ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI 1) z dnia 7 września 2012 r. w sprawie wprowadzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ziemniaków pochodzących z Arabskiej Republiki Egiptu 2)

Na podstawie art. 8 ust. 5, art. 20 ust. 1 pkt 4 i art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin (Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 849, z późn. zm. 3) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) wymagania specjalne, jakie powinny spełniać bulwy roślin gatunku Solarium tuberosum L. pochodzące z Arabskiej Republiki Egiptu, inne niż bulwy roślin gatunku Solarium tuberosum L. przeznaczone do sadzenia, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie zapobiegania wprowadzaniu i rozprzestrzenianiu się organizmów kwarantannowych (Dz. U. Nr 46, poz. 272, z późn. zm. 4) ) w załączniku nr 3 w części A w pkt 10, zwane dalej „ziemniakami”, wprowadzane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz informacje, które powinny być zawarte w świadectwie fitosanitarnym;

2) szczegółowy sposób przeprowadzania granicznej kontroli fitosanitarnej ziemniaków, o których mowa w pkt 1;

3) nakazy stosowane w stosunku do ziemniaków, o których mowa w pkt 1, w związku ze szczególnym zagrożeniem roślin przez bakterię Ralstonia solanacearum.

§ 2. Dopuszcza się wprowadzanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ziemniaków pochodzących z Arabskiej Republiki Egiptu, jeżeli:

1) pochodzą one z obszarów uznanych za wolne od bakterii Ralstonia solanacearum, zgodnie z Międzynarodowym Standardem w zakresie Środków Fitosanitarnych 5) ; obszary te obejmują grupę pól wspólnie nawadnianych, zwaną dalej „Jednostką”, albo jednostkę administracyjną obejmującą grupę jednostek, zwaną dalej „strefą”, i są oznaczone indywidualnym numerem kodu, nadawanym przez urzędową służbę ochrony roślin Arabskiej Republiki Egiptu;

2) są wolne od organizmów kwarantannowych, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie zapobiegania wprowadzaniu i rozprzestrzenianiu się organizmów kwarantannowych w załącznikach nr 1 i 2, oraz, oprócz wymagań określonych w załączniku nr 4 do tego rozporządzenia, spełniają następujące wymagania:

a) partie przygotowywano w taki sposób, aby zawierały wyłącznie ziemniaki pochodzące z jednej jednostki albo strefy,

b) podmiot wyprowadzający ziemniaki z terytorium Arabskiej Republiki Egiptu został zarejestrowany przez urzędową służbę ochrony roślin Arabskiej Republiki Egiptu,

c) na przesyłce ziemniaków umieszczono nazwę lub znak handlowy podmiotu wyprowadzającego ziemniaki z terytorium Arabskiej Republiki Egiptu,

d) na każdym opakowaniu jednostkowym ziemniaków umieszczono, pod nadzorem urzędowej służby ochrony roślin Arabskiej Republiki Egiptu, w sposób wyraźny i trwały, indywidualny numer kodu jednostki albo strefy, z której ziemniaki te pochodzą, nadawany przez tę służbę, oraz numer partii,

e) w świadectwie fitosanitarnym, w które są zaopatrzone ziemniaki, zamieszczono w pozycjach:

— „cechy towaru” — numer partii,

— „deklaracja dodatkowa” — nadawany przez urzędową służbę ochrony roślin Arabskiej Republiki Egiptu indywidualny numer kodu jednostki albo strefy, z której ziemniaki te pochodzą.

§ 3. 1. W ramach obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, podmiot wprowadzający ziemniaki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej powiadamia wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa, zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”, właściwego dla punktu wwozu, o planowanym terminie ich wprowadzenia oraz o ilości wprowadzanych ziemniaków i liczbie wprowadzanych partii.

2. Wojewódzki inspektor, przeprowadzając graniczną kontrolę fitosanitarną, sprawdza, czy:

1) podmiot wyprowadzający ziemniaki z terytorium Arabskiej Republiki Egiptu został zarejestrowany przez urzędową służbę ochrony roślin Arabskiej Republiki Egiptu;

2) na przesyłce ziemniaków umieszczono nazwę lub znak handlowy podmiotu, o którym mowa w pkt 1.

§ 4. 1. W punkcie wwozu, w czasie kontroli zdrowotności, jest przeprowadzana ocena makroskopowa przekrojonych ziemniaków, do której pobiera się co najmniej 200 sztuk ziemniaków z każdej partii o wadze do 25 ton, a jeżeli waga partii przekracza 25 ton, to z każdych następnych 25 ton pobiera się co najmniej 200 sztuk ziemniaków.

