ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI 1) oraz MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 12 grudnia 2008 r. w sprawie szkoleń w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy

Na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410, z 2007 r. Nr 89, poz. 590 i Nr 166, poz. 1172 oraz z 2008 r. Nr 17, poz. 101) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa sposób i organizację przeprowadzenia szkolenia w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz aktualizację wiedzy w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy przez:

1) pracowników służb podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz Ministra Obrony Narodowej;

2) funkcjonariuszy, policjantów, strażaków;

3) żołnierzy.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) koordynatorze ratownictwa medycznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych — rozumie się przez to osobę wyznaczoną przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, na wniosek komórki organizacyjnej właściwej do spraw zdrowia, która w jego imieniu realizuje zadania w zakresie nadzoru merytorycznego oraz nadzoru w zakresie organizacji i przebiegu szkoleń z zakresu kwalifikowanej pierwszej pomocy;

2) koordynatorze ratownictwa medycznego Ministerstwa Obrony Narodowej — rozumie się przez to osobę wyznaczoną przez Ministra Obrony Narodowej na wniosek Szefa jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia, która w imieniu Ministra Obrony Narodowej realizuje zadania w zakresie nadzoru merytorycznego oraz nadzoru w zakresie organizacji i przebiegu szkoleń;

3) koordynatorze ratownictwa medycznego służby — rozumie się przez to osobę, która odpowiednio w imieniu Szefa Biura Ochrony Rządu, Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, Komendanta Głównego Policji, Komendanta Głównego Straży Granicznej realizuje zadania z zakresu kwalifikowanej pierwszej pomocy w zakresie nadzoru merytorycznego i nadzoru nad organizacją i przebiegiem szkoleń;

4) koordynatorze ratownictwa medycznego szkoły policyjnej — rozumie się przez to osobę odpowiadającą za nadzór nad sposobem i organizacją przeprowadzenia szkoleń policjantów w szkołach policyjnych;

4a) koordynatorze ratownictwa medycznego szkoły Państwowej Straży Pożarnej — rozumie się przez to osobę odpowiadającą za nadzór nad sposobem i organizacją przeprowadzenia szkoleń strażaków w szkole Państwowej Straży Pożarnej;

5) wojewódzkim koordynatorze ratownictwa medycznego służby— rozumie się przez to osobę odpowiadającą za nadzór nad sposobem i organizacją przeprowadzenia szkolenia służby z terenu województwa, z zastrzeżeniem, że w przypadku Straży Granicznej rozumie się przez to osobę odpowiadającą za nadzór nad sposobem i organizacją przeprowadzenia szkolenia służby z terenu zasięgu oddziału lub ośrodka szkolenia Straży Granicznej;

6) koordynatorze ratownictwa medycznego obwódu profilaktyczno-leczniczy, koordynatorze ratownictwa medycznego Wojskowego Centrum Kształcenia Medycznego lub koordynatorze ratownictwa medycznego jednostki szkolącej na potrzeby Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej — rozumie się przez to osobę odpowiadającą za organizację i przebieg szkolenia na terenie poszczególnych obwodów profilaktyczno-leczniczych utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej, osobę odpowiadającą za organizację i przebieg szkolenia w Centrum Szkolenia Wojskowych Służb Medycznych lub osobę odpowiadającą za organizację i przebieg szkolenia w jednostce szkolącej na potrzeby Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej;

7) planie szkoleń — rozumie się przez to harmonogram organizacji szkoleń, opracowany oddzielnie dla każdej ze służb podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz Ministra Obrony Narodowej, podlegający aktualizacji nie rzadziej niż co 3 lata, który określa: liczbę szkoleń, termin realizacji oraz nazwę podmiotu odpowiadającego za organizację szkolenia;

