ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPORTU I TURYSTYKI 1) z dnia 2 października 2012 r. w sprawie określenia rodzajów wyróżnień i wysokości nagród pieniężnych za wybitne osiągnięcia sportowe

Na podstawie art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa rodzaje wyróżnień i wysokość nagród pieniężnych za wybitne osiągnięcia sportowe oraz szczegółowy tryb i warunki ich przyznawania.

§ 2. 1. Wyróżnieniami za wybitne osiągnięcia sportowe, zwanymi dalej „wyróżnieniami”, są:

1) dyplomy;

2) puchary;

3) plakietki.

2. Wyróżnienia mogą być przyznane w kategorii seniorów, młodzieżowców i juniorów.

3. Wyróżnienia mogą być przyznane za zajęcie pierwszego, drugiego lub trzeciego miejsca na igrzyskach olimpijskich, igrzyskach paraolimpijskich, igrzyskach głuchych, mistrzostwach świata lub mistrzostwach Europy.

4. Wyróżnienia za ustanowienie rekordu świata lub Europy w konkurencjach sportowych objętych programem igrzysk olimpijskich, igrzysk paraolimpijskich lub igrzysk głuchych mogą być przyznane, jeżeli wyniki te zostały zatwierdzone przez odpowiednie międzynarodowe organizacje sportowe.

§ 3. 1. Nagrody pieniężne za wybitne osiągnięcia sportowe, zwane dalej „nagrodami”, mogą być przyznane za wybitne osiągnięcia sportowe w międzynarodowym współzawodnictwie sportowym.

2. Nagrody mogą być przyznane osobom startującym wyłącznie w kategorii wiekowej senior.

§ 4. 1. Nagroda może być przyznana za zajęcie pierwszego, drugiego lub trzeciego miejsca na igrzyskach olimpijskich, igrzyskach paraolimpijskich, igrzyskach głuchych, mistrzostwach świata, mistrzostwach Europy, uniwersjadzie letniej lub zimowej lub akademickich mistrzostwach świata, jeżeli w zawodach brało udział co najmniej 8 państw w danej konkurencji, przy czym w konkurencjach indywidualnych brało udział co najmniej 12 osób, a w konkurencjach zespołowych co najmniej 8 drużyn, osad lub załóg.

2. Nagroda może być przyznana także, jeżeli regulamin zawodów przewiduje udział mniejszej liczby osób, drużyn, osad lub załóg w danej konkurencji, przy minimum startujących 5 osób, 5 drużyn, osad lub załóg w danej konkurencji.

§ 5. Nagrody za ustanowienie rekordu świata w konkurencjach sportowych objętych programem igrzysk olimpijskich igrzysk paraolimpijskich lub igrzysk głuchych mogą być przyznane, jeżeli wyniki te zostały zatwierdzone przez międzynarodowe federacje sportowe właściwe dla danego sportu.

§ 6. Wniosek o przyznanie nagrody lub wyróżnienia polski związek sportowy składa ministrowi właściwemu do spraw kultury fizycznej:

1) w przypadku gdy warunki do przyznania nagrody lub wyróżnienia zostały spełnione do dnia 15 listopada danego roku — do dnia 30 listopada tego roku;

2) w przypadku gdy warunki do przyznania nagrody lub wyróżnienia zostały spełnione po dniu 15 listopada danego roku — do dnia 31 stycznia roku następnego.

§ 7. 1. W konkurencjach sportowych objętych programem igrzysk olimpijskich, igrzysk paraolimpijskich lub igrzysk głuchych nagroda może być przyznana w wysokości:

1) za zajęcie w igrzyskach olimpijskich, igrzyskach paraolimpijskich lub igrzyskach głuchych:

a) pierwszego miejsca — do 14-krotności podstawy ustalenia wysokości nagrody, o której mowa w art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, zwanej dalej „podstawą”,

b) drugiego miejsca — do 10-krotności podstawy,

c) trzeciego miejsca — do 8-krotności podstawy;

2) za zajęcie w mistrzostwach świata:

a) pierwszego miejsca — do 12-krotności podstawy,

b) drugiego miejsca — do 9-krotności podstawy,

c) trzeciego miejsca — do 7-krotności podstawy;

3) za zajęcie w mistrzostwach Europy:

a) pierwszego miejsca — do 9-krotności podstawy,

b) drugiego miejsca — do 5-krotności podstawy,

c) trzeciego miejsca — do 3-krotności podstawy;

4) za ustanowienie rekordu świata do 12-krotności podstawy.

2. W konkurencjach sportowych niewymienionych w ust. 1 nagroda może być przyznana do wysokości:

1) za zajęcie w mistrzostwach świata:

a) pierwszego miejsca — do 6-krotności podstawy,

b) drugiego miejsca — do 4-krotności podstawy,

c) trzeciego miejsca — do 3-krotności podstawy;

2) za zajęcie w mistrzostwach Europy:

a) pierwszego miejsca — do 4-krotności podstawy,

b) drugiego miejsca — do 3-krotności podstawy,

c) trzeciego miejsca — do 2-krotności podstawy.

