ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie dodatkowych dni wolnych od służby oraz rozkładu czasu służby żołnierzy zawodowych

Na podstawie art. 60 ust. 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750, z późn. zm. 1) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) dodatkowe dni wolne od służby dla żołnierzy zawodowych, zwanych dalej „żołnierzami”;

2) rozkład czasu służby żołnierzy w tygodniu;

3) tryb udzielania żołnierzom czasu wolnego w zamian za wykonywanie zadań służbowych poza normalnymi godzinami służby;

4) sposób prowadzenia ewidencji czasu służby.

§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) dni ustawowo wolne od służby — niedziele i święta określone w ustawie z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 28, z późn. zm. 2) );

2) dni wolne od służby — dni, o których mowa w pkt 1, oraz dni dodatkowo wolne od służby, o których mowa w § 3;

3) dowódca jednostki wojskowej — także szefa i komendanta oraz dyrektora lub kierownika jednostki wojskowej, o której mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zwanej dalej „ustawą”;

4) dyżur — trwający dwadzieścia cztery godziny lub wielodniowy dyżur bojowy, operacyjny, ratowniczy lub inny ustalony odrębnymi przepisami;

5) etatowy dyżur — trwający dwadzieścia cztery godziny dyżur w stałym systemie dyżurów pełnionych przez żołnierzy w ramach obowiązków wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego w powołanych do tego celu jednostkach organizacyjnych, w szczególności w Dyżurnej Służbie Operacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, dyżurnych służbach operacyjnych rodzajów sił zbrojnych i okręgów wojskowych oraz podobnych etatowych służbach operacyjnych i dyżurnych ustalonych odrębnymi przepisami;

6) służba dyżurna — trwającą do dwudziestu czterech godzin służbę garnizonową, wewnętrzną, wartowniczą, patrolową, konwojową i asystencyj-ną lub ustaloną odrębnymi przepisami służbę operacyjną, ratowniczą i medyczną.

§ 3. Dodatkowymi dniami wolnymi od służby dla żołnierzy są dni wolne od pracy ustalone dla pracowników urzędów administracji rządowej.

§ 4. 1. Żołnierze wykonują zadania służbowe w godzinach od 730 do 1530, zwanych dalej „normalnymi godzinami służby”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.

2. Żołnierzowi wykonującemu zadania służbowe w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia dowódca jednostki wojskowej ustala krótszy niż określony w ust. 1 wymiar godzin służby, odpowiednio do przepisów o czasie pracy pracowników zatrudnionych w takich warunkach.

3. W indywidualnie uzasadnionych przypadkach, w szczególności ze względu na dojazd do miejsca pełnienia służby lub sprawy rodzinne, dowódca jednostki wojskowej może, jeżeli nie koliduje to z wykonywaniem przez żołnierza obowiązków służbowych, ustalić dla niego inne niż określone w ust. 1 godziny służby w tygodniu, w granicach normy określonej w art. 60 ust. 2 ustawy.

4. Dowódca jednostki wojskowej może, w granicach normy określonej w art. 60 ust. 2 ustawy, za zgodą bezpośredniego przełożonego, ustalić dla całego lub części stanu osobowego jednostki inny niż określony w ust. 1 rozkład normalnych godzin służby.

§ 5. Wykonywanie zadań służbowych, na polecenie dowódcy jednostki wojskowej, poza normalnymi godzinami służby albo w dniu ustawowo lub dodatkowo wolnym od służby, nie może pozbawić żołnierza jedenastogodzinnego wypoczynku na dobę.

§ 6. 1. Żołnierzowi, który na polecenie dowódcy jednostki wojskowej wykonywał, nie wyłączając dnia ustawowo lub dodatkowo wolnego od służby, zadania służbowe, w łącznym wymiarze przekraczającym w danym tygodniu normę czasu służby określoną w art. 60 ust. 2 ustawy, udziela się czasu wolnego w takim samym wymiarze, zgodnie z art. 60 ust. 4 ustawy.

2. Postanowienie ust. 1 dotyczy również pełnienia służby dyżurnej lub dyżuru.

3.  Udzielenie czasu wolnego, o którym mowa w ust. 1, powinno nastąpić w najbliższym tygodniu, nie później jednak niż w ciągu trzymiesięcznego okresu rozliczeniowego.

§ 7. 1. Żołnierz odbywający ćwiczenia i szkolenie poligonowe lub morskie, szkolenie podczas kursów oraz przebywający w podróży służbowej wykonuje zadania służbowe przez czas niezbędny do realizacji celu ćwiczenia lub szkolenia poligonowego lub morskiego, kursu albo podróży służbowej, z zapewnieniem prawa do wypoczynku, w minimalnym wymiarze, o którym mowa w § 5.