8) podmiocie szkolącym — rozumie się przez to ujętą w planie szkoleń, o którym mowa w pkt 7, szkołę lub ośrodek edukacyjny, dysponujący bazą i kadrą dydaktyczną w liczbie dostosowanej do liczby uczestników szkolenia, podległy odpowiednio ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej, komendantowi wojewódzkiemu Państwowej Straży Pożarnej, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej, Szefowi Biura Ochrony Rządu, ośrodek szkoleniowy nadzorowany przez Ministra Obrony Narodowej lub dla którego jest on organem założycielskim, który swoim zasięgiem obejmuje poszczególne obwody profilaktyczno-lecznicze. Wojskowe Centrum Kształcenia Medycznego, a także jednostkę szkolącą na potrzeby Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej, oraz ośrodek doskonalenia obrony cywilnej podległy wojewodzie lub inny ośrodek, który posiada zatwierdzony przez wojewodę program kursu, szkolący na podstawie porozumienia zawartego z Komendantem Głównym Państwowej Straży Pożarnej, Komendantem Głównym Policji, Komendantem Głównym Straży Granicznej, Szefem Biura Ochrony Rządu, o ile szkolenie nie może być przeprowadzone przez szkołę lub ośrodek edukacyjny podległy ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej, komendantowi wojewódzkiemu Państwowej Straży Pożarnej, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej i Szefowi Biura Ochrony Rządu lub Szefowi jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia, a także nadzorowanej przez Szefa Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej;

9) szkoleniu — rozumie się przez to szkolenie w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy, mające na celu uzyskanie wiedzy, umiejętności praktycznych i uprawnień ratownika przez osoby, o których mowa w § 1, przeprowadzone zgodnie z planem nauczania określonym w ramowym programie kursu w zakresie kwalifikacji pierwszej pomocy określonym w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 19 marca 2007 r. w sprawie kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy (Dz. U. Nr 60, poz. 408);

10) ustawie — rozumie się przez to ustawę z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym.

§ 3. 1. Zajęcia teoretyczne i praktyczne szkolenia prowadzą lekarz systemu, pielęgniarka systemu albo ratownik medyczny, posiadający aktualną wiedzę i umiejętności z zakresu objętego planem nauczania oraz co najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe w wykonywaniu medycznych czynności ratunkowych lub co najmniej pięcioletni staż służby lub pracy w służbie podległej lub nadzorowanej przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz Ministra Obrony Narodowej.

2. Zajęcia teoretyczne i praktyczne w zakresie:

1) psychologicznych aspektów wsparcia poszkodowanego prowadzi psycholog posiadający co najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe;

2) ratownictwa technicznego, chemicznego i ekologicznego prowadzi osoba posiadająca co najmniej trzyletnie doświadczenie w wykonywaniu czynności ratowniczych.

3. Szkolenie kończy się egzaminem przeprowadzanym zgodnie z § 5—7 rozporządzenia, o którym mowa w § 2 pkt 9. 

§ 4. 1. Egzamin kończący szkolenie jest przeprowadzany przez Komisję Egzaminacyjną, w której skład wchodzą:

1) przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej, którym jest:

a) koordynator ratownictwa medycznego służby albo wyznaczony przez niego wojewódzki koordynator ratownictwa medycznego służby, albo osoba przez niego wskazana, albo:

— koordynator ratownictwa medycznego szkoły policyjnej — w przypadku Policji,

— koordynator ratownictwa medycznego szkoły Państwowej Straży Pożarnej — w przypadku Państwowej Straży Pożarnej,

b) w Ministerstwie Obrony Narodowej:

— koordynator ratownictwa medycznego obwodu profilaktyczno-leczniczego,

— koordynator ratownictwa medycznego Wojskowego Centrum Kształcenia Medycznego lub

— koordynator ratownictwa medycznego jednostki szkolącej na potrzeby Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej;

2) konsultant wojewódzki w dziedzinie medycyny ratunkowej właściwy ze względu na siedzibę podmiotu szkolącego lub inny lekarz systemu, a w przypadku Ministerstwa Obrony Narodowej — konsultant wojskowej służby zdrowia lub lekarz systemu wskazany przez konsultanta krajowego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 419 i Nr 76, poz. 641, z 2010 r. Nr 107, poz. 679 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654);

3) przedstawiciel podmiotu szkolącego.

2. Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej powołuje i odwołuje kierownik podmiotu szkolącego, a pozostałych członków Komisji Egzaminacyjnej powołuje i odwołuje kierownik podmiotu szkolącego w porozumieniu z przewodniczącym Komisji Egzaminacyjnej.

3.  Miejsce i terminy egzaminu ustala kierownik podmiotu szkolącego w porozumieniu z przewodniczącym komisji egzaminacyjnej.

4. W skład komisji nie może być powołana osoba, która jest małżonkiem, wstępnym, zstępnym albo powinowatym do drugiego stopnia włącznie osoby, która składa egzamin.

§ 5. 1. Potwierdzeniem aktualizacji wiedzy przez osoby, o których mowa w § 1, jest egzamin potwierdzający posiadanie tytułu ratownika, zwany dalej „egzaminem potwierdzającym”, przeprowadzany zgodnie z § 5—7 rozporządzenia, o którym mowa w § 2 pkt 9. 

2. Egzamin potwierdzający jest przeprowadzany przez Komisję Egzaminacyjną, w której skład wchodzą:

1) przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej, którym jest osoba, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1;

2) lekarz systemu, pielęgniarka systemu lub ratownik medyczny, o których mowa w § 3 ust. 1;

3) przedstawiciel kierownika jednostki współpracującej z systemem, właściwej dla miejsca przeprowadzania egzaminu.

3. Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej powołuje i odwołuje kierownik jednostki współpracującej z systemem, właściwej dla miejsca przeprowadzania egzaminu, a pozostałych członków Komisji Egzaminacyjnej powołuje i odwołuje kierownik jednostki współpracującej z systemem, właściwej dla miejsca przeprowadzania egzaminu, w porozumieniu z przewodniczącym Komisji Egzaminacyjnej.

§ 6. 1. Koordynator ratownictwa medycznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz koordynator ratownictwa medycznego Ministerstwa Obrony Narodowej:

1) sprawuje nadzór nad organizacją i przebiegiem szkoleń w służbach;

2) opiniuje plany szkoleń, sporządzane przez koordynatorów ratownictwa medycznego służb oraz koordynatorów ratownictwa medycznego obwódów profilaktyczno-leczniczy, koordynatora ratownictwa Wojskowego Centrum Kształcenia Medycznego oraz koordynatora ratownictwa medycznego jednostki szkolącej na potrzeby Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej, przed ich zatwierdzeniem;

3) rekomenduje program szkolenia opracowany przez poszczególne służby do zatwierdzenia odpowiednio przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, Komendanta Głównego Policji, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Szefa Biura Ochrony Rządu, Szefa jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia;

4) zatwierdza — przedkładane odpowiednio przez koordynatorów ratownictwa medycznego służb oraz koordynatorów ratownictwa medycznego obwódów profilaktyczno-leczniczy, koordynatora ratownictwa medycznego Wojskowego Centrum Kształcenia Medycznego oraz koordynatora ratownictwa medycznego jednostki szkolącej na potrzeby Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej — roczne sprawozdania z realizacji szkoleń z zakresu kwalifikowanej pierwszej pomocy w służbach;

5) sporządza coroczne sprawozdania z organizacji szkoleń z zakresu kwalifikowanej pierwszej pomocy w ministerstwie i przedstawia właściwemu ministrowi;

6) dokonuje oceny jakości przeprowadzanych szkoleń w służbach;

7) sprawuje nadzór merytoryczny nad wykonywaniem zadań przez koordynatorów ratownictwa medycznego służb oraz koordynatorów ratownictwa medycznego obwódów profilaktyczno-leczniczy, koordynatora ratownictwa medycznego Wojskowego Centrum Kształcenia Medycznego oraz koordynatora ratownictwa medycznego jednostki szkolącej na potrzeby Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej;

8) odpowiada za aktualizację materiałów i pomocy szkoleniowych zgodnie z wytycznymi krajowych i międzynarodowych towarzystw naukowych działających w dziedzinie ratownictwa medycznego;

9) współpracuje z krajowymi i międzynarodowymi towarzystwami naukowymi działającymi w obszarze ratownictwa medycznego i medycyny ratunkowej.

