4) niehumanitarnego traktowania psa przez przewodnika.

3. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej zawiesza egzamin w przypadku powzięcia wiadomości o następującym zdarzeniu:

1) naruszeniu przez przewodnika bezpieczeństwa działań, o których mowa w przepisach w sprawie szczegółowych warunków bezpieczeństwa i higieny służby strażaków Państwowej Straży Pożarnej;

2) nieprawidłowym zachowaniu się psa w stosunku do pozoranta, zwłaszcza celowego użycia zębów lub pazurów w stosunku do pozoranta lub do jego wyposażenia;

3) niesprowokowanej agresji psa w stosunku do człowieka lub innego psa;

4) nieetycznym zachowaniu się przewodnika lub o naruszeniu przez niego samodzielnej pracy poszukiwawczej psa, zgłaszanych przynajmniej przez dwóch egzaminatorów oceniających pracę tego psa;

5) braku motywacji psa do poszukiwania, zgłaszanej przynajmniej przez dwóch egzaminatorów oceniających pracę tego psa.

4. Egzamin zawiesza się na czas niezbędny do wyjaśnienia zaistnienia zdarzenia.

5. Jeżeli nie zostało potwierdzone zaistnienie zdarzenia stanowiącego przyczynę zawieszenia egzaminu, egzamin jest kontynuowany.

6. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej przerywa egzamin w przypadku potwierdzenia zaistnienia zdarzenia stanowiącego przyczynę zawieszenia egzaminu.

7.  Przewodnik może zgłosić w trakcie egzaminu konieczność jego przerwania w przypadkach określonych w ust. 2 pkt 1-3.

8. Jeżeli egzamin został przerwany w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, egzamin powtarza się w całości.

9. Jeżeli egzamin został przerwany przez przewodnika w sposób nieuzasadniony albo w przypadku, o którym mowa w ust. 6, egzamin uznaje się za niezdany.

§ 12. 1. Podczas egzaminu ocenia się w szczególności posłuszeństwo, sprawność i pracę psa, kierowanie psa z dystansu, umiejętność lokalizacji i oznaczania osób przez psa oraz pracę przewodnika.

2. Wzór arkusza oceny testu współpracy i testu zachowania się psa w stosunku do człowieka oraz wzór arkusza oceny próby poszukiwawczej gruzowiskowej/terenowej specjalności ratowniczej stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia.

3. Niezwłocznie po zakończeniu egzaminu:

1) przewodniczący komisji egzaminacyjnej informuje przewodnika o wyniku egzaminu, podając uzasadnienie wyniku;

2) komisja egzaminacyjna, na podstawie arkusza egzaminacyjnego, sporządza protokół egzaminacyjny.

4. Wzór arkusza egzaminacyjnego gruzowiskowej/terenowej specjalności ratowniczej i wzór protokołu egzaminacyjnego egzaminu przewodników i psów ratowniczych stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia.

§ 13. 1. Egzamin specjalności ratowniczej klasy 0, zwany dalej „egzaminem klasy 0”, organizuje się w dowolnych obiektach spełniających warunki określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

2. Egzamin klasy 0 składa się z testu zachowania się psa w stosunku do człowieka i próby poszukiwawczej. Test przeprowadza się przed próbą poszukiwawczą.

3. Podczas egzaminu klasy 0 nie powtarza się testu zachowania się psa w stosunku do człowieka i próby poszukiwawczej.

4. Zespół przystępuje do egzaminu klasy 0 w wyznaczonym terminie i miejscu, jeżeli pies ukończył co najmniej 18 miesięcy.

5. Podczas egzaminu klasy 0 ocenia się:

1) motywację psa do pracy;

2) umiejętność lokalizacji i oznaczania osób w strefach o różnej skali dostępności;

3) umiejętność samodzielnej pracy psa i współdziałania zespołu w strefach o różnej skali dostępności;

4) możliwości psychofizyczne i wytrzymałość psa;

5) odporność zespołu na bodźce zewnętrzne stanowiące elementy pozoracji przeszkadzającej;

6) poziom posłuszeństwa psa i umiejętności kierowania psem z dystansu;

7) poziom sprawności fizycznej psa i zdolność pokonywania przez niego przeszkód.

§ 14. 1. Egzamin klasy 0 jest zdany, jeżeli zostanie zaliczony test zachowania się psa w stosunku do człowieka i próba poszukiwawcza, zgodnie z warunkami określonymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

2. Niezdany egzamin klasy 0 można powtarzać najwyżej pięć razy. Okres między kolejnymi terminami składania egzaminu klasy 0 nie może być krótszy niż 2 miesiące.

3. Zespół, który zdał egzamin klasy 0, otrzymuje dyplom wydany przez organizatora egzaminów.

4. Wzór dyplomu stanowi załącznik nr 4 do rozporządzenia.

§ 15. 1. Egzamin specjalności ratowniczej klasy I, zwany dalej „egzaminem klasy I”, organizuje się w dowolnych obiektach spełniających warunki określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

2. Zespół przystępuje do egzaminu klasy I organizowanego na terenie województwa, które nie jest właściwym obszarem działania tego zespołu.