2. Żołnierzowi odbywającemu w dniu ustawowo lub dodatkowo wolnym od służby szkolenie poligonowe lub morskie lub przebywającemu w takim dniu w podróży służbowej przysługuje jeden dzień wolny od służby, z zastrzeżeniem, że żołnierz taki wykonywał zadania służbowe w wymiarze co najmniej pięciu godzin danego dnia.

3. W przypadku wykonywania przez żołnierza zadań służbowych poza macierzystą jednostką wojskową, podstawą do udzielenia czasu wolnego od służby z tytułu zaistnienia zdarzeń i sytuacji, o których mowa w ust. 2, są zaświadczenia wydane przez dowódcę jednostki wojskowej, na rzecz której żołnierz wykonywał zadania służbowe.

§ 8. 1. Bezpośrednio po zakończeniu służby dyżurnej żołnierza zwalnia się z wykonywania zadań służbowych w tym dniu.

2. Jeżeli od zakończenia służby dyżurnej do rozpoczęcia normalnych godzin służby zostało mniej niż jedenaście godzin, żołnierza zwalnia się z wykonywania zadań służbowych w następnym dniu.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, z wykonywania zadań służbowych żołnierza zwalnia dowódca jednostki wojskowej.

§ 9. Żołnierzowi przysługuje dzień wolny od służby za każde siedem służb dyżurnych lub dyżurów pełnionych w okresie nie dłuższym niż dwadzieścia osiem dni.

§ 10. 1. Dowódca jednostki wojskowej ustala dla żołnierzy pełniących etatowe dyżury plan dyżurów na kolejne dwudziestoośmiodniowe okresy rozliczeniowe, tak aby na każdego z nich przypadało łącznie po sto sześćdziesiąt godzin służby, w tym:

1) sześć etatowych dyżurów;

2) sześć godzin szkolenia doskonalącego;

3) dziesięć godzin do dyspozycji dowódcy jednostki wojskowej.

2. Żołnierzowi pełniącemu więcej niż sześć etatowych dyżurów w okresie rozliczeniowym przysługuje jeden dzień wolny w zamian za każdy dodatkowy dyżur.

3. W zamian za pełnienie etatowych dyżurów w dni ustawowo i dodatkowo wolne od służby dni wolne nie przysługują.

§ 11. Żołnierzowi bezpośrednio po zakończeniu podróży służbowej przysługuje jedenastogodzinny wypoczynek, jeżeli:

1) odbywał podróż służbową całkowicie lub częściowo między godzinami 2100 a 700 i nie korzystał z wagonu z miejscami do leżenia lub spania albo

2) czas przejazdu wynosił nie mniej niż sześć godzin.

§ 12. 1. Do udzielania żołnierzom czasu wolnego od służby w przypadkach określonych w § 7 ust. 2, § 9 i § 10 ust. 2 stosuje się odpowiednio § 6 ust. 3.

2. Terminy wykorzystania czasu wolnego od służby ustala dowódca jednostki wojskowej, uwzględniając potrzeby służbowe lub uzasadnione potrzeby żołnierza.

3. Jeżeli nie stoją temu na przeszkodzie potrzeby służbowe, dowódca jednostki wojskowej może zezwolić na wykorzystanie dni wolnych od służby łącznie z urlopem wypoczynkowym przysługującym żołnierzowi w danym roku kalendarzowym lub dodatkowym urlopem wypoczynkowym.

§ 13. W jednostce wojskowej prowadzi się, w formie księgi lub ksiąg, ewidencję wykonywania przez żołnierzy zadań służbowych w wymiarze przekraczającym normę czasu służby oraz udzielania za nie czasu wolnego od służby, w której odnotowuje się w szczególności:

1) czas wykonywania przez żołnierza zadań służbowych, przekraczający normę czasu służby w każdym tygodniu miesiąca kalendarzowego;

2) wymiar czasu wolnego udzielonego żołnierzowi za wykonywanie zadań służbowych, o których mowa w pkt 1, oraz termin udzielenia czasu wolnego.

§ 14. Traci moc rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 stycznia 2004 r. w sprawie dodatkowych dni wolnych od służby oraz rozkładu czasu służby żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 16, poz. 161).

§ 15. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 116, poz. 1203 i Nr 210, poz. 2135, z 2005 r. Nr 122, poz. 1025 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 711.

2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1960 r. Nr 51, poz. 297, z 1989 r. Nr 29, poz. 154 oraz z 1990 r. Nr 28, poz. 159 i 160.