ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI 1) z dnia 30 lipca 2009 r. w sprawie rzeczoznawców wyznaczonych przez powiatowego lekarza weterynarii do przeprowadzenia szacowania

Na podstawie art. 49 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) tryb powoływania i odwoływania rzeczoznawców;

2) wymagania w zakresie kwalifikacji lub przygotowania zawodowego rzeczoznawców;

3) sposób ustalania wysokości wynagrodzenia przysługującego rzeczoznawcom i jego wypłaty;

4) szczegółowy tryb i sposób szacowania zwierząt oraz zniszczonych z nakazu organu Inspekcji Weterynaryjnej produktów pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego, jaj wylęgowych i pasz, zwanych dalej „produktami”, oraz sprzętu, w tym sposób dokumentowania przeprowadzonych czynności.

§ 2. 1. Rzeczoznawcę wójt (burmistrz, prezydent miasta) powołuje spośród osób, które:

1) posiadają wykształcenie rolnicze wyższe lub średnie lub

2) ukończyły studia podyplomowe w zakresie związanym z rolnictwem, lub

3) posiadają co najmniej wykształcenie średnie inne niż rolnicze i co najmniej 3-letni staż pracy w gospodarstwie rolnym, lub

4) ukończyły co najmniej zasadniczą szkołę zawodową lub dotychczasową szkołę zasadniczą kształcące w zawodach rolniczych i posiadają co najmniej 3-letni staż pracy w gospodarstwie rolnym, lub

5) ukończyły zasadniczą szkołę zawodową lub dotychczasową szkołę zasadniczą kształcące w zawodach innych niż rolnicze i posiadają co najmniej 5-letni staż pracy w gospodarstwie rolnym,

6) mają miejsce zamieszkania na terenie gminy objętej właściwością miejscową wójta (burmistrza, prezydenta miasta)

— i które złożyły wniosek o powołanie na rzeczoznawcę.

2. W przypadku szacowania w gospodarstwach rolnych, w których jest prowadzona produkcja metodami ekologicznymi, rzeczoznawca powinien dodatkowo posiadać wiedzę praktyczną w zakresie prowadzenia gospodarstwa rolnego, w którym jest prowadzona taka produkcja.

3. Z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, mogą wystąpić również:

1) sołtys lub

2) izba rolnicza, lub

3) związek zawodowy rolników, lub

4) organizacja społeczno-zawodowa rolników, lub

5) izba gospodarcza o zasięgu krajowym, utworzona przez grupy producentów rolnych i ich związki oraz przedsiębiorców wykonujących działalność przetwórczą lub handlową w zakresie produktów lub grupy produktów, o których mowa w przepisach o grupach producentów rolnych i ich związkach, lub

6) grupa producentów rolnych i ich związek w rozumieniu przepisów o grupach producentów rolnych i ich związkach.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:

1) imię i nazwisko;

2) adres zamieszkania;

3) adres do korespondencji;

4) informacje o wykształceniu.

5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

1) kopie dokumentów potwierdzających wykształcenie kandydata na rzeczoznawcę;

2) oświadczenie kandydata na rzeczoznawcę o posiadanym stażu pracy w gospodarstwie rolnym —jeżeli jest wymagany;

3) oświadczenie kandydata na rzeczoznawcę o posiadanym doświadczeniu w prowadzeniu gospodarstwa rolnego, w którym jest prowadzona produkcja metodami ekologicznymi — jeżeli jest wymagane.

§ 3. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) pisemnie powiadamia powiatowego lekarza weterynarii o powołaniu rzeczoznawców, którzy mają miejsce zamieszkania na terenie gminy objętej właściwością miejscową wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

§ 4. 1. Rzeczoznawcy przysługuje wynagrodzenie za godzinę szacowania w wysokości 1/120 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za rok poprzedni ogłaszanego w drodze obwieszczenia przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

2. Wynagrodzenie określone w ust. 1 wypłaca powiatowy lekarz weterynarii ze środków przeznaczonych corocznie w ustawie budżetowej na zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt.

3. Wypłaty wynagrodzenia dokonuje się w formie bezgotówkowej, na rachunek bankowy wskazany przez rzeczoznawcę, albo w formie gotówkowej — w kasie powiatowego inspektoratu weterynarii.

§ 5. 1. Powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie po wyznaczeniu rzeczoznawcy z prowadzonej przez siebie listy rzeczoznawców, którzy mają miejsce zamieszkania na terenie objętym właściwością miejscową tego lekarza, powiadamia go o miejscu i terminie przeprowadzenia szacowania.

2. Wyznaczając miejsce i termin przeprowadzenia szacowania, bierze się pod uwagę wymagania dotyczące szacowania określone w § 6 ust. 1, § 7 ust. 1 oraz § 8 ust. 1.

3. Rzeczoznawca przed każdym przystąpieniem do szacowania składa powiatowemu lekarzowi weterynarii, w formie pisemnej, oświadczenie, że nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 24 Kodeksu postępowania administracyjnego.