3. W indywidualnych przypadkach zespół może przystąpić do egzaminu klasy I organizowanego na terenie województwa, które jest właściwym obszarem działania tego zespołu, jeżeli uzyska zgodę organizatora egzaminów wyrażoną po konsultacji z komisją egzaminacyjną.

4. Egzamin klasy I składa się z testu współpracy i testu zachowania się psa w stosunku do człowieka oraz z próby poszukiwawczej. Testy przeprowadza się przed próbą poszukiwawczą.

5. Niezdany test współpracy można powtórzyć jeden raz. Nie powtarza się testu zachowania się psa w stosunku do człowieka oraz próby poszukiwawczej.

6. Jeżeli w danym roku kalendarzowym zespół przystępuje do egzaminów klasy I różnych specjalności ratowniczych, zdanego testu współpracy nie powtarza się.

7. Zespół przystępuje do egzaminu klasy I w wyznaczonym terminie i miejscu, jeżeli pies ukończył co najmniej 24 miesiące.

8. Podczas egzaminu klasy I ocenia się:

1) poziom sprawności fizycznej psa i zdolność pokonywania przez niego przeszkód;

2) poziom posłuszeństwa psa i umiejętność przewodnika kierowania psem z dystansu;

3) zachowanie się psa w stosunku do człowieka;

4) umiejętność lokalizacji i oznaczania osób przez psa w strefach o różnej skali dostępności;

5) umiejętność samodzielnej pracy psa i współdziałania zespołu w strefach o różnej skali dostępności, przy świetle dziennym i przy oświetleniu sztucznym;

6) odporność zespołu na bodźce zewnętrzne stanowiące elementy pozoracji przeszkadzającej.

9. Zespół przystępujący do egzaminu klasy I po raz pierwszy:

1) posiada ważną specjalność ratowniczą klasy 0;

2) ukończył szkolenie, o którym mowa w § 6 ust. 4, lub zdał test z zakresu technik i taktyki poszukiwań z wykorzystaniem psów ratowniczych, w okresie 12 miesięcy od złożenia egzaminu klasy 0.

10. Egzamin klasy I jest zdany, jeżeli test współpracy i test zachowania się psa w stosunku do człowieka oraz próba poszukiwawcza są zaliczone, zgodnie z warunkami określonymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

11. Zespół, który zdał egzamin klasy I, otrzymuje zaświadczenie o ważności specjalności ratowniczej wydane przez organizatora egzaminów. Wzór zaświadczenia o ważności specjalności ratowniczej stanowi załącznik nr 5 do rozporządzenia.

§ 16. 1. Niezdany egzamin klasy I można powtarzać najwyżej cztery razy, a minimalny okres między kolejnymi przystąpieniami zespołu do egzaminu klasy I nie może być krótszy niż 2 miesiące.

2. Jeżeli w okresie 12 miesięcy od zdania egzaminu klasy 0 zespół nie zda egzaminu klasy I, wtedy zespół ponownie przystępuje do egzaminu klasy 0.

§ 17. 1. Specjalność ratownicza klasy I z upływem terminu jej ważności wymaga weryfikacji, poprzedzonej ponownym złożeniem egzaminu klasy I odpowiedniej specjalności ratowniczej i potwierdzonej wydaniem zaświadczenia, o którym mowa w § 15 ust. 11.

2. Egzamin przeprowadzany przez organizatora egzaminów jest jedyną formą weryfikacji specjalności ratowniczej.

§ 18. Komisja egzaminacyjna podejmuje postępowanie wyjaśniające, które może zakończyć się wnioskiem o wybrakowanie psa ratowniczego, w przypadku:

1) sześciokrotnego niezdania egzaminu klasy 0 albo pięciokrotnego niezdania egzaminu klasy I;

2) trzykrotnego zaistnienia potwierdzonego zdarzenia, o którym mowa w § 11 ust. 3 pkt 2;

3) trzykrotnego niezdania testu zachowania się psa w stosunku do człowieka.

§ 19. Psy ratownicze Państwowej Straży Pożarnej są żywione zgodnie z normami wyżywienia, ustalanymi dla grup wiekowych psów ratowniczych. Wysokość i tabele norm wyżywienia określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

§ 20. 1. Przewodnik psa ratowniczego prowadzi dokumentację szkolenia i żywienia psa gruzowiskowego lub psa terenowego w „Książce Psa Ratowniczego Państwowej Straży Pożarnej”.

2. Wzór „Książki Psa Ratowniczego Państwowej Straży Pożarnej” stanowi załącznik nr 7 do rozporządzenia.

§ 21. Specjalności ratownicze, uzyskane na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują ważność do upływu terminu ich ważności.

§ 23. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem § 8 ust. 2, który wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Załączniki do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 13 grudnia 2012 r. (poz. 1444)

Załącznik 4 Wzór — Dyplom

Załącznik 5 Wzór — Zaświadczenie

1)  Minister Spraw Wewnętrznych kieruje działem administracji rządowej — sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych (Dz. U. Nr 248, poz. 1491).

2)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97, z 2010 r. Nr 127, poz. 857, Nr 182, poz. 1228, Nr 238, poz. 1578 i Nr 239, poz. 1589, z 2011 r. Nr 117, poz. 677, Nr 171, poz. 1016 i Nr 207, poz. 1230 oraz z 2012 r. poz. 664.