ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ 1) z dnia 15 stycznia 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu dokonywania refundacji ze środków Funduszu Pracy kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego, przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej oraz form zabezpieczenia zwrotu otrzymanych środków

Na podstawie art. 46 ust. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Rozporządzenie określa:

1) szczegółowe warunki i tryb dokonywania przez starostę ze środków Funduszu Pracy refundacji podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą, zwanemu dalej „podmiotem”, kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego;

2) szczegółowe warunki i tryb przyznawania bezrobotnemu ze środków Funduszu Pracy jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej;

3) formy zabezpieczenia zwrotu otrzymanej refundacji lub środków na podjęcie działalności gospodarczej, w przypadku niedotrzymania warunków umowy dotyczącej ich przyznania.

2. Refundacja ze środków Funduszu Pracy, o której mowa w ust. 1 pkt 1, zwana dalej „pomocą na zatrudnienie”, jest pomocą w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oraz pomocą w formie subsydiów płacowych na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych i jest udzielana zgodnie z przepisami rozdziału I, art. 40 i 41 w rozdziale II oraz przepisami rozdziału III rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str. 3), z wyłączeniem środków przyznawanych w zakresie krajowego transportu osób taksówkami.

3.  Przyznane bezrobotnemu środki z Funduszu Pracy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stanowią pomoc de minimis, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006, str. 5), albo pomoc de minimis w rybołówstwie, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 875/2007 z dnia 24 lipca 2007 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis dla sektora rybołówstwa i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1860/2004 (Dz. Urz. UE L 193 z 25.07.2007, str. 6), w przypadku podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie przetwórstwa lub wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa, i są przyznawane zgodnie z przepisami tych rozporządzeń, z wyłączeniem środków przyznawanych w zakresie krajowego transportu osób taksówkami.

4. Przepisów rozporządzenia dotyczących pomocy na zatrudnienie nie stosuje się do pomocy:

1) w sektorze górnictwa węgla, w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1407/2002 z dnia 23 lipca 2002 r. w sprawie pomocy państwa dla przemysłu węglowego (Dz. Urz. UE L 205 z 02.08.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 8, t. 2, str. 170);

2) związanej bezpośrednio z ilością wywożonych produktów, z tworzeniem i funkcjonowaniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej;

3) uwarunkowanej pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej w stosunku do towarów sprowadzanych z zagranicy;

4) przyznawanej podmiotom gospodarczym działającym w dziedzinie przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, w przypadkach gdy:

a) wysokość pomocy jest ustalana na podstawie ceny lub ilości takich produktów nabytych od producentów surowców lub wprowadzonych na rynek przez przedsiębiorcę objętego pomocą lub

b) przyznanie pomocy zależy od faktu jej przekazania w części lub w całości producentom surowców;

5) udzielanej zagrożonym mikro-, małym i średnim przedsiębiorstwom, w rozumieniu art. 1 ust. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008, oraz pomocy udzielanej innym niż mikro-, małym i średnim przedsiębiorstwom w trudnej sytuacji ekonomicznej, w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C 244 z 01.10.2004, str. 2);

6) na rzecz przedsiębiorstwa, na którym ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji Europejskiej uznającej pomoc za niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) pracowniku znajdującym się w szczególnie niekorzystnej sytuacji — oznacza to osobę bezrobotną zarejestrowaną w powiatowym urzędzie pracy:

a) pozostającą bez zatrudnienia i innej pracy zarobkowej nieprzerwanie przez okres co najmniej 6 miesięcy od dnia rejestracji lub

b) nieposiadającą kwalifikacji zawodowych, doświadczenia zawodowego lub wykształcenia średniego, lub

c) powyżej 50 roku życia, lub

d) samotnie wychowującą co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia;

2) pracowniku znajdującym się w bardzo niekorzystnej sytuacji — oznacza to osobę bezrobotną zarejestrowaną w powiatowym urzędzie pracy, która posiada status bezrobotnego nieprzerwanie przez okres co najmniej 24 miesięcy;

3) pracowniku niepełnosprawnym —oznacza to bezrobotną osobę niepełnosprawną zarejestrowaną w powiatowym urzędzie pracy, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy, obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, przez okres 12 miesięcy.