§ 6. 1. Szacowanie zwierząt powinno nastąpić przed zabiciem lub poddaniem ubojowi zwierzęcia z nakazu organu Inspekcji Weterynaryjnej, a w przypadku zwierzęcia padłego w wyniku zastosowania zabiegów nakazanych przez ten organ — niezwłocznie po jego padnięciu.

2. Wartość rynkową zwierzęcia podlegającego szacowaniu ustala się, uwzględniając:

1) w przypadku zwierząt rzeźnych — gatunek, masę, kondycję i wiek zwierzęcia;

2) w przypadku zwierząt wpisanych do ksiąg lub rejestrów hodowlanych — gatunek, masę, kondycję, wartość hodowlaną lub użytkową oraz wiek zwierzęcia;

3) w przypadku ryb — gatunek, ilość, masę oraz wartość hodowlaną lub użytkową;

4) dokumentację hodowlaną oraz dokumenty poświadczające cenę zakupu zwierzęcia, jeżeli dokumenty te były wystawione i możliwe jest ich uzyskanie dla celów szacowania;

5) aktualną cenę rynkową zwierzęcia w dniu szacowania oraz informacje określone w przepisach w sprawie zbierania danych rynkowych.

§ 7. 1. Szacowanie produktów powinno nastąpić przed ich zniszczeniem z nakazu organu Inspekcji Weterynaryjnej.

2. Wartość rynkową produktów podlegających szacowaniu ustala się, uwzględniając ich:

1) ilość;

2) jakość;

3) rasę i typ użytkowy — w przypadku jaj wylęgowych pozyskanych od kur, kaczek, gęsi, indyków, perlic, przepiórek, kuropatw, bażantów lub strusi (Struthio camelus);

4) aktualną cenę rynkową w dniu szacowania oraz informacje określone w przepisach w sprawie zbierania danych rynkowych.

§ 8. 1. Szacowanie sprzętu powinno nastąpić przed jego zniszczeniem z nakazu organu Inspekcji Weterynaryjnej.

2. Wartość rynkową sprzętu podlegającego szacowaniu ustala się, uwzględniając jego:

1) stopień zużycia lub stopień amortyzacji;

2) jakość;

3) aktualną cenę rynkową w dniu szacowania albo aktualną cenę rynkową sprzętu o podobnych parametrach i jakości.

§ 9. 1. W przypadku nienależytego wykonywania szacowania przez rzeczoznawcę, powiatowy lekarz weterynarii może wyznaczyć innego rzeczoznawcę.

2. Za czynności szacowania przeprowadzone w sposób nienależyty rzeczoznawcy nie przysługuje wynagrodzenie.

§ 10. 1. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) odwołuje rzeczoznawcę:

1) na wniosek powiatowego lekarza weterynarii, jeżeli rzeczoznawca:

a) przestał spełniać warunek, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 6,

b) przeprowadza szacowanie w sposób niezgodny z § 6—8;

2) na wniosek rzeczoznawcy.

2.  Do powiadamiania o odwołaniu rzeczoznawców stosuje się odpowiednio przepis § 3.

3.  Powiatowy lekarz weterynarii skreśla rzeczoznawcę z prowadzonej przez siebie listy rzeczoznawców niezwłocznie po otrzymaniu pisemnego powiadomienia o jego odwołaniu.

§ 11. 1. Z szacowania powiatowy lekarz weterynarii sporządza protokół szacowania, zawierający:

1) imiona i nazwiska osób przeprowadzających szacowanie;

2) miejsce i datę oraz czas rozpoczęcia i zakończenia szacowania;

3) opis zwierzęcia, produktów lub sprzętu, podlegających szacowaniu;

4) wyszczególnienie kwot szacowania ustalonych przez poszczególnych rzeczoznawców i powiatowego lekarza weterynarii;

5) podpisy osób biorących udział w szacowaniu.

2. Wzór protokołu szacowania zwierząt jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

3.  Wzór protokołu szacowania produktów lub sprzętu jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

§ 12. 1. Rzeczoznawcy umieszczeni na liście rzeczoznawców prowadzonej przez powiatowego lekarza weterynarii na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują prawo do wykonywania czynności szacowania do czasu wpisania ich na listę rzeczoznawców prowadzoną przez powiatowego lekarza weterynarii na podstawie niniejszego rozporządzenia.

2. Powiatowy lekarz weterynarii składa, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia, do wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce zamieszkania rzeczoznawcy, o którym mowa w ust. 1, wniosek o powołanie na rzeczoznawcę.

3. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) powołuje rzeczoznawcę w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2. Przepis § 3 stosuje się odpowiednio.

4. Powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie po otrzymaniu pisemnego powiadomienia o powołaniu rzeczoznawcy wpisuje go na prowadzoną przez siebie listę rzeczoznawców.

§ 13. Traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 27 kwietnia 2007 r. w sprawie trybu powoływania i odwoływania rzeczoznawców, ich kwalifikacji i wysokości przysługującego im wynagrodzenia oraz dokonywania przez nich szacowania (Dz. U. Nr 89, poz. 591).

§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Załączniki do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 lipca 2009 r. (poz. 1161)

1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 216, poz. 1599).