ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ 1) z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie udzielania pomocy cudzoziemcom, którzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą

Na podstawie art. 95 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008 r. Nr 115, poz. 728, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) obowiązki powiatowego centrum pomocy rodzinie, zwanego dalej „centrum pomocy”, związane z przygotowaniem indywidualnego programu integracji, zwanego dalej „programem”;

2) wysokość świadczeń pieniężnych dla cudzoziemców posiadających status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą, zwanych dalej „świadczeniami”, i termin ich wypłaty;

3) rodzaje dokumentów i oświadczeń potwierdzających konieczność zmiany przez cudzoziemców miejsca zamieszkania w okresie trwania programu;

4) metody i sposoby monitorowania postępów cudzoziemców w ich integracji.

§ 2. 1. Cudzoziemcowi udziela się pomocy mającej na celu wspieranie procesu integracji na podstawie oceny jego sytuacji życiowej oraz sytuacji jego rodziny.

2. Cudzoziemiec po dokonaniu wyboru przewidywanego miejsca stałego pobytu zgłasza potrzebę otrzymania wsparcia do właściwego, ze względu na miejsce stałego pobytu, centrum pomocy.

3. Centrum pomocy, przed opracowaniem programu, informuje cudzoziemca o warunkach udzielania pomocy.

4. Centrum pomocy ustala wykaz instytucji, których udział jest niezbędny w procesie realizacji programu, oraz zakres ich działania.

§ 3. 1. Łączna wysokość świadczeń na utrzymanie i pokrycie wydatków związanych z nauką języka polskiego przysługujących cudzoziemcowi wynosi:

1) w okresie pierwszych 6 miesięcy:

a) dla osoby samotnie gospodarującej — do 1 260 zł miesięcznie.

b) w rodzinie 2-osobowej — do 70 % kwoty, o której mowa w lit. a, na osobę,

c) w rodzinie 3-osobowej — do 60 % kwoty, o której mowa w lit. a, na osobę,

d) w rodzinie liczącej 4 osoby i więcej — do 50 % kwoty, o której mowa w lit. a, na osobę;

2) w okresie od 7 do 12 miesiąca:

a) dla osoby samotnie gospodarującej — do 90 % kwoty, o której mowa w pkt 1 lit. a,

b) w rodzinie 2-osobowej — do 90 % kwoty, o której mowa w pkt 1 lit. b, na osobę,

c) w rodzinie 3-osobowej — do 90 % kwoty, o której mowa w pkt 1 lit. c, na osobę,

d) w rodzinie liczącej 4 osoby i więcej — do 90 % kwoty, o której mowa w pkt 1 lit. d, na osobę.

2. Świadczenie wypłaca się w terminie do 15 dnia każdego miesiąca.

§ 4. 1. W przypadkach, o których mowa w art. 94 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, zwanej dalej „ustawą”, cudzoziemiec składa w centrum pomocy realizującym program oświadczenie potwierdzające te okoliczności oraz przedkłada dokumenty potwierdzające zaistniałą sytuację, którymi mogą być w szczególności umowa o pracę albo dokument potwierdzający uzyskanie tytułu prawnego do lokalu.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 94 ust. 4 pkt 3 ustawy, cudzoziemiec i pełnoletni członkowie jego rodziny składają w centrum pomocy realizującym program oświadczenie o gotowości wspólnego zamieszkania.

3. W przypadku, o którym mowa w art. 94 ust. 4 pkt 4 ustawy, cudzoziemiec składa w centrum pomocy realizującym program zaświadczenie lekarza placówki lecznictwa specjalistycznego o konieczności leczenia wymagającego zmiany miejsca zamieszkania.

§ 5. 1. Postępy cudzoziemca w procesie integracji w ramach realizowanego przez niego programu są monitorowane przez pracownika socjalnego centrum pomocy, zwanego dalej „realizatorem programu”, co najmniej raz na 3 miesiące, licząc od dnia rozpoczęcia realizacji programu.

2. Postępy w integracji ocenia się w zakresie stopnia i efektywności procesu integracji w następujących obszarach:

1) edukacji językowej, w tym w zakresie stopnia przyswojenia podstawowego zasobu słownictwa języka polskiego umożliwiającego komunikowanie się;

2) funkcjonowania zawodowego, w zakresie postępów w poszukiwaniu zatrudnienia i innych form aktywności zawodowej umożliwiającej ekonomiczne usamodzielnienie się cudzoziemca;

3) funkcjonowania społecznego, zwłaszcza w zakresie nawiązania kontaktów ze środowiskiem lokalnym oraz stopnia udziału w życiu społecznym, kulturalnym i publicznym.

3. W celu ustalenia postępów cudzoziemca w procesie integracji realizator programu stosuje metody obserwacji, rozmowy bezpośredniej z cudzoziemcem oraz członkami jego rodziny.

4.  Realizator programu może również zasięgać opinii innych instytucji i organizacji uczestniczących w procesie integracji.

5. Oceny postępów w procesie integracji są dokonywane w formie notatek służbowych.

6. W przypadku stwierdzenia braków lub niewystarczających postępów w którymkolwiek z obszarów integracji, o których mowa w ust. 2, strony modyfikują program tak, aby dostosować go do specyficznych potrzeb cudzoziemca i usunąć problemy występujące w realizacji programu.

§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 3)


1) Minister Pracy i Polityki Społecznej kieruje działem administracji rządowej — zabezpieczenie społeczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 216, poz. 1598).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 171, poz. 1056, Nr 216, poz. 1367, Nr 220, poz. 1431 i Nr 223, poz. 1458 oraz z 2009 r. Nr 6, poz. 33.

3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Polityki Społecznej z dnia 29 września 2005 r. w sprawie udzielania pomocy uchodźcom (Dz. U. Nr 201, poz. 1669), które na podstawie art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 18 marca 2008 r. o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 416) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.