§ 3. 1. Podm iot zam ierzający wyposażyć lub doposażyć stanowisko pracy dla skierowanego bezrobotnego może złożyć do starosty właściwego ze względu na siedzibę tego podmiotu lub ze względu na miejsce wykonywania pracy przez skierowanego bezrobotnego wniosek o refundację ze środków Funduszu Pracy kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy zawierający:

1) oznaczenie podmiotu, w tym:

a) numer w krajowym rejestrze podmiotów gospodarki narodowej REGON,

b) numer identyfikacji podatkowej NIP,

c) datę rozpoczęcia działalności gospodarczej,

d) oznaczenie formy prawnej prowadzonej działalności gospodarczej;

2) liczbę stanowisk pracy dla skierowanych bezrobotnych;

3) kalkulację wydatków dla poszczególnych stanowisk pracy i źródła ich finansowania;

4) wnioskowaną kwotę refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy;

5) szczegółową specyfikację i harmonogram wydatków dotyczących wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy, w tym środków niezbędnych do zapewnienia zgodności stanowiska pracy z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami ergonomii;

6) rodzaj pracy, jaka będzie wykonywana przez skierowanych bezrobotnych;

7) wymagane kwalifikacje i inne wymagania niezbędne do wykonywania pracy, jakie powinni spełniać skierowani bezrobotni;

8) kwotę kosztów, obejmujących wypłatę wynagrodzeń brutto oraz opłaconych od tych wynagrodzeń składek na ubezpieczenia społeczne, jakie zostaną poniesione:

a) w okresie 12 miesięcy z tytułu zatrudnienia pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji,

b) w okresie 24 miesięcy z tytułu zatrudnienia pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji,

c) w okresie co najmniej 12 miesięcy z tytułu zatrudnienia pracowników niepełnoprawnych;

9) liczbę zatrudnionych w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy pracowników oraz liczbę zatrudnionych w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy pracowników w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub pracowników niepełnosprawnych w poszczególnych 12 miesiącach poprzedzających złożenie wniosku, a w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej przez okres krótszy niż 12 miesięcy liczbę zatrudnionych pracowników oraz liczbę zatrudnionych w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy pracowników w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub pracowników niepełnosprawnych w poszczególnych miesiącach prowadzenia tej działalności;

10) proponowaną formę zabezpieczenia zwrotu refundacji, o której mowa w § 10;

11) podpis podmiotu lub osób uprawnionych do reprezentowania podmiotu zamierzającego wyposażyć lub doposażyć stanowisko pracy;

12) informację o liczbie zatrudnionych w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy pracowników oraz pracowników w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub pracowników niepełnosprawnych w dniu złożenia wniosku.

2. Do wniosku o refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy podmiot dołącza oświadczenia o:

1) niezaleganiu w dniu złożenia wniosku z wypłacaniem w terminie wynagrodzeń pracownikom oraz z opłacaniem w terminie składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne. Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych;

2) niezaleganiu w dniu złożenia wniosku z opłacaniem w terminie innych danin publicznych;

3) nieposiadaniu w dniu złożenia wniosku nieuregulowanych w terminie zobowiązań cywilnoprawnych;

4) prowadzeniu działalności gospodarczej, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej;

5) niekaralności w okresie 2 lat przed dniem złożenia wniosku za przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu, w rozumieniu ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm. 3) );

6) nieotrzymaniu decyzji Komisji Europejskiej o obowiązku zwrotu pomocy uzyskanej w okresie wcześniejszym uznającej pomoc za niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem.

