ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI 1) z dnia 2 sierpnia 2004 r. w sprawie rozliczenia rocznego i miesięcznego wypłaconych kwot emerytur lub rent inwalidzkich oraz sposobu ich zmniejszania

Na podstawie art. 41b ust. 5 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 i Nr 121, poz. 1264) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) szczegółowe zasady dokonywania rozliczenia rocznego lub rozliczenia miesięcznego kwot emerytur lub rent inwalidzkich wypłaconych osobie uprawnionej do emerytury lub renty inwalidzkiej w poprzednim roku kalendarzowym,

2) sposób zmniejszania emerytur i rent inwalidzkich w trakcie roku kalendarzowego

— w przypadku osiągania przychodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, zwanej dalej „ustawą”.

§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) świadczenie – emeryturę lub rentę inwalidzką;

2) niższa kwota graniczna przychodu – kwotę przychodu stanowiącą 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia obowiązującego w poprzednim roku kalendarzowym;

3) wyższa kwota graniczna przychodu – kwotę przychodu stanowiącą 130% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia obowiązującego w poprzednim roku kalendarzowym;

4) kwota maksymalnego zmniejszenia świadczenia – kwotę określoną w art. 104 ust. 8 pkt 1 i 2 oraz ust. 9 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z późn. zm. 2) ).

5) przeciętne miesięczne wynagrodzenie — przeciętne miesięczne wynagrodzenie, o którym mowa w art. 41 ust. 3 ustawy.

§ 3. Przychody osiągnięte z dwóch lub więcej tytułów sumuje się.

§ 4. Jeżeli z zawiadomienia, o którym mowa w art. 41a ust. 1 ustawy, zwanego dalej „zawiadomieniem”, wynika, że zamiarem emeryta lub rencisty jest osiąganie przychodu nieprzekraczającego 70 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, organ emerytalny wypłaca świadczenie w pełnej przysługującej wysokości.

§ 5. 1. Jeżeli z zawiadomienia wynika, że zamiarem emeryta lub rencisty jest osiąganie przychodu przekraczającego 70 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, ale nieprzekraczającego 130% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, organ emerytalny zmniejsza wysokość świadczenia o kwotę tego przekroczenia, nie więcej jednak niż:

1) o 24% kwoty bazowej, o której mowa w art. 104 ust. 8 pkt 1 i ust. 9 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych — w przypadku emerytury i renty inwalidzkiej I grupy;

2) o 18% kwoty bazowej, o której mowa w art. 104 ust. 8 pkt 2 i ust. 9 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych — w przypadku renty inwalidzkiej II i III grupy.

2. Organ emerytalny zmniejsza wysokość świadczenia w sposób określony w ust. 1, nie więcej jednak niż o 25 % tego świadczenia.

§ 6. Jeżeli z zawiadomienia wynika, że zamiarem emeryta lub rencisty jest osiąganie przychodu przekraczającego 130 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, organ emerytalny zmniejsza wysokość świadczenia o 25 % kwoty świadczenia.

§ 7. 1. Zmniejszenia świadczenia, o którym mowa w § 5 i 6, dokonuje się od miesiąca następującego po miesiącu, w którym została wydana decyzja organu emerytalnego o zmniejszeniu świadczenia.

2. Zmniejszenie świadczenia, o którym mowa w ust. 1, trwa do miesiąca, w którym emeryt lub rencista zawiadomił o zmianie wysokości osiąganego przychodu lub o osiąganiu przychodu nieprzekraczającego 70 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.

§ 8. Okres, z którego ustala się kwotę przychodu osiągniętego przez emeryta lub rencistę oraz kwoty graniczne przychodu, odpowiada w roku kalendarzowym okresowi, w którym przysługiwało prawo do świadczenia.

§ 9. 1. Jeżeli przychód osiągnięty przez emeryta lub rencistę w poprzednim roku kalendarzowym nie przekroczył niższej kwoty granicznej przychodu, organ emerytalny:

1) oblicza kwotę należnego świadczenia, którą stanowi suma kwot emerytury lub renty za rok poprzedni przed dokonaniem ze świadczenia zmniejszeń oraz potrąceń i egzekucji, o których mowa w art. 50 i 51 ustawy;

2) oblicza podlegającą wypłacie emerytowi lub renciście kwotę różnicy między należną a wypłaconą kwotą świadczenia, jeżeli obliczona kwota należnego świadczenia jest większa od sumy kwot emerytury lub renty wypłaconych za rok poprzedni.