2. Jeżeli w czasie przeprowadzania oceny makroskopowej, o której mowa w ust. 1, w pobranej z partii próbie zostaną zauważone objawy wskazujące na porażenie ziemniaków przez bakterię Ralstonia solanacearum lub wskazujące na prawdopodobieństwo porażenia przez tę bakterię:

1) przeprowadza się badanie laboratoryjne zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzeniania się bakterii Ralstonia solanacearum (Dz. U. Nr 65, poz. 436), w celu potwierdzenia lub wykluczenia porażenia tych ziemniaków przez bakterię Ralstonia solanacearum;

2) pozostałe partie tej przesyłki oraz partie pochodzące z tej samej jednostki lub strefy pozostają pod nadzorem wojewódzkiego inspektora do czasu potwierdzenia lub wykluczenia porażenia tych ziemniaków przez bakterię Ralstonia solanacearum.

§ 5. Niezależnie od badania laboratoryjnego, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, badaniu laboratoryjnemu na obecność form latentnych bakterii Ralstonia solanacearum poddaje się co najmniej jedną partię pochodzącą z każdej jednostki i strefy, z której pobiera się 200 sztuk ziemniaków.

§ 6. Jeżeli w wyniku badania laboratoryjnego, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, zostanie potwierdzone, że ziemniaki pobrane do badań są porażone przez bakterię Ralstonia solanacearum, wojewódzki inspektor właściwy dla punktu wwozu postępuje z partią, z której zostały pobrane ziemniaki, w sposób określony w art. 27 ust. 4 pkt 1 albo pkt 2 lit. b, albo lit. d ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, a w stosunku do pozostałych partii tej przesyłki, pochodzących z tej samej jednostki albo strefy, podejmuje działania określone w § 5.

§ 7. Jeżeli w wyniku badania laboratoryjnego na obecność form latentnych bakterii Ralstonia solanacearum, o którym mowa w § 5, zostanie potwierdzone, że ziemniaki pobrane do badań są porażone przez bakterię Ralstonia solanacearum, wojewódzki inspektor właściwy dla punktu wwozu postępuje z partią, z której zostały pobrane ziemniaki, w sposób określony w art. 27 ust. 4 pkt 1 albo pkt 2 lit. b, albo lit. d ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin.

§ 8. 1. Po wprowadzeniu ziemniaków na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podmiot zajmujący się ich obrotem niezwłocznie unieszkodliwia resztki powstałe w czasie sortowania, pakowania lub przetwarzania tych ziemniaków, w sposób gwarantujący wyeliminowanie ryzyka rozprzestrzeniania się bakterii Ralstonia solanacearum, pod nadzorem wojewódzkiego inspektora właściwego dla miejsca unieszkodliwiania, w terminie i w sposób, który został z nim uzgodniony.

2. Sposób unieszkodliwiania resztek, o których mowa w ust. 1, obejmuje:

1) w przypadku resztek stałych:

a) umieszczenie na składowisku odpadów, jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi, że nie istnieje ryzyko rozprzestrzeniania się bakterii Ralstonia solanacearum, w szczególności przeniknięcia jej do obszarów rolniczych lub źródeł wody, która może zostać użyta do nawadniania obszarów rolniczych, przy czym resztki powinny zostać dostarczone na składowisko odpadów w sposób wykluczający ryzyko ich rozniesienia się, lub

b) spalenie, lub

c) zużycie lub unieszkodliwienie w sposób inny niż określony w lit. a i b, jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi, że nie istnieje ryzyko rozprzestrzeniania się bakterii Ralstonia solanacearum;

2) w przypadku resztek płynnych:

a) poddanie filtrowaniu lub procesowi osiadania w celu usunięcia resztek stałych, a następnie podgrzanie co najmniej przez 30 minut do temperatury wynoszącej nie mniej niż 60°C, lub

b) unieszkodliwienie w sposób inny niż wymieniony w lit. a, jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi, że nie istnieje ryzyko rozprzestrzeniania się bakterii Ralstonia solanacearum, w szczególności przeniknięcia jej do obszarów rolniczych lub źródeł wody, która może zostać użyta do nawadniania obszarów rolniczych.

§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


1)  Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 248, poz. 1486).

2)  Przepisy rozporządzenia wdrażają decyzję wykonawczą Komisji 2011/787/UE z dnia 29 listopada 2011 r. upoważniającą państwa członkowskie do tymczasowego podejmowania środków nadzwyczajnych przeciwko rozprzestrzenianiu się Ralstonia solanacearum (Smith) Yabuuchi et al. w odniesieniu do Egiptu (Dz. Urz. UEL 319 z 02.12.2011, str. 112).

3)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 20, poz. 106, Nr 31, poz. 206 i Nr 98, poz. 817, z 2010 r. Nr 47, poz. 278 oraz z 2011 r. Nr 54, poz. 278, Nr 63, poz. 322, Nr 106, poz. 622 i Nr 171, poz. 1016.

4) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 221, poz. 1443 oraz z 2009 r. Nr 54, poz. 445, Nr 134, poz. 1106 i Nr 214, poz. 1660.

5) Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych — International Standards for Phytosanitary Measures, Part 4 — Pest Surveillance, Requirements for the establishment of Pest Free Areas, Publication No 4, FAO, Rome, wydany na podstawie artykułu X Mędzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2007 r. Nr 73, poz. 485).