§ 4. 1. Wniosek o refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy może być przez starostę uwzględniony, z zastrzeżeniem § 1 ust. 2 i 4 oraz § 12—14, w przypadku spełniania przez podmiot łącznie następujących warunków:

1) podmiot prowadzi działalność gospodarczą przez okres co najmniej 6 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o refundację;

2) podmiot nie zalega z wypłacaniem w terminie wynagrodzeń pracownikom oraz z opłacaniem w terminie składek i innych danin publicznych, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz nie posiada nieuregulowanych w terminie zobowiązań cywilnoprawnych;

3) nie był skazany za przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu, w rozumieniu ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks karny, w okresie 2 lat przed dniem złożenia wniosku;

4) spełnia warunki, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 4 i 6;

5) wniosek jest kompletny i prawidłowo sporządzony.

2. Wniosek może być uwzględniony przez starostę, jeżeli zatrudnienie pracowników, o których mowa w § 2, na wyposażonym lub doposażonym stanowisku pracy stanowi wzrost netto liczby pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub pracowników niepełnosprawnych w porównaniu z przeciętną z 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku.

3. W przypadku gdy zatrudnienie, o którym mowa w ust. 2, nie powoduje wzrostu netto liczby wszystkich pracowników podmiotu w porównaniu z przeciętną z ostatnich 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, wniosek może być uwzględniony, jeżeli przyczyną zwolnienia wyposażanego lub doposażanego stanowiska pracy jest rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem przez pracownika lub na mocy porozumienia stron z inicjatywy pracownika, rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika, ustanie stosunku pracy w związku z przejściem na emeryturę lub rentę albo zmniejszenie wymiaru czasu pracy w wyniku porozumienia stron.

4. Pomoc na zatrudnienie jest udzielana pod następującymi warunkami:

1) intensywność pomocy brutto, obliczana jako procent kosztów płac, co oznacza koszty wynagrodzenia brutto i składek na ubezpieczenia społeczne, przez 12 miesięcy od dnia zatrudnienia pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, skierowanego przez powiatowy urząd pracy — nie przekroczy 50 % kosztów kwalifikowanych;

2) intensywność pomocy brutto, obliczana jako procent kosztów płac, co oznacza koszty wynagrodzenia brutto i składek na ubezpieczenia społeczne, przez 24 miesiące od dnia zatrudnienia pracownika znajdującego się w bardzo niekorzystnej sytuacji, skierowanego przez powiatowy urząd pracy — nie przekroczy 50 % kosztów kwalifikowanych;

3) intensywność pomocy brutto, obliczana jako procent kosztów płac, co oznacza koszty wynagrodzenia brutto i składek na ubezpieczenia społeczne, przez co najmniej 12 miesięcy od dnia zatrudnienia pracownika niepełnosprawnego, skierowanego przez powiatowy urząd pracy— nie przekroczy 75 % kosztów kwalifikowanych oraz kwoty w wysokości 5-krotnego przeciętnego wynagrodzenia.

5. O uwzględnieniu lub odmowie uwzględnienia wniosku starosta powiadamia podmiot na piśmie w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku kompletnego i prawidłowo sporządzonego wraz z załącznikami. W przypadku nieuwzględnienia wniosku starosta podaje przyczynę odmowy.

§ 5. 1. Podstawą refundacji ze środków Funduszu Pracy kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy jest umowa zawarta przez starostę z podmiotem.

2. Umowa powinna być zawarta na piśmie pod rygorem nieważności oraz zawierać w szczególności zobowiązanie podmiotu do:

1) zatrudnienia na wyposażonym lub doposażonym stanowisku pracy:

a) w pełnym wymiarze czasu pracy pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji przez okres 12 miesięcy,

b) w pełnym wymiarze czasu pracy pracownika znajdującego się w bardzo niekorzystnej sytuacji przez okres 24 miesięcy,

c) co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy pracownika niepełnosprawnego przez okres co najmniej 12 miesięcy;