2. Ocena jakości szkoleń, o której mowa w ust. 1 pkt 6, odbywa się w oparciu o następujące kryteria:

1) zgodność prowadzonego szkolenia z zatwierdzonym programem szkolenia i planem szkolenia;

2) spełnianie wymogów w zakresie kadry i bazy dydaktycznej;

3) wykorzystanie kadry i bazy dydaktycznej;

4) dostępność aktualnych materiałów i pomocy szkoleniowych;

5) analiza arkuszy ewaluacyjnych szkolenia.

3. W przypadku stwierdzenia niezgodności prowadzonego szkolenia z wymogami określonymi w § 3 ust. 1 i 2:

1) koordynator ratownictwa medycznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych — do Komendanta Głównego Policji, Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Szefa Biura Ochrony Rządu, za pośrednictwem koordynatora ratownictwa medycznego służby,

2) koordynator ratownictwa medycznego Ministerstwa Obrony Narodowej — do Szefa jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia lub Szefa Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej

— wnioskuje o wstrzymanie prowadzonego szkolenia przez dany podmiot szkolący.

4.  Po usunięciu niezgodności, o których mowa w ust. 3, podmiot szkolący może wystąpić — odpowiednio do Komendanta Głównego Policji, Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Szefa Biura Ochrony Rządu, Szefa jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia lub Szefa Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej — o wznowienie szkolenia.

5. Przed dokonaniem wpisu na listę podmiotów szkolących odpowiednio Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, Komendant Główny Policji, Komendant Główny Straży Granicznej, Szef Biura Ochrony Rządu, Szef jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia lub Szef Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej występuje do koordynatora ratownictwa medycznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych lub Ministerstwa Obrony Narodowej o wydanie opinii w sprawie.

6. Osoby uczestniczące w szkoleniu prowadzonym przez podmiot szkolący, w stosunku do którego wstrzymano prowadzenie szkolenia, odbywają szkolenie ponownie od początku, niezależnie od etapu, na którym szkolenie zostało wstrzymane.

§ 7. 1. Komendant Główny Policji, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, Komendant Główny Straży Granicznej oraz Szef Biura Ochrony Rządu, a w przypadku Ministerstwa Obrony Narodowej — Szef jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia, po akceptacji, odpowiednio koordynatora ratownictwa medycznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Ministerstwa Obrony Narodowej, wyznaczają koordynatorów ratownictwa medycznego służb, koordynatorów ratownictwa medycznego szkół policyjnych i koordynatorów ratownictwa medycznego szkół Państwowej Straży Pożarnej, wojewódzkich koordynatorów ratownictwa medycznego służb, koordynatorów ratownictwa medycznego obwodów profilaktyczno-leczniczych, koordynatora ratownictwa medycznego Wojskowego Centrum Kształcenia Medycznego oraz koordynatora ratownictwa medycznego jednostki szkolącej na potrzeby Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej.

2. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, Komendant Główny Policji, Komendant Główny Straży Granicznej oraz Szef Biura Ochrony Rządu zatwierdza plan szkoleń, opracowany przez koordynatora ratownictwa medycznego służby, po uzyskaniu pozytywnej opinii koordynatora ratownictwa medycznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych .

3.   Szef jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia zatwierdza plan szkoleń, opracowany przez koordynatorów ratownictwa medycznego obwódów profilaktyczno-leczniczy, koordynatora ratownictwa medycznego Wojskowego Centrum Kształcenia Medycznego oraz koordynatora ratownictwa medycznego jednostki szkolącej na potrzeby Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej, po uzyskaniu pozytywnej opinii koordynatora ratownictwa medycznego Ministerstwa Obrony Narodowej.

