WYMAGANIA WETERYNARYJNE DLA STAD LUB GOSPODARSTW
1. Buhaje wykorzystywane w punkcie kopulacyjnym powinny pochodzić ze stad:
1) których nie dotyczą nakazy i zakazy wydane na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt;
2) urzędowo wolnych od gruźlicy i enzootycznej białaczki bydła;
3) wolnych od brucelozy lub stad, w których nie występowały kliniczne objawy brucelozy, a aktualne badania dały wynik ujemny, z zastrzeżeniem, że w przypadku zwierząt pochodzących z takich stad, materiał od nich powinien być poddany próbie wiązania dopełniacza (OWD) przy mianie niższym niż 20 jednostek EWG na mililitr (20 jednostek ICFT).
2. Knury wykorzystywane w punkcie kopulacyjnym powinny pochodzić ze stad lub gospodarstw:
1) których nie dotyczą nakazy i zakazy wydane na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt dotyczących: afrykańskiego i klasycznego pomoru świń, choroby pęcherzykowej świń, enterowirusowego zapalenia mózgu i rdzenia u świń (dawniej choroby cieszyńskiej i talfańskiej) oraz pryszczycy;
2) wolnych od klasycznego pomoru świń, brucelozy i pryszczycy;
3) w których żadne zwierzę nie było szczepione przeciwko pryszczycy;
4) w których nie stwierdzono w okresie 12 miesięcy przed wstawieniem zwierząt do punktu kopulacyjnego żadnych klinicznych, wirusologicznych lub serologicznych dowodów występowania choroby Aujeszkyego.
3. Tryki i kozły wykorzystywane w punkcie kopulacyjnym powinny pochodzić ze stad lub gospodarstw:
1) których nie dotyczą nakazy i zakazy wydane na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, w związku ze stwierdzeniem jednej z następujących chorób i zakazy te nie obowiązywały, licząc od dnia uboju ostatniego zwierzęcia podejrzanego i dezynfekcji obiektów gospodarczych:
a) w przypadku brucelozy – przez ostatnie 42 dni,
b) w przypadku wścieklizny – przez ostatnie 30 dni,
c) w przypadku wąglika – przez ostatnie 15 dni;
2) które nie miały kontaktu ze zwierzętami pochodzącymi z gospodarstw znajdujących się w strefie nakazów lub zakazów wydanych na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt w związku z wystąpieniem chorób zakaźnych zwierząt;
3) w których w okresie 6 miesięcy poprzedzających wstawienie zwierząt do punktu kopulacyjnego nie stwierdzono klinicznych przypadków brucelozy kóz i owiec (B. melitensis);
4) w których w okresie 3 lat poprzedzających wstawienie zwierząt do punktu kopulacyjnego nie stwierdzono klinicznych przypadków gruczolakowatości płuc u owiec, choroby maedi-visna lub wirusowego zapalenia stawów i mózgu kóz;
5) w których w okresie 12 miesięcy poprzedzających wstawienie zwierząt do punktu kopulacyjnego nie stwierdzono klinicznych przypadków paratuberkulozy lub zapalenia gruczołów chłonnych, zakaźnego zapalenia najądrzy na tle brucelozy owiec (B. ovis);
6) w których w okresie 6 miesięcy poprzedzających wstawienie zwierząt do punktu kopulacyjnego nie stwierdzono klinicznych przypadków zakaźnej bezmleczności owiec (M. agalactiae) lub zakaźnej bezmleczności kóz (M. agalactiae, M. capricolum, M. mycoides z grupy dużej kolonii), enzootycznego ronienia owiec (Chlamydia psittaci);
7) w których w okresie 2 lat poprzedzających wstawienie zwierząt do punktu kopulacyjnego nie stwierdzono klinicznych przypadków trzęsawki owiec (skrapie);
8) w których w okresie 30 dni poprzedzających wstawienie zwierząt do punktu kopulacyjnego nie stwierdzono przypadków wścieklizny;
9) w których w okresie 15 dni poprzedzających wstawienie zwierząt do punktu kopulacyjnego nie stwierdzono przypadków wąglika.
4. Ogiery wykorzystywane w punkcie kopulacyjnym powinny pochodzić ze stad lub gospodarstw:
1) których nie dotyczą nakazy i zakazy wydane na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt;
2) w których nie stwierdzono:
a) w okresie 6 miesięcy przed wstawieniem zwierząt do punktu kopulacyjnego przypadków:
– zarazy stadniczej,
– nosacizny,
– niedokrwistości zakaźnej koni,
– wirusowego zapalenia tętnic koni,
– pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej,
– wirusowego zapalenia mózgu i rdzenia koni,
b) w okresie 2 miesięcy przed wstawieniem do punktu kopulacyjnego przypadków zakaźnego zapalenia macicy u klaczy,
c) w okresie 2 lat przed wstawieniem zwierząt do punktu kopulacyjnego przypadków afrykańskiego pomoru koni.