§ 8. W sportach i konkurencjach sportowych objętych programem uniwersjad letnich lub zimowych nagroda może być przyznana w wysokości:

1) za zajęcie pierwszego miejsca — do 6-krotności podstawy;

2) za zajęcie drugiego miejsca — do 4-krotności podstawy;

3) za zajęcie trzeciego miejsca — do 3-krotności podstawy.

§ 9. W sportach i konkurencjach sportowych objętych programem akademickich mistrzostw świata nagroda może być przyznana w wysokości:

1) za zajęcie pierwszego miejsca — do 3-krotności podstawy;

2) za zajęcie drugiego miejsca — do 2-krotności podstawy;

3) za zajęcie trzeciego miejsca — do podstawy.

§ 10. Osobie, która uzyskała inne niż określone w § 7-9 wybitne osiągnięcie sportowe o szczególnym charakterze, może być przyznana nagroda do wysokości 4-krotności podstawy.

§ 11. 1. W przypadku wybitnych osiągnięć sportowych, o których mowa w § 7 ust. 2 i § 8-10, danej osobie może być przyznana nagroda nie więcej niż raz w roku.

2. W przypadku uzyskania w czasie tych samych zawodów dwóch lub więcej osiągnięć sportowych, o których mowa w § 7-9, przyznaje się jedną nagrodę, której wysokość nie może przekroczyć 75% sumy nagród za poszczególne osiągnięcia.

§ 12. Zawodnikom zespołowych gier sportowych przyznaje się nagrodę zbiorową dla zespołu w wysokości do 85% nagrody ustalonej zgodnie z § 7-9, pomnożonej przez liczbę osób w drużynie określoną przepisami międzynarodowymi, z tym że nagroda dla jednej osoby nie może przekroczyć wysokości nagrody określonej w § 7-9. Przepisy § 11 stosuje się odpowiednio.

§ 13. 1. Wypłata nagrody:

1) na podstawie wniosku określonego w § 6 pkt 1 — następuje do końca roku kalendarzowego, w którym spełnione zostały warunki do jej przyznania;

2) na podstawie wniosku określonego w § 6 pkt 2 — następuje do dnia 31 marca roku następnego.

2. Nagroda wypłacana jest bezpośrednio na rachunek bankowy wskazany przez osobę, której nagroda została przyznana.

§ 14. 1. Do nagród przyznawanych za osiągnięcia sportowe uzyskane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.

2. Za osiągnięcia sportowe uzyskane w igrzyskach paraolimpijskich w Londynie w 2012 r. może być przyznana nagroda w wysokości:

1) za zajęcie pierwszego miejsca — do 14-krotności podstawy;

2) za zajęcie drugiego miejsca — do 11-krotności podstawy;

3) za zajęcie trzeciego miejsca — do 8-krotności podstawy;

4) za ustanowienie rekordu świata — do 14-krotności podstawy;

5) za ustanowienie rekordu Europy — do 11-krotności podstawy.

3. W przypadku osiągnięcia przez zawodnika w igrzyskach paraolimpijskich w Londynie w 2012 r. dwóch lub więcej wysokich wyników sportowych, o których mowa w ust. 2, przyznaje się jedną nagrodę, której wysokość nie może przekroczyć 75% sumy nagród za poszczególne osiągnięcia.

4. W przypadku osiągnięcia przez zawodników sportów zespołowych i konkurencji sportowych zespołowych w igrzyskach paraolimpijskich w Londynie w 2012 r. wysokich wyników sportowych, o których mowa w ust. 2, przyznaje się nagrodę zbiorową dla zespołu w wysokości do 75% nagrody indywidualnej, pomnożonej przez liczbę zawodników drużyny określoną przepisami międzynarodowymi, z tym że nagroda dla jednego zawodnika nie może przekroczyć wysokości nagród określonych w ust. 2 pkt 1–3.

§ 15. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 października 2012 r. 3)


1) Minister Sportu i Turystyki kieruje działem administracji rządowej — kultura fizyczna, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Sportu i Turystyki (Dz. U. Nr 248, poz. 1489).

2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone wDz. U. z 2010 r. Nr 151, poz. 1014, z 2011 r. Nr 171, poz. 1016, Nr 185, poz. 1092 i Nr 208, poz. 1240 i 1241 oraz z 2012 r. poz. 490.

3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sportu z dnia 27 lutego 2006 r. w sprawie przyznawania nagród i wyróżnień zawodnikom nieposiadającym licencji zawodnika (Dz. U. Nr 37, poz. 258 oraz z 2008 r. Nr 221, poz. 1445) oraz rozporządzeniem Ministra Sportu z dnia 22 września 2006 r. w sprawie wyróżnień i nagród dla zawodników (Dz. U. Nr 181, poz. 1332), które tracą moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 91 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 i Nr 151, poz. 1014, z 2011 r. Nr 171, poz. 1016, Nr 185, poz. 1092 i Nr 208, poz. 1240 i 1241 oraz z 2012 r. poz. 490).