§ 8. 1. Koordynator ratownictwa medycznego służby:

1) nadzoruje organizację, przebieg szkoleń oraz realizację planu szkoleń w służbie;

2) przygotowuje plan szkoleń;

3) przedstawia do akceptacji Szefa Biura Ochrony Rządu lub Komendantów Głównych właściwych służb roczne sprawozdania z realizacji planu szkoleń, ze szczególnym uwzględnieniem oceny jakości szkoleń, i przesyła je do zatwierdzenia koordynatorowi ratownictwa medycznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych;

4) opracowuje program szkolenia w służbie;

5) rekomenduje członków Komisji Egzaminacyjnych;

6) przewodniczy Komisji Egzaminacyjnej;

7) dokonuje oceny jakości szkoleń prowadzonych w służbie;

8) współpracuje z koordynatorem ratownictwa medycznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w zakresie aktualizacji materiałów i pomocy szkoleniowych, a także w zakresie ewaluacji planów i programów szkolenia;

9) nadzoruje działania wojewódzkich koordynatorów ratownictwa medycznego służby oraz koordynatorów ratownictwa medycznego szkół policyjnych i koordynatorów ratownictwa medycznego szkół Państwowej Straży Pożarnej.

2. Ocena jakości, o której mowa w ust. 1 pkt 7, odbywa się w oparciu o następujące kryteria:

1) zgodność prowadzonego szkolenia z zatwierdzonym programem i planem szkolenia;

2) spełnianie wymogów w zakresie kadry i bazy dydaktycznej;

3) wykorzystanie kadry i bazy dydaktycznej;

4) dostępność aktualnych materiałów i pomocy szkoleniowych;

5) ewaluacja szkolenia.

3. Koordynator ratownictwa medycznego szkoły policyjnej i koordynator ratownictwa medycznego szkoły Państwowej Straży Pożarnej:

1) nadzoruje sposób i organizację prowadzenia oraz przebieg szkoleń w szkole policyjnej i szkole Państwowej Straży Pożarnej;

2) prowadzi rejestr zaświadczeń wydanych po ukończeniu szkolenia i uzyskaniu tytułu ratownika oraz po zdaniu egzaminu potwierdzającego;

3) przygotowuje roczny terminarz szkoleń i egzaminów oraz przedkłada go do zatwierdzenia koordynatorowi ratownictwa medycznego służby;

4) przedkłada koordynatorowi ratownictwa medycznego służby roczne sprawozdanie dotyczące realizacji szkoleń.

4. Koordynator ratownictwa medycznego obwódu profilaktyczno-leczniczy, koordynator ratownictwa medycznego Wojskowego Centrum Kształcenia Medycznego oraz koordynator ratownictwa medycznego jednostki szkolącej na potrzeby Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej:

1) nadzoruje organizację, przebieg szkoleń oraz realizację planu szkoleń, odpowiednio w podległej mu zadaniowo, w zakresie ratownictwa, wojskowej strukturze organizacyjnej;

2) dokonuje oceny jakości szkoleń w oparciu o kryteria określone w ust. 2;

3) opracowuje program szkolenia oraz przygotowuje plan szkoleń;

4) przedstawia koordynatorowi ratownictwa medycznego Ministerstwa Obrony Narodowej roczne sprawozdania — meldunki z realizacji planu szkoleń w powierzonej strukturze organizacyjnej, ze szczególnym uwzględnieniem oceny jakości szkoleń;

5) współpracuje z koordynatorem ratownictwa medycznego Ministerstwa Obrony Narodowej w zakresie aktualizacji materiałów i pomocy szkoleniowych;

6) prowadzi rejestr zaświadczeń wydanych po ukończeniu szkolenia i uzyskaniu tytułu ratownika oraz po zdaniu egzaminu potwierdzającego.

§ 9. 1. Wojewódzki koordynator ratownictwa medycznego służby:

1) nadzoruje sposób i organizację przeprowadzenia oraz przebieg szkoleń;

2) organizuje szkolenia we właściwej służbie z terenu województwa, a w przypadku Straży Granicznej — z terenu zasięgu oddziału lub ośrodka szkolenia Straży Granicznej;

3) dokonuje oceny jakości szkoleń prowadzonych na terenie województwa, a w przypadku Straży Granicznej — na terenie zasięgu oddziału lub ośrodka szkolenia Straży Granicznej;

4) przedkłada koordynatorowi ratownictwa medycznego służby roczne sprawozdania dotyczące realizacji szkoleń i oceny jakości szkoleń organizowanych przez podmioty szkolące oraz wyniki ewaluacji szkoleń;

5) bierze udział w egzaminach z rekomendacji koordynatora służby;

6) prowadzi rejestr zaświadczeń wydanych po ukończeniu szkolenia i uzyskaniu tytułu ratownika oraz po zdaniu egzaminu potwierdzającego.