2. Jeżeli przychód osiągnięty przez emeryta lub rencistę w poprzednim roku kalendarzowym przekroczył niższą kwotę graniczną przychodu, a nie przekroczył wyższej kwoty granicznej przychodu, organ emerytalny:

1) oblicza kwotę należnego świadczenia, którą stanowi suma kwot emerytury lub renty za rok poprzedni przed dokonaniem ze świadczenia zmniejszeń oraz potrąceń i egzekucji, o których mowa w art. 50 i 51 ustawy, pomniejszona o kwotę przekroczenia niższej kwoty granicznej, nie większą niż łączna kwota maksymalnego zmniejszenia świadczenia, z uwzględnieniem ograniczenia łącznej kwoty maksymalnego zmniejszenia świadczenia do 25% świadczenia w poszczególnych miesiącach rozliczanego roku;

2) oblicza podlegającą wypłacie emerytowi lub renciście kwotę różnicy między należną a wypłaconą kwotą świadczenia, jeżeli obliczona kwota świadczenia należnego jest większa od sumy kwot emerytury lub renty wypłaconych za rok poprzedni;

3) oblicza kwotę nienależnie pobranego świadczenia jako różnicę między wypłaconą a należną kwotą świadczenia, jeżeli obliczona kwota należnego świadczenia jest mniejsza od sumy kwot emerytury lub renty wypłaconych za rok poprzedni.

3. Jeżeli przychód osiągnięty przez emeryta lub rencistę w poprzednim roku kalendarzowym przekroczył wyższą kwotę graniczną, organ emerytalny:

1) oblicza kwotę należnego świadczenia, którą stanowi suma kwot emerytury lub renty za rok poprzedni przed dokonaniem ze świadczenia zmniejszeń oraz potrąceń i egzekucji, o których mowa w art. 50 i 51 ustawy, pomniejszona o 25% wysokości świadczenia;

2) oblicza podlegającą wypłacie emerytowi lub renciście kwotę różnicy między należną a wypłaconą kwotą świadczenia, jeżeli obliczona kwota świadczenia należnego jest większa od sumy kwot emerytury lub renty wypłaconych za rok poprzedni;

3) oblicza kwotę nienależnie pobranego świadczenia jako różnicę między wypłaconą a należną kwotą świadczenia, jeżeli obliczona kwota należnego świadczenia jest mniejsza od sumy kwot emerytury lub renty wypłaconych za rok poprzedni.

§ 10. 1. Organ emerytalny na wniosek emeryta lub rencisty o dokonanie rozliczenia miesięcznego wypłaconych w poprzednim roku świadczeń w związku z osiąganym w tym okresie przychodem:

1) porównuje miesięczne kwoty osiągniętego przychodu z miesięcznymi kwotami stanowiącymi 70% lub 130% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia obowiązującymi w miesiącu, w którym emeryt lub rencista osiągnął przychód, i oblicza kwoty należnego świadczenia odrębnie dla każdego miesiąca – przepisy § 9 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1 stosuje się odpowiednio;

2) oblicza emerytowi lub renciście podlegającą wypłacie kwotę różnicy między należną a wypłaconą kwotą świadczenia, jeżeli obliczona suma kwot świadczenia należnego jest większa od sumy kwot emerytury lub renty wypłaconych za rok poprzedni;

3) oblicza kwotę nienależnie pobranego świadczenia jako różnicę między wypłaconą a należną kwotą świadczenia, jeżeli obliczona suma kwot należnego świadczenia jest mniejsza od sumy kwot emerytury lub renty wypłaconych za rok poprzedni.

2. W razie złożenia przez emeryta lub rencistę wniosku, o którym mowa w ust. 1, organ emerytalny dodatkowo:

1) porównuje kwoty wynikające z rozliczenia, o którym mowa w § 9, oraz rozliczenia, o którym mowa w ust. 1;

2) dokonuje wyboru korzystniejszego rozliczenia.

§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 3)



1)  Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej – sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. Nr 134, poz. 1436).

2)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252, Nr 121, poz. 1264 i Nr 144, poz. 1530.

3)  Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad postępowania i właściwości organów w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i uprawnionych członków ich rodzin (Dz. U. Nr 138, poz. 742, z 1996 r. Nr 139, poz. 652 oraz z 1999 r. Nr 61, poz. 671), które w zakresie rozliczenia rocznego oraz miesięcznego wypłaconych kwot emerytur lub rent inwalidzkich oraz ich zmniejszania, a także organu właściwego w tych sprawach traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, na podstawie art. 21 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 166, poz. 1609 i Nr 210, poz. 2048).