2) utrzymania przez okres 12 miesięcy, a w przypadku pomocy na zatrudnienie pracownika znajdującego się w bardzo niekorzystnej sytuacji, przez okres 24 miesięcy:

a) stanu zatrudnienia na poziomie z dnia złożenia wniosku oraz

b) miejsc pracy utworzonych w związku z przyznaną refundacją;

3) zwrotu, w ciągu 30 dni od dnia otrzymania wezwania starosty, całości przyznanej refundacji wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia uzyskania środków, w przypadku:

a) zmniejszenia liczby pracowników z dnia złożenia wniosku w związku z redukcją etatów, z wyłączeniem przyczyn niezależnych od podmiotu, o których mowa w § 4 ust. 3,

b) złożenia niezgodnych z prawdą oświadczeń, o których mowa w § 3 ust. 2,

c) naruszenia innych warunków umowy;

4) zwrotu, w ciągu 30 dni od dnia otrzymania wezwania starosty, przyznanej refundacji w wysokości proporcjonalnej do okresu niezatrudniania na utworzonych stanowiskach pracowników, o których mowa w pkt 1, wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia uzyskania środków, w przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2 lit. b.

3. Umowa, o której mowa w ust. 1, może być zawarta, jeżeli w dniu jej zawarcia stan zatrudnienia nie uległ zmniejszeniu w stosunku do stanu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a.

§ 6. Refundacja ze środków Funduszu Pracy kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy jest dokonywana przez starostę na wniosek podmiotu po przedłożeniu rozliczenia i udokumentowania poniesionych w okresie od dnia zawarcia umowy do dnia zatrudnienia skierowanego bezrobotnego kosztów na wyposażenie lub doposażenie stanowiska pracy, zatrudnieniu na tym stanowisku skierowanego bezrobotnego oraz spełnieniu innych warunków określonych w zawartej umowie.

§ 7. 1. Bezrobotny zamierzający podjąć działalność gospodarczą może złożyć do starosty właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu albo ze względu na miejsce prowadzenia działalności wniosek o przyznanie ze środków Funduszu Pracy jednorazowo środków na jej podjęcie, w tym kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa dotyczących tej działalności.

2. Wniosek o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej określa:

1) kwotę wnioskowanych środków;

2) rodzaj działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, którą zamierza podjąć bezrobotny;

3) kalkulację kosztów, związanych z podjęciem działalności, jakie zostaną poniesione w okresie, o którym mowa w § 9 ust. 2 pkt 1, oraz źródła ich finansowania;

4) szczegółową specyfikację wydatków przeznaczanych w szczególności na zakup środków trwałych, materiałów, towarów, pozyskanie lokalu, opłatę wpisowego lub wkładu do spółdzielni socjalnej oraz harmonogram wydatków w ramach wnioskowanych środków;

5) proponowaną formę zabezpieczenia zwrotu środków, o której mowa w § 10;

6) przewidywane efekty ekonomiczne prowadzenia działalności gospodarczej.

3. Do wniosku o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej bezrobotny dołącza oświadczenia o:

1) korzystaniu lub niekorzystaniu z bezzwrotnych środków Funduszu Pracy lub innych środków publicznych na podjęcie działalności gospodarczej lub rolniczej;

2) wysokości uzyskanej pomocy de minimis w okresie ostatnich trzech lat przed złożeniem wniosku;

3) nieprowadzeniu działalności gospodarczej w okresie 12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku;

4) wykorzystaniu przyznanych środków zgodnie z przeznaczeniem;

5) niepodejmowaniu zatrudnienia w okresie 12 miesięcy po dniu rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej;

6) niekaralności w okresie 2 lat przed dniem złożenia wniosku za przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu, w rozumieniu ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks karny;

7) niezłożeniu wniosku o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej lub wniosku o przystąpieniu do spółdzielni socjalnej, do innego starosty.

