ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 6 marca 2013 r. w sprawie określenia wysokości równoważnika pieniężnego w zamian za wyżywienie przysługującego żołnierzom zawodowym i kandydatom na żołnierzy zawodowych

Na podstawie art. 66 ust. 3 pkt 2 w związku z art. 132 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, z późn. zm. 1) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa wysokość równoważnika pieniężnego przysługującego żołnierzom zawodowym i kandydatom na żołnierzy zawodowych w zamian za bezpłatne wyżywienie, niewydane w naturze, zwanego dalej „równoważnikiem pieniężnym”, oraz warunki, tryb i organy właściwe do jego wypłacania.

§ 2. 1. Wysokość równoważnika pieniężnego przysługującego żołnierzowi w zamian za wyżywienie wynosi w przypadku:

1)  zasadniczych norm wyżywienia:

a)   żołnierskiej — 010   — 15,70 zł,

b)   szkolnej — 020      — 16,90 zł,

c)   specjalnej — 030    — 22,00 zł,

d)   operacyjnej — 040   — 23,80 zł;

2)  dodatkowej normy wyżywienia ogólnej — 110 — 6,08 zł.

2. Stawki równoważnika pieniężnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zmniejsza się o wartość wyżywienia otrzymanego w naturze:

1)  jeżeli wyżywienie w naturze jest planowane jako 3 posiłki:

a)   śniadanie         — o 25%,

b)   obiad            — o 50%,

c)   kolacja           — o 25%;

2)  jeżeli wyżywienie w naturze jest planowane jako 4 posiłki:

a)   śniadanie         — o 25%,

b)   drugie śniadanie    — o 10%,

c)   obiad            — o 40%,

d)   kolacja           — o 25%.

§ 3. Równoważnik pieniężny wypłaca się żołnierzowi zawodowemu:

1)  pełniącemu służbę albo wykonującemu zadania w warunkach uniemożliwiających korzystanie z wyżywienia przysługującego w naturze — z wyjątkiem żołnierza zawodowego uczestniczącego w ćwiczeniach kursach i szkoleniach z zastrzeżeniem pkt 2;

2)  uczestniczącemu w ćwiczeniach, kursach i szkoleniach wszystkich typów w przypadku korzystania z wyżywienia w naturze według normy wyżywienia niższej niż przysługująca — w wysokości różnicy pomiędzy równoważnikiem dla przysługującej normy a równoważnikiem dla normy otrzymywanej w naturze — jeżeli nie ma możliwości przygotowania posiłku uzupełniającego;

3)  należącemu do personelu latającego albo pełniącemu etatowo funkcję instruktora spadochronowego lub wykonującemu skoki ze spadochronem, na wniosek żołnierza zawodowego, jeżeli nie ma przeciwwskazań służbowych;

4)  zaliczonemu do personelu latającego, który wraca do kraju po wykonaniu zadań za granicą i pozostaje bez przydziału służbowego, przez okres 2 miesięcy — w wysokości równoważnika dla zasadniczej normy wyżywienia przysługującej temu żołnierzowi zawodowemu przed wyjazdem;

5)  przed wyjazdem z kraju w związku z rozpoczęciem służby w misji pokojowej organizacji międzynarodowej lub sił wielonarodowych, od dnia rozpoczęcia przygotowania poza rejonem stacjonowania jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę, do dnia przekroczenia granicy państwowej Rzeczypospolitej Polskiej — w wysokości równoważnika dla zasadniczej normy wyżywienia szkolnej — 020, jeżeli w tym czasie żołnierz zawodowy przebywał w jednostce wojskowej przygotowującej do służby poza granicami państwa — z wyjątkiem przypadku, w którym otrzymał wyżywienie w naturze;

6)  po powrocie do kraju w związku z zakończeniem służby w misji pokojowej organizacji międzynarodowej lub sił wielonarodowych od dnia przekroczenia granicy państwowej Rzeczypospolitej Polskiej do dnia skierowania na urlop aklimatyzacyjny — w wysokości równoważnika dla zasadniczej normy wyżywienia szkolnej — 020, jeżeli w tym czasie żołnierz zawodowy przebywał w jednostce wojskowej przygotowującej do służby poza granicami państwa — z wyjątkiem przypadku, w którym otrzymał wyżywienie w naturze.

§ 4. Równoważnik pieniężny w wysokości równej 200% równoważnika dla zasadniczej normy wyżywienia szkolnej — 020 wypłaca się żołnierzowi zawodowemu:

1)  pełniącemu nieetatową całodobową służbę wewnętrzną lub garnizonową, dyżur bojowy albo ratowniczy, jeżeli nie ma możliwości korzystania z posiłków przyrządzanych w stołówkach wojskowych, na wniosek żołnierza zawodowego, przy braku przeciwwskazań służbowych;

2)  skierowanemu do pełnienia służby w charakterze obserwatora wojskowego lub osoby posiadającej status obserwatora wojskowego w misjach pokojowych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych albo wyznaczonego na stanowisko służbowe w polskich przedstawicielstwach wojskowych przy organizacjach międzynarodowych przy międzynarodowych dowództwach wojskowych i w ich strukturach organizacyjnych — za czas przewozu, w związku z rozpoczęciem i zakończeniem służby:

a)   z kraju do miejsca pełnienia służby — od dnia przekroczenia granicy państwowej Rzeczypospolitej Polskiej,

b)   z powrotem do kraju z miejsca pełnienia służby — do dnia przekroczenia granicy państwowej Rzeczypospolitej Polskiej

— z wyjątkiem przypadku, w którym otrzymał wyżywienie w naturze.

§ 5. Równoważnik pieniężny wypłaca się kandydatowi na żołnierza zawodowego za okres:

1)  urlopu i całodobowej przepustki — w wysokości równoważnika dla zasadniczej normy wyżywienia szkolnej — 020;

2)  przebywania w podróży służbowej — w wysokości 200% równoważnika dla zasadniczej normy wyżywienia szkolnej — 020.

§ 6. 1. Równoważnik pieniężny wypłaca wojskowa jednostka budżetowa, na której zaopatrzeniu finansowym pozostaje żołnierz zawodowy lub kandydat na żołnierza zawodowego.

2. Wypłata równoważnika pieniężnego następuje z dołu, z wyjątkiem równoważnika pieniężnego należnego za czas podróży służbowej lub urlopu, który jest wypłacany z góry.

3. Organami właściwymi w sprawach wypłacania równoważnika pieniężnego żołnierzom zawodowym pełniącym zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Służbie Wywiadu Wojskowego są odpowiednio Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Szef Służby Wywiadu Wojskowego.

§ 8. Rozporządzenie wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu ogłoszenia.


1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 107, poz. 679, Nr 113, poz. 745, Nr 127, poz. 857, Nr 182, poz. 1228 i Nr 238, poz. 1578 oraz z 2011 r. Nr 22, poz. 114, Nr 112, poz. 654, Nr 122, poz. 696, Nr 171, poz. 1016 i Nr 236, poz. 1396.