2. Ocena jakości szkoleń, o których mowa w ust. 1 pkt 3, odbywa się w oparciu o następujące kryteria:

1) zgodność prowadzonego szkolenia z zatwierdzonym programem i planem szkolenia;

2) spełnianie wymogów w zakresie kadry i bazy dydaktycznej;

3) wykorzystanie kadry i bazy dydaktycznej;

4) dostępność aktualnych materiałów i pomocy szkoleniowych;

5) ewaluacja szkolenia.

3. W przypadku Biura Ochrony Rządu oraz Policji zadania wojewódzkiego koordynatora ratownictwa medycznego służby wykonuje koordynator ratownictwa medycznego służby.

4. W przypadku Biura Ochrony Rządu rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, prowadzi komórka właściwa do spraw szkolenia.

§ 10. Szkoły i podmioty szkolące funkcjonariuszy, strażaków i żołnierzy w służbie kandydackiej lub przygotowawczej zapewniają przeszkolenie w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy poprzez przeprowadzenie szkolenia we własnym zakresie, na zasadach określonych w niniejszym rozporządzeniu.

§ 10a. 1. Osobie, która złożyła egzamin z wynikiem pozytywnym, kierownik podmiotu szkolącego wydaje zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy i uzyskaniu tytułu ratownika.

2. Zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy i uzyskaniu tytułu ratownika jest ważne przez okres 3 lat od dnia jego wydania. Przed upływem tego terminu jest wymagane złożenie egzaminu potwierdzającego z wynikiem pozytywnym.

3. Wzór zaświadczenia o ukończeniu szkolenia w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy i uzyskaniu tytułu ratownika po zdaniu egzaminu końcowego stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia.

§ 10b. 1. Osobie, która złożyła egzamin potwierdzający z wynikiem pozytywnym, przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej wydaje zaświadczenie o zdaniu egzaminu potwierdzającego posiadanie tytułu ratownika.

2. Zaświadczenie o zdaniu egzaminu potwierdzającego posiadanie tytułu ratownika jest ważne przez okres 3 lat od dnia jego wydania. Przed upływem tego terminu jest wymagane złożenie ponownego egzaminu potwierdzającego z wynikiem pozytywnym.

3. Wzór zaświadczenia o zdaniu egzaminu potwierdzającego posiadanie tytułu ratownika stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia.

§ 11. 1. Osoby, które uzyskały uprawnienia ratownika przed dniem wejścia w życie ustawy, przystępują do egzaminu potwierdzającego nie później niż w okresie 5 lat od dnia wejścia w życie rozporządzenia.

2. Osoby, które przed dniem wejścia w życie rozporządzenia uzyskały zaświadczenia potwierdzające ukończenie szkolenia z zakresu wiedzy i umiejętności objętych programem szkolenia lub rozpoczęły szkolenie zgodnie z przepisami obowiązującymi w krajowym systemie ratowniczo-gaśniczym, przystępują do egzaminu potwierdzającego nie później niż w okresie 5 lat od dnia wejścia w życie rozporządzenia.

3. Osoby, które przed dniem wejścia w życie rozporządzenia rozpoczęły szkolenia z zakresu wiedzy i umiejętności objętych programem szkolenia, składają egzamin według przepisów niniejszego rozporządzenia.

§ 12. Podmioty szkolące z zakresu kwalifikowanej pierwszej pomocy są obowiązane dostosować warunki swojej działalności do warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu w terminie do dnia 31 grudnia 2009 r.

§ 13. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.

1) Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej — sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. Nr 216, poz. 1604).