4. Bezrobotny zamierzający przystąpić do istniejącej spółdzielni socjalnej składa wniosek zawierający informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 4 i 5, oraz oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 1–4, 6 i 7, a także dołącza do wniosku pisemną informację tej spółdzielni o:

1) przyjęciu bezrobotnego do spółdzielni socjalnej jako członka, po wniesieniu wpłaty w wysokości określonej w informacji oraz spełnieniu innych warunków określonych w tej informacji;

2) niezaleganiu przez spółdzielnię socjalną w dniu wydania informacji z opłacaniem w terminie składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne. Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, innych danin publicznych oraz nieposiadaniu nieuregulowanych w terminie zobowiązań cywilnoprawnych.

5.  Bezrobotni zamierzający założyć spółdzielnię socjalną mogą złożyć wspólny wniosek zawierający informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 4 i 5, oraz oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 1–4, 6 i 7.

§ 8. 1. Wniosek o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej może być przez starostę uwzględniony w przypadku spełniania przez bezrobotnego następujących warunków:

1)w okresie 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, wykonywania prac społecznie użytecznych, prac interwencyjnych lub robót publicznych;

2) nie otrzymał dotychczas z Funduszu Pracy lub z innych środków publicznych bezzwrotnych środków na podjęcie działalności gospodarczej;

3) spełnia warunki, o których mowa w § 1 ust. 3;

4) spółdzielnia socjalna, do której ma zamiar przystąpić, nie zalega z opłacaniem w terminie składek i innych danin publicznych oraz nie posiada nieuregulowanych w terminie zobowiązań cywilnoprawnych;

5) nie prowadził działalności gospodarczej w okresie 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej;

6) nie był w okresie 2 lat przed dniem złożenia wniosku skazany za przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu, w rozumieniu ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks karny;

7) wniosek jest kompletny i prawidłowo sporządzony.

2. O uwzględnieniu lub odmowie uwzględnienia wniosku starosta powiadamia bezrobotnego na piśmie w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku i innych niezbędnych do jego rozpatrzenia dokumentów. W przypadku nieuwzględnienia wniosku starosta podaje przyczynę odmowy.

§ 9. 1. Przyznanie bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej jest dokonywane na podstawie umowy zawartej przez starostę z bezrobotnym na piśmie pod rygorem nieważności i po spełnieniu przez bezrobotnego warunków w niej określonych.

2. Umowa o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej powinna zawierać w szczególności zobowiązanie bezrobotnego do:

1) wydatkowania, w okresie od dnia zawarcia umowy do 30 dnia od dnia podjęcia działalności gospodarczej, zgodnie z przeznaczeniem środków otrzymanych przez bezrobotnego;

2) udokumentowania i rozliczenia wydatkowania otrzymanych środków w terminie do dwóch miesięcy od dnia podjęcia działalności gospodarczej;

3) zwrotu, w ciągu 30 dni od dnia otrzymania wezwania starosty, przyznanych środków wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia ich uzyskania, jeżeli:

a) otrzymane środki wykorzysta niezgodnie z przeznaczeniem,

b) będzie prowadził działalność gospodarczą lub będzie członkiem spółdzielni socjalnej przez okres krótszy niż 12 miesięcy; do okresu prowadzenia działalności gospodarczej zalicza się przerwy w jej prowadzeniu z powodu choroby lub powołania do odbycia zasadniczej lub zastępczej służby wojskowej.

c) podejmie zatrudnienie w okresie pierwszych 12 miesięcy prowadzenia działalności gospodarczej,

d) złożył niezgodne z prawdą oświadczenia, o których mowa w § 7 ust. 3,

e) naruszy inne warunki umowy.

3. W przypadku śmierci bezrobotnego w okresie od dnia zawarcia umowy do upływu 12 miesięcy prowadzenia działalności gospodarczej wypłaconych środków nie dochodzi się.

§ 10. Formami zabezpieczenia zwrotu przez podmiot refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy oraz zwrotu przez bezrobotnego środków otrzymanych na podjęcie działalności gospodarczej może być poręczenie, weksel z poręczeniem wekslowym (aval), gwarancja bankowa, zastaw na prawach lub rzeczach albo blokada rachunku bankowego.

§ 11. Rozliczenie poniesionych i udokumentowanych przez podmiot kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy oraz wydatkowania przez bezrobotnego otrzymanych środków na podjęcie działalności gospodarczej jest dokonywane w kwocie brutto.

§ 12. 1. Do kosztów kwalifikowanych do objęcia pomocą na zatrudnienie zalicza się poniesione przez podmiot w okresie 12 miesięcy koszty z tytułu zatrudnienia na utworzonych stanowiskach pracy pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oraz niepełnosprawnych, obejmujące koszty wynagrodzeń brutto i składek na ubezpieczenia społeczne.

2. Do kosztów kwalifikowanych do objęcia pomocą na zatrudnienie zalicza się poniesione przez podmiot w okresie 24 miesięcy koszty z tytułu zatrudnienia na utworzonych stanowiskach pracy pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji, obejmujące koszty wynagrodzeń brutto i składek na ubezpieczenia społeczne.

§ 13. Pomoc dla jednego podmiotu rocznie na zatrudnienie pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej lub bardzo niekorzystnej sytuacji nie może przekroczyć 5 min euro, a w przypadku pomocy na zatrudnienie pracownika niepełnosprawnego, obejmującej pokrycie kosztów płac, 10 min euro.

§ 14. 1. Pomoc na zatrudnienie pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej lub bardzo niekorzystnej sytuacji podlega sumowaniu z inną pomocą ze środków publicznych, w tym pomocą de minimis oraz pomocą ze środków Unii Europejskiej, która odnosi się częściowo lub w całości do tych samych kosztów kwalifikowanych do objęcia pomocą, i nie może przekroczyć progu intensywności 50 % kosztów kwalifikowanych.

2. Pomoc na zatrudnienie pracownika niepełnosprawnego można kumulować z inną pomocą ze środków publicznych, w tym pomocą de minimis oraz pomocą ze środków Unii Europejskiej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowanych, przekraczając maksymalną intensywność pomocy, o której mowa w § 4 ust. 4 pkt 3, pod warunkiem że w wyniku tej kumulacji intensywność pomocy nie przekroczy 100 % kosztów kwalifikowanych w okresie zatrudnienia danych pracowników.

§ 15. Przy udzielaniu pomocy na zatrudnienie starosta informuje podmiot o numerze referencyjnym programu pomocowego, zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 271/2008 z dnia 30 stycznia 2008 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 794/2004 w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz. Urz. UE L 82 z 25.03.2008, str. 1).

§ 16. 1. Wnioski o refundację ze środków Funduszu Pracy kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy oraz wnioski o przyznanie ze środków Funduszu Pracy jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej, w tym kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa dotyczących tej działalności, złożone, a nierozpatrzone do dnia wejścia w życie rozporządzenia są rozpatrywane na podstawie niniejszego rozporządzenia.

2. Do umów zawartych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.

§ 17. Traci moc rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu dokonywania refundacji ze środków Funduszu Pracy kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego, przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej oraz form zabezpieczenia zwrotu otrzymanych środków (Dz. U. Nr 236, poz. 2002, z 2006 r. Nr 251, poz. 1853, z 2007 r. Nr 230, poz. 1697 oraz z 2008 r. Nr 182, poz. 1130).

§ 18. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


1) Minister Pracy i Polityki Społecznej kieruje działem administracji rządowej — praca, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 216, poz. 1598).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 134, poz. 850, Nr 171, poz. 1056, Nr 216, poz. 1367 i Nr 237, poz. 1654.

3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243, poz. 2426, z 2005 r. Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz. 1479 i Nr 180, poz. 1493, z 2006 r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226, poz. 1648, z 2007 r. Nr 89, poz. 589, Nr 123, poz. 850, Nr 124, poz. 859 i Nr 192, poz. 1378 oraz z 2008 r. Nr 90, poz. 560, Nr 122, poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173, poz. 1080 i Nr 214, poz. 1344.